ั้แ่วันเกิดของนิชาผ่านมาร่วมเดือนนับดาวก็ยังคงไม่ได้เจอหน้าแฟนหนุ่มของเธอ มีเพียงคุยโทรศัพท์กันไม่ถึงห้านาทีเขาก็เงียบหายไป และนี่คงเป็สัญญาณเตือนให้เธอเตรียมใจไว้บ้างแล้ว
“อเมริกาโน่กับฮันนีโทสต์ที่หนึ่งค่ะพี่นับดาวคนสวย”
เสียงคุ้นหูที่ดังวนเวียนมาหลายวันนี้ทำให้นับดาวที่ก้มหน้ากดโทรศัพท์อยู่ต้องเงยหน้าขึ้นมอง
ั้แ่วันนั้นจิณณวัตก็เอาแต่มาที่คาเฟของเธอจนกลายเป็ลูกค้าประจำ ความเื่มากของเขาคือหากเห็นเธออยู่ที่ร้านพอดีทุกเมนูที่เขาสั่งต้องให้เธอทำ แถมเขายังชอบเรียกเธอว่าคนสวยตามสไตล์ผู้ชายเ้าชู้อีกด้วย
นับดาวรู้ว่าเขาไปถามนิชาว่าเธอมาทำงาน่เวลาไหน แม้ว่าจะบ่นเพื่อนสนิทไปแล้วที่แอบบอกข้อมูลของเธอ แต่เธอก็ต้องยอมรับว่าชายหนุ่มตรงหน้าช่วยเพิ่มยอดขายของร้านได้จริง ๆ
จิณณวัตเป็ผู้ชายที่ฮอตมาก เวลาที่เขามาคาเฟผู้หญิงที่นั่งอยู่ในร้านต่างมักจะจดจ้องไปที่เขา บางครั้งเธอก็เห็นว่าผู้หญิงพวกนั้นเข้าไปทักทายและคงไม่พ้นที่จะขอแลกไลน์กัน
ยิ่งเขานั่งนานเท่าไหร่ก็เหมือนยิ่งเป็แม่เหล็กดึงดูดให้ผู้หญิงที่เดินผ่านไปมาตามถนนแล้วหันมาเห็นเขานั่งเก๊กอยู่เดินเข้ามานั่งในร้านเพิ่ม จนลูกค้าสาว ๆ แน่นร้านประจำถ้าเขาอยู่ที่นี่
แม้นับดาวจะไม่ได้ชอบที่เขามาป้วนเปี้ยนใกล้ ๆ แต่เธอก็อดดีใจไม่ได้ที่ขายดีเป็เทน้ำเทท่าเพราะเขา
“ไม่เบื่อหรือไงกินแต่เมนูเดิม” นับดาวคิดเงินเสร็จก็หันไปชงอเมริกาโน่ตามที่เขาสั่ง
“ไม่หรอกค่ะ เพราะคนชงทำอร่อยแถมยังสวยอีก กินเพิ่มสักร้อยแล้วก็ไหว” จิณณวัตยักคิ้วใส่
“เ้าชู้ไม่มีใครเกินจริง ๆ” นับดาวแทบอยากจะเอาเครื่องบดกาแฟไปบดปากหวาน ๆ นั่นของเขา ที่ไม่ว่าจะพูดอะไรก็มักจะทำให้เธอรู้สึกเลี่ยนไปหมด
“แล้วกับแฟนคนสวยเป็ยังไงบ้างคะ เลิกกันหรือไง” จิณณวัตเอ่ยถามตรง ๆ ถึงสิ่งที่อยากรู้ เพราะเขาถูกใจและอยากได้เธอั้แ่แรกเห็นแล้ว
“ยังไม่ได้เลิก” หญิงสาวตอบเสียงเรียบขณะกดน้ำร้อนใส่แก้วกาแฟ
“แล้วเจอกันหรือยัง”
“ยัง” นับดาวส่ายหน้าไปมาเบา ๆ
“เลิกกับมันแล้วมาคบผมดีกว่าค่ะคนสวย ผมดูแลดี เทกแคร์เก่ง ไม่ทำให้เสียใจแน่นอน”
“ฉันไม่อยากมีแฟนอายุน้อยกว่า”
“ลองคบแล้วจะถูกใจจนลืมคนเก่าไปเลย ไม่เคยได้ยินเหรอคะว่าไม่ลองก็ไม่รู้ ต้องลองก่อนถึงจะได้รู้ว่าเป็ยังไงไม่ใช่เหรอ” ชายหนุ่มพูดยิ้ม ๆ
นับดาวไม่ตอบแต่วางแก้วอเมริกาโน่ที่ชงเสร็จแล้วลงตรงหน้าเขา ก่อนจะหันไปหาลูกค้าที่อยู่ข้างหลังจิณณวัต
“รับอะไรดีคะ”
ทำเอาจิณณวัตยิ้มเก้อแล้วรีบรับเครื่องดื่มจากไป เขาเดินไปนั่งยังเก้าอี้ประจำที่มองเห็นวิวหน้าร้านได้ ระหว่างที่ยกแก้วกาแฟขึ้นจิบจิณณวัตก็บังเอิญสบตากับหญิงสาวโต๊ะข้าง ๆ เมื่ออีกฝ่ายยิ้มให้เขาจึงยิ้มตอบ แต่แล้วนับดาวก็ถือจานฮันนีโทสต์มาให้
“ฮันนีโทสต์ได้แล้วค่ะพ่อคนเสน่ห์แรง” เธอพูดแซะยิ้ม ๆ เพราะเห็นเหตุการณ์เมื่อกี้พอดี
“เมื่อกี้ยังไม่ตอบเลย ว่าไง เปลี่ยนใจมาชอบผมดีไหม”
“ฉันไม่ชอบคนเ้าชู้น่ะ” เธอพูดกับเขาขณะวางจานลงบนโต๊ะ นับดาวไม่คิดจะคบกับคนอย่างจิณณวัตแน่นอน เธอชอบผู้ชายลุกเนิร์ด ๆ แบบแฟนเธอมากกว่า ขืนคบกับพวกเ้าชู้คงมีเื่ปวดหัวเข้ามาไม่เว้นวัน โดยเฉพาะเื่ผู้หญิง
“แล้วถ้าผมบอกว่าจะหยุดที่พี่ล่ะ”
“ไม่มีทาง” เพิ่งจะเจอรู้จักกันเท่าไหร่ทำไมเธอจะไม่รู้ว่าเขาแค่ถูกใจเธอ ไม่ได้คิดจริงจังอะไร ที่สำคัญตอนนี้เธอก็มีแฟนอยู่ด้วย ยิ่งเขาเข้าหาคนมีเ้าของแบบหน้าด้าน ๆ ขนาดนี้เธอไม่มีทางใจอ่อนเด็ดขาด
“งั้นผมขอพิสูจน์ได้ไหมว่าผมทำได้อย่างที่พูดหรือเปล่า” จิณณวัตเลิกคิ้วถาม ยิ่งได้มายากเขาก็ยิ่งอยากได้มา ราวกับว่าเธอกำลังท้าทายเขา
“เผื่อเธอจะลืมนะเจเจ ฉันมีแฟนอยู่แล้ว ไม่ได้โสด” นับดาวกอดอกมองไปที่จิณณวัตด้วยสายตาตำหนิ
“เดี๋ยวก็เลิกแล้ว”
“ปากหมา แช่งเก่งจังเลยนะ” เธอกลอกตาอย่างเซ็ง ๆ เพราะฟังคำพูดที่เขาแช่งให้เธอเลิกกับแฟนแทบทุกวัน ไม่รู้ไปเอาความมั่นใจมาจากไหนนักหนาว่าเธอจะเลิกกับต้นน้ำ
“เร็ว ๆ นี้ด้วยเตรียมตัวเป็โสดและโดนผมตามจีบทุกวันได้เลยค่ะ” จิณณวัตกระตุกยิ้มออกมาหลังพูดจบ
“ดูมั่นใจจังเลยนะว่าฉันจะเลิกกับแฟน ไปรู้อะไรมาเจเจ” นับดาวเอ่ยถามอย่างสงสัย
“เปล่า” เขายักไหล่
“ไม่เชื่อ” เธอแทบไม่เชื่อคำพูดอะไรของผู้ชายตรงหน้า เธอไม่เชื่อว่าจิณณวัตจะมารักเธอได้และมั่นใจว่าเขาแค่้าความสนุก ซึ่งเธอจะไม่ยอมเป็ของเล่นให้ใครแน่ ๆ
“ก็ตามใจสิคะ ผมก็ไม่ได้บอกให้คนสวยเชื่อสักหน่อย”
“ฉันเกลียดพวกเ้าชู้ที่เห็นผู้หญิงเป็ของเล่น ฉันว่าเธอไปหาผู้หญิงคนอื่นดีกว่านะเจเจ” นับดาวพูดด้วยน้ำเสียงและสีหน้าที่จริงจัง
“ก็ถ้าผมอยากไปหาคนอื่น ผมจะมาอยู่ที่นี่ทำไมกันคะคนสวย ฮื้ม” จิณณวัตยังคงยิ้มและจ้องมองนับดาวดวงสายตาระยิบระยับราวกับเด็ก้าของเล่น