ตองนวลปาดน้ำตาที่ไหลลงมาที่แก้มทิ้ง"มันไม่จบง่ายๆ หรอกหมอ นวลชอบหมอมาตั้งหลายปีแล้ว..... หมอไม่คิดอะไรกับนวลเลยก็ให้มันรู้ไปซิ"เธอยิ้มออกมาอย่างร้ายกาจ........
.....................................................
นาทีที่ระทึกกำลังใกล้เข้ามาทุกทีใจเธอเต้นไม่เป็ส่ำ เพราะงานใกล้จะเสร็จแล้วและเธอก็ต้องขึ้นเตียงให้หมอตรวจร่างกายแต่เธอรู้สึกใจคอไม่ดีลำคอแห้งผากมันคงไม่ใช่การตรวจธรรมดาแน่ๆ แต่มันคืออะไรเธอก็อธิบายไม่ได้เหมือนกัน........
"เจ๊...... โอเคแล้ว เจ๊กลับก่อนได้เลย ทางนี้เชอร์เคลียร์เอง"เหมือนเสียง์มาโปรด เขารีบก้าวเท้ามาหายิหวาทันทีแต่สายตายังจ้องชัยเขม็ง
"เอ่อ.... "
"เจ๊.... กลับเถอะค่ะ"ชัยเห็นสายตาหมอดลมองที่ตัวเองแล้วรู้สึกขนลุก
"แต่ว่า.... "
"กลับเถอะ.... ผมเห็นด้วย... ร่างกายคุณไม่ปกตินะครับ ไปครับผมประคอง"ปากว่ามือถึงจึงๆ สำหรับหมอดลคนนี้ เขาประคองร่างงามแล้วลากเธอออกไป
"หมอคะ.... ขาหว้า... ยังเจ็บ"เธอรีบร้องประท้วง
"ครับ"
"ว้ายยยยยย"ร่างเธอลอยมาอยู่ในอ้อมแขนของหมอดลอย่างรวดเร็ว"หมอคะ... อาย..... "
"อายไร.... ผมออกจะหล่อ"
"หมอดล"
"พูดมากผมจะจูบคุณตอนนี้เลยนะ"เขาแกล้งขู่จนเธอก้มหน้างุดซุกหน้าเข้ากับอกแกร่งของเขา......
เขาใช้เวลาไม่นานพาเธอมาถึงที่พักของเขา....
"ห้อง.... หมอหรอคะ... พามาทำไมคะ หว้าจะกลับห้อง"
"ตอนแรกก่อนพาขึ้นมาไม่บอกล่ะ ว่าไม่อยากมา มาบอกทำไมตอนนี้"
"ใครจะไปทันคิดล่ะคะ.... หว้าไม่ทันมองดูว่าชั้นไหน"
"หรอครับ"เขาฉีกยิ้มหวาน"รอผมอาบน้ำเปลี่ยนชุดก่อน... จะไปส่งที่ห้อง"
"เอ่อ.... "เธออายหน้าแดง"ก็ได้ค่ะ"
"นอนรอที่เตียงก่อนเลยครับ..... เดี๋ยวมา" จุ๊บบบบบบบ
"หมอ???? "เธอตาโตจับแก้มตัวเองอย่างเขินอาย
"หึหึหึหึ"
หมอดลหายเข้าไปในห้องน้ำแล้ว แต่ยิหวายังใจเต้นอยู่เลยเธอเดินขึ้นไปนอนบนเตียงหยิบหมอนขึ้นมากอดไว้ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ผิวแก้มแดงปลั่งคล้ายลูกตำลึงสุก"... เป็บ้าไรเนี่ย..... อุ้ยเขิน.... อ๊ายยยย คริคริ...... บ้าไปแล้วยิหวา"เธอบ่นพึมพำคนเดียวก่อนจะซุกหน้ากับหมอนคิดนั่นนี่ไปมาจนผล็อยหลับไป........
หมอดลก้าวออกมาจากห้องน้ำด้วยผ้าเช็ดตัวเพียงผืนเดียวอวดหมัดกล้ามและซิกแพคตามเนื้อตัวยังมีหยดน้ำเกาะอยู่เต็มไปหมด.... เดินมาหยุดยืนข้างเตียงมองยิหวาด้วยแววตาบางอย่างก่อนจะค่อยๆ คลานขึ้นมานั่งข้างๆ หญิงสาวก้มลงไปใช้ปากหนาััผิวกายของเธอที่โผล่พ้นชายเสื้อออกมา หลายๆ ครั้งเข้าร่างบางที่กำลังหลับก็สะดุ้งตื่นเพราะถูกความเย็นจากตัวเขามาััเธอ....
"อุ้ย..... หมอดล.... ทะ... ทำไรคะ"เธอกระพริบตาถี่ๆ ก่อนจะขยับตัวลุกขึ้นนั่งมองเขาอย่างสงสัยพรางมองสำรวจเขาจนแก้มตัวเองแดงระเรื่อเืกำเดาแทบกระฉูด....
"ป่าวนิ.... แค่นั่งเฉยๆ เอง"เขาตีหน้ามึนได้อย่างแเีจริงๆ
"แล้วทำไมไม่เช็ดตัวให้แห้งล่ะคะจะ ได้ ใส่เสื้อผ้า..... ไปส่งหว้ากลับห้อง"เธอเอียงคอถามสายตายังคงมองที่แผงอกเขา
"อ่อ.... จริงซิ.... "หมอดลมองตามสายตาเธอก็ยิ้มกริ่มรู้ว่าเธอคิดอะไร"ใส่แค่เสื้อกล้ามดีกว่าถอดง่าย"เขาพูดเป็นัยๆ
"ค่ะ"เธอหลุบตาลงต่ำกลัวหมอดลเห็นว่าเธอจ้องรูปร่างของเขา.... ลืมคิดไปว่าหมอดลสังเกตุเห็นตั้งนานแล้ว....
"เดี๋ยวมานะครับ"
"ค่ะ..... "เธอพยักหน้าอายๆ
ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก....
ใจเธอเต้นแรงอีกแล้วมันห้ามไม่ได้ด้วยซิ หมอดลหันมายิ้มกริ่มมองอาการเขินอายของเธอแล้วอยากจะปล้ำเธอซะเดี๋ยวนี้.... หรือไม่ก็ขอมีอะไรกับเธอตรงๆ ไปเลยจะได้จัดหนักๆ ยอมหรือไม่ยอมได้รู้กันสักที
"ไปกันเถอะครับ... เสร็จแล้ว" ทันทีที่ยิหวาหันไปมองเธอก็ต้องเบิกตากว้างมองหุ่นหมอดลตาค้างเขาใส่เสื้อกล้ามและกางเกงขาสั้นเนื้อผ้าค่อนข้างบางเบาตรงเป้ากางเกงจึงเห็นเป็รอยนูนๆ ป่องออกมาเห็นชัดว่าเป็ทรงกระบอกค่อนข้างใหญ่... 'โอววว แม่เ้า หุ่นสุดยอดไปเลย.... อยากเข้าไปซบจัง'เธอคิดในใจน้ำลายแทบกระเด็นเจอนายแบบที่หุ่นบึกบึนมาก็เยอะแต่หุ่นหมอดลนี่แบบโดนใจสุดๆ เลยอ่ะเืกำเดาเกือบไหล..... "หรือไม่ไปดี"หมอดลเลิกคิ้วถามหยังเชิงดู เธอรีบส่ายหน้าไปมาเบาๆ เรียกสติตัวเองกลับมา..
"เอ่อ..... กลับ.... กลับค่ะ... ฟู้วววววว... แฮร่ๆ ๆ ๆ ๆ "เธอยิ้มเหยๆ ให้เขา หมอดลเข้ามาอุ้มเธอลงจากเตียง"เอ่อ..... หว้า... ลงเองได้ค่ะ"เธอหลุบตามองพื้น
"ครับ.... แต่ผมอยาก! "เธอแหนหน้าขึ้นมอง"อ่อ... เอ่อ.... คือผมอยากช่วย"เขาฉีกยิ้มเ้าเล่ห์
"อ่อ.... ค่ะ"เธอกัดริมฝีปากตัวเองเบาๆ อย่างเขินอายเขามองทุกอิริยาบถของเธอเห็นแล้วอยากจับกดเธอลูกเดียวในใจหมอหนุ่มมันฮึกเหิมเป็อย่างมากในตอนนี้.... อาการหื่นๆ ..... คิดแต่เื่อย่างว่าเขาก็ไม่รู้ว่าถ้าเธอรู้จะว่ายังไงบ้าง.... คิดๆ แล้วอยากกระแทกเธอให้แรงๆ เอาให้คลานไปเลย.....
"ครับ"
ตลอดทางที่กลับห้องมีหมอช่วยประคองทั้งที่ใจจริงเขาอยากจะอุ้มเธอด้วยซ้ำแต่เธอขอไว้อยากเดินเองเขาเลยไม่อยากขัดใจและตอนนี้มันกำลังขัดใจเขาอย่างมากเมื่อท่อนเนื้อด้านล่างมันมีปฏิกิริยาขยายใหญ่ขึ้นจนตุงเป้ากางเกงเขาต้องกัดฟันเดินโอบร่างบางอยากกระโจนไปให้ถึงห้องโดยเร็วอย่างที่ใจคิด......
"หมอดลเป็ไรไปคะ.... ไม่สบายหรือเปล่า"ยิหวาเงยหน้าขึ้นถามหมอเมื่อรู้สึกว่าร่างหมอดลดูเกร็งๆ ยังไงชอบกล
"อ่อ...... ป่าวครับ.... "เขายิ้มหวานให้เธอ
"อ่อค่ะ"
1K
