ถึงเธอผู้อยู่ในอดีต ปัจจุบัน และอนาคต

        0.08 น. วันที่ 4 เดือน 5 ปี2565 วันที่อากาศเย็นสะบายชวนให้ซุกกายอยู่ใต้ผ้าห่ม ความง่วงแทบจะครอบงำสติหนังจาหนักขึ้นหลายเท่าแต่ผมก็ยังฝืนมันไว้ได้อยู่ บางที่เธอก็เหมือนจะรู้หรือไม่ก็ไม่รู้แต่ผมก็ชัดเจนนะหรือเธอคิดกับผมแค่พี่ชาย.... พี่ชายบ้านแกสิ! พี่ที่ไหนทักน้องไปทุกวันว่าทำอะไร พี่ที่ไหนบอกน้องว่าต่อให้ยืนเฉยๆน้องก็น่ารักประโยคนี้แทบจะเป็นประโยคบอกรักอยู่แล้ว ทำไมกันเธอไม่รู็อะไรบ้างเลยหรอไง ไอหนุ่ม PI คนนั้นกล้าสำคัญตัวมาจากไหนคิดว่าเป็นหมอแล้วมันประเสริฐนักหรือไง ดูมีแพชชั่นหรอพี่อยากเป็นสัตวะตั้งแต่ม.4นู่นแล้วพี่ก็มีแพชชั่นไม่แพ้มันนั่นแหละเหอะ! เธอทำให้ผมไม่เป็นตัวเองอีกต่อไปผมควบคุมปากตัวเองไม่ได้ควบคุมความรู้สึกตัวเองก็ไม่ได้นี่สินะความรัก ผมไม่อยากจะมีมันเสียเลยแต่ความรักมักมาตอนที่ผมไม่ได้ตั้งตัวเสมอ เอาเถอะผมตัดสินใจแล้วในอีก 2 - 3 เดือน น่าจะเป็นเดือน 8 ในวันที่ตื่นมาพบอากาศหนาวมันทำให้จิตใจผมสงบผมคงจะบอกความในใจก็เธอ ให้เธอเป็นคนเลือกว่าจะมีผมเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตหรือไม่มีอีกเลย ถึงจะเสียใจแต่ความจริงก็คือความจริง อย่างที่กล่าวไปในซักที่หนึ่งผมไม่ได้แค่ขอโอกาสจากเธอแต่ผมให้โอกาสเธอเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตผมด้วย ผมมีความสุขมากที่มีเธอในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมาบางที่ผมอาจจะอดทนได้ไม่ถึง 3 เดือนด้วยซ้ำแต่ก็จะพยายามให้ดีที่สุด หวังว่าเธอจะคิดเหมือนกันกับผมอย่างน้อยก็ช่วยส่งสัญญานให้กันทีเถอะ