หวนลิขิตร้ายเปลี่ยนชะตารัก (นิยายแปล) by ตำหนักไร้ต์รัก

ตอนที่ 14 ท่านหมอซ่งตายแล้ว (2)

        ชิงอวี้เหลือบมองนางก่อนอุ้มกระถางดอกไม้เข้าไปวางตรงริมหน้าต่างในห้องหนังสือ ก่อนจะกลับมาปรนนิบัติกู้อวิ๋นหวงผลัดอาภรณ์เสร็จแล้วก็ชงน้ำชาให้ “คุณหนูเจ้าคะ คนผู้นั้นเป็นใครกัน บ่าวเห็นชายอาภรณ์ชุดนั้นแล้วไม่ใช่เนื้อผ้าธรรมดาทั่วไป ต้องไม่ใช่คนของจวนอัครเสนาบดีแน่นอน แต่ถ้าไม่ใช่คนของจวนอัครเสนาบดี แล้วยังมีผู้ใดคอยจ้องเรือนจิ้งอี๋ไม่ปล่อยอีกล่ะเจ้าคะ อีกอย่างบ่าวกลับรู้สึกว่าตอนสุดท้ายคนผู้นั้นดูเหมือนจงใจทิ้งร่องรอยให้จับได้เลย หรือว่าเย็นๆ ให้บ่าวไปหาคุณหนูรอง บอกให้นางส่งจดหมายไปที่จวนท่านราชเลขาธิการ ดูว่าคุณชายหลี่กลับมาแล้วหรือยัง”

        “ไม่ต้อง” กู้อวิ๋นหวงหยุดนางไว้ “คนผู้นั้นจงใจทิ้งร่องรอยไว้ก็หมายความว่าไม่มีเจตนาทำร้ายคน พวกเราไม่ต้องไปสนใจหรอก กลับเป็นทางน้องหญิงรองนี่สิ ก่อนหน้านี้ครั้งอยู่ในศาลาโบตั๋นถูกคนจับตาดู หากเจ้าไปหานางอีก คนที่อยู่ในที่ลับคงยิ่งจ้องนางไม่วางตา เจ้าเตือนนางหน่อย ทางท่านหมอซ่งจัดการได้ก็จัดการ จัดการไม่ได้ ก็บอกนางว่าไม่ต้องฝืนเกินไป”

        คิดแล้ว กู้อวิ๋นหวงก็กล่าวต่อ “เจ้าจดเรื่องทั้งหมดที่ข้าสั่งนี้ สอดเก็บไว้ในแขนเสื้อ ถ้าไปถึงเรือนอิ้งเย่ว์แล้วมีเหตุให้บอกไม่ได้ ก็หาโอกาสส่งแผ่นกระดาษให้นาง”

        “จะให้หนิวหมอมอแอบช่วยคุณหนูรองด้วยหรือไม่เจ้าคะ” ชิงอวี้ถามหลังเขียนเสร็จ รอน้ำหมึกแห้งแล้วเก็บเข้าแขนเสื้อ

        　“ไม่ต้อง”

        กู้หมิงจูคิดพึ่งพานาง เช่นนั้นนางก็ต้องทำให้เห็นว่านางมีความสามารถนั้นหรือไม่ ซึ่งท่านหมอซ่งก็คือหินทดสอบทองคำ[1]ที่ว่านั้น

        ชิงอวี้เข้าใจในทันที ไม่กล่าวอันใดอีก เจียงเย่ว์เหยาทำกับข้าวเสร็จ หลังชิงอวี้ปรนนิบัติกู้อวิ๋นหวงรับประทานอาหารแล้ว ก็ไปหากู้หมิงจูโดยใช้ข้ออ้างว่าต้องการขอสูตรขนมจากนาง กู้อวิ๋นหวงวางแผนคิดคำนวณในใจ เจียงเย่ว์เหยาเดินลอยไปลอยมาเบื้องหน้า เป็นที่น่ารำคาญยิ่ง ดังนั้นกู้อวิ๋นหวงจึงสั่งให้นางไปหยิบบันทึกปกิณกะเมื่อวันก่อนมานั่งอ่านให้ฟัง

        เจียงเย่ว์เหยาไม่กล้าอ่านตะกุกตะกักอีก นางอ่านทั้งหมดสามสิบกว่าหน้ารวดเดียวจบ แล้วเงยหน้าขึ้นมอง กู้อวิ๋นหวงเอามือข้างหนึ่งยันศีรษะ เอ่ยชมนางสองสามคำ ก่อนให้นางไปหยิบบันทึกอีกเล่มในห้องหนังสือมาอ่าน เจียงเย่ว์เหยาลำคอแห้งฝืด ร้อนราวกับติดไฟ ถ้วยชากาน้ำก็วางอยู่เพียงซ้ายมือของนาง ทว่านางกลับไม่กล้าไปหยิบ ยังคงถือหนังสืออย่างจริงจังตั้งใจ แล้วเริ่มอ่านตั้งแต่หน้าแรกอย่างช้าๆ

        สายตาของกู้อวิ๋นหวงก่อนหน้านี้ ทำนางตกใจกลัวเข้าแล้วจริงๆ

        “คุณหนู ได้สูตรขนมมาแล้วเจ้าค่ะ”

        อ่านหนังสือเล่มที่สองไปได้ครึ่งเล่ม ขณะที่เจียงเย่ว์เหยากำลังจะทนต่อไปไม่ไหว ชิงอวี้ก็ถือสูตรขนมดอกซิ่งกลับมา กู้อวิ๋นหวงส่งสายตาให้นาง ชิงอวี้จึงส่งสูตรขนมให้เจียงเย่ว์เหยา

        เจียงเย่ว์เหยารับสูตรขนมมาด้วยความปลาบปลื้ม วิ่งไปห้องครัวราวกับวิ่งหนี

        ชิงอวี้หลุดขำพรืด มองหนังสือที่นางวางไว้บนเก้าอี้แล้วส่ายหน้า พูดคุยเรื่องจริงจัง “เป็นดังที่คุณหนูเดาไว้ไม่ผิดเจ้าค่ะ ตอนบ่าวไปหาคุณหนูรอง มีคนแอบมองอยู่จริงด้วย ดีที่คุณหนูรองเป็นคนมีไหวพริบ คุยเรื่องสูตรขนมกับบ่าวโดยไม่มีท่าทีตระหนกลนลานแม้แต่น้อย ก่อนมาบ่าวมอบแผ่นกระดาษให้นาง นางก็ไม่เผยท่าทางพิรุธสักนิดเดียว”

        วันต่อมา กู้อวิ๋นหวงยังคงไปเรือนจิ้งอี๋ตามปกติ ป้อนยาให้หนิงหว่านโหรว พูดคุยกับนาง จนกระทั่งนางนอนหลับไปถึงค่อยกลับ ครั้นกลับถึงเรือนชิงจื่อได้ไม่นาน ข่าวการเสียชีวิตของท่านหมอซ่งก็ถ่ายทอดมาถึงจวน

        จากนั้นไม่นาน กู้เจิ่นก็กลับจวนมาพร้อมกับข่าวใหม่

        ท่านหมอซ่งตายอยู่หน้าประตูโรงหมอของตัวเอง เท้าลื่นเหยียบพลาด ล้มหัวกระแทกบันได ตายคาที่ ผลสรุปนี้เจ้าหน้าที่ชันสูตรของศาลจิงจ้าวเป็นผู้ชันสูตรออกมา หลังเจ้าหน้าที่ของศาลจิงจ้าวเข้ามาตรวจสอบที่เกิดเหตุก็เห็นด้วยกับคำชันสูตรของเจ้าหน้าที่ชันสูตร เรื่องจึงจบลงเช่นนั้น ไม่มีใครสงสัยมาถึงตัวของกู้อวิ๋นหวงหรือกู้หมิงจู

        “โชคร้ายจริงๆ!” ในเรือนเล่อโซ่ว ฮูหยินผู้เฒ่ากู้บันดาลโทสะ อีกสิบวันก็จะถึงงานวันเกิดของนางแล้ว เรื่องนี้แม้ไม่ได้เกิดขึ้นในจวนอัครเสนาบดี แต่ก็ยังทำให้นางโมโหอยู่ดี

        เชิงอรรถ

^ หินทดสอบทองคำ คือหินสีดำที่ใช้ทดสอบความบริสุทธิ์ของเนื้อทองคำ อุปมาว่า มาตรทดสอบที่แม่นยำ เชื่อถือได้