ปาฏิหาริย์ที่บ้านสวน

        สายตาของทุกคนมองมาที่ลุงชาญ และในขณะนั้นก็มีรถตู้ 2 คันมาถึง ชายฉกรรจ์หลายคนลงมาจากรถ เป็นทีมการ์ดของลุงชาญ
และเจ้าหน้าที่นอกเครื่องแบบที่เวลานี้ได้ร่วมมือกัน

        ยังมีชายแต่งกายในชุดชนเผ่าอีก 2 คนการแต่งกายพอมองออกได้ว่าไม่ใช่คนที่มาจากในประเทศ ทุกคนตอนนี้กำลังสงสัยเป็นอย่างมาก 

        ลุงชาญมองที่ชาย 2 คนที่แต่งกายลักษณะชนเผ่า ในตอนนี้ 2 คนนั้นยังไม่ได้เข้ามาตรงที่ทุกคนกำลังพูดคุยกัน เหมือนจะรออยู่
ที่นอกวงสนทนา

        “เฮ้อ..” ลุงชาญหลับตาลง ยังคงนิ่งชั่วขณะหนึ่งหลังจากนั้นจึงลืมตาขึ้นและเริ่มบอกเล่าเรื่องราวต่อทุกคน

        ............

        พื้นที่แห่งหนึ่งของอำเภอที่ติดกับเขตชายแดน

        เด็กชาย 3 คน ที่เติบโตมาจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า 3 คนมีชื่อเรียกว่า สิน เชิดและชัย ทั้งสามคนไม่มีใคร
ในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า นอกจากมีกันและกันผู้ดูแลและเพื่อนเด็กกำพร้าด้วยกัน สามคนมีวัยไล่เลี่ยกัน คอยดูแลช่วยเหลือซึ่งกันและกัน
มาโดยตลอด นอกจากนั้นยังคอยช่วยเหลือเพื่อนเด็กกำพร้าคนอื่นๆ โชคดีที่มีผู้มีใจสูงช่วยให้ทั้งเด็กๆ เหล่านั้นให้ได้เรียนหนังสือ

        เมื่อโตขึ้นพอที่จะดูแลตัวเองได้ 3 คนหารับจ้างเลี้ยงชีพและอาศัยอยู่ร่วมกันในวัดแห่งหนึ่งภายใต้การดูแลของพระสงฆ์ผู้มีเมตตาจิต
ท่านหนึ่ง ท่านมีอายุมากแล้วตอนนั้นสามคนที่เป็นเด็กกำพร้าได้กลายเป็นเด็กวัดแล้ว

        พระอาจารย์ท่านให้ทั้งสามได้เรียนต่อ สอนให้รู้จักดูแลตัวเองช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ที่สำคัญยังต้องประกอบสัมมาอาชีพ
ทั้งสามคนก็เชื่อฟังและยังได้ดูแลพระอาจารย์ท่านด้วย

        แม้จะไม่ได้บวชแต่ก็มีหลักธรรมหลักคิดจากพระอาจารย์ที่สั่งสอนอบรมและให้ทั้งสามได้เรียนหนังสือต่อ เรียนไปหารับจ้างทำงานไป
อาศัยได้ข้าวก้นบาตรเป็นอาหารและวัดเป็นที่พักอาศัย

        คงจะมีเหตุผลเฉพาะบางประการ พระอาจารย์จึงไม่ได้ให้ทั้งสามบวชเป็นพระ นี่ก็ยากจะอธิบายและเข้าใจได้

        เริ่มจากหารับจ้างทั่วไปเพียงเท่านั้นแต่ก็ตกลงร่วมกันสามคนเก็บเงินเป็นส่วนกองกลางไว้ หลายปีเงินกองกลางมีจำนวนเป็นก้อนหนึ่ง
จากการรับจ้าง ต่อมาพระอาจารย์ท่านได้อาพาธ ทั้งสามคนช่วยกันดูแลปฏิบัติต่อท่านกระทั่งท่านมรณภาพ

        ทั้งสามได้นำเงินกองกลางมาทำค้าขายร่วมกัน จากที่ซื้อมาขายไปก็เริ่มมีการเดินทาง จึงออกมาจากวัดและอาศัยตามบริเวณ
แนวชายแดนเพื่อทำการค้า แม้การค้าขายตามแนวชายแดนมีความหลากหลายแต่ด้วยคำสอนของพระอาจารย์ทั้งสามยังคงประกอบ
ด้วยสัมมาอาชีพ ไม่เอารัดเอาเปรียบและไม่ทุจริตต่ออาชีพของตน

        ความซื้อสัตย์สุจริตต่ออาชีพ ทำให้การซื้อขายของพวกเขาได้รับความเชื่อถือได้รับความไว้วางใจฃจากผู้อื่นโดยเฉพาะกับกลุ่มชนเผ่า
กลุ่มหนึ่งที่เรียกว่า‘อิระมังค์ยา’

        อิระมังค์ยา เป็นกลุ่มชนชาวเผ่าที่มีประชากรจำนวนมากและยังมีเผ่าย่อย 7 เผ่า ทั้ง 7 เผ่ามีผู้นำเพียงคนเดียวชาวอิระมังค์ยานั้น
ชำนาญการหาสมุนไพรป่า การผสมยา การทำเครื่องประทินผิวและของหอมจากสิ่งที่มีในธรรมชาติจากการได้รับความไว้ใจจากหัวหน้า
ชนเผ่าของชาวอิระมังค์ยา ทำให้นายสิน นายเชิดและนายชัย ทั้งสามคนได้มีโอกาสเรียนรู้และสามารถทำเครื่องยาสมุนไพรเครื่องหอมและของประทินผิวต่างๆ กระทั่งมีความชำนาญ

        การรักษาคนในสมัยนั้นนอกจากแพทย์แผนปัจจุบันแล้วสมุนไพรก็ได้รับความนิยมในชนบทที่ห่างไกลออกไปทั้งสามได้ใช้ความรู้
และมีการซื้อขายเครื่องยาสมุนไพรเครื่องหอมและของประทินผิวต่างๆกับชาวบ้านกระทั่งเป็นที่ยอมรับและรู้จักมากขึ้น

        ชาวอิระมังค์ยามีความสัมพันธ์ที่ดีมากกับคนทั้งสามได้พึงพาอาศัยซึ่งกันและกันในทางการค้าขายและการแลกเปลี่ยนด้านต่างๆ
ตามมา เช่นของป่าที่ถูกกฎหมาย เป็นต้น

        ทำให้เงินกองกลางของทั้งสามคนนั้นเพิ่มมากขึ้นกระทั้งเพียงไม่กี่ปีก็สร้างฐานะขึ้นมาได้จากรถเครื่องที่ต่อเติมก็เปลี่ยนเป็น
รถกระบะมือสองสภาพใช้งานได้ดี เริ่มมีที่ทางและที่อยู่อาศัยของตัวเองในวัยหนุ่มร่วมกัน

        มีอยู่วันหนึ่งทั้งสามกำลังกลับมาจากตลาดชายแดนในระหว่างทางก็ได้พบกับเหตุการณ์หนึ่งและเป็นเหตุการณ์ที่ทำให้ชีวิต
ของทั้งสามคนเปลี่ยนไปตลอดกาล

        อุบัติเหตุของรถตู้นักท่องเที่ยวทำให้มีผู้เสียชีวิตและรับบาดเจ็บสามคนช่วยชีวิตผู้ได้รับบาดเจ็บเป็นหญิงชายคู่หนึ่งที่รอดชีวิต
พวกเขาช่วยกันปฐมพยาบาลเบื้องต้น ใช้สมุนไพรที่มีและได้ห้ามเลือดไว้ก่อนที่จะมีรถของเจ้าหน้าที่และรถพยาบาลมาถึง

        ภายหลังทราบว่า หญิงชายคู่นั้นเป็นสามีภรรยามีอายุที่เดินทางมาท่องเที่ยวและพักผ่อน

        เวลาผ่านไปคู่สามีภรรยาที่หายจากอาการบาดเจ็บก็เดินทางมาพบกับชายหนุ่มทั้งสาม พวกเขาไม่มีบุตรหลานกลับรู้สึกถูกต้องชะตา
กับสามหนุ่มที่ช่วยชีวิตพวกเขาไว้ คู่สามีภรรยาจึงขอให้ทั้งสามคนรับพวกเขาเป็นพ่อแม่บุญธรรมตามกฎหมายและทั้งสามคนก็ได้ตอบรับ

        พวกเขาแม้เริ่มรู้จักคุ้นเคยกับสองสามีภรรยาก่อนที่จะตอบรับการเป็นบุตรบุญธรรม แต่ไม่รู้ว่าแท้จริงแล้วสองสามีภรรยาคู่นี้ก็คือ
เจ้าของธุรกิจขนาดใหญ่ระดับประเทศ‘หยดน้ำไพลิน’ 

        ทั้งสามคนจึงกลายเป็นทายาทของผู้จะต้องรับมรดกจากธุรกิจในเครือ‘หยดน้ำไพลิน’ ตามกฎหมาย นับรวมทรัพย์สินได้มากกว่า
เจ็ดหมื่นล้านบาทนายสินก็คือคุณตาสินของเทวินนายเชิดเป็นบิดาผู้ให้กำเนิดลุงชาญ นายชัยไม่มีทายาทและทั้งสามคนปัจจุบันเสียชีวิตหมดแล้ว