ตอนที่ 25
เทพวิชาทั้ง 3
การละเล่นที่ดูจะได้งานของพวกมันนั้นเต็มไปด้วยความสนุกพื้นที่ปลูกพืชของมันก็เต็มไปด้วยนํ้าที่ชุ่มชื้นพลางชวนให้บรรยากาศโดยรอบดูเย็นสงบต่างจากที่เคยเป็เล็กน้อยและก็เหลือแต่เพียงซิวาแล้วที่จำต้องรับหน้าที่ดูแลแปลงผักนี้ไปโดยปริยาย
“เอานี่ซิวาข้าให้เ้า”โคเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าเคร่งครึมก่อนประกายแสงจากแหวนมิติจะสว่างวาบขึ้นวูบหนึ่งและเผยให้เห็นเป็กระถางต้นไม้ขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ที่ภายในเต็มไปด้วยความว่างเปล่า“ให้เวลาเ้าหนึ่งวัน….ตระเตรียมสภาพแวดล้มที่เหมาะสมแก่การปลูกต้นถั่วมนตราในความคิดเ้ามา”
คำพูดโคดังออกมาหลายอึดใจทว่าเทอเรนกับซิวายังคงแน่นิ่งอยู่อย่างนั้น….ที่เป็เช่นนี้ส่วนหนึ่งก็เพราะพวกมันไม่เข้าใจในสิ่งที่โค้าจะสื่อเลยแม้แต่น้อย การเตรียมสภาพแวดล้อมที่เหมาะ?สิ่งนี้ใช่สิ่งอยู่ตรงหน้ามิใช่หรือ?
“พวกเ้านี่นะ โดยเฉพาะเ้าซิวาเ้าคือคนที่ไม่ควรงงในคำถามของข้ามากที่สุด”โคเอ่ยขึ้นด้วยนํ้าเสียงหงุดหงิดและชวนปวดหัวจนอยากจะบ้าตายเสียตรงนี้ดูเหมือนว่าการที่มันจะอยู่ในร่างเด็กมาหลายปีไม่ช่วยให้มันสื่อสารกับเด็กให้เข้าใจง่ายขึ้นเลยสักนิด“ไปถามบิดาเ้าดู เื่นี้ข้าจะไม่บอกเ้าอย่างแน่นอน”
พูดแล้วโคก็ยัดกระถางเปล่าๆใส่ซิวาเชิงเป็การบังคับซึ่งซิวาเอก็ได้แต่รับมาพร้อมกับความงุนงงที่ปิดไม่มิดจนถึงได้แสดงสีหน้าเช่นนั้นออกมา
“ของข้าละ”เทอเรนที่ได้ยินก็ร้องถามขึ้นอย่างรวดเร็วแม้ว่ามันจะไม่รู้ว่าคืออะไรแต่ถ้าซิวาได้ก็ต้องแปลว่าเป็ของดีเช่นกันและเป็อย่างนี้แล้วไหนเลยมันจะไม่ได้บ้างละ?
โป๊ก….ยังพูดไม่ทันจบดีกำปั้นของโคก็ฝากรอยประทับดับแดงอ่อนๆอยู่บนหัวเทอเรนเป็ที่เรียบร้อยแล้ว“เ้าบ้า การฝึกนี้มันเหมาะสมกับผู้ใช้พลังเวทย์ธาตุพฤกษาหาใช่กับผู้บ้าพละกำลังเช่นเ้า”
เมื่อกล่าวจบโคก็หัวเราะขึ้นมาอย่างขบขันการรังแกเทอเรนเช่นนี้ไม่นึกมาก่อนเลยว่าจะทำให้มันสนุกได้อย่างน่าประหลาดใจ“สำหรับเ้ามาฝึกกับข้าต่อจากนี้ไปเ้าจะต้องเป็ที่เื่ลือของตระกูลชาฮานอย่างแน่นอน”
ว่าแล้วโคก็ลากเทอเรนออกมาห่างสักเล็กน้อยที่สำคัญมันต้องอธิบายถึงความสามารถและจุดเด่นจุดด้อยให้เทอเรนรับรู้เพื่อเลือกวิชาในการฝึกฝนของเสียก่อน ตอนนี้แววตาของโคดูแวววาวยิ่งตลอดชีวิตในอดีตมันหวังจะใช้ชีวิตเยี่ยงสามัญชนคนธรรมดาแต่เพราะคำว่าแม่ทัพจักรพรรดิยังคลํ้าคออยู่ไหนเลยจะเป็เช่นนั้นไปได้
เมื่อย้อนกับมาในอดีตแล้วความคิดนี้ก็ไม่เปลี่ยนแปลงแต่โชคชะตาก็เล่นตลกคิดให้มันเกิดมาในครอบครัวที่มีเกียรติทว่านั่นไม่ได้หมายความว่าไม่ดีแต่อย่างใดต้องขอบคุณเลยที่ทำให้มันได้มาเกิดในครอบครัวที่ดีมีบิดามารดาที่ประเสริฐที่สุดและยังสามารถเข้าถึงทรัพยากรต่างๆได้ง่ายขึ้นแต่เพื่อความ้าของมันการก็จำต้องมีผู้ที่ต้องแบกรับความจรัสแสงและความชื่นชมซึ่งเด็กชายที่อยู่ตรงหน้าก็ดูเหมือนจะเป็ตัวเลือกที่เหมาะสมยิ่ง
“ข้าจะขอเตือนเ้าเอาไว้ก่อนวิชาที่เ้าจะเลือกต่อไปนี้แม้เป็วิชาที่อ่อนแอที่สุดในหมู่พวกมันยังเพียงพอต่อการให้เ้าขึ้นเป็จักรพรรดิมนตรา!! หรือไม่ต่อให้เ้าเป็ตัวเลวร้ายพร์ตํ่าตมผสมกับความเกียจคร้านจนตัวเป็ขนเพียงใดชื่อของเ้ายังต้องประจักเป็ที่พูดถึงในฐานะราชันมนตราอยู่นานแสนนาน”เวลานี้นํ้าเสียงของโคดูจริงจังกว่าที่เคยเป็กระทั้งแรงกดดันอันแปลกประหลาดยังโชยขึ้นมาให้ได้รู้สึกอย่างชัดเจน“เ้าพร้อมรับมันหรือไม่?”
ราชันมนตราสำหรับโลกใบนี้แล้ว ยิ่งใหญเพียงใดบุคคลผู้อำนาจต่อรองได้กับทุกอาณาจักรบนโลก อำนาจพลังอยู่เหนือผู้คนอย่างชัด เจนสามารถเดินเหินไปที่ใดก็ได้อย่างมีเกียรติ ผู้คนมากมายต่างก้มหัวไม่กล้าต่อกร แค่อำนาจเพียงเท่านี้ไม่ให้ใครไม่ยากได้อีกหรือ?
แน่นอนตัวตนระดับนี้ย่อมต้องเป็เป้าหมายของใครหลายคน เด็กจำนวนมากต่าง้าขึ้นเป็ราชันมนตรากันทั้งสิ้นกระทั้งไม่ใช่บิดามารดาบังเกิดเกล้าขอแค่เด็กคนนั้นมีพรสรรค์ยังคิดทุ่มหมดหน้าตักเพื่อให้ได้ตัวตนเหล่านี้มาเป็กำลัง!!
แต่ก็จำนวนไม่น้อยเหมือนกันที่คิดว่าพลังระดับนี้เป็เื่ที่ไม่อาจเป็ไปโดยแท้จริงกระทั้งในยามหลับฝันยังไม่กล้าแม้แต่จินตนาการราชันมนตรา 4 คำนี้สำหรับคนธรรมดาสามัญเล้วยากเย็นจนแสนเข็นทว่าหากเกิดขึ้นจริงในตระกูลสามัญพวกมันย่อมทุ่มเททรัพกรเกิน 3 ส่วนของตระกูลเซ่นไหว้ฟ้าดินไปแล้ว
ยิ่งไม่ต้องกล่าวถึงคำว่าจักรพรรดิมนตราเลยแม้แต่เด็กในตระกูลใหญ่ทั้งยังกอปรไปด้วยพร์ทรัพยากรจำนวนมากและฝึกฝนอย่างยิ่งยวดไม่แน่ว่าบางทีแล้วตลอดชีวิตยังไม่สามารถทะลวงด่านขึ้นมาแตะถึงขอบเขตพลังนี้ได้เลยด้วยซํ้า
ฉะนั้นแล้วคำว่าเพียงพอต่อการให้มันขึ้นเป็จักรพรรดิมนตราทั้งๆที่เป็วิชาที่อ่อนแอที่สุดหากมิใช่เด็กชายวัย 10 ขวบที่ยังไม่รู้จักอำนาจพลังเวทย์และตลอดชีวิตก็คุ้นเคยกับตัวตนระดับสูงมามากมายไหนเลยจะทำใจให้เชื่อได้โดยแท้จริง
“สุดยอดไปเลยท่านพี่ จักรพรรดิมนตรา?ใช่ระดับเดียวกับท่านพ่อเลยนี่”เทอเรนหัวเราะล้าอย่างชอบใจตลอดชีวิตของมันบิดาล้วนเป็ต้นแบบเสมอมาฉะนั้นการที่มันรู้ว่าจะเป็ความสบความสำเร็จเทียมบิดาไหนเลยจะไม่ดีใจจนออกนอกหน้า
“ถูกต้องท่านลุงทิมบาคือจักรพรรดิมนตราทั้งยังจะเข้าขั้นกลางของจักรพรรดิมนตราแล้ว แต่ข้าจะขอเตือนเ้าเป็ครั้งสุดท้ายและจะไม่ยกเื่นี้ขึ้นมาพูดอีก”
ดูเหมือนว่าความจริงจังของโคจะเริ่มส่งผลแล้วกระมังจากเด็กที่ยิ้มล้าเพราะกำลังรู้ว่าตัวเองจะได้เป็เฉกเช่นเดียวกับบิดาตัวเองพลันต้องหุบยิ้มใบหน้าเจือนและกลืนนํ้าลายลงคออย่างไม่รู้ตัว
“นับจากนี้เ้าจะต้องแบกรับไปด้วยความคาดหวังของผู้คนจำนวนมหาศาลทำสิ่งใดได้ดีบางครั้งอาจเสมอตัวทว่าเมื่อทำได้ไม่ดีเมื่อไหร่ผู้คนมากมายที่เ้าแบกรับความคาดหวังของพวกมันมาไว้บนบ่าอย่างไม่เต็มใจก็พร้อมจะด่าทอบั้นทอนกำลังใจราวกับเ้าไม่ใช่มนุษย์”
คำพูดของโคเป็เื่จริงที่ราวกับแก่นแท้ของสังคมมนุษย์ไม่ว่ายุคสมัยจะผันเปลี่ยนไปเท่าไรความจริงข้อนี้ก็จะไม่ถูกลบเลือนและบางทีแล้วสำหรับเทอเรนที่เปรี่ยบเป็น้องชายสักเสี้ยวหนึ่งในความคิด ยังหวังให้เป็ผู้มีพร์ที่ไม่โดดเด่นแต่ค่อยๆพัฒนาฝีมือไปอย่างเงียบๆสือต่อไป
ทั้งเทอเรนและซิวาที่ยืนฟังอยู่ก็ดูเหมือนจะเงียบสงบไร้การเคลื่อนไหวไร้เสียงหัวเราะไร้ความร่าเริงใดๆทั้งสิ้นราวกับพวกมันกำลังคิดไตร่ตรองถึงผลดีและผลเสียของการตัดสินใจที่จะเปลี่ยนแนวทางชีวิตของตัวเองไปตลอดการอย่างรอบคอบ
“เห้อ...ข้าจะทำท่านพี่ ข้าก็ไม่รู้หรอกว่ามันจะน่ากลัวขนาดไหนแต่ท่านพ่อเคยบอกกับข้าเอาไว้ว่าชีวิตคนหากไม่ลองประสบพบเจอกับความลำบากบ้างไหนเลยจะเติบโตกลายเป็ผู้ที่แข็งแกร่งไอย่างแท้จริงได้”เทอเรนตอบโคอย่างมุ่งมั่นอย่างไรเสียสำหรับตอนนี้มันก็คิดอ่านตรองจนดีแล้ว
“ดี อย่างนั้นเ้าภายใต้การดูแลของข้า ขอให้สัตย์สาบานว่าทำให้เ้ากลายเป็ตัวตนที่อยู่โลกหล้าอย่างแท้จริง”สิ้นเสียงพลังเวทย์ของโคก็ถูกโคจรอย่างสุดกำลังอักษรพลังเวทย์หลายต่อหลายตัวพลันปรากฏขึ้นเบื้องหน้าอย่างน่าอัศจรรย์ใจ
เด็กอายุ 10 ปีที่พึ่งปลุกพลังเวทย์ได้ไม่นานย่อมไม่สามารถควบคุมพลังเวทย์ให้กลายเป็ตัวอักษรที่ดูวิจิตรและแฝงไปด้วยแรงกดดันมหาศาลได้โดยเด็ดขาดแต่การที่มันเคยเป็จักรพรรดิมนตรามาก่อนกะเื่แค่นี้ถ้าทำไม่ได้คงน่าขายขี้หน้าแล้ว
“[ราชันจักรพรรดิพิชิตฟ้า] [ทรราชปลิดชีพ์] [ราชันจักรพรรดิสยบนิรันด์] 3 วิชาให้เ้าได้เลือกและนับแต่นี้ต่อไปมิอาจบอกใครได้แม้เพียงสักคำ”โคเอ่ยกำลังจะเริ่มอธิบายถึงความสามารถของวิชาทั้งหมดที่ตัวเองนำออกมาเป็ตัวเลือก
“[ราชันจักรพรรดิสยบนิรันด์]จะขอเริ่มจากวิชานี้ก่อน อย่างเ้ารู้ดีวิชานี้เป็วิชาเดียวกันกับวิชาที่บิดาเ้าฝึกปรืออยู่มันคือสุดยอดในสายพลังแห่งการป้องกันประกอบไปด้วย 6 ขั้นปัจจุบันวิชานี้จัดอยู่ในระดับ 8 นับว่าแข็งแกร่งเป็อย่างมากและหากเลือกวิชานี้เ้าในฐานะบุตรชายของผู้สำเร็จวิชานี้อย่างลึกซึ้งยังสามารถขอคำชี้แนะได้ตลอดเวลา”
วิชานี้ดูเผินอาจจะดูเหมาะกับเทอเรนอย่างยิ่งยวดอาศัยบิดามันคอยให้คำชี้แนะไม่มีทางเลยที่มันจะไม่ก้าวขึ้นมาเป็ราชันมนตราแต่เพราะลักษณะวิชาที่ค่อนไปทางด้านการป้องกันเป็หลักช่างขัดต่ออุปลักษณะของเทอเรนอย่างยิ่งยวดบวกลบกันแล้วแม้จะน่าเสียดายไปบ้างแต่ก็คาดเดาได้ทันทีว่าวิชานี้ไม่เหมาะกับมันโดยแท้จริง
“ไม่เอาหรอกท่านพี่ ถึงข้าจะชอบดูท่านพ่อประลองแต่บ่อยครั้งนักที่ข้ารู้สึกขัดใจว่าทำไมถึงท่านพ่อไปโจมตีมันเข้าไปเลยพอถามแล้วท่านพ่อก็จับข้าไปสั่งสอนถึงเื่คุณสมบัติในการอ่านการโจมตีและการป้องกันต้องบอกตรงๆเลยว่ามันไม่ใช่ตัวข้าจริงๆ”เทอเรนส่ายหัวไปมาให้กับวิชานี้เฉกเช่นโคคาดเดาเอาไว้แต่ทีแรก
“อย่างวิชาต่อไป[ทรราชปลิดชีพ์]นี่คือวิชาที่อ่อนแอที่สุดในหมู่วิชาที่ข้าให้เ้าเลือกระดับของมันเพียงพอจะให้กล่าวขานได้ว่าเป็วิชาระดับ 8 แต่ก็พอให้เรียกขานเท่านั้น ไม่สามารถนำมันไปเทียบกับวิชาระดับ 8 วิชาอื่นๆได้โดยแท้จริง”โคร่ายคำพูดยาวอย่างต่อเนื่องวิชานี้เองแม้แต่ตัวมันเองในอดีตก็ไม่ค่อยชอบมันเท่าใดนัก
“ลักษณะวิชาจะมุ่งเน้นไปที่พลังจิตทุกการสังหารจะกลายเป็การขัดเกลาพลังให้เ้าเข้มแข็งขึ้นทว่าก็มิอาจประมาทได้โดยแท้จริงหากมันผู้นั้นไม่สามารถรักษาจิตใจให้สมบูรณ์ได้ก็จะถูกครอบงำโดยวิชาและกลายเป็เพียงสัตว์ร้ายกระหายเืตนหนึ่งเท่านั้น”
เมื่อกล่าวมาถึงตรงนี้มันก็เริ่มรู้สึกถึงใบหน้าของเทอเรนดูยี้เป็อย่างมากซึ่งโคเองก็คาดเดาได้ว่าเป็เพราะอะไรจึงกล่าวยํ้าเตือนไปเล็กน้อยเพื่อเพิ่มความสบายใจ“สำหรับคนตระกูลชาฮานแล้วก็ไม่ได้ร้ายแรงถึงเพียงนั้นหรอก แม้จะไม่สามารถควบคุมได้ง่ายแต่ก็ไม่ได้บากเช่นกันถ้าเ้าสนใจข้าสามารถทำให้เ้าไม่กลายเป็สัตว์ร้ายกระหายเืหรอก”
“ไม่เอาหรอกท่านพี่ นี่ท่านคิดเอาวิชาเช่นนี้ขึ้นมาพูดทำไมกันข้ากลัวแล้วนะ ไม่เชื่อท่านก็ดูนี่สิ”เทอเรนยังแขนขึ้นมาให้โคและซิวาให้ได้เห็นว่าขนของมันลุกพองขึ้นถึงขนาดไหนก่อนจะหันมาพูดกับโคแฝงไปด้วยความคาดหวังอีกครั้ง“ต่อไปเลยท่านพี่”
“เห้อ”โคถอนหายใจเบาๆให้กับความไร้เดียงสานี้จะวิชาไหนสุดท้ายก็ต้องลงไปสู่เวทีแห่งการล่าสังหารหากเ้าไม่ข้ามันมันก็จะข้าเ้าโลกล้วนเป็เช่นนี้เสมอมาแต่จะพูดออกไปเด็ก 10 ขวบไหนเลยจะเข้าใจ“ได้ต่อไปนี่คือวิชาที่แข็งแกร่งที่สุด [ราชันจักรพรรดิพิชิตฟ้า]เหมาะอย่างยิ่งสำหรับพวกทำลายล้างอันรุนแรงและรวดเร็ว 1 ในวิชาแถวหน้าของวิชาระดับ 8 ที่ประกอบไปด้วย 8 ขั้นจะบอกอะไรให้วิชานี้พลังทำลายที่เกินกว่าผู้ใดในอาณาจักรนี้จะทานรับและมีความเร็วที่แม้ไม่ที่สุดแต่ก็ไม่อ่อนด้อย”
คำพูดของโคทำให้เทอเรนดวงตาประกายวาบอย่างแท้จริงแค่คำว่าพลังทำลายล้าง 4 คำนี้สำหรับมันที่เบื่อหน่ายกับการป้องกันของบิดาแล้วนับเป็เช่นใดวิชาที่มีลักษณะเดียวกันกับมารดาไหนเลยที่มันจะไม่สนใจจนดวงตาเปล่งประกายเช่นนี้
“ข้าจะฝึก ข้าจะฝึกวิชานี้”เทอเรนะโโลดเต้นไปมาอย่างนึกสนุกในที่สุดมันก็หลุดพ้นจากวิชาของบิดาเสียทีทว่าที่สำคัญเหนืออื่นใดมันจะะโก็ไม่มีใครว่าแต่มาใช้โคเป็ฐานเพื่อะโไปมาแล้วช่างทำให้เด็กชายเ้าของชื่อปวดหัวอย่างถึงที่สุด….นี่เ้าเป็ลูกคนหรือลูกลิงกันแน่?
“หยุดะโไปมาได้แล้วจะฝึกข้าก็จะให้ฝึกหากเ้าไม่หยุดทีนี้ละ”ยังพูดไม่จบประโยคดีเทอเรนก็แน่นิ่งทันทีดวงตาของมันในยามนี้แม้จะปกปิดอย่างไรก็ไม่อาจปกปิดได้หมดประกายความดีใจสุดประมาณได้ฉายออกมาให้โคเห็นจนแทบตาแล้ว
สำหรับใครหลายคนแล้วอย่างว่าเป็วิชาระดับ 8 เลยแค่ 6 ก็ถือเป็วาสนาสูงสุดของพวกมันแล้วถ้ามีโอกาสได้ฝึกฝนยิ่งไม่ต้องพูดถึงวิชาระดับ 8 เลยคงจะเกิดาขึ้นแน่ถ้ามีวิชาระดับ 8 ปรากฏขึ้นมาแล้วไม่มีใครเป็เ้าของแต่นี่กลับเป็เช่นใดมันกลับรู้สึกดีใจจนออกนอกหน้าในเื่ที่ไม่ได้ฝึกวิชาระดับ 8 หากคนนอกรู้ไม่กระอักเืตายกันเป็แทบๆแล้วหรืออย่างไร
จบ..