‘เมฆา’ หัวหน้าศูนย์หน่วยขายภาคกลางของบริษัทแห่งหนึ่งที่มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในเขตกรุงเทพมหานครและมีศูนย์ย่อยกระจายตามภาคทั่วประเทศ สาดตาขวางใส่‘ตรีวรา’ หัวหน้าศูนย์หน่วยขายภาคตะวันออกที่ตอนนี้รับหน้าที่คิงในเกมและเขาคือผู้ถูกสั่ง..ให้มีเซ็กส์กับใครก็ได้ไม่เกี่ยงชายหญิงภายในคืนนี้
มึงจะเล่นแบบนี้ใช่ไหม!
ตรีวราทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้และไม่สนใจคำท้วงจากคนสนิทในทีมอย่างไอ้ศักดาซึ่งเป็มือขวาที่มีลูกเล่นแพรวพราวในการขายคนหนึ่ง
“มันไม่แรงไปเหรอวะสั่งเชี่ยอะไรของมึงเนี่ย!”
“ไม่แรงหรอกเพราะมันไม่ทำอยู่แล้วเดี๋ยวก็ขอยอมแพ้..เชื่อดิ” คนฟังได้แต่ลอบถอนหายใจ
คนที่เป็ไม้เบื่อไม้เมากันมาตลอดเกือบสามสี่ปีที่ร่วมงานหรือจะก่อนหน้านั้นมาแต่ใดไม่อาจรู้ เพราะเจอหน้าเป็ไม่ได้
กัดกันตลอด
มีหรือที่ฝ่ายนั้นจะยอมแพ้ง่ายๆทั้งที่รู้หรอกว่าไอ้ตรีมันแค่อยากแกล้งเพราะ ‘เยลลี่’ สาวสวยเบอร์หนึ่งของฝ่ายการตลาดและประชาสัมพันธ์ที่สองหัวหน้าศูนย์คู่กัดขยันขายขนมจีบและกำลังเป็ที่สนใจของทุกคนในบริษัทอยู่ตอนนี้..กำลังเดินทางมางานสัมมนา
ไม่ว่าไอ้เมฆจะทำตามคำสั่งหรือไม่..ก็สะใจไอ้ตรีทุกกรณีทั้งเข้าทางได้กันท่าเมฆากับเยลลี่ หรือไม่ก็ได้เห็นคนขอยอมแพ้ต่อหน้าต่อตาประชาชี
ส่วน ‘พนิต’ หัวหน้าศูนย์หน่วยขายภาคตะวันตกและคนอื่นๆยังคงนิ่งอึ้งราวถูกสาบ เพราะขนาดว่าคำสั่งจากคิงคนแรกว่าเด็ดจนเรียกเสียงวี้ดวิ้วจากทุกคนได้แล้วมาเจอคิงคนนี้เข้าไป..ทำขนลุกทุกอณู
เมฆากระดกแก้วดีกรีแรงเข้าปากรวดเดียวหมดทำให้คนสนิทอย่างวุฒิต้องรีบห้าม
“ไอ้เมฆเบา! นี่แก้วที่ห้าแล้ว..เดี๋ยวเมาตายห่า!”
“ก็กูจะเอาให้เมา!”
มือหนาวางแก้วลงโต๊ะดังปังก่อนตวัดหลังมือปาดปากพร้อมส่งแววตาพิฆาตใส่คู่กรณี
ในเมื่อมึงกล้าท้าก็ต้องกล้ารับผิดชอบคำพูดตัวเอง
“งั้นคนนั้นคือมึง..ไอ้ตรี!”
“สันดานเหอะ อย่ามายุ่ง!”
“อ้าว! อย่ากลับคำสิวะ เสือกพูดเองว่าใครก็ได้..เอามึงนี่แหละ! จะได้ไม่ต้องเป็ภาระเดือดร้อนคนอื่น”
ศักดากับวุฒิพากันปาดเหงื่อบนใบหน้าตัวเองเมื่อนึกไปถึงว่า..คืนนี้อาจเข้าสู่วันสิ้นโลกก็เป็ได้
เพราะต่างไม่ยอมเสียเปรียบด้วยกันทั้งคู่! คนหนึ่งออกอุบายกีดกัน ส่วนอีกคนรู้ทันจึงเอาคืน
วันแรกของกำหนดการสัมมนาใหญ่ในวันศุกร์ที่12ธันวาคมทางบริษัทปล่อยอิสระให้แต่ละฝ่ายดำเนินกิจกรรมเฮฮาปาร์ตี้ได้ตามอัธยาศัย ส่วนคืนวันเสาร์ที่ 13 เป็การรวมพลมหาปาร์ตี้ทั้งบริษัทเรียกว่างานนี้ต้องปิดโรงแรมเหมากันเลยทีเดียว
แต่ไฉนแค่วันนี้วันเดียวกลับมีเหตุการณ์ให้ตื่นเต้นจนหัวใจจะวายตายยกฝ่ายโปรแกรมสัมมนา 3 วัน 2 คืน คงไม่แคล้วหืดขึ้นคอ
และด้วยความที่เป็เพียงแค่เกมจึงไม่มีใครจริงจังและใส่ใจอะไรมากมายนักประกอบกับบรรยากาศสนุกสนานที่น้ำเมาสารพัดยี่ห้อออกฤทธิ์ยิ่งไม่มีใครสนใจใคร
“สองคนนั่นจะฆ่ากันตายไหมพี่ศัก”
“ไม่หรอก เกลียดขี้หน้ากันขนาดนั้น..เดี๋ยวมันก็แยกย้ายกันไปเอง”
“เฮ้อออ! ไอ้ตรีแม่งก็ช่างหาเื่”
“ไอ้เมฆมันก็ใช่ย่อยยิ่งอยากฟัดกันอยู่แล้ว”
“ฉันว่าคู่นี้พอกันเนอะพี่”
“เออว่ะ..ว่างั้น”แล้วศักดากับวุฒิก็ยกแก้วในมือของตัวเองขึ้นชน
“หมดแก้ว”
“จัดไปพี่”
2K
