ผมปีนขึ้นไปยืนบนถังขยะเล็กๆที่วางอยู่มุมห้อง แล้วค่อยๆ ชะโงกหน้ามองข้ามกำแพงเตี้ยๆที่กั้นระหว่างห้องน้ำทั้งสองห้อง
ภาพที่ผมเห็นทำให้ผมถึงกับตกตะลึง
เด็กหนุ่มหน้าตาดีคนนั้นกำลังยืนหันหลังให้ผมส่วนชายหนุ่มที่แต่งตัวดีกำลังยืนประชิดตัวเขา
ใบหน้าของทั้งสองคนอยู่ใกล้กันมากราวกับกำลังกระซิบกระซาบอะไรบางอย่าง ผมเห็นมือของชายหนุ่มค่อยๆเลื่อนไปโอบเอวเด็กหนุ่มอย่างแ่เบา ก่อนที่ใบหน้าของทั้งสองจะค่อยๆโน้มเข้าหากัน แล้วริมฝีปากก็ประกบกันอย่างดูดดื่ม…
ผมไม่รอช้า รีบยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมาแล้วกดอัดวิดีโอในทันทีแน่นอนว่าผมชำนาญแล้วกับการทำแบบนี้จึงพอรู้ซอกมุมที่ลับตาคอยู่บ้าง
ตอนนั้น ผมรู้สึกตื่นเต้นและใจเต้นแรงกับสิ่งที่กำลังเห็นอยู่
ก็อย่างว่าแหละ มันเป็ภาพที่ไม่น่าจะได้เห็นกันง่ายๆในที่สาธารณะแบบนี้
และอีกอย่างมันก็เป็สิ่งแปลกใหม่ที่ชายแท้อย่างผมไม่เคยลิ้มลองแม้ผมจะเคยเห็นมาหลายครั้งแล้วแต่นั่นก็ยังไม่ได้ช่วยอะไรเลย เมื่อผมได้เห็นเหตุการณ์แบบเดิมอีกครั้ง
ในขณะที่ผมก้มหน้าก้มตาถ่ายคลิปวิดีโอ
แม้ดวงตาจะจดจ้องการเคลื่อนไหวในจอแต่สมองดันคิดเื่อื่นเสียได้ จึงทำให้ผมไม่ทันได้สังเกตเห็นว่าชายหนุ่มภูมิฐานคนนั้นกำลังเงยหน้าขึ้นมาแล้วหันมาสบตากับผมเข้าอย่างจัง…
วินาทีนั้นเหมือนโลกทั้งใบหยุดหมุนผมรู้สึกเหมือนถูกจับได้คาหนังคาเขา หน้าชาไปหมด ผมทำอะไรไม่ถูกได้แต่ยืนตัวแข็งทื่ออยู่บนถังขยะในห้องน้ำ
ชายหนุ่มคนนั้นมองหน้าผมด้วยสายตาที่อ่านไม่ออกก่อนที่เขาจะส่งเสียงเรียกเด็กหนุ่มหน้าตาดีที่ยังอยู่ในห้องน้ำด้วยน้ำเสียงที่ดูจะใเล็กน้อย
“เฮ้ย!!...มีคนแอบถ่าย!”
สิ้นเสียงของชายหนุ่ม เด็กรถคนนั้นก็รีบวิ่งออกมาจากห้องน้ำห้องนั้นด้วยสีหน้าที่ตื่นตระหนก
แต่ผมไวกว่า ผมรีบเปิดประตูออกอย่างรวดเร็วแล้วออกตัววิ่งทันทีแต่ทว่าก็ไม่ทันอยู่ดีผมโดนมือของเด็กรถทัวร์กระชากคอเสื้อแล้วลากเข้าไปในห้องน้ำด้านในสุดอย่างยอมจำนน
“ไอ้สัส! มึงแอบกูเหรอ!”
เด็กรถคนนั้นถามด้วยน้ำเสียงที่เริ่มสั่นเครือมีความใปนโมโหอย่างเห็นได้ชัด
ผมรีบส่ายหน้าปฏิเสธพัลวันแต่ในใจก็รู้ดีว่าคงไม่มีประโยชน์ที่จะโกหกเพราะภาพและวิดีโอทุกอย่างอยู่ในโทรศัพท์ของผมหมดแล้ว
“ผมเปล่านะพี่ ผมแค่...”
ผมพยายามหาคำแก้ตัว แต่ก็ไม่รู้จะพูดยังไงดี
“โกหก! กูเห็นมึงถือโทรศัพท์ไว้ในมืออยู่”
เด็กรถพูดเสียงดังขึ้นเล็กน้อยเริ่มมีแววโกรธปรากฏบนใบหน้าหล่อเหลา
ชายหนุ่มที่แต่งตัวดีเดินเข้ามาใกล้ผมมากขึ้นเขามองโทรศัพท์ในมือผมด้วยสายตาที่เย็นเยียบจนผมรู้สึกขนลุก
“ถ้าอย่างนั้นให้พี่ค้นโทรศัพท์น้องดูได้มั้ยถ้าน้องบริสุทธิใจจริงๆ”
เขาถามด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบแต่แฝงไปด้วยอำนาจ
ผมรู้ดีว่าถ้าพวกเขาได้เห็นรูปและวิดีโอในโทรศัพท์ของผมเื่มันคงไม่จบลงง่ายๆ แน่นอน ผมจึงพยายามหาทางเอาตัวรอด
“ไม่มีอะไรครับพี่ ผมไม่ได้ถ่ายอะไรเลย!”
ผมโกหกคำโต พลางพยายามซ่อนโทรศัพท์ไว้ข้างหลัง
แต่ดูเหมือนว่าพวกเขาจะไม่เชื่อผม เด็กรถหน้าตาดีคนนั้นรีบคว้าโทรศัพท์มือถือจากมือผมไปอย่างรวดเร็วแล้วเปิดดูรูปภาพและวิดีโอที่ผมเพิ่งถ่ายไว้
เมื่อเห็นภาพและวิดีโอของตัวเอง เด็กรถถึงกับหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธเขาหันไปมองหน้าชายหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างๆ ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความกังวล
“มันถ่ายเอาไว้จริงๆ”
เด็กรถพูดเสียงเบา
ชายหนุ่มพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะหันกลับมามองหน้าผมอีกครั้ง สายตาของเขาดูดุดันและน่ากลัวกว่าเดิมมาก
“น้องรู้มั้ยว่าสิ่งที่น้องทำมันผิดกฎหมาย ดูจากการแต่งตัวแล้วน้องทำงานที่ปั๊มนี้ใช่มั้ย?ผมจะเอาเื่นี้ไปฟ้องผู้จัดการปั๊ม!”
เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่เข้มขึ้น
ผมรีบยกมือไหว้ขอโทษพวกเขาด้วยความรู้สึกผิดจริงๆ
“ผมขอโทษครับพี่ ผมไม่ได้ตั้งใจ ผมแค่...”
ผมพยายามอธิบาย แต่ก็ไม่รู้จะอธิบายยังไงให้พวกเขาเข้าใจ
“แค่อะไร…”
“หรือมึงจะบอกว่าแค่สนุกใช่มั้ยที่ได้แอบถ่ายคนอื่นแบบนี้”
เด็กรถพูดด้วยน้ำเสียงประชดประชันน้ำเสียงของเขาฟังดูเยาะเย้ยเล็กน้อย
ผมได้แต่ก้มหน้ายอมรับผิด ผมรู้ว่าสิ่งที่ผมทำมันไม่ถูกต้องผมไม่ควรสอดรู้สอดเห็นเื่ส่วนตัวของคนอื่นแบบนี้แต่จะทำอย่างไรได้ก็เื่มันดันเกิดมาแล้ว
“แล้วน้องจะเอายังไง”
ชายหนุ่มภูมิฐานถามด้วยน้ำเสียงที่เด็ดขาด
ผมเงยหน้าขึ้นมองพวกเขาด้วยความหวาดกลัวผมไม่รู้ว่าพวกเขาจะทำอะไรผม พวกเขาอาจจะแจ้งความหรือไม่ก็อาจจะทำร้ายร่างกายผมก็ได้
“ผม...ผมขอโทษจริงๆ ครับ ผมจะไม่ทำอีกแล้วผมจะลบรูปและวิดีโอทั้งหมดทิ้งเดี๋ยวนี้เลยครับ”
ผมรีบพูดด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือแล้วยกโทรศัพท์ขึ้นมาก่อนจะกดลบคลิปให้คนทั้งสองดูกับตา
“แค่นั้นมันคงไม่พอ”
ชายหนุ่มพูดพลางมองหน้าผมอย่างพิจารณา
ผมใจหายวาบ ผมรู้ว่าพวกเขาคงไม่ปล่อยผมไปง่ายๆแน่นอน
“แล้ว...แล้วพี่้าอะไรครับให้ผมทำอะไรผมก็ยอม”
ผมพูดออกไปด้วยความจนตรอกในหัวตอนนั้นคิดแต่ว่าทำยังไงก็ได้ให้เื่นี้จบลงโดยเร็วที่สุด
ชายหนุ่มและเด็กหนุ่มมองหน้ากันเล็กน้อยราวกับกำลังปรึกษาอะไรบางอย่างในใจก่อนที่ชายหนุ่มจะหันกลับมามองหน้าผมด้วยรอยยิ้มที่มุมปาก
“ไหนๆ น้องก็เห็นพวกเราแล้ว...”
ชายหนุ่มเว้นจังหวะเล็กน้อย ก่อนจะพูดต่อ
“ถ้างั้น...ก็เข้ามาแจมด้วยกันเลยสิ”
คำพูดของชายหนุ่มทำให้ผมถึงกับงงงันผมไม่เข้าใจว่าเขาหมายความว่ายังไง
“พี่...พี่หมายความว่ายังไงครับผมไม่เข้าใจ”
ผมถามด้วยความสับสน แม้ว่าลึกๆในใจจะพอคาดเดาอะไรบางอย่างได้
เด็กรถหน้าตาดีเดินเข้ามาใกล้ผมมากขึ้นเขายื่นมือมาจับแขนผมแล้วดันให้ผมถอยหลังไปจนหลังติดกำแพง
“ไม่ต้องกลัวหรอกน่า สนุกด้วยกัน”
เขากระซิบข้างหูผมด้วยน้ำเสียงที่ยั่วยวน
ผมมองหน้าทั้งสองคนด้วยความรู้สึกที่หลากหลายทั้งใ งงงวย และหวาดหวั่น ผมไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป แต่ที่แน่ๆคือผมไม่มีทางหนีไปไหนได้อีกแล้ว
506
