ผีเสื้อลายมังกร

    บทที่ 32-เสียงหัวเราะท่านเจ้าเมือง

            ลมอ่อน ๆ พัดมาในขณะที่แสงของตะวันยามบ่ายไม่ร้อนแรงจนเกินไปนัก การเอนตัวลงนอนพิงหลังเข้ากับต้นไม้ โดยมีทิวทัศน์เป็นทิวเขาวางตัวอยู่ออกไปไม่ไกลนัก เป็นภาพอันชินตาสำหรับผู้คนในป่าสำราญแทบทุกคน                 ถ้าวันไหนที่หวูไว่นอนอยู่ในท่านี้ย่อ...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 5.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ