รอยเืปรากฎออกมาจากริมฝีปากล็กๆของเด็กชาย เคนอส วิลฟอร์ด
ชั่ววินาทีก่อนหน้านี้หลังได้ยินเสียงกริ๊ดของโซเฟีย เท้าของเขาก็ขยับพุ่งออกไปอย่างรวดเร็วเขาใช้สายลมช่วยพัด ส่งเสริมร่างกายดันด้านขึ้นจากด้านล่างและด้านหลังทำให้เคลื่อนที่ได้รวดเร็วขึ้น ชั่ววินาทีที่การโจมตีกำลังจะมาถึงเขาก็พัดหมุนสายลมเป็โล่กำบัง เกราะสายลมป้องกันความเสียหายส่วนใหญ่ร่างเล็กอย่างไรก็ตามยังมีแรงปะทะเข้าสู่เขาราวกับโดนต่อยด้วยหมัดหนักๆ
เหล่าเพื่อนของเขาเฝ้ามองร่างของเด็กชายด้วยความตกตะลึงที่สามารถรับการโจมตีได้
“ไปเร็วเข้า!!” เด็กชายแค่นเสียงดุเพื่อนของเขา แววตาของเขาคือคนที่เตรียมใจจะแลกชีวิตกับเ้าสัตว์หกขาเบื้องหน้า เหล่าเพื่อนน้ำตาคลอขึ้นมาวันนี้พวกเขาเสียเพื่อไปสามคนแล้ว และยังจะต้องเสียคนที่สี่เพื่อให้พวกเขาหนีรอดอีกงั้นหรอ อย่างไรก็ตามเหล่าเด็กน้อยก็ต้องกลุ้นน้ำตา และวิ่งหนีต่อไป โซเฟียเองก็ลุกขึ้นและวิ่งออกไปทั้งน้ำตา
เด็กชายยิ้มขึ้นก่อนราวกับจะบอกลาเพื่อนของเขา ก่อนที่จะหันกลับไปจ้องมัจจุราชขาวหกขาที่กำลังขู่คำรามจดจ้องมาที่เขา
เวทย์ระดับการสำหรับตรวจสอบการเคลื่อนไหวถูกใช้ออกเพื่อใช้จับตาดูศัตรูรอบกายยังคงมีสายลมหมุนรอบราวกับเป็โล่กำบัง
พยัคฆ์ร้ายพุ่งใส่เขาอีกครา
ฟุบ! ตูมมมม!
เด็กน้อยแม้ััการโจมตีได้ แต่ก็ไม่อาจป้องกันได้ทัน ร่างเล็กลอยไกลจากแรงปะทะราว 2-3 เมตร าเ็ขึ้นเล็กน้อย
เด็กชายตั้งสมาธิมากขึ้น เห็นร่างั์กำลังกระโจนเข้ามาก็โดนหอกเปลวเพลิงพุ่งเข้าใส่ มัจจุราชั์กระเด็นถอยไปเล็กน้อยด้วยความรุนแรงของเวทไฟระดับกลาง แต่ไม่นานปีศาจหกขาก็พุ่งกลับเข้ามาอีกรอบ
ปัง!!! ปัง!! ปัง ปัง
เสียงปะทะดังขึ้นถี่ระรัว ร่างเล็กเริ่มบอกช้ำไม่น้อยมีรอยช้ำปรากฎขึ้นเต็มตัว ตัวพยัคฆ์ร้ายเองก็เริ่มาเ็บ้างแล้วดูอ่อนกำลังไม่น้อย ขนที่ปกคลุมเวทย์มนต์ปรากฏรอบไหม้ไปทั่วเรือนกาย ิัโดนไหม้ไปไม่น้อยจากการโดนโจมตีด้วยเวทระดับกลางหลายครา
ภายในหัววของเด็กชายทำงานถี่ยิบ จากการปะทะมาสักพักทำให้เข้าเริ่มตามความเร็วได้ทีละน้อยอย่างไรก็ตามร่างกายของเด็กชายแม้จะเติบโตรวดเร็วและแข็งแกร่งกว่าปกติแต่ก็ไม่ได้รับการฝึกมา ทีอยู่รอดมาได้ก็อาศัยเวทย์มนต์ล้วนๆ ‘ต้องหาวิธีหยุดการเคลื่อนไหนของอีกฝ่าย เพื่อปล่อยการโจมตีชุดใหญ่’
สองชีวิตหายใจหอบถี่ก่อนจะเริ่มพุ่งเข้าปะทะกันอีกครา
ปัง!!
ปัง!!
ปัง!!
สองชีวิตต่อสู้แลกชีวิตกัน
ทันใดนั้นตัวของเด็กชายก็ด้วงตาเปล่งวาบิัที่เริ่มไหม้ของมัจจุราชหกขาปรากฏรอบเื ออกมาให้เห็นแล้ว ร่างกายหลายจุดมีแผลโดนไหม้ เขาคิดบางอย่างขึนมาได้ทันที
ฟุบ!! ร่างั์พุ่งเข้าใส่เขาอีกครา เด็กหน่อยเปลี่ยนวิธีการจู่โจมกระทันหัน หอกเปลวเพลิงจางหายไป หมัดทั้งสองข้างปรากฎสายน้ำเชี่ยวกรากหมุนควงรอบปลายมือจนถึงศอกทั้งสองข้างถ้าสังเกตดีๆจะเห็นสายฟ้าเคลือบอยู่โดยรอบ
เด็กน้อยสวนหมัดใส่พยัคร้ายเข้าไปที่ปลายคาง พยัคฆ์ร้ายร้องคำรามอย่างเ็ป ก้ามเนื้อกระตุกจากสายฟ้าที่ช๊อตใส่ ชั่ววินาทีนั้นก็ปรากฏบอลสายน้ำขนาดเท่าลูกบอลนับสิบลูกก่อนจะถูกปล่อยออกไป
มีหรือที่พยัคฆ์ร้ายจะอยู่เฉย แม้กล้ามเนื้อจะกระตุกแต่ก็หลบลูกบอลน้ำได้อย่างสบาย เด็กน้อยยังคงระดมเสกบอลน้ำมายิงใส่นับไม่ถ้วน ทีแล้วทีเล่า บอลน้ำถูกยิงออกมานับร้อยลูกจนพื้นเจิ่งน้องเริ่มกลายเป็โคลน
พยัคร้ายพุ่งมาใส่เขาอีอีกคราเด็กชายใช้เวทดินสร้างหินก้อนขึ้นมาจากพื้นเพื่อถีบเบี่ยงตัว
ร่างใหญ่พุ่งใส่เขาเพื่อฉีกกระฉากแต่กลับพลาดเป้า ร่างั์รื่นไถลไปกับพื้นที่เปลี่ยนเป็โคลน
ครืดดดดดดด ตุ๊บ!
ร่างใหญ่รื่นไถลล้มลง จังหวะนั้นเองเวทสายฟ้าขนาดใหญ่ผ่าลงมากล้ามเนื้อกระตุกขึ้น กลิ่นเนื้อไหม้รอยโชย ลมหายใจรวยริน แต่ร่างั์ยังคงมีแรงฝืนพยายามจะลุกขึ้นแต่จากพื้นที่รื่นและร่างที่ไม่มั่นคงทำให้มันล้มลงอีกหลายคา ใช่นี้คือเป้าหมายของการยิงเวทน้ำนับร้อยครั้งของเด็กชาย
ร่างของเด็กชายถูกสายลมล้อมรอบ เปลวเพลิงพัดโชยขึ้นมาความชื้นที่เคยมีมากมายในอากาศจากเวทย์น้ำกับหายไปในพริบตา อากาศแห้งผากในเสี้ยวอึดใจ เปลวเพลิงั์ถูกยิงออกไปห่อหุ้มความร้อนแรงด้วยสายอัสนีอันเกรี้ยวกราด นี้คือท่าเดียวกันกัลที่เขาใช้โจมตีใส่พ่อของเขานั้นเอง
“อัคคีทะลวงฟ้า”
ตูมมมมมมมมมมม!!!!!!!!!!!!!!!!!
ะเิใหญ่เกิดขึ้นกลางป่ายอมรัตติกาลให้เป็สีแดงฉาน เสียงดังระงมก้องป่า
ร่างของปีศาจร้ายขาดครึ่งในพริบตา เืและเครื่องใน สาดกระจายย้อมเต็มป่า มอนส์เตอร์หกขาไม่หลงเหลือพลังชีวิตอีกต่อไป
เด็กชายยิ้มอย่างอ่อนล้า ร่างกายทุกส่วนบอบช้ำอย่างหนัก มานาของเขาควรจะหมดสิ้นไปแล้ว แต่ก็กัดฟันฟืนประคองสติใช้การโจมตีสุดท้ายนั้น
ร่างเล็กล้มลงไร้สติ แม้จะตั้งใจฝืนทนแต่ครั้งนี้ก็เรียกได้ว่าเกินทนเกินไปสำหรับเขาตอนนี้
……..
ผู้กล้า คือผู้ที่กล้าหาญและยืนหยัดต่อสู้เพื่อปกป้องบางสิ่ง แม้ศัตรูนั้นจะเป็สิ่งที่ตนเองกลัวสุดขั้วหัวใจก็ตาม ไม่มีใครที่เกิดมาเป็ผู้กล้า แต่ทุกคนล้วนเป็ผู้กล้าได้