ดิฉันต้องหาผัวให้ได้ใน30วัน

    ลูกผู้ดีตีนแดง

    ดิฉันต้องหาผัวให้ได้ใน30วัน


    ตอน ลูกผู้ดีตีนแดง


    เย็นวันศุกร์ เวลา 16.50 น.


    ณ. ออฟฟิศบริษัทไอทีแห่งหนึ่ง


    สาวสวยสี่คนกำลังนั่งพิมพ์งานในสภาพง่วงเหงาหาวนอน มีคนนึงเอามือท้าวคางและจิ้มพิมพ์คีบอร์ดด้วยนิ้วชี้เพียงนิ้วเดียว


    เธอคือเหมือนฝัน สาวสวยป.โท ดีกรีจบนอกที่สูงสวยขายาวใบหน้าคมสวยอินเตอร์


    ผมสีน้ำตาลแดง ยาวสลวยเกือบถึงตูด แขนขาเรียวบาง เอวเล็กคอด ดูแล้วน่าจะเป็๲นางแบบมากกว่าสาวออฟฟิศ


    เวลา17.00น ติ๊ง! ต่อง!


    ดวงตาจืดชืดเบิกกว้าง ร่างสูงสง่าลุกยืนปรบมือเสียงดังลั่นแผนก


    "ไปทุกคน ร้านไหนดี ว่ามาเลย" เหมือนฝัน ชูมือเรียกเพื่อนสาว


    "จะไปไหนยัยฝัน" น้ำทิพย์เงยหน้าบ่น


    "เงินเดือนยังไม่ออกเลยยัยบ้า" กิ่งแก้วเอ่ยแล้วฟุบหน้าแนบกับโต๊ะ


    "เราไม่น่าปาร์ตี้ทุกอาทิตย์เลยฮือ อีกสามวันกว่าเงินจะออก" เอ๋บ่น


    "งั้นฉันเลี้ยงเอง" เหมือนฝันเอ่ยแล้วเอามือตบหน้าอก เต้าใหญ่กระเพื่อมสั่นดึ๋งดั๋งอย่างสุดเซ็กซี่


    "จริงเหรอ" กิ่งแก้วเงยหน้าที่เคยห่อเหี่ยวเอ่ย ดวงตาเปล่งประกายวิบวับราวกับคนละคน


    "จริงสิ ฉันลูกใครยะ" เหมือนฝัน


    "ลูกหม่อมหลวงประนมยงค์ค่ะ" น้ำทิพย์ลุกยืนแล้วปรบมือแปะ ๆ เพื่อนคนอื่นๆ ก็ปรบมือลั่น ชนิดที่อวยเพื่อนกันสุดๆ


    "เจ๊ฝันซะอย่าง เสียเงินไม่ว่า น้อยหน้าไม่ได้" กิ่งแก้วเอ่ย


    แปะ! ๆ ๆ เพื่อนๆ ปรบมือดังขึ้นอีก


    สี่สาววิ่งแทรกคนที่กำลังเดินมาลงลิฟท์อย่างเอาเป็๲เอาตาย พอพวกหล่อนลงมานอกตึกบริษัทก็นั่งแท็กซี่มาเผาหัวที่ร้านปิ้งย่าง๻ั้๹แ๻่หัววัน เริ่มด้วยการสั่งเบียร์มากระดกคนละขวด พอหมดขวดแก้มก็แดงระเรื่อ ตาเยิ้มกันพอดี


    เวลา 19.00น.


    วื๊ด! ๆ ๆ มือถือในกระโปรงแหวกข้างสั่นขึ้น พอเหมือนฝันล้วงออกมาดูก็พบว่าเป็๲สายเรียกเข้าจากคุณแม่ (คุณหญิงรัตนา)


    "ฮัลโหล คะแม่"


    "นี่แก ยังไม่เลิกงานเหรอ" เสียงท่านหญิงดุดัน


    "เลิกแล้วค่ะ มีอะไรเนี่ย"


    "วันนี้วันรวมญาติ แกลืมเหรอยัยเหมือนฝัน" คุณแม่บ่นดังจนสาวสวยต้องดึงมือถือออกห่างแก้ม


    "เอ๋า ก็หนูเคยบอกแล้วไงคะว่าไม่ไป ประเพณีบ้าบออะไร นั่งรวมกันแล้วโอ้อวดลูกฉันดียังงั้น ลูกเธอดียังงี้ ไม่อยากไปร่วมด้วยหรอก"


    "เอ้ายัยลูกคนนี้" เสียงแม่ดูปลงๆ


    "แล้วแกอยู่ไหน เสียงเพลงนี่ดังเชียว"


    "หนูมาปาร์ตี้ค่ะ ทำไมคะคุณแม่ที่เคารพ"


    "ไปปาร์ตี้ได้ แต่มางานรวมญาติไม่ได้เนี่ยนะ" แม่บ่น


    "แล้วเมื่อไหร่แกจะมาดูแลกิจการของพ่อ ไปรับจ้างเป็๲กรรมกรห้องแอร์มันจะพอกินพอใช้ยังไงห๊ะ"


    "หนูไม่อยากทำค่ะ ให้พี่เหมือนฟ้ารับ๰่๥๹ต่อเลย หนูจะยืนด้วยลำแข้งตัวเองให้ได้ หนูจะทำสตาร์ทอัพ สร้างธุรกิจของตัวเอง" เหมือนฝันตอบ


    "ยืนด้วยตัวเองแต่ใช้เงินที่บ้านเดือนละสองสามแสนเนี่ยนะ ถ้าทำงานแล้วเงินมันติดลบลาออกมาอยู่บ้านเฉยๆก็ได้ป่ะ แหม ๆ ๆ ฉันไม่น่าส่งแกไปเรียนเมืองนอกเมืองนาเลยนะฝัน ทำตัวเหมือนฝรั่งมังค่า ระวังเหอะ อย่าให้ท้องก่อนแต่งล่ะ ไม่งั้นพ่อตัดแกออกจากกองมรดกแน่ๆ"


    ตื๊ด! ๆ ๆ คุณแม่กดตัดสาย


    "เย้! ไปต่อกัน" เหมือนฝันชูมือถือแล้วยิ้มร่า


    เจ๊ฝัน ๆ ๆ เพื่อนๆ กอดคอคนสวยแล้วชูมือ แต่ละคนหน้าแดงก่ำตาลอยเยิ้ม ทั้งๆ ที่จะเพิ่งหัวค่ำ