“แล้วฟ้าเปิดเทรมเมื่อไหร่” ทอฝันถามน้องสาวเมื่อนั่งคุยกับเธอที่โต๊ะอาหาร
”อ้อ อาทิตย์หน้าค่ะ”
“ตั้งใจเรียนน่ะน้องพี่”ทอฝันยิ้มกว้างให้ผู้เป็น้องสาว ฟ้าใสน้ำตาคลอขึ้นมา
“ทำอะไรกัน”คีตะเดินเข้ามาในห้องอาหาร เอ่ยถาม และนั่งลงตรงตำแหน่งหัวโต๊ะ
“พี่คีจะรับอะไรค่ะ มีโจ๊กกับข้าวต้ม ”
“ข้าวต้ม”เขาเอ่ยตอบทอฝันไปสั้นๆ
“ฟ้าอยากต่อมหาลัยไหนคิดไว้รึยัง”
“แค๊ก แค๊ก!!!!! คีตะสำลัก รีบยกน้ำขึ้นดื่ม
ถ้าเขาไม่หูฝาด เมื่อกี้ทอฝันถามน้องสาวว่าจะเข้ามหาลัยที่ไหนงั้นหรอ งั้นแสดงว่า เธออายุแค่18ปีเองหรอ
คีตะหันไปจ้องหน้าฟ้าใสไม่วางตา
ทอฝันเมื่อกุลีกุจอหยิบกระดาษชิดชู่ ให้สามีเสร็จก็มานั่งลงที่เดิม
“ฟ้ายังไม่รู้ค่ะ”ฟ้าใสยังไม่รู้จริงๆ ตอนแรกเธอแพลนไว้แล้วแต่หลังจากเกิดเหตุการแบบนี้กับเธอ เธอไม่รู้จะทำยังไงกับชีวิตเหมือนกัน
“ค่อยๆคิดน่ะ พี่กับคุณพ่อยังไงก็ได้”ทอฝันพูดกับน้องสาว
“คุณพ่อไปไหน”คีตะเอ่ยถามถึงพ่อตาเมื่อไม่เห็นั้แ่เมื่อวาน
“คุณพ่อไปดูงานที่ญี่ปุ่นค่ะน่าจะอาทิตย์นึงกว่าจะกลับ”
“อ้ออออ หรอ”คีตะ ลากเสียง อ้อออ ยาวๆเบนสายตาไปที่ฟ้าใส
ฟ้าใสไม่ได้มองที่เขา แต่จากน้ำเสียงพอจะทราบถึงความหมายได้ไม่ยาก
———-แกร๊กๆ———
คีตะขมวดคิ้วเข้ม เมื่อบิดลูกบิดประตูแล้วพบว่าล็อก เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆก่อนหันเข้าไปห้องตนเอง เช่นเดิมเขาปีนมาที่ระเบียงห้องของฟ้าใส เขาเปิดประตูกระจกเข้าไป แต่ก็พบกับห้องเปล่าๆ เขาเดินสำรวจรอบๆจนทั่วไม่พบร่องรอยของเธอ
เขาถอนหายใจออก และเหมอมองไปที่ทิวทัศน์ข้างนอกระเบียง รู้จักฉันน้อยไปแล้ว
คีตะเปิดประตูห้องฟ้าใสอย่างไม่สนใจอะไร เขาเดินไปที่ห้องของทอฝันแล้วเคาะมันถี่ถี่ จนประตูเปิดออก
เป็ทอฝันที่เดินมาเปิด ไม่ทันที่ทอฝันจะเอ่ยถามสิ่งใด เขาก็เดินเข้ามาในห้องของหอแล้ว
เป็อย่างที่คิด ฟ้าใสมานอนกับทอฝัน
“ฉันจะนอนที่นี่คืนนี้”คีตะพูดเสียงเอื่อยๆ มองไปที่ฟ้าใส ซึ่งตอนนี้ตื่นขึ้นมาแล้วมองเขาด้วยแววตาหวั่นๆ
“เออคือ”ทอฝันใจเต้นแรง ไม่รู้จะตอบชายหนุ่มยังไง และไม่รู้จะเอ่ยปากบอกน้องสาวยังไง
“ฟ้าไปนอนที่ห้องก็ได้ค่ะ”ฟ้าใสลุกจากเตียง เดินออกจากห้องไปอย่างเร็ว
“คือฝัน”ทอฝันยังไม่ทันพูดจบคำ
“เธอนอนก่อนเถอะ เดี๋ยวฉันมา”คีตะพูดทิ้งไว้แค่นั้นก็เดินออกจากห้องไป
เขาไปยังห้องของตนเองและทำอย่างเคยปีนมาที่ระเบียงห้องฟ้าใส เขารีบเข้าไปในห้องนอนของเธอ ฟ้าใสออกมาจากห้องน้ำพอดี โดยไม่ได้ทันคิดว่าเขาจะออกมาจากห้องพี่สาว เธอใ ถอยห่างไปที่ประตู
“ถ้าขยับอีกก้าว ฉันจะให้เธอได้ชิมรสชาติที่ลืมไม่ลงเลยค่อยดู”คีตะก้าวเท้ามาพร้อมพูดขู่ฟ้าใส
“กล้ามากน่ะสาวน้อย กล้ามากที่ขัดใจฉัน มานี้” เขาลากฟ้าใสให้มาที่เตียงนอน จับเธอนั่งลงหันหน้าให้ประจันหน้ากับเขา
ฟ้าใสเบนหน้าหนีจากสายตาคาดโทษนั้น
คีตะมองเธอตรงๆ เธอใส่ชุดนอนสีฟ้า คอลึก ขาสั้น เนื้อผ้าบางเบา ถ้ารู้ว่าเขามาคงไม่ใส่แบบนี้สิน่ะ
ฟ้าใสเมื่อหันมาเห็นสายตาที่ไล่มองเธอทุกส่วนของร่างกาย เธอก็หันตัวหนีจากสายตาของเขา แล้วหันหลังให้กับชายหนุ่ม
คีตะยิ้มออกมาอย่างเ้าเล่ห์ เขาถอดเสื้อขาวแขนสั้นของตัวเองออก เหลือแต่กางเกงนอนขายาวบางเบา ก่อนจะโน้มตัวกอดฟ้าใสจากทางด้านหลัง แล้วเอามือข้างนึงล้วงเข้าไปในเสื้อหญิงสาว ฟ้าใสขยับตัวขัดขืน แต่โดนเขาล็อกไว้
คีตะค่อยๆไล่มือจากสะดือจุ่น ขึ้นมาที่หน้าอก พร้อมกับก้มหน้าเอาจมูกกดไปที่คอเรียวงามสูดดมกลิ่นแป้งอ่อนๆ ปากที่ร้อนไล่ไปตามคอของเธอ ฟ้าใสขนลุกไปทั้งตัว กับััที่อ่อนหวาน วาบหวามจากเขา
คีตะโชคโชนเื่แบบนี้ดี เขารู้วิธีควบคุมม้า พยด
“ยอมให้ทำโทษซะดีดี ไม่งั้น!! ฉันจะบอกพี่สาวเธอเื่เรา เอาแบบไหนดีหละ หึ”
คีตะยกเอาทอฝันมาขู่เธอ เขาไม่เชิงขู่หลอก ถ้าจะให้ทำจริงๆเขาก็ไม่แคร์
ฟ้าใสนั่งตัวชา กับคำขู่ของเขา เขาทำแบบนี้ได้ยังไง ใจร้ายเกินไปแล้ว
คีตะปลดเสื้อในของเธอออก ดึงถอดเสื้อนอนบางเบาออก เขาบีบเต้างามทั้งสองเต้าพร้อมกับระดม จูบไล่ไปตามลำคอด้านหลังของหญิงสาว
ััที่เร่าร้อน ทำเอาฟ้าใสคลางออกมา จากนั้นคีตะก็หันให้เธอมาประจันหน้ากับเขา ฟ้าใสก้มหน้าไม่ยอมมองหน้าเขา หน้าและหูของเธอแดง
คงอายสิน่ะ ใช่สิเด็กน้อยอายุ18 คีตะคิด อย่างย่ามใจ เขาเป็เ้าของร่างนี้ เขาเป็คนแรก เขามองสัดส่วนท่อนบนของเธออย่างไม่วางตา อายุแค่นี้ร่างกายกับสมบูรณ์แบบยิ่งกว่าคนโต
ฟ้าใส่เช่นกันเธอก้มมองยังไง ก็ไม่พ้นกล้ามท้องของชายหนุ่ม เขามีกล้ามท้องที่สมกับเป็ผู้ชายเล่นกีฬา
คีตะจับหน้าฟ้าใสให้เงยขึ้น สบตากับตนเอง ก่อนที่เขาจะจูบเข้าที่ปากอิ่ม ทั้งคู่หลับตาพริ้ม หัวใจ2ดวงเต้นแรงไม่เป็จังวะพร้อมกัน นี่เป็ครั้งแรกที่ทั้งสองได้ค่อยๆเดินเกมส์นี้อย่างมีสติ ใจเย็น
คีตะไล่ลมสูดกลิ่นหอมจากลำคอ ไล่ลงไปดูดดึง ราวนมสีชมพูของฟ้าใส ฟ้าใส่ตั้วสั่น เพราะเขาไม่ใช่แค่ดูด เขากัดเบาๆที่หัวนมชมพูของเธอ