เช้านี้หวังซูลี่ตื่นขึ้นมาด้วยความสดชื่น เธอรู้สึกว่าเมื่อคืนเธอนอนหลับสบายมากไม่รู้ว่าเป็เพราะเธอเหนื่อยกับการจัดห้องหรือเพราะเธอมีเื่ดีๆที่เกิดขึ้นเมื่อคืนกันแน่
หวังซูลี่ที่อาบน้ำเรียบร้อยแล้วเธอยืนสำรวจตู้เสื้อผ้าของเธอ วันนี้เธอเลือกที่จะใส่กางเกงยีนส์ขายาวรัดรูป กับเสื้อเชิ้ตแขนยาวคอปกสีฟ้าอ่อนพับแขนเสื้อขึ้นเกือบถึงข้อศอกแค่นี้ก็ทำให้หุ่นสวยของเธอดูเพรียวขึ้นไปอีก เธอรวบผมมัดไว้ตรงกลางเป็หางม้าทำปอยผมด้านหน้าไว้นิดหน่อยแล้วจึงดัดปอยผมด้านหน้าให้เป็ลอนคลาย ดูเป็ธรรมชาติ และดัดผมที่มัดเป็หางม้าไว้เป็ลอนสวยอีกที
…………
หวังซูลี่เข้าเรียนใน่เช้าทำให้่บ่ายเธอนั้นว่างอย่างมาก หวังซูลี่คิดว่าจะกลับห้องเลยหรือไปไหนต่อดีในระหวางที่เธอกำลังคิดเฉินลี่มีเพื่อนสนิทของเธอก็โทรมาเธอชวนไปเดินเล่นและหาไรอร่อยๆกิน ซึ่งเธอก็ไม่ปฏิเสธดีเหมือนกันเธอกำลังเบื่อๆอยู่พอดี
“ เฮ้..เพื่อนสาวทางนี้ๆ ” เฉินลี่มี ที่โบกมือพร้อมกับะโเรียกหวังซูลี่ทันทีที่มาถึง
“ เบาๆสิลี่มี คนอื่นเขามองมาทางเราหมดแล้วเห็นไหม ” หวังซูลี่ดุเพื่อนรักเบาๆ
“ จ้าๆ เขามองเพราะเราสวยหรอกคิดมากไปได้เธอนิ ” หวังซูลี่กรอกตามองบนใส่เพื่อนสาวทันที
“ จะไปกันได้รึยังยัยลี่มี ฉันอยากกินเค้กอร่อยๆจะแย่แล้ว "
ทั้งสองคนพากันมาร้านเค้กที่เฉินลี่มีคอนเฟิร์มว่าอร่อยมากมาย อร่อยจนต้องเก็บเอาไปฝัน (-_-') ทำให้เธออยากรู้เหมือนกันว่าจะอร่อยเหมือนที่เฉินลี่มีบอกหรือเปล่า.. ' คาเฟ่คัพเค้ก ' เป็ร้านไม่ใหญ่มากแต่ละโต๊ะจัดอยู่ไม่ใกล้กันเท่าไหร่ จึงทำให้เป็ส่วนตัวอยู่บ้างโต๊ะและเก้าอี้ทำเป็ชมพูพาสเทลสีโปรดของเธอเลย สไตล์การตกแต่งร้านก็น่ารักมากๆทุกโต๊ะจะมีตุ๊กตาหมีตัวเล็กๆหนึ่งตัวและมีของจุกจิกประดับไว้เหมาะสำหรับคนที่ชอบถ่ายรูปโดยเฉพาะ
ส่วนเค้กนั้นไม่ต้องพูดถึงหวังซูลี่ดวงตาเป็ประกายเมื่อเห็นเค้กของทางร้าน ‘โอ้ยยมันน่ากินมั่กมากก’ เธอกับเพื่อนสั่งมาคนละสองชิ้นพร้อมกับน้ำผลไม้ปั่นคนละแก้วสั่งเสร็จจึงพากันมานั่งที่โต๊ะ หวังซูลี่มองไปรอบๆร้าน…เธอรู้สึกชอบบรรยากาศของร้านนี้มากเพราะมองไปทางไหนก้เป็สีชมพูเหมือนกับหัวใจของเธอ (^v^)
ระหว่างนั่งรอพนักงานเอาเค้กและน้ำที่สั่งไว้มาเสิร์ฟที่โต๊ะ เสียงโทรศัพท์ของหวังซูลี่ก็ดังขึ้น เป็หวางเจียเล่อที่โทรมาหาเธอนั่นเอง
“ว่าไงคะ? เจียเล่อ” >//<
“คุณอยู่ไหนครับ ผมไปหาคุณได้ไหม”
“ ค่ะ ฉันอยู่ที่ร้านเค้กแถวๆมหาลัยน่ะค่ะอยู่ตรงxxxx ” หวังซูลี่บอกพิกัดร้านเค้กที่เธอมาให้เขาทราบ ก่อนกดวางสาย
“ อะอะ!!..หวังซูลี่ เดี๋ยวนี้เธอกล้ามีความลับกับเพื่อนสนิทอย่างฉันเหรอห๊ะ” เฉินลี่มีถามพร้อมกับทำหน้าคาดคั้นให้เธอตอบ
“ คือ..ฉันเพิ่งตกลงเป็แฟนกับเขาไปเมื่อวันก่อนน่ะ” (^^)
“ ห๊ะ!!! ยัยซูลี่เธอคงไม่ได้อำฉันเล่นหรอกนะ เธอโชคดีมากเลยรู้ไหมที่มีแฟนเป็หนุ่มหล่อ รวย แถมยังเป็ถึงประธานบริษัทใหญ่ สาวๆทั้งเมืองที่จ้องจะจับเขาคงพากันร้องไห้น้ำตาท่วมเมืองแน่เลย ฉันล่ะอิจฉาเธอจริงๆ ดูฉันสิป่านนี้ยังหาแฟนไม่ได้เลยสักคนนึง เห้ออ” เฉินลี่มีถอนหายใจออกมาพร้อมกับทำหน้าเศร้า..
“ นี่…อย่าคิดมากน่า มันอาจจะยังไม่ถึงเวลาที่เธอจะเจอผู้ชายดีๆสักคนที่จะเข้ามาในชีวิตเธอก็ได้ ฉันเชื่อว่าอีกไม่นานเธอต้องเจอคนๆนั้นอย่างแน่นอน”
หวังซูลี่พูดให้กำลังใจเพื่อนสาวของเธอ พอดีกับที่พนักงานนำเค้กมาให้พวกเธอที่โต๊ะทำให้บทสนทนาเงียบไปพร้อมกับท่าทางต้นเต้นของหวังซูลี่..เค้กที่พนักงานนำมาเสิร์ฟมันน่ารักมาก มากจนทำให้เธอไม่อาจตัดใจกลืนมันลงท้องเธอไปได้จริงๆ
แต่มีเหรอที่หวังซูลี่จะทนต่อกลิ่นหอมๆของคัพเค้กที่เธอสั่งมาได้ เธอตัดสินใจตักเค้กเข้าปาก อืมม..หอมนุ่มละมุนลิ้นมาก ทั้งๆที่มันมีสีที่ดูหวานแหววแต่กลับมีรสชาติที่ความหวานพอดีๆไม่หวานมากนักเหมาะสำหรับคนที่ไม่ชอบหวานจัดเหมือนเธอ
หวางเจียเล่อที่มาถึงแล้วเดินเข้ามาภายในร้านเค้กที่หวังซูลี่และเฉินลี่มีอยู่ด้านใน เขาตรงเข้าไปหญิงสาวที่โต๊ะเขาพยักหน้าให้เฉินลี่มีเป็การทักทายพร้อมกับนั่งลงข้างๆแฟนสาว หวังซูลี่เกิดอาการเขินอายเล็กน้อยแต่เก็บซ่อนอาการอยู่จึงนั่งนิ่งๆพร้อมกับถามเขาว่าทานเค้กด้วยกันไหม เขาพยักหน้าและบอกให้เธอป้อนเขาหวังซูลี่ที่เขินจัดตักเค้กป้อนใส่ปากชายหนุ่มเธอบังคับมือตัวเองไม่ให้สั่นในขณะป้อนเค้กเขา ‘หวางเจียเล่อ…คุณทำฉันเขินจนตัวจะแตกตายอยู่แล้วเนี่ย’ (>0<)
เฉินลี่มี ที่เห็นเพื่อนรักกำลังสวีทหวานกับชายหนุ่ม ทำให้เธออดคิดถึงตัวเองไม่ได้จนถึงตอนนี้เธอยังไม่มีคนรักกับเขาเลย ไม่ใช่ว่าไม่มีใครเข้ามาแต่เพราะแค่เธอยังไม่ถูกใจก็แค่นั้น ‘อาา ชีวิตนี้ฉันคงจะไม่อยู่ขึ้นคานจนแก่ตายหรอกนะ เห้อ’
………………..
ในขณะที่ทั้งสามคนหนึ่งชายหนุ่มกับสองหญิงสาว นั่งพูดคุยกันอย่างสนุกสนานมีทั้งเสียงหยอกล้อและเสียงหัวเราะใสๆของพวกเธอ พลันสายตาของหวังซูลี่เหลือบไปเห็นชายหญิงคู่หนึ่งที่เดินจับจูงกันเข้ามาภายในร้านเค้กที่เธออยู่ อะไรมันจะบังเอิญขนาดนี้ร้านเค้กมีตั้งมากแต่ดันมาเจอ แม่นางเอกดอกท้อกับอดีตคู่หมั้นหนุ่มของเธอซะได้…ผีผลักให้มาเจอกันรึไงนะ หวังซูลี่คิดแล้วทำหน้าเบื่อเซ็งออกมา
“ ว้าว..พี่เหวินหลงดูสิคะว่าเราเจอใคร แหมนานๆเจอกันทีไม่คิดจะทักน้องสาวบ้างเลยเหรอคะพี่ซูลี่”
หวังซูลี่กรอกตามองบนสามตลบ ไม่รู้ว่าน้องดอกท้อของเธอ ลิ้นเป็ง่อยหรือยังไงนะ เจอทีไรต้องทำเสียงแอ๊บแบ๊วเป็เด็กใสๆไร้สมองแบบนี้ทุกที..ก็นะอาจจะเป็แนวของนักเขียนที่้าให้นางเอกเป็แบบนี้ก็ได้
“ เพราะไม่อยากจะเจอ เลยไม่จำเป็ต้องทักยังไงล่ะ เฮอะ!” หวังซูลี่ตอบอย่างรำคาญ
“ ซูลี่คุณสบายดีไหม ผมได้ยินว่าคุณย้ายออกไปอยู่ข้างนอกคุณขาดเหลืออะไรบอกผมได้ ผมยินดีช่วย”
“ คงไม่จำเป็หรอกค่ะ ฉันว่าคุณเอาเวลาไปดูแลแฟนของคุณจะดีกว่านะคะ อย่าปล่อยให้เธอมาเพ่นพ่านวุ่นวายกับคนอื่นเขานัก ระวังจะเจอดีเข้าสักวัน ”
“ และก็คงไม่ต้องรบกวนคุณหลิวเหวินหลงหรอกครับ เธอเป็คนรักของผมไม่จำเป็ต้องให้คนอื่นมาดูแล”
หวางเจียเล่อตอบกลับอดีตคู่หมั้นแฟนสาวของเขาอย่างหงุดหงิด เธอเป็คนรักของเขาไม่จำเป็ต้องให้ผู้ชายคนไหนมาดูแลเขาปกป้องดูแลเธอได้หากใครกล้ามายุ่งกับเธอ เขาพร้อมจะทำลายคนๆนั้นจนไม่ให้เหลือแม้แต่ซากแน่นอน
หลิวเหวินหลง ที่โดนหวางเจียเล่อตอบกลับแบบไม่ไว้หน้า ทำให้เขารู้สึกไม่พอใจขึ้นมายิ่งได้รู้ว่าอดีตคู่หมั้นสาวของเขากำลังคบหากับชายหนุ่มผู้นี้ ทำให้เขายิ่งไม่พอใจหนักกว่าเดิม ไม่ใช่ว่าเขาไม่เคยรักเธอสะเมื่อไหร่ล่ะ ถึงตอนนี้เขาก็ยังรู้สึกรักและเป็ห่วงเธออยู่ลึกๆ เขาคิดว่าสักวันเธอคงจะให้โอกาสกับเขา และกลับมารักเขาเหมือนเดิมแต่พอวันนี้เขารู้ว่าเธอมีคนอื่นแล้วทำให้ใจเขารู้สึกเ็ปแปลบๆอยู่เหมือนกัน…่มันคงเป็ไปไม่ได้แล้วสินะ'
หวังหลินฮวาเมื่อรู้ว่าหวังซูลี่คบหากับชายหนุ่มที่เธอหมายปองไว้ ทำให้ดวงตาของเธอที่มองหวังซูลี่มีแต่ความเกลียดชัง ‘ นังหวังซูลี่ นังแพศยานี่มันต้องใช้มารยากับหวางเจียเล่อแน่ๆ เธอจะไม่มีวันยอมแพ้นังหวังซูลี่เด็ดขาด อะไรที่เธออยากได้เธอต้องได้ ’ หวังหลินฮวา กำมือไว้จนเล็บจิกเข้าเข้าในฝ่ามือ พยายามฝืนยิ้มอ่อนหวานออกมา
หวังซูลี่แทบไม่ได้สนใจว่าอดีตคู่หมั้นกับแม่น้องสาวของเธอจะมีอาการตรงหน้ายังไงด้วยซ้ำ ไม่แม้แต่จะปรายตามองพวกเขาเลยสักนิด เธอจึงพยักหน้าให้กับเฉินลี่มี เรียกพนักงานมาคิดเงินได้เลย ทั้งสามคนจึงพากันลุกขึ้นเพื่อเดินออกจากร้าน ทว่าหวังหลินฮวาที่ยืนอยู่ใกล้กับหวังซูลี่ไม่คิดให้ผ่านไปง่ายๆ จึงยื่นขาออกไปหวังว่าจะให้พี่สาวตัวเองสะดุดล้มลงให้เป็ที่อับอายของคนทั้งร้าน แต่…นางร้ายอย่างหวังซูลี่หรือจะโง่ไม่เห็นขาที่ยื่นยาวออกมาของหวังหลินฮวา ไวกว่าความคิดหวังซูลี่จึงเหยียบไปบนเท้าของแม่นางเอกอย่างแรง (เต็มตรีน) ทำให้หวังหลินฮวาสะดุ้งเพราะความเ็ปแต่ไม่กล้าเอ่ยปากออกมา หวังซูลี่จึงหันมายิ้มเยาะให้นางเอก แล้วเดินหัวเราะอย่างสะใจกับเฉินลี่มีออกจากร้านไป…
สรุปเค้กวันนี้หวางเจียเล่อเป็คนจ่ายนั่นเองแถมเขายังสั่งอีกหลายชิ้นใส่กล่องให้เธอกลับไปกินที่บ้านอีกด้วย ทำให้เธอถึงกับยิ้มหน้าบาน เขาเอาใจเธอถึงขนาดนี้เชียวจะไม่ให้เธอยิ้มปลื้มจนหน้าบานได้ไงกันเล่า..
…………………
#ชอบทำให้น้องหงุดหงิดตลอดเลยคนพวกนี้
#ชอบความหวงน้องของพี่เล่อมากมาย ^^
#หลิวเหวินหลงช่างหน้าหนาจิงๆ
4K
