เอิ่ม...จะเริ่มแบบไหนดีล่ะ เอาเป็ว่าเริ่มจากทักทายก่อนดีกว่า ฉัน...ดารุมะ เป็ชื่อที่ปีศาจรู้จักกัน ถูกอัญเชิญมาที่นี่ได้ 1 เดือนแล้ว ส่วนชื่อเดิมที่อยู่โลกนั้น คงต้องปล่อยไว้ที่โลกนั้นนั่นแหละ ฉันถูกอัญเชิญมาเพราะจอมมารบ้าๆ คนหนึ่ง แต่ก็ช่างเถอะ! อย่าไปพูดถึงหมอนั่นเลย
ตัวฉันที่หนีออกมาจากปราสาท ได้ศึกษาเื่ราวของปีศาจในโลกนี้ แน่ล่ะ ฉันคงต้องอยู่ที่นี่ไปอีกนาน ส่วนวิธีที่จะกลับไปโลกเดิมนั้น ยังไม่รู้จะทำยังไงดี ตอนนี้ขอข้อมูลก่อนแล้วกัน ทำไมถึงเริ่มเขียนหนังสือเล่มนี้นะหรือ? เพราะอยากจะถ่ายทอดสิ่งที่ฉันรู้ให้กับผู้กล้าคนต่อไปน่ะสิ แถมอาณาจักรของมนุษย์ที่อาศัยในโลกนี้ก็อัญเชิญผู้กล้ามาเหมือนกัน เพื่อความสนิตสนม คงต้องหาวิธีไปพูดคุยกันบ้างแล้วสิ
เอาเป็ว่าเริ่มเื่ที่ฉันรู้ก่อนแล้วกัน
เื่ที่ 1 ความพิเศษของผู้กล้า! อ้างอิงจากตัวฉันเอง โดยทั่วไป ปีศาจนั้นเกิดมาในร่างโตเต็มวัย นั่นคือไม่จำเป็ต้องถูกเลี้ยงดู ไม่มีพ่อมีแม่ จึงไม่มีการสั่งสอนมารยาทที่ดี ทำให้นิสัยของปีศาจส่วนใหญ่ค่อนข้างจะเอาตัวเองเป็ใหญ่ เมื่อปีศาจเกิดมา จะสามารถพูดคุยได้เลย แถมยังมีความรู้ทั้งๆ ที่ไม่ได้ร่ำเรียนมาอีกต่างหาก ส่วนใหญ่จึงสามารถใช้งานได้เลย และสิ่งที่ติดตัวมาแต่เกิดนั้นยังรวมไปถึง “ทักษะ” อีกด้วย แต่!...ปีศาจนั้นไม่สามารถเรียนรู้ทักษะเพิ่มเติมได้ ซึ่งฉันเองก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไร ทำให้เกิดการแบ่งแยกปีศาจที่มีความสามารถเฉพาะที่้า ส่วนที่ไม่้าจะถูกเรียกว่าไร้ประโยชน์ อาจเป็เพราะอยู่ใน่า เื่แบบนี้เลยเลี่ยงไม่ได้
ส่วนผู้กล้านั้นสามารถเรียนรู้ทักษะอะไรก็ได้ เพราะ [ประเมิน] ของฉันมันเห็นช่องที่มี “ทักษะ” ให้เลือกใช้มากมาย และยังสามารถถ่ายทอดได้อีกด้วย ตัวฉันถูกอัญเชิญมาโดยมีอยู่ 2 ทักษะคือ [ประเมิน] กับ [ถ่ายทอด] ซึ่งทักษะ [ถ่ายทอด] สามารถสร้างเควสเพื่อเรียนรู้ทักษะอะไรก็ได้ สร้างออกมาในรูปแบบของคำภีร์ และทำพันธะกับผู้อ่าน สรุปง่ายๆคือ สร้างเควสเพื่อให้ปีศาจไปฝึกทักษะใหม่ได้ละนะ
ความพิเศษของผู้กล้ายังไม่หมดเพียงเท่านี้!! ผู้กล้ายังสามารถทำให้ปีศาจที่ดูเหมือนไร้จิตใจ เช่นซอมบี้ แวมไพร์ ฯลฯ มีการพัฒนาทางด้านจิตใจ เอาเป็ว่า ทำให้พวกปีศาจหน้าตายกลับกลายเป็พวกมีจิตใจได้ยังไงล่ะ เจ๋งใช้ม้า!!!
เื่ที่ 2 ทักษะ ทักษะมีเลเวลสูงสุดที่เลเวล 10 ซึ่ง แบ่งออกเป็ 4 ประเภทคือ อาวุธ เวทมนต์ เสริมร่างกาย และงาน ซึ่งแต่ละอย่างก็จะมีสิ่งที่เรียกว่า “ศาสตร์” ซึ่งเป็ส่วนขยายของ “ทักษะ” อีกด้วย ถ้ายกตัวอย่างง่ายๆ ก็เช่น คนที่มีทักษะ [ไฟ] ก็จะสามารถควบคุมไฟได้ แม้จะเรียกหรือเคลื่อนย้ายไฟในมือ ย่อมทำได้เช่นกัน แต่หากจำเป็ต้องใช้โจมตี จำเป็ต้องใช้ “ศาสตร์” ในการโจมตี เช่นศาสตร์โจมตี [ไฟเออร์บอล] การใช้เหมือนการกำหนดคีย์เวิร์ดในการเรียกใช้นั่นแหละ ซึ่งทักษะส่วนใหญ่ “ศาสตร์” จะเกิดขึ้นเองตามความแข็งแกร่ง ระดับเลเวล และการเกิดเหตุการณ์สำคัญต่างๆ ของตัวผู้ใช้ทักษะ แต่ก็มีบางทักษะที่มีศาสตร์มาั้แ่แรก เช่น [แปรธาตุ] ซึ่ง [แปรธาตุ] จะมีศาสตร์คือ [เปลี่ยนรูป] [สร้าง] [รวม] [แยก] [บีบอัด] แต่การใช้ขึ้นอยู่กับตัวผู้ใช้เอง แค่การพูดว่า “แปรธาตุ” และนึกภาพในหัว ก็สามารถใช้ได้แล้ว สะดวกดีนะ เพราะฉันเองก็ใช้บ่อยๆ เหมือนกัน
อ่อ แล้วอีกอย่าง ถึงแม้ทักษะจะมีเลเวลแค่ 10 แต่ความรุนแรงของทักษะจะขึ้นอยู่กับเลเวลของผู้ใช้ด้วย หมั่นฝึกฝนเข้าล่ะ
เื่ที่ 3 ทักษะที่ใช้ร่วมกัน เื่นี้ฉันเพิ่งจะค้นพบเมื่อไม่นานนี้ ตอนเลือกทักษะ [คนครัว] ตัวฉันที่เป็ช่างทำขนมก็พอจะทำอาหารได้บ้าง แต่อาหารการกินของโลกปีศาจมันเหลือรับจริงๆ เลยตัดสินใจเลือกทักษะนี้
แต่ประเด็นไม่ได้อยู่ตรงนั้น ประเด็นมันอยู่ตรงที่ การมีแค่ทักษะ [คนครัว] มันไม่พอสำหรับการทำอาหาร เพราะคนที่จะทำอาหารได้ ก็ต้องใช้มีดได้ แต่คนที่ไม่มีทักษะ [มีด] จะมาทำอาหารจึงเป็เื่ที่เป็ไปได้ยาก ซึ่งกว่าฉันจะรู้เื่นี้ ฉันเองต้องกินหมูย่างไปหลายวันเลยทีเดียว
เื่ที่ 4 ธาตุ และ ศิลาธาตุ ที่โลกนี้มีเวทมนต์อยู่ 7 ธาตุ แน่นอนว่าหินเวทมนต์ก็มีอยู่ 7 ธาตุเหมือนกัน คือ ดิน น้ำ ลม ไฟ แสง ความมืด และไร้ธาตุ โดยปีศาจจะมีธาตุความมืดอยู่ในตัวทุกคนอยู่แล้ว กลับกันมนุษย์จะมีธาตุแสงอยู่ในตัว...มั้งนะ เพราะฉันก็ฟังมาจากทหารที่ผ่านเหมือนกัน ส่วนศิลาธาตุ ก็มีศิลาธาตุ ดิน น้ำ ลม ไฟ แสง ความมืด และไร้ธาตุเหมือนกัน ซึ่งศิลาเวทไร้ธาตุจะเรียกกันสั้นๆ ว่า [ศิลาเวท]
เวทมนต์ประเภทไร้ธาตุ ตัวอย่างก็เช่น [แปรธาตุ] หรือ [ฟื้นฟู] แต่หากเป็ศิลาเวทไร้ธาตุ จะไม่มีเวทอะไรเลย แต่จุดเด่นคือ เราสามารถจะสร้างเวทอะไรเข้าไปก็ได้ ตัวอย่างก็คือ [แหวนอำนวยพร] ซึ่งทำจาก [ศิลาเวท] กับ [เขี้ยวหมูป่าดำ] โดยปกติจะให้คนจากโรงช่างทำให้ เพราะอุปกรณ์หาได้จากสนามฝึก ซึ่ง่หลังๆ ก็เริ่มใช้คนที่มีทักษะ [แปรธาตุ] ทำให้ เพราะไวกว่า และฉันก็ทำบ่อยๆ เลยละ
และอีกอย่าง [ศิลาเวท] นั้นหาได้อย่างมอนสเตอร์ที่มีเลเวลต่ำกว่า 20 และศิลาที่ได้มาก็เป็แค่เศษศิลาเท่านั้น เพราะแบบนั้นเลยไม่มีใครสนใจจะเก็บมันเท่าไร แต่ฉันคิดว่ามันน่าสนใจนะ น่าจะเอาไปทำอะไรได้หลายอย่างเลย หึๆๆๆ
เื่ที่ 5 เื่สุดท้าย ธาตุของตัวผู้ใช้ ความคิดของผู้ใช้ และเวทที่ใช้ เวทมนต์บางอย่าง ใช้กับบุคคลเฉพาะเท่านั้น เช่น [ฟื้นฟู] ปีศาจมีธาตุความมืดอยู่ในตัว การจะใช้ [ฟื้นฟู] นั่นหมายถึงการส่งธาตุความมืดไปฟื้นฟูร่างกายของคนที่าเ็อยู่ กลับกัน หากปีศาจใช้ [ฟื้นฟู] กับมนุษย์ อาจทำให้ถึงตายได้ และแน่นอนว่าหากมนุษย์ใช้ [ฟื้นฟู] กับปีศาจ ก็จะเป็อันตรายได้เหมือนกัน แต่ก็มีกลุ่มคนที่สามารถใช้ [ฟื้นฟู] ให้กับทั้งปีศาจและมนุษย์ได้เช่นกัน นั่นคือพวก “ลูกครึ่งปีศาจ”
ถึงปีศาจจะเกิดขึ้นเอง แต่ก็จะเกิดในเมืองเท่านั้น ส่วนปีศาจที่เกิดนอกเมืองนอกจากพวกกลูที่เป็ปีศาจที่หิวโหยแล้ว สิ่งมีชีวิตที่ถูกปนเปื้อน เช่นดาร์คเอลฟ์ โนม ภูติที่มีรอยสัญลักษณ์สีดำ ปีศาจจำพวกนี้คือผู้ที่ถูกปนเปื้อน ในร่างกายจึงมี 2 ธาตุด้วยกัน ถ้าหากในร่างกายมีทั้งธาตุแสง และความมืด ก็สามารถใช้ [ฟื้นฟู] ได้กับทั้งสองฝ่าย แต่ทั้งนี้ก็ขึ้นอยู่กับความคิดคำนึงของผู้ใช้เองว่า ้าจะช่วยหรือไม่ หากขณะใช้ [ฟื้นฟู] มีความประสงค์ร้าย [ฟื้นฟู] ก็จะกลายเป็การโจมตีทันที
และนี่คือเื่ที่ฉันรู้ตอนนี้ น่าจะมีประโยชน์ได้บ้างนะผู้กล้าคนต่อไป ตัวฉันที่ตั้งใจเขียนด้วยภาษาของโลกที่จากมาเพราะไม่อยากให้ปีศาจคนไหนได้อ่านมัน ทำให้แน่ใจว่าปลอดภัยแม้ว่าจะมีคนที่ใช้ทักษะ [อ่าน] ได้ก็ตาม แล้ว...รู้สึกว่าจะมีอีกอย่าง...
และนี่คือคำแนะนำจากรุ่นพี่ หากอยากที่จะอยู่รอด รีบฝึกทักษะ [ประเมิน] ให้เลเวล 10 นะ แล้วเลือกทักษะ [คนครัว] กับ [มีด] ด้วย เพราะอาหารโลกปีศาจมันเกินจะรับไว้จริงๆ และครั้งต่อไปคงต้องรอให้เจอข้อมูลใหม่ๆก่อนนะ เ้าผู้กล้าหน้าใหม่!!
3K
