กันต์เดินตรงไปยังกองสมบัติของาาก็อบลิน เขาค่อยๆเก็บเหรียญทองก่อน ได้มาทั้งหมด 4,750G ส่วนกล่องสมบัติมีเพรชพลอยที่ไม่ได้หายากและแพงเท่าไหร่นัก ส่วนมากจะใช้ทำเป็เครื่องประดับระดับc,b และมีอาวุธอยู่2-3เล่ม ซึ่งแต่ละเล่มไม่รู้ว่าาาก็อบลินเก็บมาได้นานแค่ไหน มันถึงได้เก่าและเกือบจะใช้งานไม่ได้แล้วในตอนนี้
"โหย...เก่าจนสนิมขึ้นหมดละ เอาไปขายหวังว่าจะมีคนชื้อนะ"
กันต์ทำการเก็บของทั้งหมดแล้ว จึงเรียกหน้าต่างสถานะออกมาแล้วกดปุ่มกลับเมืองทันที
ร่างของคนทั้งคู่เมื่อมาถึง ทั้งกันตืและโนอาร์ต่างก็แย่งกันอาบน้ำในห้องน้ำที่อยู่ใกล้ที่สุดทันที แต่สุดท้ายห้องน้ำนั้นก็ตกเป็ของโนอาร์ไปในที่สุด หลังจากอาบน้ำเสร็จกันต์ก็ยังไม่ได้รีบเข้านอนเพราะเขาต้องรีบไปเปิดบัญชีธนาคารก่อน
กันต์ใช้สกิลเงาลงมาที่ชั้น1ของสมาคม ซึ่งตอนนี้เป็เวลเกือบจะตี3แล้ว แต่ผู้คนก็ยังมีให้เห็นอยู่มากมายโดยส่วนมากจะอยู่เป็กลุ่มๆเพื่อทำภารกิจ เพราะกลางคืนคนจะไม่เยอะเท่ากลางวันดังนั้นผู้เล่นระดับสูงจึงเลือก่เวลาดังกล่าว และส่วนมากที่เห็นก็ยังเป็เพียงเข็มกลัดทองแดงเท่านั้น
ส่วนธนาคารของเกมเปิดตลอด24ชั่วโมง ยิ่ง่เวลาตอนกลางคืนยิ่งแทบไม่มีคน พอเดินเข้าไปก็ข้างในก็เหมือนธนาคารโลกจริงของเราแทบไม่แต่งตากกัน จะมีต่างก็ตรงชุดพนักงานเท่านั้น หลังจากกดรับบัตรคิว นั่งพักยังไม่ถึง2นาทีก็โดนเรียกคิวแล้ว
"สวัสดีครับผมมาเปิดบัญชีครับ" กันต์บอกจุดประสงค์ออกไป
"ค่ะขออนุญาตเช็คประวัติข้อมูลนะค่ะ" พนักงานหญิงยิ้มหวานตอบ ก่อนจะลงมือหาข้อมูลของกันต์
พนักงานทำการตรวจค้นข้อมูลจากประวัติที่เคยสมัครไว้ตอนลงทะเบียน เพื่อให้ไม่มีอะไรผิดพลาด แล้วกันต์ก็กรอกข้อมูลที่สำคัญลงไปอีกครั้ง เพื่อยืนยันตัวตนจึงเป็อันเสร็จสิ้นกระบวนการ และหลังจากเปิดบัญชีธนาคารเรียบร้อยแล้วกันต์จึงกลับไปที่ห้องเพื่อผักผ่อนทันที เพราะตอนนี้เขาง่วงจนตาแทบจะปิดอยู่แล้ว..
.....
กันต์ตื่นมาอีกทีเป็เวลาบ่ายของอีกวัน เขาลุกขึ้นนั่งบนเตียงนิ่งๆเป็เวลานาน แล้วจึงเปิดระบบของมาสเตอร์สมาคม ดูยอดเงินในสามาคมตอนนี้ ซึ่งมีสมาชิกอยู่ทั้งหมด 80,125 คน
"โอโห้!!!เยอะกว่าที่คิดแหะรวยแล้วๆฮ่าๆ"
โดยปกติเมืองเบลซมีผู้คนอาศัยอยู่จริงๆแค่ไม่กี่หมื่นคน คนส่วนมากจะไปอยู่เมืองใหญ่กว่านี้ เพื่อจะเข้าใกล้ทวีปต้องห้ามได้เร็วขึ้น ดังนั้นเมืองเบลซจึงถือได้ว่าเป็เมืองแรกของทวีปหลัก ที่ผู้เล่นใช้เป็เพียงแค่ทางผ่านเท่านั้น
และด้วยการเดินทางที่ใช้เวลานาน คนส่วนมากจึงไม่คิดจะลงมาที่เมืองหลวงเบลซ เพื่อสมัครเป็สมาชิกของสมาคมนักฆ่า แต่ผลตอบรับที่ได้กลับมากมายกว่าที่กันต์เคยคิด มันจึงทำให้กันต์รู้สึกมีความสุขอย่างถึงที่สุด
กันต์กวาดตามองตัวเลขจำนวนของสมาชิก ก่อนจะทำการ บวก ลบ คุณ หาร เป็ตัวเลขออกมาด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสุข เขายิ้มออกมาแทบจะตลอดเวลา เพราะค่าสมัครของสมาชิกทั้งหมดก็คือ 400,625 ไดม่อน มันช่างเป็ตัวเลขที่มากมายมหาศาล ด้วยจำนวนขนาดนี้ต่อให้ผู้เล่นบางคนเล่นไปอีก2-3ปี ก็ยังไม่สามารถหาได้มากมายขนาดนี้เลยด้วยซ้ำ
กันต์จัดการย้ายยอดเงินออกจากสมาคมไปยังบัญชีเขาทันที300,000ไดม่อน ทำให้เงินของสมาคมเหลือเหลืออยู่เพียง100,625 ไดม่อน โดยเงินส่วนนี้กันต์เก็บเอาไว้เพื่อเป็หลักประกันของสมาคม ซึ่งภาระของสมาคมก็มีไม่น้อยเช่นกันยกตัวอย่างเช่น ค่าจ้างพนักงาน ซ่อมบำรุง การเสียภาษีให้ทางเมืองหลวง และอื่นๆอีกมากมาย
....
เมื่อกันต์โอนเงินเสร็จก็กดออฟไลน์ออกจากเกมทันที ซึ่งด้านนอกเป็เวลาเกือบเที่ยงแล้วเขาจึงลุกขึ้นมา แล้วกดเข้าไปที่เว็บไซต์ซื้อขายของเกมการกำเนิดของผู้กล้า ที่ทางบริษัทGMWจัดไว้ให้เหล่าผู้เล่น
ผู้เล่นที่จะเข้าไปใช้งานเวบไซต์นี้ต้องกรอกข้อมูลสำคัญลงไปมากมาย เพื่อป้องกันพวกมิจฉาชีพ กันต์กรอกข้อมูลเพื่อสมัครใช้งานเสร็จก็เข้าไปเข้าไปดูราคาซื้อขายเงินไดม่อนทันที
ราคาของเงินไดม่อนยังไม่คงที่ในตอนนี้เพราะเกมเพิ่งจะเปิด แต่ราคารับชื้อของผู้เล่นด้วยกันเองเท่าที่กันต์เห็นส่วนมากอยู่ที่ประมาณ100ไดม่อนต่อ1,000-1,500บาท ซึ่งแตกต่างจากราคาของบริษัทGMW ที่ตั้งราคารับซื้อไว้เพียงแค่100ไดม่อนต่อเงินเพียง800บาทเท่านั้น
"โหนี้มันยิ่งกว่าซื้อหวยอีกฮ่าๆ" กันต์รู้สึกตื่นเต้นเป็อย่างมาก เพราะขนาดในเวบระดับประเทศยังขาดแคลนเงินขนาดนี้ แต่ทว่าตัวเขากลับมีเป็แสนๆ ดังนั้นมันจะไม่ทำให้กันต์มีความสุขได้ยังไง
แต่ในขณะที่กันต์กำลังจะทำการโพสต์ขายเงินไดม่อนของตัวเองอยู่นั้น เขาก็เหลือบไปเห็นโพส์หนึ่งค่อนข้างจะแปลกกว่าชาวบ้าน นั่นก็เพราะซึ่งโพส์ๆนี้ให้ราคาที่สูงมากๆนั่นเอง
"รับ100ไดม่อน2,000บาท รับไม่อั้น?" กันต์ไม่รอช้ารีบกดเข้าไปดูรายละเอียดแล้วก็ต้องพบเจอกับ เบอร์โทรศัพท์ที่ผู้รับชื้อลงเอาไว้ด้วย กันต์จึงโทรไปตามเบอร์นั้นทันที
ตรู๊ดดดด...
ตรู๊ดดดด...
แกร๊ก...
"ฮัลโหลสวัสดีครับ..." เสียงของปลายสายเป็เพียงชายหนุ่มคนหนึ่ง กันต์ค่อนข้างรู้สึกแปลกใจไม่น้อย
"สวัสดีครับ.. คุณใช่คนที่ตั้งรับ100ไดม่อน2,000บาทหรือเปล่าครับ?"
"ใช่ครับ ไม่ทราบว่าคุณ้าจะขายใช่ไหม?"
ปลายสายตอบกลับมาอีกครั้ง หลังจากคุยกันไปๆมาๆ จึงได้รู้ว่าคนที่คุยกับกันต์ชื่อแมน แมนนั้นอยากได้ทั้งหมดที่กันต์มีอยู่โดยเขาพร้อมจะโอนทันที เพราะเ้านายของเขาที่อยู่ต่างประเทศ กำลัง้าเงินไดม่อนเป็จำนวนมากในตอนนี้
"ผมมีไม่เยอะครับ.. ผมและเพื่อนๆรวมกันตอนนี้มีประมาณ10,000กว่าไดม่อนครับ คุณ้า....."
พูดยังไม่ทันจบประโยค คนที่ชื่อแมนก็รีบพูดตัดและบอกว่าจะเอาทั้งหมด กันต์เลยตัดสินใจขายให้ 10,000 ไดม่อนตกเป็เงินราวๆ200,000บาท ความจริงกันต์้าขายในจำนวนที่มากกว่านี้แต่.. ถ้าหากขายไปทีละจำนวนมากๆมันอาจจะทำให้ราคา ชื้อ-ขายตกลงมาจนทำให้เขาขาดทุนในระยะยาว ดังนั้นเขาจึงคิดว่าควรค่อยๆปล่อยออกมาทีละนิด
เมื่อการพูดคุยลงตัว.. ฝ่ายของแมนก็โอนเงินเข้าบัญชีของกันต์ทันที หลังจากที่กันต์บอกเลขบัญชีไปเพียงเสิ้ยววิกันต์จึงได้ออนไลน์เข้าเกมอีกครั้ง เพื่อโอนเงินจำนวน10,000ไดม่อนไปยังเลขบัญชีในเกมของคนชื่อแมน
หลังจากทุกอย่างเป็ไปได้ดี.. กันต์จึงออกจากเกมอาบน้ำแต่งตัว ใส่รองเท้าวิ่งคู่ใหม่สีแดง กางเกงยีนสีดำ เสื้อยืดคอกลมสีขาว พร้อมที่จะออกไปข้างนอกแล้ว แต่ในขณะที่กันต์กำลังจะออกไปข้างนอก เขาหันไปมองเห็นพ่อของเขาทำงานหนักอยู่เหมือนเช่นเคย ทำอาหารให้ลูกค้าจนใบหน้ามีแต่คราบน้ำมัน จนต้องยกผ้าขึ้นมาซับอยู่บ่อยครั้ง
"พ่อทนอีกหน่อยนะรอกันต์อีกหน่อย" กันต์มองไปยังภาพๆนั้นด้วยน้ำตาที่คลอดวงตา และตั้งคำมั่นสัญญาว่าเขา....จะต้องทำให้พ่อมีความสุข และมีชีวิตการเป็อยู่ที่ดีกว่านี้ให้ได้
กันต์เดินออกจากบ้านไปทางท้ายซอย ก่อนจะนั่งรถมอไซค์รับจ้างตรงไปยังห้างสพรรพสินค้าขนาดใหญ่ใกล้บ้าน วันนี้ของที่กันต์้าคือโน๊ตบุ๊คเครื่องใหม่ เอาไว้ใช้สำหรับหาข้อมูลต่างๆ เพราะโทรศัพท์มันไม่ค่อยจะสะดวกเท่าไหร่นัก
กันต์นั่งวินมอเตอร์ไซค์จากท้ายซอยมาลงที่หน้าห้างใกล้บ้าน ก่อนจะเดินตรงไปยังธนาคารสาขาด้านใน เพื่อเบิกเงินสดออกมา3หมื่นบาท แล้วจึงเดินตรงไปที่โซนขายของจำพวก IT ที่มีอยู่หลายร้านด้วยกัน โดยร้านที่กันต์เลือก.. มีพนักงานผู้หญิงอยู่หลายคนและบริการดีมาก หลังจากเลือกได้ไม่นานก็ได้โน๊ตบุ๊คมาเครื่องหนึ่งราคาหมื่นกว่าบาทซึ่งถูกว่าถูกที่สุดในร้านแล้ว
"ไปดูราคาพวกโต๊ะ เก้ากี้ไว้หน่อยดีกว่า.."
ว่าแล้วกันต์เดินตรงไปยังโซนขายพวกโต๊ะเก้าอี้ต่อ เพื่อทำการเช็คราคา เนื่องจากวันข้างหน้ากันต์ได้ตั้งเป้าหมายเอาไว้แล้วว่า เขาอยากจะเปลี่ยนบ้านหลังเล็กๆนี้ให้เป็ร้านอาหารแบบเต็มตัว โดยสามารถรองรับลูกค้าได้ทั้งหน้าบ้านและชั้นล่างของบ้าน หลังจากทำธุระในห้างเสร็จก็กินเวลาไปนานจนถึง่บ่าย กันต์จึงรีบกลับบ้านเพื่อเข้าเกมอีกครั้ง
กันต์เข้ามาโผล่ที่ในชั้น4ของสามาคมนักฆ่า และกำลังวางแผนจะมุ่งหน้าไปยังโรงประมูล เพื่อเอาของที่ได้เมื่อวานไปขาย และในขณะเดียวกันก็จำเป็ต้องซื้อของด้วย เพราะั้แ่เล่นมาเขายังเป็ชุดผู้เล่นเริ่มต้นอยู่เลย
กันต์ค่อยๆเดินลงมายังชั้นล่าง... ชั้นล่างมีผู้เล่นเต็มอยู่เสมอไม่ว่ากลางวันหรือกลางคืน เพราะสถานที่แห่งนี้มันมีทั้งห้องพัก อาหาร ครบถ้วน ทำให้สมาชิกส่วนใหญ่เลือกที่จะพักอยู่ที่สมาคมไปเลย และเงินค่าพักก็มาตกอยู่ที่กันต์เช่นเดิม
ในส่วนของบอร์ดภารกิจของฝั่งผู้เล่น ก็เริ่มมีให้ทำแล้วเหมือนกันตอนนี้ ส่วนมากจะเป็พวกพ่อค้ามาจ้างวานให้ไปหาของที่้า หรือจำเป็ต่อเควส เพราะสายอาชีพพ่อค้าไม่ถนัดด้านการต่อสู้ กันต์จ้องมองไปรอบๆสมาคมด้วยความสุข นี้มันแหล่งทำเงินชั้นเยี่ยมของเขาชัด กันต์ยิ้มออกมาจนแก้มแแทบปริ ก่อนจะออกเดินทางมุ่งหน้าไปยังโรงประมูลทันที
ณ.โรงประมูล
"หนอยยย.. แม้แต่จะขายของยังต้องเสียตังอีกเหรอ.."
กันต์บ่นออกมาอย่างเซงๆกับเื่ที่ต้องเสียเงินให้กับคนอื่นมันเป็เื่ที่เขายอมรับไม่ได้อย่างเด็ดขาด เนื่องจากการจะไอเทมที่โรงประมูลต้องเสียภาษีเริ่มต้น100เหรียญทอง โดยไม่คิดรวมกับภาษีของไอเทมที่ฝากขายกันต์เริ่มฝากขายเพรช พลอยที่ได้มาก่อนอันดับแรก ตั้งราคาเริ่มต้นไว้ที่ก้อนละ10ไดม่อน ส่วนขวานระดับCตั้งราคาเริ่ม ต้นไว้ที่100ไดม่อน เพราะมันเป็อาวุธที่จำกัดผู้ใช้
ส่วนสร้อยาาก็อบลินระดับC ตั้งไว้ที่250ไดม่อน และสุดท้ายเืของาาก็อบลินระดับA กันต์ตั้งไว้ที่8,000ไดม่อน จากนั้นเขาก็หาชื้อของให้ตัวเองบ้างหลังเลือกอยู่นาน ก็ได้ของมาหลายอย่างด้วยกัน
กริชสั้นสีเื ระดับC
ประเภท อาวุธ
พลังโจมตี 150~210
ออฟชั่นเสริมของอาวุธ พลังโจมตี+10 ความว่องไว+10 ความแม่นยำ+10
เลเวลที่้า 35
อาชีพที่้า นักฆ่า
ราคา150ไดม่อน
ชุดเกราะเบา ระดับC
ประเภท ชุดป้องกัน
พลังป้องกัน 150~180
ออฟชั่นเสริมของชุด เพิ่มความเร็วในการโจมตี 2% และโอกาศหลบหลีกการโจมตีทางกายภาพ3%
เลเวลที่้า 35
อาชีพที่้า นักฆ่า นักธนู
ราคา80ไดม่อน
สร้อยระดับC
ประเภท เครื่องประดับ
พลังโจมตี 50~80
ออฟชั่นเสริม เพิ่มความเร็วขณะเคลื่อนที่2%
เลเวลที่้า 35 อาชีพที่้า -
ราคา 120ไดม่อน
แหวนระดับC 2ea
ประเภท เครื่องประดับ
พลังป้องกัน 20~50
ออฟชั่นเสริม เพิ่มโอกาศคริติคอล 2%
เลเวลที่้า อาชีพที่้า -
ราคา150ไดม่อน
หลังจากเลือกชื้อของได้ครบตามความ้าแล้ว กันต์จึงเดินทางไปร้านขายอุปกรณ์สัตว์เลี้ยงต่อทันทีข้างในร้านไม่ใหญ่มากเหมือนที่คิด แต่กลับมีของเกี่ยวกับสัตว์เลี้ยงทุกอย่าง ส่วนโนอาร์มี่ซ่อนตัวอยู่ในรอยสัก ก็เอาแต่เน้นย้ำกับกันต์ว่าให้ชื้ออาหารสัตว์ที่มันชอบไปเยอะๆ
"สวัสดีครับร้านขายอุปกรณ์สัตว์เลี้ยงยินดีต้อนรับครับ" เสียงพนักงานชายวัยกลางคนเอ่ยขึ้นมาอย่างนอบน้อม
"สวัสดีครับผม้าอาหารสัตว์เลี้ยงกับ.. อืม...อัญมณีสัตว์เลี้ยงครับ" กันต์เอ่ยถามสิ่งที่้าออกไปทันที
"อัญมณีจะเอาเป็ธาตุไหนครับคุณลูกค้า มีหลายระดับั้แ่D-A ครับ" กันต์ใช้เวลาคิดเพียงครู่ก็ตอบกลับออกไปง่ายๆราวกับว่ากำลังซื้อขนมถุง5บาท10บาทอยู่
"เอาธาตุมืดระดับA 20ก้อน อาหาร100ถุงครับ"
"ห๊าาาา!!!!"
พนักงานของร้านที่ได้ยินก็ตาโตทันที ส่วนผู้เล่นคนอื่นๆในร้านที่แอบฟังก็ใไม่แพ้กัน อัญมณีธาตุมืดกับแสงเป็ของที่แพงที่สุด และสัตว์เลี้ยงสองธาตุนี้ก็หายากที่สุดเช่นกัน ส่วนมากสัตว์อสูรที่สองธาตุนี้จะมีแต่สัตว์อสูรศักดิ์สิทธิ์ ผู้สติปัญญาอันชาญฉลาดมากๆเท่านั้น
หลังจากชื้อของที่้าครบก็หมดเงินไปอีก4,020ไดม่อน อัญมณีธาตุมืดระดับAก้อนละ200ไดม่อน อาหาร100ถุงอีก20ไดม่อน สิ่งของเหล่านี้ล้วนเป็สิ่งของที่ผู้เล่นทั่วไปทำได้เพียงชายตามอง แต่กันต์กลับซื้อพวกมันมาอย่างง่ายดายถึงแม้ในใจลึกๆของเขาจะปวดร้าวมากก็ตาม
"เอาละไเ้ของครบหมดแล้ว ต่อไปก็เหลือแค่.."
กันต์เดินทางกลับไปยังสมาคมนักฆ่าอีกครั้ง เพราะในตอนนี้เขามีเป้าหมายแล้ว เลย้าพลังของโนอาร์เข้ามาช่วยเสริมอีกทาง และสิ่งที่กันต์้าจากโนอาร์ก็คือเผ่าพันธุ์ันั่นเอง...
กันต์คิดว่าเผ่าพันธุ์ัน่าจะดีที่สุด เพราะเผ่าพันธุ์ไหนที่มีความนึกคิดใกล้เคียงกับมนุษย์มากที่สุด จะเป็ที่้าของผู้คนมาก และยิ่งเป็เผ่าที่สูงส่งเพียงใด พลัง ทักษะ และระดับชนชั้นที่ได้รับก็จะมากขึ้นเท่านั้น
ถึงแม้ตอนนี้โนอาร์ยังควบคุมพลังของเทพัทมิฬไม่ได้ แต่กันต์ก็ไม่ยอมแพ้.. เขาถึงกับต้องจิกแขนตัวเองด้วยความเ็ป เพียงเพื่อยอมเสียเงินจำนวนมาก ไปกับการชื้ออัญมณีธาตุมืดมาให้มันได้ดูดซับ เพื่อทำให้พลังเสถียร์ได้เร็วขึ้น
"หวังว่า20ก้อนคงจะพอนะ ไม่งั้นเข้าเนื้อแน่ๆ" กันต์ยังอดเสียดายเงินไม่ได้ จึงได้แต่บ่นให้โนอาร์ฟัง ในขณะที่โนอาร์ทำได้เพียงใช้ดวงตาเล็กๆของมันกลอกไปมา ราวกับกำลังทำเป็ว่าไม่รู้ไม่เห็นอะไรทั้งสิ้น
ณ.ชั้น4ของสมาคมนักฆ่า
กันต์ทำการเรียกตัวโนอาร์ออกมา แต่ดูเหมือนมันจะสนใจกันต์ซักเท่าไหร่ มันเอาแต่จ้องมองไปยังอาหาร์สัตว์เลี้ยงที่เพิ่งชื้อมา กันต์เห็นแบบนั้นจึงปล่อยให้มันกินไปก่อน หลังจากนั่งรอมันกินเป็ชั่วโมงจนเกลี้ยง กันต์จึงได้หยิบอัญมณีธาตุมืดให้มันทั้ง20ก้อนเพื่อให้มันกัดกินเข้าไปอีกครั้ง
"นายท่านที่จริงไม่ต้องใช้ถึง20ก้อนก็ได้ ด้วยพลังของข้าต่อให้ไม่กินพวกมัน.. ก็คงรอไม่เกินสามวันพลังของเทพัก็จะถูกข้าดูดซับอย่างสมบูรณ์ เห้อเงินตั้ง200ไดม่อน ท่านน่าจะซื้ออาหารมาให้ข้ายังจะดีซะกว่าขอรับนายท่าน.."
กันต์ที่ได้ยินแบบนั้นก็แทบกระอักเืออกมา เมื่อนึกถึงเงินที่เสียไปถึง200ไดม่อน เขาแทบอยากจะจับมันไปย่างไฟซะให้รู้แล้วรู้รอด เพราะก่อนหน้านี้โนอาร์ไม่ได้บอกกับเขา เพราะมันมั่วแต่จ้องมองอาหารสัตว์เลี้ยงนั่นเอง
"ช่างมันเถอะเงินแค่นั้นเอง ดีกว่าต้องรออีกสามวันกินเข้าไปซะโนอาร์กินเยอะๆ" กันต์คล้ายกำลังกัดฟันกรอดๆในขณะที่กำลังพูดออกมาด้วยใบหน้าอันบิดเบี้ยว ซึ่งมันช่างสวนทางกับคำพูดอันสวยหรูของเขาอย่างสิ้นเชิง
"งั้นข้าจะกินจนหมดขอรับ ไหนๆนายท่านก็ตั้งใจซื้อมาให้ข้าแล้ว.."
"เออๆกินเข้าไปเลยไม่ต้องพูดมากแล้วโนอาร์ รีบๆกินเข้าไป"
"ตามบัญชานายท่าน..."
"...."
หลังจากโนอาร์กินเข้าไปเป็ก้อนที่7 ออร่าสีดำก็พุ่งออกมาจากร่างของมัน หมอกเมฆสีดำทมิฬกำลังรวมตัวกันอย่างช้าๆ และเริ่มมีรูปร่างเหมือนมนุษย์ขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งกลายเป็ชายหนุ่มรูปร่างกำยำ สวมชุดเปลือยท่อนบนผมยาวสีขาวออกม่วง ดวงตาสีแดงเืที่ทำให้ผู้พบเห็นหวาดกลัวได้ แค่เพียงการจ้องมอง
มันเดินเข้ามาหากันต์ช้าๆ และมาหยุดอยู่ตรงหน้าของกันต์ก่อนจะกับคุกเข่าข้างหนึ่งลงกับพื้นดังตึง.. แล้วก้มศรีษะลงพร้อมกับกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงอันแสนทรงพลังและภักดีว่า
"ข้าพร้อมจะมอบสายเืัทมิฬ ให้แก่ท่านแล้วนายของข้า.."
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ดันเจี้ยนในเกมส์ การกำเนิดของผู้กล้า หลังจากบอสตายจะเกิดอีกครั้งหลังผ่านไป30วันในเกมสกิลวาร์ปกลับเมือง จะสามารถใช้ได้วันละครั้ง จะสามารถวาร์ปกลับไปยังจุดที่ได้ทำการบันทึกไว้ได้ แต่..ไม่สามารถบันทึกจุดวาร์ป ภายนอกเมืองหลวงได้ จุดที่บันทึกต้องอยู่ในเมืองหลวงเท่านั้น