ซึจิมิ ผจญภัยหลุดโลกแฟนตาซี

ซึจิมิ ฟื้นขึ้นมาอีกที ตัวเขายังอยู่ในแม่น้ำที่ไหลเอื่อยๆในดันเจี้ยน โดยมีคาเอเดะ กำลังปั๊มหัวใจ ทำCpr ให้เขาสุดฤทธิ์ โดยตอนนี้ ริมฝีปากของทั้งสอง ยังประกบกันอยู่ อย่างดูดดื่ม

คาเอเดะ สังเกตเห็นว่า ซึจิมิ ฟื้นแล้ว เธอเลยเลิกผายปอด แล้วเอามือเช็ดปากที่กำลังจูบซึจิมิ อยู่ จนหน้าบางๆของเธอ เกิดสีเรื่อแดงๆ
" คาเอเดะ เธอ จูบชั้นเหรอ " ซึจิมิ กล่าวอย่างอ่อนแรง แล้วมองไปรอบๆ เห็นศพบอสม้าแกตลอป ลอยอยู่ บนแม่น้ำ โดยเขามันหลุดหักติดกับหิน สันนิฐานได้ว่ามันเอาหัวลงมากระแทกหินตาย
" อืม ฉันต้องทำCpr ให้เธออะ ก็เธอเล่นหัวใจหยุดเต้นไปชั่วขณะนี่นา " คาเอเดะ กล่าว พร้อมกับแลบลิ้นออกมาหลอกซึจิมิ ดูน่ารักมากเลยทีเดียว
ซึจิมิ เดินไปดึงเขาของของม้าแกตลอปออกมาจากหิน มันคงเป็นวัตถุดิบที่เหมาะกับการทำอุปกรณ์ มากเลยทีเดียว พร้อมกับบิดแหวนมิติ เก็บเขาของม้าแกตลอปเข้าไป
คาเอเดะ บิดแหวนมิติของตน เรียกเอา หอกแมวออกมา มันเป็นหอกที่ประดับรูปแมวสวยงาม เธอแทงปลาด้วยความชำนาญ ดูเหมือนปลาจะไหลติดมาจาก แม่น้ำด้านนอก โดยเฉพาะ ปลากระพง
ซึจิมิ เข้าไปนั่งบนฝั่ง และมองเห็นป้ายมันเขียนว่า ชั้น 78 ซึ่งมีรูถ้ำอยู่มากมาย ซึจิมิตกใจนี่เราตกลงมาลึกขนาดนี้เชียวรึ.......ซึจิมิคิด
 คาเอเดะที่แทงปลาด้วยความชำนาญเอาปลาขึ้นมาปิ้งกินบนฝั่ง พร้อมกับ ถอดเสื้อนอกที่เปียกน้ำ ออก จนเห็นชุดชั้นในสีฟ้า เธอตากเสื้อผึ่งให้แห้งบนฝั่ง โดยรับเสื้อของซึจิมิ มาผึ่งด้วยด้วย
" เธอไม่อายเหรอ คาเอเดะ " ซึจิมิ ถาม
" อายสิ แต่กลัวเป็นหวัดมากกว่า เมี๊ยว " คาเอเดะกล่าวพร้อมกับ สะบัดผ้าที่กำลังตากให้แห้ง
ซึจิมิ หันหน้าไปทางอื่น พยายามไม่มองคาเอเดะ ที่รูปร่างสะท้อนเงากับเปลวไฟ ซึ่งตอนนี้ กำลังดูน่ารักมาก ดูสมส่วนอย่างบอกไม่ถูก
30นาทีต่อมา..................
" โอนิจัง นะนิ ทะเบรุ ( พี่ชาย จะกินอะไร ) " คาเอเดะ เลียนแบบเสียงในเกมส์ ที่ผมเคยเล่นกับมิซาเอะ ซึ่งเสียงไพเราะซะด้วยสิ สำหรับผม
" คาเอเดะ เล่นอะไรของเธอนะ ก็มีแต่ปลานี่ จะให้ชั้นกินอะไร " ซึจิมิ กล่าว พร้อมกับหยิบเสื้อที่เริ่มแห้งแล้วมาใส่ ในขณะที่คาเอเดะ ปิ้งปลาอยู่
" ก็เห็นว่าชอบ เสียงในเกมส์นี่นา เลยเลียนเสียงซะหน่อย ฮะ ฮะ ฮ่า เมี๊ยว " คาเอเดะ พูดอย่างมีความสุข เธอกำลังยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ พร้อมกับปิ้งปลาไปด้วย แล้วกล่าวต่อ
" เอาล่ะ เสร็จล่ะ ซึจิมิ ลองกินดูสิ " คาเอเดะ ขยับเข้ามาใกล้ โดยที่ยังไม่ใส่เสื้อที่กำลังจะแห้งแล้ว ซึจิมิ ตกใจกับรูปร่างที่ผอมเพียวลมของคาเอเดะ อย่างมาก ดูเหมือนนักกีฬาที่ฝึกปรือ วิชามานานแสนนาน ถ้าให้พูด คาเอเดะคงเป็นสาย Agi dex แน่ๆ เลย รูปร่างถึงได้สมส่วนขนาดนี้
" มองอะไรย่ะ ซึจิมิ เมี๊ยว หลงสเน่ห์ชั้นแล้วเหรอ " คาเอเดะ พูดไม่พูดปล่าว เธอดึงซึจิมิ เข้ามาหอมแก้มด้วย พร้อมกับส่งปลาย่างในมือซ้ายให้ซึจิมิ ลองชิม ก่อนกลับไปนั่งที่ และใส่เสื้อนักศึกษา
ซึจิมิ ไม่นึกว่า คาเอเดะ จะรุกหนักขนาดนี้ เป็นเพราะที่นี่ไม่มีคนอื่นกระนั้นหรือ? ..........ซึจิมิ คิด
คาเอเดะ และ ซึจิมิ กินปลาย่างจนอิ่ม ก่อนจะสังเกตเห็น หนอนดิน ตัวใหญ่เท่าคนกำลังคืบคลานเข้ามา
สวบ สวบ สวบ
หนอนยักษ์ ตัวหนึ่งคลานผ่านหน้า ซึจิมิ และคาเอเดะไป มันกำลังเดินหน้าไปยังทางขึ้นไปชั้นบน ซึจิมิ รีบวิ่งตามทันที แต่ถูกคาเอเดะ ดึงเสื้อไว้
" นี่นายน่ะ ไม่กลัวอันตรายเลยรึ ตอนนี้เราต้องเคลื่อนไหวช้าๆเข้าไว้ " คาเอเดะ กล่าว พร้อมกับค่อยๆย่องไป สมกับเป็นเผ่าหูแมว เธอย่องอย่างไร้เสียงฝีเท้าแม้แต่นิดเดียว ค่อยๆตามหนอนยักษ์ตัวนั้นไป
วิ้ง วิ้ง วิ้ง 
เปรี๊ยง 
ตูม
ปรากฏว่า หนอนยักษ์ตัวนั้นกลายเป็นศพก่อนจะขึ้นไปบนชั้นบน โดยถูกหมาป่าสายฟ้า สามตัว ยิงเวทย์สายฟ้าเข้าใส่ คาเอเดะ ดึงมีดสั้นประจำตัวของตัวเองในทันที พร้อมกวักมือเรียก ซึจิมิ
" ทางนี้ ทางนี้ ซึจิมิ เมี๊ยว " คาเอเดะ เรียกซึจิมิ เข้ามาใกล้ตัว แต่ซึจิมิ กลับขยับเข้ามาใกล้ แต่ยังไม่แนบชิดกับตัวเธอ เธอจึงดึงซึจิมิ เข้ามาใกล้ยิ่งขึ้น ตอนนี้ทั้งสองแทบจะหายใจรดกัน
" เงียบไว้ " คาเอเดะ ชูนิ้วชี้ขึ้นมาป้องปาก พร้อมกับส่งเสียง ชู่วววววว
หมาป่าสายฟ้าสามตัว กำลังกินหนอนยักษ์เป็นอาหารว่าง แต่พวกมันต้องตัวสั่นด้วยความกลัวเมื่อกระต่ายตัวหนึ่งปรากฏกาย
" สแคว์แรปบิท!!! "คาเอเดะมีสีหน้าซีดเผือดทันที มันเป็นกระต่ายที่ดุร้ายซึ่งพบเห็นได้น้อยมากตามภูเขาใหญ่ แรงค์ความอันตรายของมันอยู่ที่ระดับ A
คาเอเดะ กุมมือของ ซึจิมิไว้แน่น ซึ่ง ซึจิมิ เองก็เริ่มรับรู้ถึงอันตรายจากออร่าที่เจ้ากระต่ายเปร่งออกมา
โฮกกกกกกกกกกก
สแคว์แรปบิท คำรามก้อง มันโดดเข้ามาด้วยความเร็วสูงจนสายฟ้าของ หมาป่าสายฟ้าทำอะไรไม่ได้ พร้อมกับเตะเสยคางหมาป่าสายฟ้าตัวหนึ่ง ด้องในทันที ก่อนจะหมุนตัวกลับลำกลางอากาศ และกลิ้งตัวเข้าไปรัวหมัดใส่ หมาป่าสายฟ้าอีกสองตัว
เอ๊งๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
หมาป่าสายฟ้า ร้อง เอ๊ง ด้วยความเจ็บปวดจากหมัดของมัน แล้วพยายามวิ่งหนี แต่ไม่ทันไร เจ้าสแคว์แรปบิทก็ตามทัน แล้วเตะไปที่คอของหมาป่าทั้งสองอย่างแม่นยำ
ปึก กร๊อบ
หมาป่าสายฟ้าล้มลงไปสลบคาที่ หรือจะเรียกว่า ตายคาที่ดีละ ซึจิมิกำมือของคาเอเดะไว้แน่นขึ้น เมื่อเสียงหัวใจกำลังเต้นรัวด้วยความกลัวที่ว่าจะไม่สามารถปกป้องคาเอเดะได้ จากสัตว์ประหลาดพวกนี้
สแคว์แรปบิทมองดูผลงานของมันอย่างพอใจ ก่อนที่จะเริ่มกัดกินซากศพของหมาป่าสายฟ้าทั้งสามตัว
โฮกกกกกกกกกกกกกกกก
เสียงคำรามจากสัตว์ประหลาดอีกตัวดังก้องขึ้น มันเป็นหมียักษ์ที่มีกรงเล็บใหญ่ไม่สมกับตัวเลย ตัวมันก็ใหญ่อยู่แล้วนะ แต่กรงเล็บข้างซ้ายของมันใหญ่กว่าหัวเสียอีก มันคือเบิร์นนิ่งแบร์ 1 ใน 10 เจ้าแห่งชั้น ที่จะปรากฏตัวตามตำนานเท่านั้น
สแคว์แรปบิท รีบคายอาหารที่มันเพิ่งกินเข้าไปเพื่อเตรียมรับการต่อสู้ หมียักษ์เบิร์นนิ่งแบร์ ไม่รอให้ สแคว์แรปบิท คายอาหารเสร็จ มันตะปบเข้าไปที่หัวของสแคว์แรปบิททันที
สแคว์แรปบิทกระโดดถอยหลังกลางอากาศ ก่อนจะพบว่า เท้าของมันทั้งสองข้างรู้สึกชา เมื่อมันมองไปที่เท้าก็พบว่าขาทั้งสองข้างของมันขาดไปเสียแล้ว ด้วยสกิล กรงเล็บลม ของเบิร์นนิ่งแบร์
มันล้มลงไปส่งเสียงครวญคราง ต่อหน้าเจ้าป่า อย่างเบิร์นนิ่งแบร์ เบิร์นนิ่งแบร์ไม่รอช้าเข้าเผด็กศึกทันที มันฉีกกระชากหัวของเหยื่อ ออกจากตัวอย่างง่ายดายราวกับปอกกล้วยเข้าปาก
เบิร์นนิ่งแบร์ที่เผด็กศึก สแคว์แรปบิทแล้ว มันก็สวาปามเนื้อกระต่ายในทันที เสียงเคี้ยวของมันดัง กร๊วบ กร๊วบ ดังไปทั่วทั้งดันเจี้ยน ตอนนี้มันยืนขวางบันไดที่จะไปชั้นบนอยู่
" ซึจิมิ พร้อมนะ เราจะวิ่งร้อยเมตรภายใน 10วิกัน" คาเอเดะ กล่าว พร้อมกับส่งสัญญาณให้ ซึจิมิ
"ไปได้ " คาเอเดะ วิ่งไวปานลมกรด ก็เธอเป็นเผ่าหูแมวนี่นา เธอวิ่งแล้วกระโดด ข้ามผ่านสิ่งกีดขวางที่เรียกว่า หมียักษ์ ไปแบบชิวๆ แล้ววิ่งขึ้นไปบนบันไดไปชั้นบนได้โดยง่าย
ทว่า.........
ซึจิมิ ที่วิ่งตามมาไม่ทัน กำลังจะเจอกับกงเล็บของ เบิร์นนิ่งแบร์ ซะแล้ว.......