ยามค่ำคืนท้องฟ้ามืดครึ้มเนื่องจากฝนตกกระหน่ำ เสียงฟ้าร้องคำรามน่าสะพรึงกลัวทุกคนต่างอยู่ในบ้านอย่างเงียบสงบไม่มีใครกล้าออกมา แต่มีสถานที่หนึ่งเกิดความโกลาหลวุ่นวายมีคนต่างวิ่งเข้าวิ่งออกภายในตำหนักของฮ่องเฮาและสนมหวงกุ้ยเฟยเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นเมื่อทั้งสองเกิดเจ็บครรภ์ในวันเดียวกันแต่ต่างกันแค่1ชั่วยามเท่านั้น ขณะนี้ฮ่องเต้ไม่รู้ว่าจะไปหาคนไหนดี หลี่กงกงจึงเสนอให้อยู่ที่ตำหนักของตนเองก่อน เพราะเกรงว่าจะทำให้คนใดคนหนึ่งน้อยใจได้แต่ฮ่องเต้เองกลับนั่งไม่ติด ได้แต่เดินไปเดินมาจนสุดท้ายจึงตัดสินใจไปหาฮองเฮาเลี่ยงซูที่เป็คนรักของตนก่อน 'ไม่ว่าจะเป็พระโอรสหรือพระธิดาก็ไม่เป็ไร ขอได้ไปให้กำลังใจคนรักก่อน'คิดได้ดังนั้นจึงเร่งรีบไปที่ตำหนักฮองเฮาทันที
ณ.ตำหนักฮองเฮาเหล่านางกำนัลต่างวิ่งวุ่นกันไปมาเนื่องจากทรงเจ็บครรภ์มาหลายชั่วยามแล้วแต่ยังไม่คลอดสักทีเมื่อฮ่องเต้มาถึงก็ทราบเื่ยิ่งทำให้เป็ห่วงเป็อย่างยิ่งจะเข้าไปในห้องก็ถูกห้ามไว้ จึงได้แต่เฝ้ารอ
นางกำนัลคนสนิทที่รู้ว่าฮ่องเต้ทรงมาให้กำลังใจฮพ่ะย่ะค่ะเฮาจึงรีบไปกราบทูลพอฮองเฮารู้ก็รู้สึกอุ่นใจเป็อย่างมากที่ฮ่องเต้มาให้กำลังใจตนจึงพยายามเต็มที่ที่จะเบ่งลูกให้ออกมา
"ลูกรักไม่ว่าจะเป็ชายหรือหญิง ก็ออกมาเถิดบิดาผู้นี้ก็รักเ้าอย่าทรมานมารดาเ้าอีกเลย" ฮ่องเต้ทรงกล่าวออกมาลอยๆหวังว่าลูกของเขาจะได้ยินหรือบางที์อาจจะได้ยินและดลบันดาลให้ลูกของเขาออกมาโดยปลอดภัย
หลังจากนั้นไม่นานก็มีเสียงทารกร้องออกมา ทุกคนพากันถอนหายใจอย่างโล่งอกนางกำนัลนามซูเม่ย คนสนิทของฮองเฮาเลี่ยงซูเปิดประตูออกมาพร้อมห่อผ้าในมือสีทองลายัที่ฮ่องเต้ประทานให้ไว้ห่อกายพระโอรสด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม
"ฝ่าา พระโอรสเพคะ" นางกำนัลซูเม่ยกล่าวพร้อมคลุกเข่าลงยืนห่อผ้าให้กับนายเหนือหัวของตน
ฮ่องเต้ทรงยื่นมือไปรับพระโอรสของตนไว้ในอ้อมแขนก้มมองเห็นใบหน้าน้อยๆที่หลับตาพริ้ม มีเค้าโครงความหล่อเหล่าั้แ่เด็กผมดกดำปากนิดจมูกหน่อยช่างน่าเอ็นดูเป็อย่างยิ่ง ทุกคนต่างยิ้มแย้มยินดี
ฮ่องเต้ก้มลงหอมแก้มน้อยๆนั่นและประกาศเสียงดัง
"พระโอรสผู้นี้ของเจิ้นมีนามว่าสุพ่ะย่ะค่ะิ่ต่อแต่นี้เข้าจะเป็องค์รัชทายาทและสืบบัลลังก์คนต่อไปและจัดให้มีงานฉลองทั่วทั้งแคว้นเป็เวลาเจ็ดวันเจ็ดคืน ลดภาษีและทำโรงทาน"พอกล่าวจบทุกคนต่างโห่ร้องด้วยความดีใจ
"เป็พระมหากรุณาธิคุณยิ่งนัก"ทุกคนก้มลงกับพื้นและต่างพูดสรรเสริญยินดี หลี่กงกงมอบเงินรางวัลให้กับทุกคนฮ่องเต้ทรงกอดองค์รัชทายาทฮุ่ยิ่ ไว้ในอ้อมแขนอย่างหวงแหน จนหมอหลวงที่ทำคลอดออกมาและกล่าวรายงานว่าฮองเฮาเลี่ยงซูทรงปลอดภัยและได้สติแล้ว ฮ่องเต้ทรงพาองค์รัชทายาทเข้าไปหาเมื่อฮองเฮาเห็นฮ่องเต้จึงกล่าว
"ขอถวายพระพรฝ่าา ทรงพระเจริญหมื่นปี หมื่นหมื่นปี"
"ไม่ต้องมากพิธี เ้าเพิ่งคลอดพระโอรส พี่พาพระโอรสมาหาเ้าน้องหญิง"ฮ่องเต้ กล่าวและรีบเดินเข้ามาหาและนั่งลงข้างๆ เอียงให้เห็นหน้าองค์ชายรัชทายาท
เมื่อฮองเฮาเห็นใบหน้าถึงกับกลั้นน้ำตาแห่งความยินดีไม่อยู่ยื่นมือมาเพื่อขออุ้มบุตรชายของตน ฮ่องเต้ก็ส่งให้ในระหว่างนั้นก็มีองครักษ์มารายงานว่าพระสนมหวงกุ้ยเฟยซีซวน ก็คลอดบุตรออกมาแล้วเช่นกันเป็องค์ชายเมื่อได้ฟังดังนั้นทุกคนก็พากันแปลกใจเพราะไม่เคยมีมาก่อนที่เกิดองค์ชายถึงสองพระองค์แถมเกิดในวันเดียวกันเวลาใกล้เคียงกันเช่นนี้
ณ.ตำหนักสนมหวงกุ้ยเฟยซีซวน
"เ้าให้คนไปรายงานฝ่าาหรือยัง"
"ไปรายงานแล้วเพคะ"
"ดีมาก บุตรชายข้าจะได้เป็รัชทายาท" หวงกุ้ยเฟยซีซวนยิ้มอย่างมีความสุข ในเมื่อนางได้คลอดบุตรชายออกมาดังนั้นบุตรของนางต้องได้ครองบัลลังก์คนต่อไป
ในระหว่างที่ดีใจอยู่นั้นก็มีนางสนมที่ส่งไปรายงานแก่ฮองเต้ก็กลับมารายงานว่าบุตรของฮองเฮาก็เป็บุรุษเช่นกันพระสนมได้ยินดังนั้นก็กรี๊ดออกมา
"ไม่จริง ทำไมถึงมีองค์ชายสองคน แล้วยังไปเฝ้ามันอีก กรี๊ด....."
ทุกคนต่างก้มน่าเห็นใจที่พระสนมผิดหวังเป็อย่างยิ่งถึงจะมีพระโอรสแต่ก็ไม่สามารถตำแหน่งองค์รัชทายาทได้
ท้องฟ้าสว่างสดใสทุ่งหญ้าเขียวขจีต้อนรับวันใหม่ ข่าวดีเื่กำเนิดพระโอรสแผ่กระจายไปทั่วทั้งแคว้นทุกคนต่างยินดีปรีดาร้องรำทำเพลงอย่างมีความสุขแต่มีอยู่ที่หนึ่งกับไม่ได้รู้สึกเช่นเดียวกับทุกคน
'ตุบ'"มันน่าเจ็บใจนัก" พระปิตุลาที่รับรู้การเกิดของพระโอรสถึงกับทุบโต๊ะระบายอารมณ์
"ทรงพระทัยเย็น ๆ ก่อนพ่ะย่ะค่ะกระหม่อมคิดว่าพวกเราต้องหาทางกำจัดเสี้ยนหนามนี้กันก่อน"เสนาบดีฝ่ายซ้ายหลินจิงหยวน กล่าว
"มันไม่แปลกไปหน่อยหรือ ที่มีพระโอรสถึงสองพระองค์" ิฟางซินเสนาบดีกรมโยธา กล่าว
"จริงด้วยทุกรัชสมัยไม่เคยมีเื่นี้เกิดขึ้นมาก่อน" รองเสนาบดีลี่จิง กล่าว
"ถ้าเป็เช่นนั้นหรือคำสาปที่มีพระโอรสพระองค์เดี๋ยวจะเสื่อมไปแล้ว"หลินจิงหยวน กล่าว
"เป็ไปไม่ได้ตอนนั้นที่ทำพิธีท่านัเฟยหลงยังปรากฏกายให้เห็นอยู่เลย" ลี่จิง
"น่าแปลกจริงๆ" ิฟางซิน
ระหว่างที่ทุกคนโต้ก็เถียงกันอยู่นั้นพระปิตุลาผู้เป็ใหญ่ในที่นี้ กับเงียบสงบนั่งคิดวิเคราะห์อะไรบางอย่าง อยู่ ๆ ก็หัวเราะออกมาเสียงดัง
"5555 เป็เช่นนี้ เป็เช่นนี้"
ทุกคนถึงกับหยุดเถียงและหันไปทางพระปิตุลาด้วยความสงสัย
"มีอันใดหรือพ่ะย่ะค่ะ ถึงได้อารมณ์ดีขึ้นมา" ิฟางซิน
"ข้าคิดแผนดีๆได้แล้วนะสิ พวกเ้าเตรียมทำตามคำสั่งข้า เราจะกำจัดเ้าเด็กนั้นในเร็ววันนี้"พระปิตุลา
"แล้วแผนการคืออะไรหรือพ่ะย่ะค่ะ" ลี่จิง
"ไว้พวกเ้าคอยดูแล้วกัน ตอนนี้ไม่ต้องทำอะไรรอคำสั่งเมื่อถึงเวลา"พระปิตุลา
เมื่อถูกตัดบทเช่นนั้นทุกคนก็ไม่กล้าถามอันใดต่อไปได้แต่พูดคุยเื่อื่นแทนและแยกย้ายกันกลับจวนในเวลาต่อมา
"มีข่าวอะไรมาถึงข้าบ้างหรือไม่"พระสนมซีซวน เอ่ยถามนางกำนัลคนสนิท
"ตอนนี้พระปิตุลาทรงเงียบเฉย แจ้งให้คนมาบอกให้พระสนมทรงอยู่เฉยๆห้ามทำอะไรไม่ดีและห้ามทำร้ายพระโอรสฮุ่ยเจียงเป็อันขาดส่วนเื่อื่นพระปิตุลาจะจัดการให้เอง ส่วนฝ่าานั้นอยู่แต่ตำหนักฮองเฮาเฝ้าคอยดูแลองค์รัชทายาทและยังเพิ่มกำลังทหารเป็สองเท่าด้วยเพคะ"
'เพล้งโครม' สิ้นคำพูดของนางกำนัลพระสนมก็ปัดกวาดสิ่งของที่อยู่บนโต๊ะทิ้งและขว้างปาสิ่งของกระจัดกระจายเพื่อระบายอารมณ์
"มันน่าเจ็บใจนัก ในเมื่อพระโอรสก็มีถึงสองพระองค์แต่กลับไปดูแลแต่มันแล้วลูกข้าละไม่เคยมาดูดำดูดีเลย มีแต่ส่งตัวแทนมามอบของให้ไม่สนใจไยดีเลยหรือแม้แต่นามที่ตั้งให้ลูกข้าก็ให้ขันทีมาแจ้ง ฮุ่ยเจียงหรือ หึ..."ซีซันกล่าวและทำน้ำเสียงถากถางชื่อที่บุตรตนได้รับที่ฮ่องเต้ประทานให้ด้วยความไม่พอใจเป็อย่างยิ่ง
นางกำนัลทุกคนไม่รู้จะกล่าวอันใดเพื่อเป็กำลังใจให้กับนายของตนได้แต่ก้มหน้า ปล่อยให้พระสนมได้ระบายโดยการขว้างปาสิ่งของจนพอใจ
"เลี่ยงเออร์ดูสิฮุ่ยิ่กำลังคุยกับพี่ด้วย"ฮ่องเต้ที่กำลังเห่อบุตรชายของตนกล่าวอย่างร่าเริงเมื่อองค์รัชทายาทฮุ่ยิ่ ทำเสียงอ้อแอ้กับผู้เป็บิดา
"เสด็จพี่ ลูกเราเพิ่งเกิดมาได้ไม่กี่วันจะพูดกับท่านได้เช่นใด"ฮองเฮากล่าวกับคนเห่อลูก ด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม
"จริงนะเลี่ยงเออร์ดูสิฮุ่ยิ่เขาฟังพี่เข้าใจ พูดกับพี่รู้เื่ด้วยฮุ่ยิ่เป็เด็กที่มีความพร์จริงๆ"
"องค์รัชทายาทมีสติปัญญาดีเลิศจริง ๆ พ่ะย่ะค่ะ" หลี่กงกงกล่าว ฮ่องเต้ พระสรวลชอบอกชอบใจเมื่อมีคนเห็นด้วยกับตน
"เห็นไหมหลี่กงกงตาถึงจริงๆ 5555"
ทุกคนที่ได้ฟังต่างยิ้มแย้มก็ฝ่าาเห่อพระโอรสขนาดนี้จะให้ทำอย่างไรทุกคนจึงต่างพากันชื่นชมองค์รัชทายาทเพื่อเอาใจทำให้ฮ่องเต้และฮองเฮามีความสุขเป็อย่างยิ่ง
![[END] MY BOY ผู้ชายคนนี้ของฉัน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1609940506_34592001.webp)
3K
