พัสดุลึกลับ

     “ซื้อกล้องใหม่เหรอชิน” วีณาทักชินซึ่งกำลังดูรายละเอียดต่างๆของกล้องอย่างใจจดใจจ่อ “กล้องนี่ใครส่งมาให้ก็ไม่รู้น่ะ ดูเหมือนจะเป็๞กล้องโพลารอยด์นะ” ชินตอบกลับไป เขาได้รับกล้องนี้มาเมื่อวานตอนกลับจากออฟฟิศ โดยมันอยู่ในกล่องพัสดุแปลกๆ ไม่มีชื่อหรือที่อยู่ของผู้ส่งเลย แถมสีกล่องยังแปลกๆ ไม่น่าใช่ไปรษณีย์มาส่ง เมื่อเปิดออกดูเขาก็พบกล้องตัวนี้ มันมีลักษณะเหมือนกล้องธรรมดาทั่วไป มีสีแดง-ดำสลับกัน ถือเป็๞กล้องที่สวยและดูหรูหราทีเดียว “ถึงขนาดเอามาดูที่ทำงานด้วยขนาดนี้ คงถูกใจน่าดูเลยนะชิน” ชินจึงได้ตอบกลับไป “อ้าว เธอไม่ได้เป็๞คนส่งมาหรอกเหรอวีณา” วีณาทำท่าทางประหลาดใจ “ป่าวนี่ ฉันจะส่งไปให้ทำไมกัน” ชินจึงพูดสวนไป “ก็นึกว่าเธอเป็๞คนส่งมานั่นแหละ เลยเอามาถามดู สรุปว่าไม่ใช่สินะ”  “สองคนนั้นน่ะ รีบกลับไปทำงานซะ” เสียงคนที่๻ะโ๷๞มาหยุดบทสนทนาของทั้งสองคือ จอห์น เขาเป็๞หัวหน้าของวีณาและชิน มีข่าวลือมาว่าจอห์นชอบวีณาข้างเดียว เลยเคยอกหักตอนไปสารภาพกับวีณามาแล้ว แต่หลังจากชินย้ายมาทำงานที่ออฟฟิศนี้ได้ไม่นาน ชินและวีณาก็ได้คบกัน ทำให้จอห์นค่อนข้างเกลียดขี้หน้าชินมาก เขามักจะหาเ๹ื่๪๫มาด่าชินได้ตลอด และบ่อยครั้งที่เขาจะคอยขัดความสัมพันธ์ของชินและวีณา

เมื่อเวลา 4 โมงเย็น ถึงเวลาเลิกงาน หลังจากชินและวีณาบอกลากันเสร็จ พวกเขาก็ได้แยกย้ายกันกลับบ้าน บ้านที่ชินอยู่มีแค่เขาคนเดียว เมื่อถึงบ้านเขาจึงหยิบกล้องออกมา “จะว่าไปก็ยังไม่เคยลองใช้เลยแฮะ อืมม ลองถ่ายทีวีดูละกัน” 

แชะ 

ทว่า รูปที่ออกมาไม่ใช่รูปถ่ายแต่เป็๲ข้อความแทน

วิธีใช้งาน

1. ถ่ายรูปเป้าหมายด้วยกล้องตัวนี้

2. ฉีกภาพทิ้ง

3. สิ่งมีชีวิตในภาพบริเวณที่ถูกฉีกจะตายภายใน 24 ชั่วโมงหลังฉีก

4. สามารถถ่ายได้เรื่อยๆ ไม่จำเป็๞ต้องใช้ฟิล์ม

คำเตือน

1. ภาพที่ฉีกไปแล้วจะไม่สามารถแก้ไขได้

2. ภาพที่จะฉีกต้องถ่ายให้เห็นใบหน้าของเป้าหมายเกิน 70% จึงจะเกิดผล

3. การถ่ายภาพจากภาพถ่ายอีกทีหรือจากภาพสเก็ตจะไม่มีผลใดๆเมื่อฉีก

“เหอะ แปลว่าสามารถฆ่าคนได้ด้วยการถ่ายรูปน่ะสิ ถ้ามันง่ายขนาดนั้นก็คงดีล่ะนะ” ทันใดนั้นเอง โทรศัพท์ของชินก็ได้ดังขึ้น “ฮัลโหลชิน วันนี้ไปดื่มกันหน่อยสิ เอาน่าพี่ชายขอทั้งที มาเหอะ เออๆที่เดิมนั่นแหละ รีบมานะไอ้น้องรัก” คนที่โทรมาคือ เคน เป็๲คนที่ถูกคนในบ้านผลักไสไล่ส่งออกมาเนื่องจากไม่ทำงานทำการ เอาแต่เมาเหล้าไปวันๆ เคนไม่ใช่พี่แท้ๆของชินด้วยซ้ำ เขาเพียงแค่เคยเป็๲รุ่นพี่ที่มหาลัยเดียวกัน ตอนนั้นเคนยังไม่ออกนอกลู่นอกทางนัก ทั้งคู่จึงได้สนิทกัน แต่ปัจจุบันเคนมีแต่เรียกคนรู้จักไปดื่มด้วยกันไปวันๆแล้วหาข้ออ้างให้คนอื่นเลี้ยงเท่านั้นเอง ชินก็รู้เ๱ื่๵๹นี้ดีและคิดจะไม่ไปหาเขา แต่ครั้งนี้มันกลับต่างออกไป “คนแบบไอ้เคน ถ้ามันเกิดตายขึ้นมาจริงๆก็คงไม่มีใครเสียใจหรอก ยังไงก็มาเป็๲หนูทดลองให้หน่อยละกันนะไอ้คุณพี่ชาย” จากนั้นชินก็รับเก็บของต่างๆรวมถึงกล้องใหม่ของเขาใส่กระเป๋าให้เรียบร้อย และขับรถไปยังสถานที่ที่เคนนัดเขาไป…

สองทุ่มครึ่งคืนนั้นเอง ชินและเคนได้พบกันที่ร้านแห่งหนึ่งซึ่งเป็๞ร้านประจำของเคน ชินกล่าวทักทายเคนอย่างเป็๞มิตรก่อนลงไปนั่งบนเก้าอี้ที่เคนเตรียมไว้ให้ ร้านที่ทั้งคู่นั่งอยู่นั้นอยู่ติดกับถนนใหญ่ แถวนั้นมีบ้านและอาคารสูงมากมายดูเจริญหูเจริญตาผิดกับเคนอย่างสิ้นเชิง เสื้อผ้าที่เขาใส่ดูๆแล้วเหมือนจะเป็๞การใส่ซ้ำ กลิ่นเหล้าและบุหรี่ออกจากปากของเขาตลอดเวลาที่พูดคุยกัน ร่างกายดูโสโครกเหมือนคนไม่อาบน้ำแถมแถวซอกคอยังมีรอยขี้ไคลอยู่หลายจุด หัวก็เหม็นเหมือนไม่สระผมมาหลายสัปดาห์

ชิน: สวัสดีครับพี่ ไม่ได้เจอกันซะนานเลยนะครับ (สกปรกชะมัด ไม่อาบน้ำกี่วันวะเนี่ย)

เคน: เออๆ เกือบปีละมั้ง ก็แกนั่นแหละไม่ยอมออกมาหากันเลยนี่ อ้างแต่มีงานนู่นนี่ตลอด

ชิน: โทษทีครับ ตอนนั้นงานมันยุ่งจริงๆ ว่าแต่พี่เถอะ ตอนนี้ทำงานอะไรล่ะ (ปากก็เหม็นชิบหาย ไม่น่ามาหามันเลย โธ่เอ้ย)

เคน: ตอนนี้ยังไม่ได้งานเลยว่ะ ไปสมัครเขาก็ไม่รับ ตอนนี้หนี้ที่กู้มาก็เยอะพอตัวเลยล่ะ

ชิน: (สภาพแบบนี้ใครมันจะรับวะ แถมบอกหนี้เยอะแต่ยังกล้าเรียกมาที่นี่อีกนะ)

เคน: แล้วแกล่ะ ยังทำงานอยู่ที่เดิมอีกเรอะ ได้ยินว่ามีแฟนแล้วนี่ ชื่ออะไร เป็๲คนยังไงล่ะ

ชิน: ยังทำงานอยู่ที่เดิมแหละครับ ส่วนแฟนผมเธอชื่อวีณา เธอเป็๲คนน่ารั…

เคน: อ้าว! แล้วนั่นกล้องใหม่เรอะ สีสวยดีนะขอดูหน่อยสิ

ชิน: (ชอบพูดขัดจังวะ แล้วมันจะถามเพื่อ) อ้อ นี่กล้องใหม่ผมเอง เป็๲กล้องโพลารอยด์ เดี๋ยวลองถ่ายรูปพี่ให้ดูละกัน

"เอ้า ยิ้มหน่อยครับ"

แชะ

“ถ่ายสวยดีนี่หว่า” เคนพูดขึ้นหลังจากเห็นรูปที่ออกมาจากกล้อง ภาพที่ถ่ายมีเคนอยู่ตรงกลางและมีพนักงานร้านอยู่มุมซ้ายของภาพ แสงไฟของร้านตอนนั้นทำให้สามารถถ่ายหน้าของทั้งสองได้อย่างชัดเจน

To be continued…