ผมก้าวเท้าเข้ามาในคอนโด ก่อนสายตาจะไปสะดุดเข้ากับผู้หญิงคนนึงที่กำลังนอนหลับอยู่บนโซฟา ผมเลยเดินเข้าไปหาเธอ
"มาหลับอะไรตรงนี้เนี่ย" ผมได้แต่ยืนเท้าสะเอวบ่นเบาๆ ให้ได้ยินแค่ตัวเอง
"ปรางตื่น"
"มะปราง" ผมเขย่าที่หัวไหล่ของเธอเพื่อเป็การปลุก
"ทำไมขี้เซาจังว่ะ แล้วไปอดหลับอดนอนมาจากไหนเนี่ย
"มีอะไรให้ช่วยไหมคะคุณนนท์" มีพนักงานเดินมาถามผม
"งั้นเดี๋ยวช่วยเอากระเป๋าตามขึ้นไปไว้ที่ห้องผมแล้วกัน"
ผมค่อยๆช้อนอุ้มเธอขึ้นแล้วเดินตรงไปยังลิฟต์ แค่มาวันแรกก็ทำฉันวุ่นวายเลยนะ ผมมองหน้าคนที่กำลังหลับซบอกผมอย่างเคลิบเคลิ้ม
"เอ่อ คือ ปรางมาอยู่ที่ห้องได้ยังไงคะ"
"เธอคงหายตัวมาแหล่ะมั้ง" ผมว่าประชดเธอไปกว่าจะตื่นเล่นเอาซะเกือบเย็น
"ขอบคุณนะคะที่อุ้มมาส่ง" แต่ผมก็ไม่ได้ตอบอะไรเธอไป แล้วนั่งทำรายงานของตัวเองต่อ
"แล้วนี่ห้องของปรางใช่ไหมคะ"
"อืม" จากนั้นผมก็เห็นเธอเดินมาลากกระเป๋าของตัวเองเข้าไปในห้องแล้วหายเข้าไปในนั้น
"เย็นนี้พี่นนท์อยากทานอะไรคะ" เธอเดินออกมาด้วยชุดลำลองขาสั้นเสื้อยืดตัวใหญ่
"ไม่ล่ะ ฉันมีนัดแล้ว"
"อ๋อค่ะ" แล้วหลังจากนั้นก็เกิดความเงียบเข้าปกคลุม แต่ผมไม่ได้สนใจอะไรแล้วเดินเข้าห้องของตัวเอง เพราะไอ้พวกเพื่อนมันนัดกันไปเตะบอลวันนี้
"หายไปไหน แต่ก็ช่างเถอะ" ผมเลิกสนใจแล้วหยิบกระเป๋ากีฬากับของใช้ส่วนตัวเดินออกมาจากห้อง
"ไงมึง มาช้าจังว่ะวันนี้"
"เออหน่า แล้วนี่พวกทีมไอ้เต้มันมากันยัง"
"มาแล้ว นั่นไงนั่งม่อสาวกันอยู่" ผมหันไปมองทางแก๊งพวกมันที่มีสาวๆ รุมร้อม ไอ้เต้มันเป็เด็กคณะวิศวะครับ เรารู้จักกัน่รับน้องเพราะ่นั้นคณะผมกับมันรับด้วยกัน เลยชวนๆกันมาเล่นกีฬา
"ไงมึง ไปๆ พากันไปวอม เครื่องกูฟิตแล้ว"
"หรอ ไม่ใช่ว่าจะรีบโชว์สาวหรือไง"
"อย่ามารู้ทันหน่า ่นี้น้องปีหนึ่ง แจ่มๆทั้งนั้นต้องขอสักหน่อย"
"เหอะ" ผมได้แต่เบะปากใส่มัน ก่อนจะพากันลงไปวอมในสนาม
"แมร่งอย่างร้อนเลยวันนี้"
"เออ จริงอย่างเหนื่อย" หลังจากเล่นกันไปได้จบเกมส์ก็พากันมาพักที่ข้างสนาม
"เห้ยยย น้องคนนั้นแมร่งหน้ารักว่ะ"
"ไหนๆ เออ เพื่อนที่มาด้วยกันอย่างสวยเลย"
"แล้วผู้ชายคนนั้นแฟนใครว่ะ"
พลั้วว
"ตามึงหามีแววไม่ ตุ้งติ้งขนาดนั้น มันเพื่อนสาวชัดๆ"
ผมหันไปมองยังกลุ่มบุคคลที่ถูกเพื่อนๆ ผมพูดถึง แล้วต้องทำให้ผมขมวดคิ้ว
"อ่าว นั่นมันน้องปีหนึ่งเรานี่หว่า"
"เออ ใช่ๆ ชื่อไรกันบ้างนะ"
"น้องมะปราง น้องแคท น้องเยลลี่"
"แหมม จำแม่นนะมึง" พวกเพื่อนผมมันก็ยังคุยกันไม่หยุด
ผมหันไปมองทางกลุ่มเธออีกรอบที่ตอนนี้เธอกำลังถูกเพื่อนๆ ลากเข้ามานั่งยังข้างสนาม รวมกับพวกผู้หญิงที่พากันมาดู มากรี๊ด พวกผมเล่นบอล
"อย่างนี้ต้องไปทักรุ่นน้องซะหน่อยแล้ว"
พูดจบไอ้เชี้ยแม๊กเ้าประจำมันก็ลุกเดินตรงไปยังกลุ่มพวกเธอ
"กูไปด้วยย" แล้วก็ตามด้วยไอ้เต้ที่วิ่งไปอีกคน
ผมกำขวดน้ำที่อยู่ในมือจนมันบู้บี้ ขณะที่กำลังมองเธอนั่งฟังไอ้พวกนั้นมันโม้อะไรก็ไม่รู้
"นนท์คะ นนท์" ผมหลุดจากภวังค์ก่อนจะหันไปหาเสียงที่เรียก
"น้ำชา"
"เป็อะไรคะ น้ำชาเรียกตั้งนาน มองอะไรอยู่หรอ"
"เปล่าๆ" ผมบอกปฎิเสธไปแล้วมองไปยังกลุ่มนั้นก็เห็นเธอกำลังมองมา แล้วรีบหลบสายตาทันที
"เอ้ะ นั่นน้องคณะเรานี่คะ งั้นเดี๋ยวน้ำชามานะคะ" พูดจบเธอก็เดินไปหากลุ่มนั้นด้วยอีกคน
ผมเลยลุกขึ้นแล้วเดินไปหยิบเสื้อผ้าในกระเป๋าแล้วเดินเข้าห้องน้ำไปเปลี่ยนชุด
พอออกมาก็เห็นทุกคนมาอยู่ยังจุดที่วางกระเป๋าไว้อยู่แล้ว
"นนท์ มาพอดี เดี๋ยวเราไปทานข้าวกันนะคะน้ำชาชวนพวกน้องๆ ไว้แล้ว"
"ครับ"
"งั้นเดี๋ยวพวกกูไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนแล้วกัน" ผมแค่พยักหน้าตอบรับพวกมันไป ก่อนจะมองไปยังคนตัวเล็กที่ก้มหน้าก้มตาไม่มองสบตากับผม เป็อะไรอีกล่ะ
"นี่นนท์ ไปจ้องน้องเขาแบบนั้น น้องเขาก็กลัวแย่สิ"
"ก็เปล่านิ" เธอตีเข้าที่แขนผมทีนึงอย่างหยอกล้อ พอผมหันไปหาสายตาที่มองมาเธอก็หลบสายตาไป
"มาแล้วๆ ไปกันคร้าบบบ"
ร้านอาหารข้างมหาลัย
"พวกน้องๆ อยากทานอะไรสั่งเลยนะจ้ะ มื้อนี้พวกพี่เลี้ยงเอง"
"แหมป๋านะมึง ถามกูยัง อยากกินไรสั่งเลยนะ ตามที่มันว่าแหล่ะ"
"ไม่ต้องเกรงใจนะจ้ะ"
"ค๊า" ผมนั่งมองคนที่นั่งตรงข้ามที่ดูเมนูพลิกไปพลิกมา ไม่เลือกอาหารสักที
"เอา คะน้าหมูกรอบกับพริกแกงทะเลแล้วกันเนอะนนท์ ของชอบของนนท์"
"ครับ น้ำชาก็อย่าลืมเลือกของตัวเองด้วยล่ะ"
"รับทราบค๊า"
"เอ่อ พี่คะห้องน้ำอยู่ตรงไหนคะ"
"อยู่ด้านหลังทางขวามือเลยจ้ะ"
"ให้ฉันไปเป็เพื่อนไหมแก"
"ไม่เป็ไร ฉันฝากสั่งอาหารหน่อยนะ" เธอพูดบอกกับเพื่อนแล้วก็รีบลุกไป
"ทำไมไปนานจัง"
"เอ่อ คือคนมันเยอะหน่ะ"
"แล้วทำไมแกตาแดงๆเป็อะไรหรือเปล่า"
"เมื่อกี้อะไรเข้าตาก็ไม่รู้หน่ะ"
"อ๋อ ก็ระวังหน่อยแล้วกันแก"
"มานั่งค่ะน้องมะปราง อาหารมาเกือบครบแล้ว" เธอนั่งลงตรงข้ามกับผมที่เดิมแต่ไม่แม้แต่จะเงยหน้ามองผมสักนิด แต่กับหันไปคุยกับเพื่อนเธอกับเพื่อนของผม นี่เธอกล้าเมินฉันหรอ
"มื้อนี้ทานให้อร่อยนะ เพราะพรุ่งนี้พวกน้องๆเจอศึกหนักแน่ ไอ้พวกนี้มันพามาให้พวกน้องตายใจ"
"ศึกหนักอะไรหรอคะ" เพื่อนเธอคนนึงถามขึ้น
"ก็รับน้องยังไงล่ะคร้าบบบ"
"เออเสียดายปีนี้ คณะกูกับมึงไม่ได้รับด้วยกัน"
"รับน้องหรอคะ"
"ใช่จ้ะ เวลาหนึ่งเดือน"
"โหหห น่าสนุกนะแก"
"สนุกกับผีแกสิอีเยลลี่ ฉันว่าเหนื่อยแน่ๆ" เพื่อนของเธอสองคนคุยกันแต่เธอกับนั่งเงียบ
หลังจากนั้นก็พวกเราก็พากันทานข้าว และส่วนใหญ่ก็จะมีแต่เพื่อนของผมกับเพื่อนของเธอที่พากันคุยกันอย่างเฮฮา
"ขอบคุณนะคะนนท์"
"ครับ รีบไปพักเถอะดึกแล้ว" ผมขับรถมาส่งน้ำชาที่หอหลังจากที่เราพากันแยกย้าย
"ค่ะ ขับรถดีๆนะคะ" ผมขับรถมุ่งหน้ากลับคอนโดทันที
พอมาถึงห้องไฟในห้องมืดดับหมดมีเพียงแค่ไอเย็นจากเครื่องปรับอากาศแค่นั้น ผมหันไปมองห้องของเธอที่ดับไฟแล้ว เลยเดินเข้าห้องตัวเองเพื่อพักผ่อน
"ไก่ย่างถูกเผา ไก่ย่างถูกเผา....."
"มาครับน้องๆ มาลงทะเบียนกันทางนี้เลยครับ"
"ไปแกลงทะเบียนกัน อ้ายยยน่าสนุก"
"สนุกตรงไหนย้ะคนก็เยอะ"
เยลลี่ลากแขนฉันกับแคทไปลงทะเบียนยังจุดรับ ฉันมองดูบรรยากาศรอบๆอย่างสนุกสนาน จากที่ได้ยินมาการรับน้องเหนื่อยสุดๆ
"อ่าๆ เทสๆ มาครับ สำหรับน้องๆคนไหนที่ลงทะเบียนแล้วมารวมกันทางนี้ได้เลย"
"ไปแก เสร็จแล้วนะ"
"อื้มม"
"มาครับตั้งแถวๆ"
ฉันยืนมองพี่แม็กที่พูดใส่ไมค์ ยืนอยู่ด้านหน้า จากที่ได้ฟังเมื่อวานตอนกินข้าวพวกพี่เขาเป็คณะกรรมการนักศึกษาของคณะเรา
"นั่งเรียงตามเซคของตัวเองเลยนะครับ แล้วก็ช่วยเงียบๆ ฟังพี่หน่อยนะครับ"
"นี่ๆ เธอชื่ออะไรหรอ" ฉันหันไปมองผู้ชายที่มาสะกิดแขนฉันอยู่แถวข้างๆ
"ชื่อมะปรางค่ะ"
"เราชื่อเยลลี่นะ" เยลลี่โผล่หน้าแทรกเข้ามาตอบฉันเลยได้แต่ยิ้มขำเพื่อน
"เงียบบบ!"
ทุกคนในบริเวณนี้ถึงกับเงียบลงทันทีโดยไม่ได้นัดหมาย แล้วก็มีพี่ๆ เดินมาอยู่ที่ด้านหน้าพวกเรา 5 คน ซึ่งหนึ่งในนั้นก็รวมพี่นนท์อยู่ด้วย
"คุยไรกัน สงสัยเมื่อเช้ากินอิ่มมีแรงกันมาเยอะสินะ!" เสียงทรงอำนาจประกาศขึ้นพร้อมกับท่าทางที่ขึงขัง
"ฟังนะครับ พี่ๆทั้ง 5 ที่อยู่ตรงหน้าน้องๆ จะเข้ามาดูแลน้องๆให้อยู่ในระเบียบวินัย ตลอดระยะเวลาหนึ่งเดือนนี้"
"โหวแก งานดีทั้งนั้นเลยโดนเฉพาะพี่คนที่อยู่ตรงกลาง"
"ใช่ๆ มาดนิ่งๆ แต่อาร่ากระจัดกระจาย"
"ลูกรักพระเ้าชัดๆอ่ะแก" ฉันได้ยินเสียงคุยกันของพวกผู้หญิงที่นั่งอยู่แถวข้างๆ ที่กำลังพูดถึงพี่นนท์อยู่
พอมองไปแล้วเขาก็ดูดีไปหมดแหล่ะ ขนาดทำหน้านิ่งๆ ยังดึงดูดสายตาได้ขนาดนี้
"พี่ขอแนะนำพี่คนที่พูดเมื่อกี้นี้ชื่อพี่โก้เป็พี่ว้าก นี่พี่กัปตันเป็พี่ว้ากเหมือนกัน นี่พี่กุ๊กไก่ หัวหน้ากิจกรรม ส่วนพี่คนสวยนี่พี่น้ำชาหัวหน้าทีมพยาบาล และคนสุดท้ายนี้ชื่อพี่นนท์ เป็ประธานรุ่นหัวหน้าทีมทั้งหมด"
"หือออ อ้ายยย งานดีว่ะแก" เสียงฮือฮาดังขึ้น ทันที
"ส่วนพี่ชื่อแม็ก เป็หัวหน้าทีมสันทนาการ งั้นขอเชิญพี่นนท์ กล่าวอะไรกับน้องๆหน่อยครับ" พี่แม็กยื่นไมค์ให้พี่นนท์
"สวัสดีน้องๆปีหนึ่งทุกคนนะครับ ยินดีต้อนรับเข้ามาเป็ครอบครัวสถาปัตย์ของเรา เราอยู่กันแบบเป็พี่เป็น้องช่วยเหลือกัน มีอะไรก็บอกพวกพี่ๆเขาได้"
จึกๆ
"ว่าแต่เธอเรียนเอกอะไรหรอ" ฉันที่กำลังตั้งใจฟังเสียงพี่นนท์อยู่ ก็ต้องหันไปตามแรงสะกิดของคนด้านข้าง
"ออกแบบภายในหน่ะ"
"และสุดท้ายพี่หวังว่าพวกน้องๆจะตั้งใจและผ่าน่ระยะเวลารับน้องนี้ไปได้ด้วยดีนะครับ"
ฉันหันไปสนใจด้านหน้าต่อและก็เห็นว่าสายตาของเขากำลังจ้องมองมาทางนี้ ทำให้ฉันขนลุกซู่แล้วรีบก้มหน้าลงทันที เป็อะไรของเขานะ
"ทั้งหมดเงียบ! เอาล่ะเราจะทำการจับกลุ่มกันใหม่..." หลังจากนั้นเราเริ่มทำกิจกรรมกันโดยแบ่งกลุ่มใหม่แล้วให้เข้าเรียนรู้ในแต่ล่ะฐาน ซึ่งฉันก็ได้แยกออกจากเพื่อนๆ แต่ก็ได้เพื่อนคุย ก็คนที่ถามฉันในแถวนั่นแหล่ะ
"อ่ะนี่น้ำ"
"ขอบใจนะทิวา"
"เขาให้มาทำกิจกรรม ไม่ใช่มาอ่อยผู้ชาย"
55
