ติ๊ง!
นับดาวกำลังอ้าปากโต้กลับแต่เสียงข้อความจากโทรศัพท์ก็ดังขัดจังหวะขึ้นเสียก่อน ทำให้เธอต้องเปิดดูข้อความที่นิชาส่งโลเคชันมาให้พร้อมกับข้อความเสียง
'ฉันเห็นต้นน้ำมันเดินขึ้นคอนโดกับใครไม่รู้ รีบมา'
“ดูเหมือนจะเร็วกว่าที่คิดเอาไว้อีกนะ” จิณณวัตที่ได้ยินน้ำเสียงร้อนรนของเพื่อนเธอก็คลี่ยิ้มออกมา
“นายรู้อยู่แล้วใช่ไหม” นับดาวย่นคิ้วถาม
“แค่สงสัย แต่ไม่แน่ใจ”
หญิงสาวเม้มปากเข้าหากัน ได้แต่ภาวนาว่าสิ่งที่เธอคิดและกังวลอยู่เธอจะไม่ใช่อย่างนั้น
“จะไปไหม เดี๋ยวผมพาไป”
“ไม่เป็ไร เดี๋ยวฉันไปเอง” เธอส่ายหน้าปฏิเสธและกำลังจะหมุนตัวออกไป
“เดี๋ยวพาไปเอง ตอนร้องจะได้มีคนปลอบไง ไปค่ะ ไปด้วยกันเนี่ยแหละ” จิณณวัตลุกขึ้นและคว้าข้อมือของนับดาวเอาไว้ เขาไม่ยอมให้เธอไปคนเดียวแน่เพราะไม่รู้ว่าเธอจะเจอกับอะไรบ้าง
เขาลากเธอเดินออกจากร้านไปขึ้นรถที่จอดอยู่ไม่ไกลทันที จิณณวัตขับรถไปตามโลเคชันที่นิชาส่งมา
ระหว่างทางนับดาวก็มีท่าทางเป็กังวลอย่างเห็นได้ชัด เธอคิดจะบอกให้เขาเปลี่ยนใจเลี้ยวกลับคาเฟอยู่หลายรอบ แต่ก็อยากดูให้เห็นกับตาไปเลยว่าสิ่งที่เธอคิดนั้นคือเื่เข้าใจผิด หญิงสาวจึงได้แต่ถูมือไปมาอย่างประหม่า
“บางทีนิชาอาจจะมองคนผิดก็ได้” นับดาวพูดขึ้นท่ามกลางความเงียบจนทำให้อีกฝ่ายหันขวับมามอง
“แน่ใจเหรอว่าคิดแบบนั้นจริง ๆ” จิณณวัตแค่นหัวเราะออกมาเบา ๆ
“....” เธอกัดริมฝีปากแน่นเพราะไม่สามารถตอบได้ว่าเธอคิดแบบนั้นจริง ๆ
“บอกแล้วไงคะว่าผู้ชายในโลกนี้มีอีกเยอะ คนสวยเองก็หน้าตาดีจะตาย ไม่ต้องกลัวว่าจะไม่มีคนมาจีบหรอก เพราะขนาดผมเองยังชอบจนหลงเลย”
“เฮ้อ หยุดสักทีเถอะน่า” นับดาวถอนหายใจแล้วหันหน้าหนีไปมองข้างทาง
“แล้วถ้าสมมุติไปเจอภาพบาดตาบาดใจเข้าจะทำยังไง คบกันมาตั้งนานแล้วไม่ใช่เหรอ” จิณณวัตถามเพราะแอบห่วงความรู้สึกของเธอ
“ทำไงได้ นอกจากยอมรับและทำใจไง” นับดาวตอบกลับเสียงแ่ เธอมั่นใจว่าตอนนี้ยังไหว แต่ถ้าเหตุการณ์สมมุตินั้นเกิดขึ้นจริงเธอก็ไม่รู้ว่าจะเก่งที่บอกไหม
“คนสวยของผมผ่านไปได้อยู่แล้ว”
“นายเคยมีแฟนหรือเปล่าเจเจ” นับดาวหันไปถามคนด้านข้างอย่างอยากรู้ว่าคนเ้าชู้อย่างเขาจะเคยคบใครมาบ้างหรือเปล่า
“ไม่เคย แล้วก็ไม่คิดที่จะมีด้วย” จิณณวัตตอบไปตามความจริง
“อ้าว ทำไม”
“ผมอยากมีชีวิตอิสระ อยากทำอะไรก็ได้ทำ อยากไปไหนก็ไปได้เลยโดยไม่ต้องขอใครไงคะ ผมไม่อยากถูกให้ใครมาบงการชีวิต” แม้จะไม่เคยมีความรักมาก่อน แต่เขาก็เห็นเพื่อนรอบตัวมีแฟนเลยรู้ว่าการคบใครสักคนยุ่งยากขนาดไหน ยังกับนักโทษที่ต้องรายงานผู้คุมตลอด
“งั้นที่นายเข้าหาฉันก็ไม่ได้อยากได้ฉันเป็แฟนน่ะสิ งั้นอยากได้ฉันเป็อะไรล่ะ เพื่อนนอนเหรอ หรือของเล่นแก้เบื่อของนาย” นับดาวจ้องจิณณวัตอย่างคาดคั้นคำตอบ เขาแย่กว่าที่เธอคิดไว้เสียอีก
“....”
“ว่าไง”
“แต่ตอนนี้มันไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้วนี่คะ เมื่อก่อนอาจจะไม่ ตอนนี้ก็อาจจะอยากมีแล้วก็ได้นะคะ” จิณณวัตหันหน้าไปตอบอย่างใจเย็น ก่อนจะมองถนนเบื้องหน้าต่อ
“เหอะ งั้นเหรอ” นับดาวแค่นหัวเราะออกมา คำตอบที่ได้ยินฟังดูปลอมเมื่อออกมาจากปากผู้ชายเ้าชู้ที่ไม่เคยมีแฟนอย่างเขา เธอไม่คิดจะเชื่อเลยสักนิด
ไม่นานจิณณวัตก็เลี้ยวรถเข้าไปในคอนโดแห่งหนึ่งตามเส้นทางที่จีพีเอสบอก
4K
