เมื่อทุกคนเปลี่ยนอาชีพ: สัตว์อัญเชิญของข้าล้วนเป็นขนาดยักษ์!

        ในคืนนั้น

        ภายในที่พักของสนามกีฬาขนาดใหญ่สว่างไสวไปด้วยแสงไฟ

        ทีมจากมหาวิทยาลัยต่างๆที่ผ่านเข้ารอบการประลองอย่างเป็นทางการต่างรวมตัวกันเพื่อหารือเรื่องรายชื่อผู้เข้าแข่งขันที่กำลังจะส่งมอบ

        ในตอนนี้

        ภายในห้องพักของมหาวิทยาลัยหัวชิง

        กู่ว่านชิ่งมองไปที่หลานเฉียนหลงจั่วชิงเหวิน และคนอื่นๆ ที่กำลังตื่นเต้นเล็กน้อย แล้วยิ้มพลางกล่าวว่า

        “จั่วชิงเหวิน รายชื่อผู้เข้าแข่งขันของเรา เธอจะได้ลงสนามเป็นคนแรกขอให้ทุ่มเทสุดความสามารถ คว้าชัยชนะมาให้ได้เพื่อเป็นการเริ่มต้นที่ดีสำหรับพวกเรา”

        “หลานเฉียนหลง นายจะลงสนามในรอบที่สอง ขอให้รักษาความมั่นคงหากรอบแรกเกิดสถานการณ์ไม่คาดฝัน นายคือความหวังที่จะกอบกู้สถานการณ์”

        “ส่วนคนอื่นๆ หลังจากรอบแรกจบลง ฉันจะจัดให้พวกนายลงสนามตามความเหมาะสมเพื่อเพิ่มพูนประสบการณ์การต่อสู้”

        “ครับ/ค่ะ อาจารย์”

        ทุกคนในทีมมหาวิทยาลัยหัวชิงต่างตอบรับพร้อมกัน

        แต่ในตอนนี้หลานเฉียนหลงเกาหัวอย่างหงุดหงิดเล็กน้อย แล้วถามว่า

        “อาจารย์กู่ครับ ผมลงสนามคนแรกไม่ได้เหรอครับ?”

        “ถ้าจั่วชิงเหวินบังเอิญจัดการพวกเขาไปหมด ผมก็ไม่มีโอกาสลงสนามน่ะสิครับ?”

        เป้าหมายของเขาคือการชิงตำแหน่งสุดยอดนักศึกษาใหม่ที่แข็งแกร่งที่สุดในประเทศการปรากฏตัวน้อยครั้งจะส่งผลโดยตรงต่อแต้มสุดท้าย

        “วางใจเถอะ”

        เมื่อได้ยินคำพูดของเขากู่ว่านชิ่งยิ้มและส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า

        “พรุ่งนี้เป็นเพียงการแข่งขันรอบแรก 100 ทีมเพื่อคัดเหลือ 50 ทีมการลงสนามน้อยลงหนึ่งหรือสองครั้งจะไม่ส่งผลต่อแต้มสุดท้ายของนายหรอก”

        “สิ่งที่นายควรใส่ใจคือรอบที่สองและรอบที่สามหลังจากนี้การลงสนามน้อยลงในตอนนี้จะช่วยให้นายเปิดเผยความสามารถได้น้อยลงเพื่อหลีกเลี่ยงการถูกทีมคู่แข่งอื่นๆ เพ่งเล็ง”

        “เข้าใจแล้วครับ”

        เมื่อได้ยินคำพูดของกู่ว่านชิ่งหลานเฉียนหลงก็พยักหน้าอย่างจำใจ

        ...

        อีกด้านหนึ่งบรรยากาศภายในห้องพักของมหาวิทยาลัยเยี่ยนหัวนั้นเงียบสงบและกดดันอย่างยิ่ง

        อาจารย์ผู้คุมทีมเกาหมิงเฉิง แสดงสีหน้าเคร่งขรึมเรียกสมาชิกทั้งห้าของทีมมารวมตัวกันที่ห้องนั่งเล่น

        “พวกนายคงรู้สถานการณ์ที่ยากลำบากที่เรากำลังเผชิญอยู่แล้วสินะ”

        เกาหมิงเฉิงตบโต๊ะเบาๆเพื่อดึงความสนใจของทุกคนในทีม

        “ตอนนี้เรามีแต้มสะสมเพียงเล็กน้อยเท่านั้นเราได้สูญเสียโอกาสที่จะคว้าอันดับหนึ่งไปแล้ว เส้นทางเดียวที่อยู่ตรงหน้าเราคือการทุ่มเทสุดกำลังเพื่อรักษาอันดับที่สี่ของปีที่แล้วไว้”

        “ดังนั้นในรอบการประลองอย่างเป็นทางการ ก่อนที่จะเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศเราจะต้องมั่นใจว่าเราจะชนะทุกรอบ ทุกสนามต้องไม่มีข้อผิดพลาด!”

        “โจวจิง พรุ่งนี้เธอลงสนามเป็นคนแรก”

        ขณะพูดเกาหมิงเฉิงมองไปยังร่างที่ดูห่างเหินคนหนึ่ง

        โจวจิงจอมดาบเวทมนตร์ เลเวล 70 ระดับผู้เปลี่ยนอาชีพขั้นสอง

        เมื่อได้ยินคำพูดของเกาหมิงเฉิงโจวจิงก็พยักหน้าอย่างสงบ ใบหน้างดงามของเธอไร้ซึ่งเศษเสี้ยวของอารมณ์

        “อาจารย์...”

        ในเวลานั้นจ้าวหมิงคงที่นั่งอยู่ข้างๆ ก็พลันเอ่ยปากว่า

        “ผมมีข้อโต้แย้ง ทำไมไม่ให้ผมลงสนามเป็นคนแรกครับ?”

        “นาย...”

        ได้ยินดังนั้นเกาหมิงเฉิงก็จ้องจ้าวหมิงคงด้วยความโกรธ

        “เพราะความพ่ายแพ้ของนายในการแข่งขันรอบคัดเลือกทำให้สถานการณ์ของเราตอนนี้ตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบากมากดังนั้นนายจะลงสนามเป็นคนสุดท้าย”

        “หา?”

        จ้าวหมิงคงเบิกตากว้าง

        “อาจารย์ครับ การแข่งขันรอบคัดเลือกเป็นเพียงอุบัติเหตุเท่านั้นบนเวทีประลองจะต้องไม่มีสถานการณ์แบบนี้เกิดขึ้นอีกแน่นอนครับ”

        “อีกอย่าง โจวจิงเป็นจอมดาบเวทมนตร์ ซึ่งไม่ถนัดการต่อสู้ที่ยืดเยื้อ”

        จ้าวหมิงคงในตอนนี้แสดงสีหน้าไม่พอใจอย่างยิ่งเงยหน้าขึ้นพลางกล่าวว่า “อาจารย์ให้ผมลงสนามเป็นคนที่สองก็ได้ครับถ้าเธอเกิดพลาดขึ้นมา ผมก็ยังสามารถประคองสถานการณ์ได้”

        ได้ยินคำพูดของเขาเกาหมิงเฉิงก็ถึงกับส่ายหน้า

        “รายชื่อผู้เข้าแข่งขันรอบแรกจะตัดสินตามนี้การจัดให้นายลงมือคนสุดท้ายก็เพื่อป้องกันสถานการณ์ไม่คาดฝันที่อาจเกิดขึ้นเมื่อจับคู่แบบสุ่มในวันพรุ่งนี้”

        ขณะที่กล่าวเกาหมิงเฉิงมองจ้าวหมิงคงด้วยสายตาไม่เป็นมิตร “หากพรุ่งนี้โชคไม่เข้าข้างเราต้องประมือกับหนึ่งในสามสุดยอดมหาวิทยาลัยละก็การปรากฏตัวของนายในฐานะคนสุดท้ายย่อมสำคัญยิ่ง”

        “ถึงตอนนั้นถ้าหากแพ้ละก็ ฮ่าฮ่า... อย่าหาว่าฉันไม่เตือนล่วงหน้าก็แล้วกัน”

        เสียงหัวเราะที่ค่อนข้างเย็นชาของเกาหมิงเฉิงทำให้จ้าวหมิงคงสงบลงทันที

        ...

        วันที่สอง

        เวลาเพิ่งจะแปดโมงเช้าแต่สนามกีฬาขนาดใหญ่ก็เต็มไปด้วยผู้คนแล้ว

        เสียงอึกทึกครึกโครมดังสนั่นไปทั่วราวกับจะยกหลังคาสนามกีฬาให้ปลิวไปเสียให้ได้

        “ในที่สุดก็เริ่มแล้ว!”

        “ช่วงการประลองอย่างเป็นทางการ ทุกคนจะได้ประลองฝีมือกัน!”

        “ช่างน่าตื่นเต้นจริงๆไม่รู้ว่าการประลองอย่างเป็นทางการในปีนี้จะมีเรื่องใหญ่ให้ได้ฮือฮากันบ้างหรือเปล่า?”

        “ต้องรอดูผลการจับคู่แบบสุ่ม หากในการแข่งขันรอบแรกทีมหัวกะทิที่เคยติดสิบอันดับแรกของปีก่อนๆ ต้องมาประมือกันละก็สงสัยอันดับในปีนี้จะต้องมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ทีเดียว!”

        “...”

        ท่ามกลางเสียงพูดคุยอื้ออึงสายตาของผู้ชมทุกคนต่างจับจ้องไปที่หน้าจอขนาดใหญ่กลางสนามกีฬาที่มีขนาดนับสิบเมตร

        บนหน้าจอนั้นมหาวิทยาลัยหนึ่งร้อยแห่งที่ผ่านเข้ารอบการประลองอย่างเป็นทางการถูกจัดเรียงจากบนลงล่างตามอันดับที่ได้จากการคัดเลือกเบื้องต้น

        ตามกฎการประลองอย่างเป็นทางการมหาวิทยาลัยหนึ่งร้อยแห่งนี้จะถูกจับคู่แบบสุ่มด้วยคอมพิวเตอร์อัจฉริยะในสถานที่

        ในรอบแรกของการประลองอย่างเป็นทางการมหาวิทยาลัยแต่ละแห่งจะต้องเผชิญหน้ากับมหาวิทยาลัยอื่นสามแห่งและจะต้องต่อสู้ให้ครบสามรอบจึงจะถือว่าจบสิ้น

        สุดท้ายแล้วมหาวิทยาลัยห้าสิบอันดับแรกที่มีแต้มสูงสุดจากหนึ่งร้อยมหาวิทยาลัยจะได้ผ่านเข้ารอบการประลองอย่างเป็นทางการรอบที่สอง

        ในตอนนี้

        “โปรดเงียบเสียง!”

        เสียงอันเคร่งขรึมดังขึ้นกดความอึกทึกครึกโครมของทั้งสนามให้สงบลง

        ท่ามกลางสายตานับหมื่นคู่ซือเวิ่นหลิน ผู้ประกาศร่างสูงใหญ่ ก็ปรากฏตัวขึ้นที่ด้านล่างของหน้าจอขนาดยักษ์

        “การประลองอย่างเป็นทางการรอบแรกเริ่มขึ้นแล้ว ตอนนี้จะทำการจับคู่แบบสุ่ม”

        “โปรดดูที่หน้าจอขนาดใหญ่!”

        ซือเวิ่นหลินกวาดสายตาคมกริบทั่วทั้งสนามประกาศอย่างรวดเร็วและเด็ดขาด

        เสียงจบลง

        หน้าจอขนาดใหญ่ที่หยุดนิ่งอยู่ก่อนหน้านั้นก็พลันเกิดการเปลี่ยนแปลง

        ภาพที่ปรากฏบนหน้าจอคือชื่อมหาวิทยาลัยหนึ่งร้อยแห่งที่หมุนวนไปมาด้วยความเร็วที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆจนในที่สุดก็เหลือเพียงเงาเลือนราง

        ไม่นานนัก

        เมื่อภาพบนหน้าจอหยุดนิ่งรายชื่อการประลองรอบแรกอย่างเป็นทางการก็ปรากฏขึ้นใหม่

        เนื่องจากในรอบแรกมหาวิทยาลัยแต่ละแห่งจะต้องประลองกับมหาวิทยาลัยอื่นอีกสามแห่งดังนั้นในตอนนี้หน้าจอทั้งหมดจึงถูกแบ่งออกเป็นหนึ่งร้อยส่วนอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย

        แต่ละส่วนแสดงชื่อคู่ต่อสู้ที่แต่ละมหาวิทยาลัยจะต้องเผชิญหน้าในการประลองรอบแรก

         [มหาวิทยาลัยหัวชิง] 

         [รอบที่ 1 พบกับ มหาวิทยาลัยหยวนซาน] 

         [รอบที่ 2 พบกับ มหาวิทยาลัยหมิงกวง] 

         [รอบที่ 3 พบกับ มหาวิทยาลัยเสวียนเทียน] 

        ...

         [มหาวิทยาลัยเหยียนหลง] 

         [รอบที่ 1 พบกับ มหาวิทยาลัยเยี่ยนหัว] 

         [รอบที่ 2 พบกับ มหาวิทยาลัยเฟิงหั่ว] 

         [รอบที่ 3 พบกับ มหาวิทยาลัยหงอวิ๋น]

        ... 

         [มหาวิทยาลัยเยี่ยนหัว] 

         [รอบที่ 1 พบกับ มหาวิทยาลัยเหยียนหลง] 

         [รอบที่ 2 พบกับ มหาวิทยาลัยซานหมิง] 

         [รอบที่ 3 พบกับ มหาวิทยาลัยหนานเซิ่ง] 

        ...

        ฮือฮา!

        เมื่อรายชื่อการประลองที่เพิ่งประกาศสดๆร้อนๆ ปรากฏบนหน้าจอ บรรยากาศภายในสนามกีฬาขนาดใหญ่ก็เดือดพล่านขึ้นมาทันที

        ในการประลองสามครั้งของรอบแรกนั้นไม่น่าเชื่อว่าจะมีมหาวิทยาลัยชั้นนำต้องมาเผชิญหน้ากันจริงๆ

        “ให้ตายเถอะ!”

        “มหาวิทยาลัยเยี่ยนหัวกับมหาวิทยาลัยหนานเซิ่งมาเจอกันตั้งแต่รอบแรกรอบที่สามของพวกเขาคงจะดุเดือดสุดๆ ไปเลย”

        “ให้ตายเถอะ คุณพระคุณเจ้า!”

        “ดูจากแนวโน้มในตอนนี้แล้วอันดับของมหาวิทยาลัยในปีนี้คงจะมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่แน่ๆมหาวิทยาลัยเยี่ยนหัวอาจหลุดจากกลุ่มสี่มหาวิทยาลัยชั้นนำไปเลยก็ได้!”

        “...”