นักรบสีซาด

"ขอบพระคุณที่อุดหนุนพวกเรา"

เสียงพนังงานหญิงดังขึ้นเเละเธอได้เดินออกจากบ้านของผมไป เธอคือพนังงานจุดส่งที่มาส่งเครื่องเล่นไห้กับผม 

ปัง

ผมปิดประตูหน้าล้านผมที่เก่ามากๆเเละเดินไปยังเครื่องเล่นที่ติดตั้งไว้บนห้องนอนผม ก่อนที่ผมจะได้เดินชึ้นบันได้ชายชราคนหนึ่งก็เดินเขามาหาผม เขาคือคนที่ช่วยผมไว้ตอนที่ผมถูกครอบครัวทิ้ง เขาชื่อ ลุงพง

"โอ้วว ชื้อเครื่องเล่นได้เเล้วเหรอ ไม่เลวๆเด็กสมัยนี้หาเงินเร็วจริง"

ลุงพงตบไหร่ผมเเละหัวเราะไปด้วยก่อนที่เขาจะเดินไปนั้งดูทีวีต่อ

"เหอะๆ ครับ"

ผมถอนหายใจออกมาเเละเดินขึ้นไปบนห้องของผม

"ถึงเวลาเเล้วละ ที่จะตบหน้าตรอบครัวเก่าของผม"

ผมทื้งตัวลงในเครื่องเเละเปิดไช้งานมันทันที