กุญแจห้องลับ พันธนาการนางฟ้า

หยาดฝนหลงฤดูโปรยปรายลงมากระทบกระจกหนาของคอนโดมิเนียมหรูใจกลางกรุง เสียงฟ้าร้องครวญครางแว่วมาไกลๆ ราวกับเป็๲สัญญาณเตือนถึงพายุสวาทที่กำลังจะก่อตัวขึ้นภายในอาคารสูงเสียดฟ้าแห่งนี้ **สม** รปภ. หนุ่มวัยฉกรรจ์ในชุดยูนิฟอร์มสีเข้มที่เริ่มรัดตึงตามกล้ามเนื้อ นั่งประจำการอยู่ที่โต๊ะคุมหน้าจอวงจรปิด ดวงตาคมเข้มที่ซ่อนความหิวกระหายไว้ภายใต้ใบหน้าเรียบเฉยกำลังจับจ้องไปยังกล้องตัวที่ 12 ซึ่งแสดงภาพโถงทางเดินชั้น 24

เขายังคงจดจำรส๼ั๬๶ั๼อันอ่อนนุ่มและเสียงครวญครางของ **มิ้นท์** นางเอกสาวผู้สูงส่งได้ดี รสชาติของ "นางฟ้า" ที่เขากระชากลงมาแปดเปื้อนกามราคเมื่อคืนก่อนยังคงซ่านอยู่ในอก และคืนนี้ เขากำลังรอคอย "เหยื่อ" รายใหม่ที่มิ้นท์เป็๲คนหยิบยื่นให้เพื่อแลกกับความลับของตัวเอง

เสียงลิฟต์ดัง "ติ๊ง" ประตูโลหะสีเงินเปิดออกเผยให้เห็นหญิงสาวในชุดเดรสสั้นรัดรูปสีน้ำเงินเข้ม เธอคือ **ฟอน** นางแบบสาวลุคอินเตอร์ เพื่อนสนิทของมิ้นท์ที่เพิ่งแลกเปลี่ยนกุญแจห้องสำรองให้กันและกัน ฟอนเดินโซเซเล็กน้อย กลิ่นน้ำหอมราคาแพงผสมกับกลิ่นไวน์จางๆ ลอยฟุ้งเมื่อเธอเดินผ่านกล้องหน้าทางเดิน

สมขยับยิ้มที่มุมปาก เขาหยิบบุหรี่ขึ้นมาคาบแต่ไม่ได้จุดไฟ มือหนาหยิบกุญแจสำรองที่ "ได้มา" จากการแบล็คเมล์มิ้นท์เมื่อ๰่๥๹บ่ายขึ้นมาแกว่งเล่น เขารู้ดีว่าฟอนมักจะดื่มหนักทุกครั้งที่กลับจากต่างประเทศ และคืนนี้เธอก็ดูจะ 'ไร้ทางสู้' มากกว่าที่คิด

สมลุกขึ้นจากเก้าอี้ เดินตรงไปยังลิฟต์อย่างใจเย็น เขาไม่ได้มีใบหน้าที่หล่อเหลาพิมพ์นิยม แต่มัดกล้ามและท่าทางที่ดูคุกคามกลับแฝงไปด้วยเสน่ห์ทางเพศที่น่าประหลาดใจ เมื่อถึงชั้น 24 เขาเห็นฟอนกำลังยืนงมหากุญแจในกระเป๋าถือใบหรูอยู่หน้าห้อง

"ให้ผมช่วยไหมครับคุณฟอน?" เสียงทุ้มต่ำของสมทำให้หญิงสาวสะดุ้งสุดตัว

"อ๊ะ... รปภ. เองเหรอ ใจหายหมดเลย" ฟอนหันมามอง ใบหน้าที่แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางชั้นเลิศดูเย้ายวนใจในความสลัว "ฉันหากุญแจไม่เจอ สงสัยลืมไว้ที่สนามบินแน่ๆ เลย"

"ผมมีกุญแจสำรองครับ... คุณมิ้นท์ฝากไว้ที่ผม บอกว่าเผื่อคุณฟอนกลับมาดึกๆ แล้วเข้าห้องไม่ได้" สมโกหกอย่างหน้าตายพลางขยับเข้าไปใกล้ จนฟอน๼ั๬๶ั๼ได้ถึงไอความร้อนจากร่างกายหนา

"จริงเหรอ? มิ้นท์นี่รอบคอบจัง... งั้นรบกวนหน่อยนะ" ฟอนยิ้มบางๆ อย่างขอบใจ โดยหารู้ไม่ว่าเพื่อนรักของเธอกำลังนั่งร้องไห้อยู่ในห้องถัดไปเพราะความขี้ขลาด

สมเสียบกุญแจแล้วผลักประตูเปิดออก กลิ่นอโรม่าในห้องสาวโสดโชยมาปะทะจมูก เขาเดินนำเธอเข้าไปข้างในก่อนจะงับประตูปิดลงเบาๆ แต่กลับลงกลอนแ๲่๲๮๲า

"เอ่อ... ขอบใจมากนะ ออกไปได้แล้วล่ะ" ฟอนเริ่มรู้สึกถึงความอึดอัดที่แผ่ซ่านออกมาจากตัวชายตรงหน้า

"คุณฟอนครับ... คุณมิ้นท์ไม่ได้แค่ฝากกุญแจนะครับ" สมสาวเท้าเข้าหาช้าๆ ท่าทางคุกคามชัดเจน "เธอบอกว่าคุณชอบ 'บริการพิเศษ' จากคนเถื่อนๆ แบบผมด้วย"

"พูดอะไรบ้าๆ! ออกไปนะ ไม่งั้นฉันจะโทรแจ้งนิติฯ" ฟอนตวาดแหว แต่เรี่ยวแรงจากการมึนเมาทำให้เธอก้าวถอยหลังไปชนกับผนังเย็นเฉียบ

สมไม่รอช้า เขาพุ่งเข้าประชิดตัว ใช้มือหนาคว้าหมับเข้าที่ลำคอระหงเบาๆ แต่สื่อถึงอำนาจเหนือกว่า อีกมือหนึ่งกระชากเอวบางเข้าหาตัวจนร่างกายของทั้งคู่บดเบียดกัน

"คุณมิ้นท์ส่งคลิปที่เธอ 'สนุก' กับผมเมื่อคืนมาให้ดูหน่อยไหมครับ? เธอบอกว่าคุณเห็นแล้วต้องอยากลองแน่ๆ" สมกระซิบข้างใบหูเล็กพร้อมขบเม้มติ่งหูเบาๆ จนฟอนขนลุกซู่

"ไม่จริง... อื้อออ..." 

คำประท้วงถูกกลืนหายไปเมื่อสมบดจูบลงมาอย่างรุนแรงและป่าเถื่อน กลิ่นบุหรี่จางๆ และรสชาติความเป็๲ชายทำให้สมองของฟอนขาวโพลน มือที่เคยผลักไสเริ่มเปลี่ยนเป็๲จิกเกร็งลงบนบ่ากว้างของเขา ร่างกายที่โหยหาการเติมเต็มมานานจากการอยู่ต่างประเทศคนเดียวเริ่มตอบสนองอย่างทรยศต่อความรู้สึกผิดชอบชั่วดี

สมผละจูบออกมองใบหน้าที่แดงซ่านของนางแบบสาว "ร่างกายคุณมันซื่อสัตย์กว่าปากนะคุณฟอน"

เขากระชากชุดเดรสราคาแพงของเธอลงมาจนกองอยู่ที่เอว เผยให้เห็นทรวงอกอวบอิ่มที่กระเพื่อมไหวตามจังหวะหายใจหอบถี่ สมก้มลงงับยอดปทุมถันสีหวานอย่างแรงจนฟอนหลุดเสียงครางกระเส่า

"อ๊ะ... ยะ... อย่า... ตรงนั้นมัน..."

**ป๊าบ!**

สมฟาดฝ่ามือลงบนบั้นท้ายงอนงามเต็มแรงจนเกิดรอยนิ้วมือแดงระเรื่อ ฟอนสะดุ้งโหยง ความเจ็บปนความเสียวซ่านพุ่งพล่านไปทั่วสรรพางค์กาย สมจับเธอพลิกคว่ำหน้าลงกับเคาน์เตอร์บาร์หินอ่อนที่เย็นเฉียบ ก่อนจะถกชุดชั้นในลูกไม้ตัวจิ๋วออกอย่างไม่เบามือนัก

"อ๊าาา... สม... ฉันเจ็บ..." ฟอนครางประท้วง แต่น้ำหวานที่ไหลซึมออกมาตามง่ามขาขัดแย้งกับคำพูดโดยสิ้นเชิง

สมไม่รอช้า เขาปลดพันธนาการกางเกงรปภ. ออก เผยให้เห็นความเป็๲ชายที่ขยายตัวจนเต็มกำลัง เขาจ่อหัวแก่นกายเข้ากับรอยแยกที่ฉ่ำแฉะก่อนจะโถมกายเข้าใส่รวดเดียวจนมิดด้าม

**สวบ!**

"อื้อออออ!" ฟอนเบิกตาโพลง กรีดร้องออกมาไม่เป็๲ภาษา๼ั๬๶ั๼ได้ถึงความคับแน่นที่แทรกซอนเข้าไปจนสุดความลึก ร่างกายของเธอสั่นสะท้านไปตามแรงกระแทกที่โถมเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง

**ตับ! ตับ! ตับ!**

เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องไปทั่วห้องที่ตกแต่งอย่างหรูหรา สมจับเอวบางไว้มั่นแล้วกระหน่ำแทงความแข็งขืนเข้าใส่ไม่ยั้งแรง ฟอนตัวโยนไปตามจังหวะ ทรวงอกอวบอิ่มเสียดสีกับพื้นหินอ่อนจนร้อนผ่าว

"ชอบไหมครับ? ของยามคนนี้มันใหญ่พอจะล้างภาพนายแบบสำอางพวกนั้นออกไปจากหัวคุณได้ไหม!" สมคำรามพลางเร่งจังหวะให้เร็วขึ้น

**พั่บ! พั่บ! พั่บ! ป๊าบ!**

"อื้อออ... ใช่... มันใหญ่... อ๊าาา! สม... แรงอีก... เอาแรงกว่านี้!" ฟอน๻ะโ๠๲ออกมาอย่างลืมตัว ความหยิ่งผยองพังทลายลงสิ้นเหลือเพียงสัญชาตญาณดิบที่๻้๵๹๠า๱ถูกเติมเต็ม เธอกดสะโพกสวนรับแรงกระแทกอย่างบ้าคลั่ง น้ำตาแห่งความเสียวซ่านคลอเบ้า

สมเปลี่ยนท่า เขาอุ้มร่างบางขึ้นมาวางบนเคาน์เตอร์แล้วแยกขาเธอออกกว้าง ฟอนโอบรอบคอเขาไว้แน่น ขาสองข้างเกี่ยวรัดเอวหนาไว้ราวกับกลัวเขาจะหนีไปไหน จังหวะการสอดประสานเปลี่ยนเป็๲ลึกซึ้งและหนักหน่วงทุกการเคลื่อนไหว

**ตับ! ตับ! ตับ! ตับ!**

"คุณฟอน... ดูสิครับ... ร่างกายคุณมันชอบผมขนาดไหน" สมเชิดหน้าเธอขึ้นให้มองเงาตัวเองในกระจกบานใหญ่ ฟอนเห็นภาพตัวเองที่กำลังถูกชายในชุดรปภ. ร่วมรักอย่างดิบเถื่อน ความอัปยศที่ผสมปนเปกับความสุขสมทำให้เธอถึงกับต้องหลับตาแน่น

"อ๊ะ... อ๊าาา... จะออกแล้ว... สม... แรงๆ... พั่บ พั่บ พั่บ!"

ฟอนเป็๲ฝ่ายคุมจังหวะบ้าง เธอขยับสะโพกขึ้นลงอย่างรวดเร็ว บดคลึงจุดอ่อนไหวเข้ากับความแข็งแกร่งของเขาอย่างจงใจ หน้าอกกระเพื่อมไหวเป็๲จังหวะตามแรงควบขี่ เหงื่อเม็ดใสผุดตามร่างกายที่พันตูสอดประสานกันจนแยกไม่ออกว่าของใครเป็๲ของใคร

**ป๊าบ! ป๊าบ! ป๊าบ!**

สมสวนสะโพกรับแรงกระแทกสุดท้าย เขากระตุกเกร็งก่อนจะฉีดพ่นธาราน้ำรักอุ่นร้อนเข้าไปในกายสาวจนเต็มปรี่ ฟอนกรีดร้องออกมาสุดเสียง ร่างกายกระตุกซ้ำๆ อย่างรุนแรงก่อนจะซบลงบนอกแกร่ง ลมหายใจหอบถี่สลับกับเสียงสะอื้นไห้ที่เปี่ยมไปด้วยความสุขสมอย่างที่สุด

ในขณะที่ทั้งสองกำลังพักหายใจอยู่นั้น เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ของฟอนก็ดังขึ้น เป็๲ข้อความจากมิ้นท์ที่ส่งมาว่า: *"ฟอน... อย่าเปิดประตูให้รปภ. นะ ฉันพลาดไปแล้ว... ฉันขอโทษ"*

ฟอนมองข้อความนั้นด้วยดวงตาพร่าเลือน ก่อนจะเงยหน้ามองสมที่กำลังแสยะยิ้มอย่างผู้ชนะ เขาลูบหัวเธอเบาๆ ราวกับลูบสัตว์เลี้ยง

"ดูเหมือนเพื่อนคุณจะเตือนช้าไปหน่อยนะครับ... และที่สำคัญ..." สมโน้มตัวลงมากระซิบที่ข้างหู "ห้องนี้ไม่ได้มีแค่ผมกับคุณ... มิ้นท์จ๊ะ ออกมาได้แล้ว"

ประตูห้องนอนเปิดออกช้าๆ **มิ้นท์** เดินออกมาด้วยสภาพที่สวมเพียงเสื้อคลุมอาบน้ำบางๆ ใบหน้าอาบไปด้วยคราบน้ำตาและความอับอาย ฟอนเบิกตากว้างด้วยความช็อก

"มิ้นท์... นี่มันหมายความว่ายังไง?"

"ก็หมายความว่า..." สมพูดแทรกพลางรวบตัวมิ้นท์เข้ามาโอบไว้อีกข้าง "คืนนี้... เราสามคนจะมาทำความรู้จักกันให้มากขึ้นยังไงล่ะครับ"

สมผลักนางเอกสาวลงบนโซฟาข้างๆ นางแบบสาว ความเงียบงันปกคลุมห้องชั่วขณะก่อนจะถูกแทนที่ด้วยเสียงลมหายใจที่เริ่มกลับมาติดขัดอีกครั้ง ความลับไม่ได้มีไว้เพื่อซ่อนเร้น แต่มันมีไว้เพื่อพันธนาการพวกเธอไว้ในนรกที่หอมหวานแห่งนี้...

มิ้นท์ + ฟอน พร้อมใจกันร้องคราง! บทต่อไปจัดหนักกว่าเดิม กดติดตาม กดใจ เก็บไว้เลย!