EP3 เส้นทางความร่ำรวยของลีฮวาเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น!ส่วนบนของฟอร์ม
ส่วนล่างของฟอร์ม
"สุดท้ายแล้วไม่ว่ามิติไหน ข้าก็ต้องรวยให้ได้!"
เธอกำมือแน่น เป้าหมายชัดเจนขึ้นเรื่อยๆตอนนี้ เธอต้องเริ่มจากอะไรที่ง่ายที่สุดก่อน...
เธอมองไปที่ เสี่ยวไป๋ ที่กำลังนั่งกินผลไม้ เธอคิดว่าเขาน่าจะเป็กำลังสำคัญของเธอในอนาคต
"เสี่ยวไป๋ เ้าอยากรวยไหม?"
น้องชายเงยหน้าขึ้นมาด้วยความงุนงง "หา? รวยเหรอ? แน่นอน ข้าอยากมีเงินเยอะๆ!"
"งั้นข้าจะสอนเ้าเอง!" ลีฮวายิ้ม"เริ่มจากการเข้าใจเื่เงิน และการลงทุนให้ดี เ้าอยากรู้ไหมว่า จะทำให้เงินหนึ่งตำลึง กลายเป็สิบตำลึงได้อย่างไร?"
เสี่ยวไป๋ตาเป็ประกาย "พี่สาวรู้ด้วยหรือ?"
"แน่นอน!"เธอหัวเราะ "เรามาเริ่มจากธุรกิจอาหารก่อน แล้วจากนั้นเราจะขยายไปอีกหลายอย่าง"
เสี่ยวไป๋ดูตื่นเต้น "แล้วเราจะเริ่มจากอะไรก่อนดีล่ะ?"
"เริ่มจากซาลาเปา ก่อน แล้วข้าจะสอนเ้าเื่ธุรกิจแบบง่ายๆ ให้เข้าใจเอง!"
ทดลองทำสูตรซาลาเปา
เธอเริ่มจากการทดลองทำแป้งซาลาเปา ให้เนื้อนุ่มและเบา ด้วยประสบการณ์ของเชฟมืออาชีพ เธอรู้ว่าอุณหภูมิของน้ำที่ใช้ และระยะเวลาการพักแป้งมีผลต่อความฟูของแป้ง
เธอลองปรับสูตรโดยใช้เทคนิคจากยุคปัจจุบัน เช่น
✅ หมักแป้งข้ามคืน เพื่อให้แป้งนุ่มและมีรสชาติดีขึ้น
✅ ใช้ไอน้ำจากไม้ไผ่ เพื่อให้กลิ่นหอมเป็เอกลักษณ์
✅ เพิ่มไส้ที่แปลกใหม่ เช่น ไส้หมูสับสูตรพิเศษ ไส้ครีมไข่เค็ม ไส้ถั่วแดงเนื้อละเอียด
"ในเมื่อข้าเคยเป็เชฟระดับประเทศจะทำแค่ซาลาเปาธรรมดาได้อย่างไร!"
เธออดตื่นเต้นไม่ได้ เมื่อลองทำซาลาเปาชุดแรกออกมา เนื้อแป้งฟูนุ่มกลิ่นหอมกรุ่นจากเตานึ่ง ลีฮวาลองชิมและพยักหน้าด้วยความพอใจ
"เสี่ยวไป๋มาชิมสิ!"
เสี่ยวไป๋หยิบซาลาเปาขึ้นมากัดคำโต "อื้อหือ!นี่มันซาลาเปาหรือขนม์กันแน่! ทำไมมันนุ่มขนาดนี้!"
ลีฮวาหัวเราะ "งั้นเรามาลองทำเพิ่ม แล้วเอาไปขายที่ตลาดกัน!"
วางแผนการขาย
???? เป้าหมายแรก:ขายซาลาเปาและหมั่นโถวให้ชาวบ้าน เพื่อสร้างฐานลูกค้า
???? กลยุทธ์:แจกชิมฟรีในวันแรก และตั้งราคาที่เหมาะสม
???? ช่องทางขาย:เริ่มจากขายในตลาดเช้า แล้วค่อยขยายไปขายในโรงเตี๊ยมหรือร้านค้าต่างๆ เธอคำนวณต้นทุน และคิดราคาขายให้มีกำไรเล็กน้อยก่อนเพื่อดึงดูดลูกค้า
"เสี่ยวไป๋วันพรุ่งนี้เราจะไปตั้งแผงขายซาลาเปาที่ตลาด เ้าพร้อมไหม?"
เสี่ยวไป๋พยักหน้าอย่างกระตือรือร้น "พร้อมสุดๆ!"
ภารกิจสู่ความร่ำรวย เริ่มต้นแล้ว!
วันแรกของการขายซาลาเปา
เช้าตรู่... ลีฮวากับเสี่ยวไป๋ ช่วยกันขนลังไม้ที่บรรจุซาลาเปาร้อนๆ วางลงบนรถเข็น พวกเขาเดินลัดเลาะไปตามถนนในหมู่บ้าน มุ่งหน้าไปยังตลาดที่อยู่ใจกลางเมือง
อากาศยามเช้าสดชื่น ผู้คนเริ่มทยอยมาตั้งแผงขายของ เสียงเจี๊ยวจ๊าวของพ่อค้าแม่ค้าดังก้องไปทั่ว ลีฮวาเลือกทำเลใกล้ร้านน้ำชาชื่อดังของตลาด ซึ่งเป็จุดที่มีคนพลุกพล่าน
เธอกางโต๊ะไม้เรียบง่าย นำลังไม้ไผ่วางเรียงเป็ชั้นให้ดูน่ากิน พร้อมป้ายไม้ที่เธอเขียนเมื่อคืนว่า "ซาลาเปานุ่มหอมสูตรพิเศษ!"
เสี่ยวไป๋ช่วยจัดเรียงซาลาเปา ก่อนจะเงยหน้าถาม “พี่หญิงพวกเราจะขายชิ้นละเท่าไหร่ดี?”
ลีฮวายิ้มบางๆ “วันนี้เป็วันแรก ข้าจะให้ชิมฟรีก่อน หลังจากนั้นขายชิ้นละ 3 อีแปะถ้าซื้อ 4 ลูก คิดแค่ 10 อีแปะจะได้ดึงลูกค้าให้ซื้อเยอะขึ้น”
เสี่ยวไป๋ตาเป็ประกาย “โอ้โห! นี่มันกลยุทธ์ขายของสินะ!”
ลีฮวาหัวเราะ “เ้าพูดถูก”
เธอหยิบซาลาเปาลูกหนึ่งขึ้นมา ฉีกออกให้เห็นไส้หมูฉ่ำร้อนๆ ควันลอยอ้อยอิ่งกลิ่นหอมโชยไปทั่ว
“ซาลาเปาร้อนๆจ้า! แจกชิมฟรีวันแรก! แป้งนุ่ม ไส้แน่น อร่อยแน่นอน!”
เสียงใสของลีฮวาเรียกความสนใจจากผู้คนรอบข้าง
หญิงวัยกลางคนคนหนึ่งเดินเข้ามาใกล้ “แจกชิมฟรีจริงหรือ? หรือเป็กลลวงให้ต้องซื้อ?”
ลีฮวายิ้มอย่างเป็มิตร “จริงแท้แน่นอนเ้าค่ะ ท่านลองชิมก่อน หากไม่อร่อยข้าจะให้เพิ่มอีกหนึ่งลูกฟรีๆ เลย”
หญิงคนนั้นหัวเราะ “เ้าพูดได้น่าสนใจ ข้าจะลองดู”
เธอรับซาลาเปามา ฉีกออกแล้วกัดคำหนึ่ง ทันใดนั้น สีหน้าของนางเปลี่ยนไป
“โอ้!นี่มัน... ทำไมแป้งนุ่มขนาดนี้! ไส้ก็หอม หวาน เค็มกำลังดี!”
ลีฮวาแอบยิ้มอย่างพอใจ หญิงวัยกลางคนหันไปเรียกสามี “ท่านพี่ท่านต้องมาชิมซาลาเปานี่!”
สามีของนางเข้ามาชิมด้วย พอกัดคำแรกก็ต้องเบิกตากว้าง“นี่มันซาลาเปาหรือขนมจาก์กันแน่! ข้าไม่เคยกินอะไรอร่อยขนาดนี้มาก่อน”
จากนั้น ลูกค้าคนอื่นๆ ก็เริ่มทยอยเข้ามา
“ข้าขอ 4 ลูก!”
“ข้าเอา 6 ลูก ขอลดหน่อยได้ไหม?”
“ข้าจะซื้อไปฝากแม่ที่บ้าน เอาสิบลูกเลย!”
ลีฮวากับเสี่ยวไป๋แทบไม่ได้พัก พวกเขาตักซาลาเปาใส่ถุงใบแล้วใบเล่า
ระหว่างนั้น มีชายคนหนึ่งแต่งกายสะอาดสะอ้าน ดูเหมือนเป็เ้าของโรงเตี๊ยมใหญ่ในตลาด เขาหยิบซาลาเปาขึ้นมาชิม แล้วพยักหน้าอย่างพอใจ
“เ้าหนูซาลาเปาของเ้ารสชาติดีมาก ถ้าข้าอยากซื้อไปขายในโรงเตี๊ยมของข้าเ้าสามารถทำได้วันละเท่าใด?”
ลีฮวาใจเต้นแรง นี่เป็โอกาสที่ดีในการขยายตลาด!
“ท่าน้าวันละเท่าใดหรือ?”
“อย่างน้อยวันละ100 ลูก”
เสี่ยวไป๋อ้าปากค้าง “วันละ 100 ลูกเลยหรือขอรับ!?”
ลีฮวายิ้มบางๆ “ข้าสามารถทำได้เ้าค่ะ แต่ข้าขอเวลาเตรียมการสองวันแล้วจะเริ่มส่งให้ท่านทุกเช้า”
เ้าของโรงเตี๊ยมยิ้มพึงพอใจ “ดี! ถ้าเ้าทำได้จริงข้าจะรับซาลาเปาของเ้าไปขายตลอด”
ลีฮวากำมือแน่น นี่เป็ก้าวแรกของเธอในการสร้างฐานะใหม่!
“ตกลงเ้าค่ะท่านจะไม่ผิดหวังแน่นอน!”