“เกณฑ์การตัดสินล่ะคะ หรือจะบอกว่าถ้าผ่านการสอบไปได้ ทุกคนในกลุ่มนั้นก็ผ่านการสอบหมดเลยหรือเปล่า” เซเรน่าถาม ทุกๆคนที่ได้ยินต่างพากันส่งเสียงฮือฮากันอีกรอบ เว้นเสียแต่ใครบางคนที่ได้แต่แย้มรอยยิ้มออกมาบางๆ
หนึ่งในนั้นก็คือโนอาห์ที่รู้สึกเหมือนกำลังโบยบินยังไงยังงั้น
นั้นก็คือเธอตั้งใจดักทางพวกที่คิดจะอยู่เฉยๆ รอคนอื่นเขาลงมือเต็มที่จนผลการสอบเป็ไปได้ด้วยดี ในขณะที่ตนก็เอาแต่ยืนนิ่งไม่ไหวติงมองความเป็ไปด้วยความใจเย็น หรือจะออกมาปิดฉากในตอนหลังเพื่อสร้างชื่อก็ได้เหมือนกัน
กับเหตุผลอย่างที่สอง ในเมื่อการร่วมมือสำหรับคนทุกคนย่อมเป็เื่ที่เป็ไปไม่ได้อยู่แล้ว ดังนั้นการถามออกไปเลยว่าเอาอะไรมาเป็ตัวตัดสินเห็นจะเป็ข้อมูลที่มีค่ามากที่สุด เพราะเมื่อทุกคนรู้แล้วว่าคะแนนที่ตนจะได้นั้นเป็ยังไง เป็เื่ปกติที่ต้องทุ่มเทกำลังฝีมือเต็มที่เพื่อชิงชัยให้ตนนั้นอยู่ระดับบนๆ และเมื่อใดก็ตามที่ทุกคนต่างลงแรงเท่าที่มีในการสอบ ต่อให้ไม่ได้ร่วมมือกันแม้เพียงซักกระผึก ก็นับได้ว่าไม่แตกต่างกันแล้ว
แต่มันก็ยังมีจุดบอดอยู่อีกหลายจุด
น่าสนใจว่าคำตอบของเซโน่จะออกมาแบบไหน
“เื่นั้นไม่ต้องห่วงหรอกคุณหนูสวานีเซียร์ ไม่มีคนที่อยู่เฉยๆแล้วจะสอบผ่านอย่างแน่นอน” เซโน่จงใจเน้นชื่อสวานีเซียร์เป็พิเศษ จนหญิงสาวเ้าของชื่อได้แต่ทำสีหน้าปั้นยากเหมือนไม่ค่อยชอบใจเท่าไหร่
โนอาห์ได้แต่เก็บงำความสงสัยนี้เอาไว้ในใจ
“ไม่นึกเลยนะครับเนี้ย ว่าปีนี้จะมีคนจากสี่เสาหลักมาเข้าสอบด้วย” นิกซ์รำพึงรำพันออกมาเบาๆ ซึ่งแน่นอนว่าไม่อาจเร้นรอดหูผีของโนอาห์ไปได้พ้น
“อย่าบอกนะว่ายัยนั่นมีชื่อเสียงกับเขาด้วย” โนอาห์เอ่ยทวนซ้ำด้วยน้ำเสียงที่ไม่ค่อยอยากจะเชื่อเท่าไหร่ อันที่จริงถ้านับแค่ผิวพรรณก็พอมองออกได้ในระดับหนึ่งว่าเซเรน่ามีฐานนันดรแบบใด แต่ด้วยปัจจัยหลายๆอย่างเขาจึงไม่อยากด่วนตัดสินใจซักเท่าไหร่
“คุณโนอาห์นี่น่าสนใจจริงๆนะคะ นั้นน่ะ...ลูกสาวเพียงคนเดียวในตระกูลขุนนางใหญ่หนึ่งในสี่ของอัลเทร่า ถ้านับในเื่อิทธิพลล่ะก็เทียบเท่ากับเ้าเมืองๆหนึ่งเลยล่ะค่ะ” ซายากะพูด สายตายังคงจับจ้องไปที่เซเรน่าอย่างไม่วางตา
“มากกว่าตระกูลอาเบย์โนะอีกงั้นสิ” โนอาห์หยอกเย้าด้วยรอยยิ้ม ทว่าสิ่งที่ได้รับมีเพียงรอยยิ้มหวานจากแม่สาวองเมียวจิเท่านั้น
ในความเป็จริงแล้ว สวานีเซียร์ซึ่งเป็หนึ่งในสี่ตระกูลขุนนางสำคัญของอัลเทร่า จะโดดเด่นไปในทางการเมืองมากกว่าตระกูลเก่าแก่อย่างอาเบย์โนะ ซึ่งไม่ค่อยออกมายุ่งเกี่ยวกับกิจการงานบ้านเมืองมากนักยกเว้นในห้วงเวลาสำคัญ แตกต่างกับสี่เสาหลักที่อยู่หน้าฉากมาตลอดนับั้แ่อดีตจนถึงปัจจุบันเพราะฉะนั้นหากเทียบกันโดยวัดปัจจัยในทุกๆด้านแล้ว ฐานะของอาเบย์โนะและสวานีเซียร์แทบจะไม่แตกต่างกันเลยแม้แต่น้อย
“เอาเป็ว่ามีใครอยากจะถามอะไรอีกหรือเปล่า ไม่งั้นฉันจะออกไปข้างนอกให้พวกเธอเตรียมตัว อ้อ! มีเวลาแค่สองชั่วโมงเท่านั้นนะบอกไว้ก่อน ขอให้โชคดีในการสอบล่ะ” คนที่แนะนำตัวว่าเป็กรรมการคุมสอบดูเหมือนว่าจะเบื่อหน้าที่นี้เต็มแก่ เซโน่เอ่ยด้วยน้ำเสียงสดใส และก้าวออกจากห้องไปไม่รอให้ใครเอ่ยปากทักท้วงแต่อย่างใด จนเมื่อปานประตูเพียงหนึ่งเดียวในห้องโถงถูกปิดลง ห้องทั้งห้องก็ถูกปกคลุมไปด้วยความเงียบอีกครั้ง
ความเงียบที่ไม่รู้ว่าจะเริ่มจากจุดไหนก่อนดี
โนอาห์เหลือบมองไปรอบๆ ผู้เข้าสอบทั้งหมดในกลุ่มนี้มีจำนวนสิบห้าคนถ้านับพวกเขาเข้าไปด้วย ถ้าตัดพวกเขาออกก็เหลือเพียงเก้าคนเท่านั้น ซึ่งแต่ละคนปรายตามองเพียงชั่วครู่ก็รู้ได้ทันทีว่าเป็ยอดฝีมือทางศาสตร์เวทระดับหนึ่ง แต่นั้นก็นับว่าเป็เื่ธรรมดาสามัญที่ใครต่อใครควรรู้อยู่แล้ว เพราะถ้าหากไม่แน่ใจก็คงไม่เลือกมาสอบที่โรงเรียนอวาลอนอย่างแน่นอน
“แล้วทีนี้พวกเราจะเริ่มจากจุดไหนก่อนดี วางแผน คุยจิปาถะ หรือจะชวนคนอื่นมาร่วมมือเป็น้ำหนึ่งใจเดียวกันดีล่ะ” อารันที่นั่งอยู่ยักคิ้วอย่างมีเลสนัย ซายากะและโนอาห์รู้ถึงความนัยที่พ่อค้าผู้นี้ตั้งใจจะสื่อออกมาได้ในทันที
“ถ้าให้ทุกคนร่วมมือกัน ผมว่ามันจะง่ายขึ้นกว่าเดิมหรือเปล่าครับ ถ้าเป็แบบนั้นเราก็สมคว...” นิกซ์ยังไม่พูดจบ โนอาห์ก็เอ่ยขัดขึ้นมาก่อน
“นายคิดง่ายไป จะมีหลักฐานอะไรมายืนยันล่ะว่าพวกนั้นจะร่วมมือกันได้จริงๆ ดูหน้าแต่ละคนสินิกซ์เอ้ย อีโก้มาเต็มยิ่งกว่าอะไรดี ฉันว่าแทนที่จะทำแบบนั้น...สู้เอาเวลามาคิดทบทวนว่าทำยังไงพวกเราจะสอบผ่านดีกว่านะ” ชายผมดำยิ้มน้อยๆ เอามือตบไหล่เพื่อนตัวเล็กเบาๆ
“แล้วทางนั้นล่ะคะ...” ซายากะชิ้นิ้วไปยังทิศทางใด จนโนอาห์บังเกิดความสงสัยชั่วครู่ก่อนจะมองตามไปด้วยความสงสสัยใคร่รู้ และภาพที่เขาเห็นก็ถึงกับหน้าหกคะมำหกกระแทกพื้น
หนึ่งในผู้เข้าสอบเช่นเดียวกับพวกเขากำลังไล่ชวนคนไปเรื่อยๆอย่างขะมักเขม้น และเมื่อมองจากจำนวนคนที่เดินตามชายผู้นั้นอยู่ข้างหลัง ดูเหมือนว่ายุทธการครั้งนี้จะไปได้ด้วยดีไร้สิ่งกีดขวาง คาดว่าอีกไม่นานคงมาถึงจุดที่พวกโนอาห์กำลังยืนอยู่
“ถอนคำพูดก็ยังทันนะพ่อคนเก่ง” อารันพูดกลั้วหัวเราะ แต่เขาเองก็ยังอดชื่นชมไม่ได้ว่าคนผู้นั้นทำได้อย่างราบรื่นไร้ที่ติ ฟังจากสีหน้าและท่าทางสุดแสนจริงใจนั้นแล้ว ไม่แปลกที่คนอื่นๆจะยอมเป็แนวร่วมสามัคคีกันในการสอบครั้งนี้ด้วย
แต่นั้นมันเป็แค่เปลือกนอกอันหอมหวาน
“โอ๊ะ กำลังไปทางคุณเซเรน่าแล้วแฮะ อ๊ะ! คุณโนอาห์จะรีบไปไหนน่ะครับ!!” ชายตัวเล็กร้องเสียงหลงเมื่อเห็นสหายใหม่ก้าวเท้าดุ่มๆไปทางกลุ่มคนพวกนั้นด้วยความเร็วไว
“ดูเหมือนว่าเื่สนุกๆกำลังจะเริ่มหลังจากนี้แล้วล่ะนะ” อารันเผยรอยยิ้มแย้มออกมาเหมือนอย่างเคย ก่อนจะค่อยๆหันหน้าไปยังทิศทางที่โนอาห์กำลังเดินไปด้วยความสนใจ
“จะว่าบ้าบิ่นหรือกล้าหาญดีล่ะคะเนี้ยแบบนี้” ซายากะกล่าวขึ้นด้วยใบหน้าสดใส
นิกซ์ว่าคงไม่ใช่ทั้งสองอย่าง
คนแบบนั้นเกรงว่าจะไม่ได้คิดอะไรอยู่ในหัวเลยซะมากกว่า
66K
