บทที่ 26 วิกฤตหนี้ครั้งใหญ่ของเวอร์เธอร์และโรเบิร์ต
โรเบิร์ต บร็อกไฮม์ไม่คิดเลยว่าเอ็มม่า มอร์ติส จะเป็เด็กผู้หญิงที่นิสัยเสียมาก!
เดิมเขาคิดว่าเด็กผู้หญิงที่เกิดในเมืองเดียวกับตัวเองจะน่าเชื่อถือ และน่าจะสามารถยืมเงินจากเธอได้โดยไม่ต้องกังวล แต่เขาไม่ได้คิดเลยว่าั้แ่แรกที่อีกฝ่ายให้คะแนนมา ตัวเขาก็ตกลงไปในกับดักเธอแล้ว!
“ยัยตัวแสบ!” เขาสาปแช่ง
“โรเบิร์ต...” เวอร์เธอร์พยายามรั้งเขาไว้แต่ไม่สำเร็จ
โรเบิร์ตมาจากตระกูลทหาร แม้ว่าเขาจะโง่เขลาแต่ยังคงมีกำลังดุร้ายเหลือล้น!
และแม้ว่าเวอร์เธอร์จะสืบทอดสายเืของวีรบุรุษ แต่เขาก็ไม่ได้รับการศึกษาที่ดีหลังจากที่พ่อแม่ของเขาเสียชีวิตไป นอกจากนี้สมรรถภาพทางกายของเขาก็ไม่แข็งแรงพอเช่นกัน ดังนั้นเขาจึงตัวผอมเล็กน้อย
ความแข็งแกร่งของทั้งสองอาจจะสลับกันในไม่ช้า แต่ไม่ใช่ตอนนี้
โรเบิร์ตโกรธมาก แม้แต่แก้มและลำคอของเขาก็ยังแดงก่ำด้วยความโกรธ
น้ำลายจากการตะคอกของเขาเกือบจะกระเซ็นบนใบหน้าของเอ็มม่า
ถึงอย่างนั้น เอ็มม่าก็ยังดูเ็าและสงบนิ่ง ไม่ได้สนใจเด็กชายเลยแม้แต่น้อย
...
เมื่อเห็นโรเบิร์ตเงื้อกำปั้นที่ใหญ่เท่าขนมปังเนื้อขึ้น เวอร์เธอร์ก็รีบคว้ามือของเขาไว้ เอ็มม่ายิ้มอย่างเ็า “คนที่ทำตัวเป็เด็กก็รู้แค่วิธีใช้หมัดเท่านั้นแหละ”
เมื่อพูดเช่นนั้น สีหน้าของโรเบิร์ตก็แข็งทื่อ เขาคลายมือที่กำไว้ และในที่สุดเวอร์เธอร์ก็สามารถคว้าแขนของเพื่อนไว้ได้
แต่ความโกรธของเขายังไม่หายไป เด็กชายยังคงกัดฟันแน่น “แค่ห้าคะแนน ฉันจะไปยืมสักคนมาเดี๋ยวนี้แหละ!”
เอ็มม่าพูดอย่างเ็าว่า "เราทำสัญญากันแล้ว โรเบิร์ต"
โรเบิร์ตคำราม "ฉันขาดแค่ห้าคะแนนเท่านั้น!"
เอ็มม่าไม่สนใจ “สายไปแล้ว โรเบิร์ต ตอนนี้มันเป็คูณสองรอบที่สี่แล้ว”
พวกเขาทำสัญญาตอนบ่ายโมงของวันศุกร์
โรเบิร์ตคิดเสมอว่ามันเป็วันหลังจากที่คุยกัน ดังนั้นเขาจึงลืมไปเลยโดยไม่รู้ตัว
แต่ที่จริงแล้ว ั้แ่เริ่มจากเซ็นสัญญา บ่ายโมงของวันเสาร์จะเป็วันที่สอง บ่ายวันอาทิตย์จะเป็วันที่สาม ตอนนี้เป็เวลาบ่ายโมงของวันจันทร์ซึ่งมันเป็วันที่สี่!
ในสัญญาระบุว่า เงินจะถูกคูณเพิ่มเป็สองเท่าในวันแรก สี่เท่าในวันที่สอง แปดเท่าในวันที่สาม และสิบหกเท่าในวันที่สี่
สิบหกคูณห้าเท่ากับแปดสิบคะแนน!
โรเบิร์ตคิดว่าพวกเขาเพียงแค่ต้องจ่ายสี่สิบคะแนน
ตอนนี้มีคะแนนอยู่แล้วสามสิบห้าคะแนน เมื่อพวกเขาเรียนวิชาปรุงยาเสร็จในตอนบ่าย พวกเขาจะมีห้าสิบห้าคะแนน ด้วยวิธีนี้พวกเขาจะชำระหนี้ได้อย่างง่ายดาย
ต่อให้พวกเขาจะไม่ได้รับคะแนนจากคาบวิชาปรุงยา แต่ตราบใดที่พวกเขายังสามารถยืมห้าคะแนนจากคนอื่นได้ มันก็ยังไม่เป็ไร
เวอร์เธอร์ก็คิดแบบเดียวกัน
“ใจเย็น ๆ โรเบิร์ต”
ในที่สุดเวอร์เธอร์ก็อดไม่ได้ที่จะพูดออกมา
ตอนแรกเขารู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ แต่ไม่เข้าใจจนกระทั่งตอนนี้
“ถึงจะแปดสิบคะแนน เราก็สามารถจ่ายคืนได้ง่าย ๆ ตอนบ่ายมีเรียนหนึ่งคาบ พรุ่งนี้เช้าอีกสองคาบ บวกกับที่เรามีอยู่แล้วตอนนี้ เราจะได้เก้าสิบห้าคะแนนเต็ม! มันมากเกินพอแล้วน่า!”
โรเบิร์ตคำนวณแล้วสงบลงในที่สุด "เมื่อเราจ่ายคะแนนทั้งหมดคืนแล้ว เอ็มม่า เราจะไม่เป็เพื่อนกันอีกต่อไป!"
...
“เข้าใจแล้ว พวกเขาติดหนี้เธอ ดูเหมือนว่าทั้งสามคนจะยังคบกันอยู่ แม้ว่าความสัมพันธ์จะไม่ปกติก็ตาม...”
เมื่อเห็นว่าไม่มีการต่อสู้เกิดขึ้น ดาร์กก็หันหลังจากไป
'แค่แปดสิบคะแนน เป็เขาก็สามารถชำระได้ในพริบตา'
...
วิชาปรุงยา
จากคาบเรียนนี้ ศาสตราจารย์ทอมป์สันเริ่มสอนนักเรียนถึงวิธีทำ [น้ำยาเวทมนตร์ความเร็วสูง]
นี่เป็น้ำยาพิเศษที่สามารถช่วยให้จอมเวทฟื้นพลังเวทมนตร์ที่จำเป็ต่อการ [อัญเชิญแบบปกติ] สามครั้งได้อย่างรวดเร็ว และสามารถดื่มได้วันละครั้ง
เมื่อการประลองเริ่มขึ้น หากมันเป็การต่อสู้ที่ยืดเยื้อ ก็จะเป็การทดสอบจำนวนรวมของพลังเวทมนตร์และความสามารถในการฟื้นฟูของจอมเวท
[น้ำยาเวทมนตร์ความเร็วสูง] มักจะมีบทบาทใน่เวลาวิกฤต
เพื่อให้ ‘ไม่โดนหักคะแนน และได้รับคะแนนพิเศษ’ ในคาบเรียนนี้ เวอร์เธอร์และโรเบิร์ตจึงจริงจังมากกับการฟังในชั้นเรียนรวมไปถึงตอนทำการทดลอง
แต่พวกเขาก็ใจร้อนเกินไป
เมื่อโรเบิร์ตกำลังต้มยา เขาบังเอิญใส่ ‘หญ้าขยาย’ เข้าไป มันจึงทำให้หม้อะเิและเป่าฝากระเด็นขึ้นในอากาศ!
ขณะรีบเร่งเพื่อช่วยโรเบิร์ตจัดการกับยาที่เอ่อล้นออกมา เวอร์เธอร์ก็เผลอทำน้ำยาของเขาหกไปโดยไม่ได้ตั้งใจ!
ไม่เพียงทั้งสองจะถูกหักห้าคะแนน แต่พวกเขายังถูกสั่งให้ทำความสะอาดห้องเรียนด้วย!
...
"ศาสตราจารย์ทอมป์สันได้อธิบายอันตรายของหญ้าขยายั้แ่สัปดาห์ก่อนในคาบเรียนแล้วนะ โรเบิร์ต"
เมื่อเอ็มม่าออกจากห้องเรียน เธอก็ล้อเลียนเขา
ไม่ว่ามันจะเป็การเยาะเย้ยจริงหรือไม่ก็ตาม จากมุมมองของโรเบิร์ตแล้ว มันเป็การเยาะเย้ยที่แย่มาก!
“ฉันจะทำยังไงดี เวอร์เธอร์ เราเสียสิบคะแนนอีกแล้ว!”
หลังจากโกรธอยู่ครู่หนึ่ง โรเบิร์ตก็รู้สึกหดหู่ใจ
เวอร์เธอร์ใช้การ์ดคัดสรรเพื่อดูสัญญา
แล้วเขาก็อดไม่ได้ที่จะพูดว่า “สัญญานี่มันอะไรกันเนี่ย หนี้ต้องชำระเป็ก้อนเดียว ฉันคิดว่าเราจะสามารถทยอยจ่ายเพื่อลดหนี้ลงได้ก่อน แล้วการทบยอดครั้งถัดไปจะไม่มากเกินไปหน่อยเหรอ”
“ยัยเอ็มม่า! เธอหลอกเราั้แ่แรกแล้ว!” โรเบิร์ตพิงไม้ถูพื้นกับผนังแล้วจับหัวด้วยความเ็ป
เวอร์เธอร์สงบนิ่งกว่ามาก "ดูเหมือนว่าเราต้องขอยืมคะแนนจากคนอื่นก่อนบ่ายโมงของวันพรุ่งนี้ ในกรณีที่เกิดเหตุไม่คาดฝัน"
โรเบิร์ตตัวสั่น “ยืมคะแนนอีกแล้วเหรอ? นายแน่ใจนะ? ตราบใดที่เราไม่เสียคะแนนสำหรับทั้งสองคาบในเช้าวันพรุ่งนี้ เราจะได้รับสี่สิบคะแนน บวกกับสี่สิบห้าคะแนนของวันนี้ เราน่าจะมีคะแนนพอ”
เวอร์เธอร์ส่ายหัวและพูดว่า “นายยังไม่รู้ตัวอีกเหรอ? ว่าห้าคะแนนต่อคาบเป็คะแนนที่มากที่สุดที่เราจะได้รับตามปกติ”
สมกับเป็ลูกชายของวีรบุรุษ!
...
หลังจากทำความสะอาดห้องเรียน เวอร์เธอร์และโรเบิร์ตก็เริ่มขอยืมคะแนนทุกที่
เป้าหมายหลักของพวกเขาคือนักเรียนของบ้านอัศวิน
แอนดรินาเป็เด็กดี ผมสีน้ำตาลของเธอถูกมัดเป็หางม้า และมักมีรอยยิ้มร่าเริงบนใบหน้าที่ตกกระของเธอ
เวอร์เธอร์และโรเบิร์ตไม่ค่อยคุยกับเธอ อันที่จริงพวกเขาคุยกับเธอเพียงครั้งเดียวใน่สัปดาห์แรก
สัปดาห์แรกของภาคเรียนเป็่เวลายอดนิยมของเวอร์เธอร์
แต่ความกระตือรือร้นของจอมเวทฝึกหัดก็หายไปในที่สุด ยิ่งกว่านั้น เมื่อเวอร์เธอร์ได้รับอิทธิพลจากโรเบิร์ตทีละน้อย และในเกือบทุกชั้นเรียน คะแนนของเขาจะถูกหักโดยอาจารย์ ความประทับใจของเขาในจิตใจของจอมเวทฝึกหัดย่อมแย่ลงเรื่อย ๆ อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
ในสัปดาห์ที่สาม ไม่มีเด็กผู้หญิงคนไหนกล้าพูดกับพวกเขาแล้ว
โรเบิร์ตผลักเวอร์เธอร์ไปแนวหน้า โดยบอกว่าเขาสามารถยืมคะแนนได้ง่ายขึ้นด้วยชื่อเสียงของเขา
เวอร์เธอร์ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องพูดออกมาด้วยความสิ้นหวัง
ในที่สุดแอนดรินาก็เข้าใจว่าทำไมเด็กชายทั้งสองจึงเรียกเธอมาที่ทางเดิน เธออดไม่ได้ที่จะถาม "โรเบิร์ตมีคะแนนไม่พอซื้อชุด [สัตว์อสูรมายา] เหรอ?"
เวอร์เธอร์อยากอธิบายแต่อายที่จะพูด
โรเบิร์ตพูดทันทีว่า "ใช่ แอนดรินา เธอก็รู้ คะแนนของพวกเราถูกเอาไปซื้อหมากรุกเวทมนตร์แล้ว! เธอช่วยให้เรายืมหน่อยได้ไหม เราสามารถทำสัญญาและชำระหนี้ภายในสามวันก็ได้!"
แต่แอนดรินาแค่ส่ายหัวและพูดว่า "ขอโทษนะ แต่ฉันก็ต้องซื้อชุด [สัตว์อสูรมายา] เหมือนกัน"
1K
