ย้อนเวลาสู่ยุค 70: สร้างชีวิตใหม่ด้วยมิติซูเปอร์มาร์เก็ต 【จบ】

        ตอนที่ 78 ยากจนจริงๆ

        พอได้ยินคำว่า "พาตัวไป" สีหน้าของหลี่เสี่ยวหรงก็เปลี่ยนไปอย่างประหลาดทันที หานชีเยวี่ยหน้าตาสะสวย หากถูกคนพวกนี้นำตัวไป ไม่ต้องคิดให้มากก็รู้ได้ทันทีว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป หลี่เสี่ยวหรงรู้สึกว่า ขอเพียงแค่ได้ทำลายหานชีเยวี่ย เธอก็มีความสุขแล้ว แม้ว่าจะต้องเสียสละตัวเองก็ตาม

        “ฉันไม่เห็นด้วย!” ย่าเฒ่าหานตะโกนเสียงดัง เธอยังคงกางแขนออกปกป้องหานชีเยวี่ยอยู่ตรงหน้าหานชีเยวี่ยอย่างแน่วแน่ หานชีเยวี่ยกลับก้าวเข้าไปข้างหน้าหนึ่งก้าว มายืนเคียงข้างคุณย่าของเธอ

        “สหายคะ แม้แต่คณะกรรมการซือเสี่ยงก็ต้องผ่านการสืบสวนก่อนถึงจะสามารถนำตัวคนไปได้ไม่ใช่หรือคะ? เรื่องที่จวงเหวินหลินมาที่บ้านฉัน มีคนในชุมชนเห็นกันเยอะแยะ ฉันขอร้องอย่างจริงจังให้สหายจากคณะกรรมการซือเสี่ยงทำการสืบสวนก่อนด้วยค่ะ”

        หานชีเยวี่ยพูดอย่างองอาจ ไม่หยิ่งยโสและไม่ทำตนให้ต่ำต้อย สีหน้าของเธอไม่ปรากฏร่องรอยหวั่นเกรงใดๆชายวัยกลางคนคิดไม่ถึงว่าหานชีเยวี่ยจะใจเย็นได้ขนาดนี้ “เธอไม่เลวเลยนี่! ” ดวงตาของเขาฉายแววชื่นชมออกมาเล็กน้อย

        “สหาย ฉันเชื่อว่าคณะกรรมการซือเสี่ยงของพวกคุณจะไม่ทำในสิ่งที่ทำให้ผู้บริสุทธิ์เจ็บซ้ำ ผู้กระทำผิดได้ใจ!”

        มิอาจไม่ยอมรับได้เลยว่าคำพูดนี้ของหานชีเยวี่ยทำให้คณะกรรมการซือเสี่ยงรู้สึกพึงพอใจเป็นอย่างยิ่ง ตลอดหลายปีมานี้ สิ่งที่พวกเขาทำ ทำให้หลายคนต้องก่นด่าและเดือดร้อน เวลาปกติก็มักจะถูกด่าอยู่บ่อยๆ แต่ตอนนี้กลับมีเด็กสาวหน้าตางดงามคนหนึ่งบอกว่าเชื่อมั่นในตัวพวกเขา

        ชายวัยกลางคนตกอยู่ในภวังค์ความคิด ผู้นำชุมชนวิ่งเข้ามาทางประตูใหญ่ด้วยท่าทางกระหืดกระหอบ ก่อนจะเห็นย่าเฒ่าหานยืนกางแขนออก บรรยากาศในที่เกิดเหตุดูไม่ค่อยดีเท่าไหร่นัก

        “ที่แท้ก็เป็นสหายหยวนนี่เอง สวัสดีครับ ผมคือกู้อวิ๋นฉี ผู้นำชุมชนแห่งนี้ ผมเคยได้รับเกียรติให้พบกับท่านครั้งหนึ่ง”

        “คุณมาได้ถูกเวลาพอดี เราต้องการทราบความสัมพันธ์ระหว่างบ้านสกุลหานกับบ้านสกุลจวงของจวงเหวินหลิน” ชายวัยกลางคนที่ถูกผู้นำชุมชนเรียกว่าสหายหยวนเอ่ยถาม

        ผู้นำชุมชนเริ่มพูดพล่ามออกมาทันที “สหายหยวน เมื่อไม่กี่วันก่อน จวงเหวินหลินกับแม่ของเขา ตู้ฉาบุกมาที่ชุมชนของพวกเราเพื่อสู่ขอสหายหานชีเยวี่ย แต่ทางบ้านสกุลหานหัวเด็ดตีนขาด อย่างไรก็ไม่ตกลง เรื่องนี้ทำให้ทั้งสองบ้านทะเลาะกัน... ต่อมา ตอนที่ตู้ฉากลับมาที่ชุมชนของเราอีกครั้ง เธอถึงได้พูดความจริงออกมาว่า ที่บ้านเธอมีคนป่วยติดเตียงสองคน เธอจึงอยากให้สาวบ้านนอกอย่างหานชีเยวี่ยแต่งงานเข้าบ้านเธอเพื่อไปปรนนิบัติรับใช้... สหายหยวน สหายหานชีเยวี่ยในชุมชนเราไม่มีความสัมพันธ์ใดๆ กับบ้านสกุลจวงแน่นอนครับ”

        หลังจากพูดจ้อไปพักใหญ่ เขาก็กล่าวสรุปออกมาในที่สุด สหายหยวนมองผู้นำชุมชน จากนั้นก็ชี้ไปที่หลี่เสี่ยวหรงแล้วเอ่ยว่า “สหายหลี่เสี่ยวหรงคนนี้ก็อยู่ในชุมชนของคุณเหมือนกันใช่หรือไม่? เธอมีความสัมพันธ์อะไรกับจวงเหวินหลินไหม?”

        ผู้นำชุมชนงุนงง ทำไมกลายเป็นว่าหลี่เสี่ยวหรงมีส่วนเกี่ยวข้องกับจวงเหวินหลินด้วยเล่า? แต่ผู้นำชุมชนเป็นใครกัน เขารีบเปิดปากพูดขึ้นทันที “สหายหลี่เสี่ยวหรงน่าจะมีความสัมพันธ์เป็นเพื่อนร่วมชั้นกับจวงเหวินหลิน ส่วนจะมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกว่านั้นหรือไม่ ผมไม่อาจทราบได้แน่ชัดครับ!”

        เมื่อได้ยินคำตอบของผู้นำชุมชน หลี่เสี่ยวหรงก็โกรธจนกัดฟันกรอด ไอ้สุนัขสารเลวนี่ เขาพยายามแก้ต่างให้หานชีเยวี่ยทุกอย่าง แต่พอมาถึงตาเธอกลับพูดแบบนี้ เขาต้องการจะขุดหลุมฝังเธอใช่หรือไม่?

        “แล้วเธอมีความขัดแย้งอะไรกับสหายหานชีเยวี่ยไหม?”

        “สหายหยวนครับ ผู้หญิงวัยเดียวกัน มีเรื่องขัดแย้งกันบ้าง ย่อมเป็นเรื่องปกติ ยิ่งไปกว่านั้น พวกเธอทั้งสองล้วนเป็นผู้หญิงที่โดดเด่นในชุมชนเราด้วย ก็ต้องมีบ้างที่ไม่ถูกชะตากันครับ”

        ผู้หญิงที่โดดเด่น...

        สหายหยวนรู้สึกสับสนแล้ว ความโดดเด่นของสหายหานชีเยวี่ยนั้น เขาเห็นอยู่เต็มตา ทว่าหลี่เสี่ยวหรงนั้น... ช่างมันเถอะ เธอโดดเด่นตรงไหน เขามองไม่เห็นจริงๆ อย่างไรก็ตาม เขาเองก็พอเข้าใจแล้วว่าหลี่เสี่ยวหรงไม่ชอบหานชีเยวี่ยจริงๆ ส่วนสาเหตุนั้น คงเป็นเพราะคนหนึ่งสวย อีกคนหนึ่งขี้เหร่ เลยเกิดความอิจฉาริษยากระมัง?

        “ผู้นำชุมชน ผู้หญิงสองคนนี้ต่างก็กล่าวหาว่าอีกฝ่ายมีความสัมพันธ์กับจวงเหวินหลิน พวกเราจำเป็นต้องทำการสืบสวนอย่างละเอียด”

        กู้อวิ๋นฉีโมโหแทบตาย ผู้หญิงสองคนนี้คิดจะทำอะไรกันแน่? จะฆ่ากันให้ตายไปข้างหนึ่งเลยหรือ?

        กล้ามีเรื่องกับคณะกรรมการซือเสี่ยง เสมือนเอาหนูขึ้นไปขี่บนหลังแมว ช่างกล้าจริงๆ แม้ในใจจะโกรธจนอยากจะด่าคนมากขนาดไหน แต่ผู้นำชุมชนก็ยังต้องพยายามช่วยทั้งสองคนอยู่ดี

        “สหายหยวน ทางชุมชนของเราจะให้ความร่วมมือกับงานของท่านอย่างเต็มที่ ผมจะจับตาดูผู้หญิงสองคนนี้ไว้ ไม่ให้พวกเธอออกไปจากชุมชนแม้แต่ก้าวเดียว”

        “หัวหน้ากู้ หากคุณทำแบบนี้จะยิ่งทำให้งานของเรายากกว่าเดิมนะ!” สหายหยวนขมวดคิ้ว

        ผู้นำชุมชนรีบยิ้มประจบก่อนพูดว่า “ท่านตรวจสอบก่อนได้เลยครับ ถ้าตรวจสอบแล้วพบว่าพวกเธอมีปัญหา ผมจะส่งตัวเธอให้ท่านทันที จะไม่ปกป้องพวกเธอเอาไว้เด็ดขาด”

        ใบหน้าที่เหี่ยวย่นของกู้อวิ๋นฉีฉีกยิ้มจนตะคริวจะขึ้นอยู่แล้ว แต่สหายหยวนกลับยังคงนิ่งเฉยไม่พูดอะไรสักคำ

        “สหายหยวน หรือว่า รบกวนให้ท่านและสหายคนอื่นๆ ทำการตรวจสอบในชุมชนเราก่อน เรื่องของสหายหานชีเยวี่ย มีชาวบ้านหลายคนในชุมชนรู้เห็นเรื่องของเธอครับ”

        กู้อวิ๋นฉีพอจะมองออกว่าวันนี้คงไม่สามารถกักตัวทั้งสองคนไว้ เขาจึงตัดสินใจเปิดปากเพื่อปกป้องหานชีเยวี่ยหลี่เสี่ยวหรงก่นด่าออกมาด้วยความโมโหทันที “ตาแก่หนังเหนียวนี่มีความสัมพันธ์อะไรกับหานชีเยวี่ยกันแน่ ทำไมต้องปกป้องมันด้วย?” กู้อวิ๋นฉีเป็นใครกัน ไฉนเลยจะยอมให้หลี่เสี่ยวหรงพูดจาใส่ร้ายตน “สหายหลี่เสี่ยวหรง นิสัยชอบใส่ร้ายป้ายสีคนอื่นของเธอนับวันก็ยิ่งหนักขึ้นเรื่อยๆ พ่อของเธอไม่เคยสอนเธอเหรอว่าอย่าพูดจาเหลวไหล?”

        กู้อวิ๋นฉีเดาออกแล้วว่าเรื่องวันนี้ต้องเป็นฝีมือของหลี่เสี่ยวหรงแน่ๆ ลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนของเหรัญญิกสกุลหลี่เป็นคนใจแคบและร้ายกาจมาตั้งแต่เด็ก!

        “ถ้าเช่นนั้น วันนี้ฉันจะไว้หน้าผู้นำชุมชน เริ่มตรวจสอบจากบ้านสกุลหานก่อน อย่าปล่อยให้รอดแม้แต่มุมเดียว ต้องตรวจสอบให้ชัดเจนที่สุด!”

        สหายหยวนกวาดสายตามองไปรอบๆ มุมบ้านที่ดูทรุดโทรมแต่สะอาดสะอ้าน เขาพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยผู้นำชุมชนถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก เขารู้ดีว่าบ้านสกุลหานเป็นอย่างไร พวกเขาน่าจะไม่สร้างปัญหาอะไรแต่ บ้านสกุลหลี่ก็ไม่แน่ ก็เอาเถอะ กรรมใครขอ ใครก็รับไปแล้วกัน ใครให้บ้านพวกเขาเลี้ยงดูลูกสาวแบบนี้ออกมาเล่า

        คนของสหายหยวนได้รับคำสั่ง ก็เริ่มตรวจค้นทันที หานชีเยวี่ยกับย่าเฒ่าหานกำมือแน่น ไม่พูดอะไรออกมา ทั้งสองมองดูคนเหล่านั้นตรวจค้นบ้านของพวกตนไปทั่วทุกที่ จริงๆ แล้วย่าเฒ่าหานค่อนข้างกังวล ช่วงนี้บ้านเธอซื้อของเข้าบ้านไม่น้อยเลย ไม่รู้ว่าของพวกนั้นจะถูกเพ่งเล็งหรือเปล่า ส่วนหานชีเยวี่ยกำลังครุ่นคิดว่า เธอคงไม่ได้ทิ้งร่องรอยอะไรเอาไว้กระมัง?

        หลี่เสี่ยวหรงมองดูด้วยความตื่นเต้นและคาดหวัง หวังว่าจะพบสิ่งไม่ดีในบ้านหาน เพื่อให้พวกเขาต้องพบกับเรื่องแย่ๆ สหายหยวนมองดูการเปลี่ยนแปลงบนสีหน้าของทุกคน ไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่ จู่ๆ ก็ตะโกนขึ้นว่า “พวกนายระวังหน่อย อย่าทำลายทรัพย์สินของชาวบ้านเขา”

        เมื่อได้ยินดังนั้น คนที่กำลังตรวจค้นก็เบามือลงมากทีเดียว ผู้นำชุมชนส่งสายตาให้ย่าเฒ่าหาน ย่าเฒ่าหานรีบพูดว่า “สหายทั้งหลายเหนื่อยยากแล้ว ฉันไปต้มน้ำให้นะ”

        สหายหยวนโบกมือ “ไม่ต้องๆ พวกเรามีกฎระเบียบของตนเอง!”

        ถึงจะพูดแบบนั้น แต่ย่าเฒ่าหานก็ยังคงไปที่ห้องครัว ไม่นานนัก เธอไม่เพียงแต่ต้มน้ำเท่านั้น แต่ยังต้มไข่ไก่คนละสองฟองด้วย พวกเขาที่เห็นว่าย่าเฒ่าหานสามารถต้มไข่ไก่ให้พวกเขาได้ในเวลาอันรวดเร็วเช่นนี้ก็พลันรู้สึกว่าย่าเฒ่าหานช่างมีสายตากว้างไกลจริงๆ ส่วนเรื่องที่ให้ไข่ไก่แค่สองฟองนั้น หลังจากที่ได้ตรวจค้นบ้านสกุลหานจนทั่วแล้ว พวกเขาสึกว่านี่อาจเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่บ้านนี้สามารถนำออกมาให้ได้แล้วจริงๆ

        เพราะบ้านหลังนี้ยากจนเหลือเกิน!