เมื่อยามรัตติกาล

รุ่นพี่ จ้านสวีจี ยืนทอดสายตามองความมุ่งมั่น ที่ฉายชัดในแววตาของเหล่านักเรียนใหม่ ก่อนจะก้าวเดินอย่างมั่นคง ตรงไปยังอันดับหนึ่งของรุ่นอย่าง มาร์ค อันแลน "เจ้าหนุ่ม... มาอยู่กับข้า"

มาร์ค พยักหน้ารับคำทันที แต่ก็ไม่วายเอ่ยความต้องการที่ซ่อนอยู่แรงกล้าของเขา “หากมีโอกาส ผมขอประลองกับรุ่นพี่เป็นคนแรก”

จ้านสวีจี คลี่ยิ้ม จางๆ พลางยกมือขยับอาวุธที่ลอยอยู่ด้านหลังให้เข้าที่ "เรื่องนั้นไม่มีปัญหา หากเจ้าหรือใครก็ตามอยากจะ 'ประทับฝ่ามือ' ลงบนหน้าข้า ก็จงเอาชนะร่างเสมือนในสมรภูมิจำลองร่างข้าให้ได้เสียก่อน หากทำได้... ข้าจะรับคำท้าพวกเจ้า ด้วยตนเองแน่นอน"

คำประกาศกร้าวที่เต็มไปด้วยความมั่นใจนั้นจุดประกายไฟในดวงตา ของเหล่าอัจฉริยะทุกคน ให้ลุกโชนขึ้นมาทันที

ก่อนการคัดตัวดำเนินไปอย่างรวดเร็ว พร้อมพวก10อันดับแรก (ทำเวลาดีที่สุด) ต่างก็เลือกอันดับ ทีมบ้านที่ดีที่สุด ตามการยินยอมของทั้งสองฝ่าย

เหมือนจะมีเพียง ‘เชน’ อันดับ10 ที่มีปัญหา แม้แต่บ้านทีม10 ลำดับสุดท้ายไร้ทางเลือก ยังไม่อยากได้เชน หนุ่มผมขาวในตอนนี้เท่าใด

จ้านสวีจีปรายตามองเพื่อนร่างยักษ์ก่อนจะเอ่ยเย้า ปู้จิ้งอวิน ชายหนุ่มแข็งแรงแต่ท่าทางดูทึ่มทื่อ "หัวหน้าบ้านทีม 10... เจ้าจะไม่เอาเจ้าหนุ่มคนนี้จริงๆ หรือ?"

เสียงหัวเราะขบขันดังขึ้นรอบทิศทาง บางคนถึงกับหัวเราะจนตัวสั่นเมื่อเห็นว่าอันดับ 10 ถูกทิ้งเคว้ง เชนได้แต่ถอนหายใจพลางบ่นพึมพำ "พวกเจ้า จะฮาครืน อะไรกันนักหนา..."

แต่แววตารุ่นพี่จ้านสวีจี เห็นแววตาอาจารย์โจวยี้ ของมันมองเชน ก็พลอยให้รุ่นพี่หนุ่มวางมาด ประหลาดใจกับหนุ่มผมขาว ชื่อเชนคนนี้ขึ้นมาบ้าง ถึงกับทำให้อาจารย์ แรงค์ S ต้องมาดูอีกฝ่ายด้วยตนเอง

ปู้จิ้งอวิน ทำหน้าคิด พร้อมคำรามไปหาอันดับหนึ่งในรุ่นอย่างไม่พอใจ “เจ้าหุบปาก ไอ้อาวุธลอยได้” แล้วก็ถอนลมหายใจยาว ขณะกล่าวเหน็บแนม จ้านสวีจี พอให้สบายอารมณ์

“ช่วยไม่ได้แฮะ ข้าเลือกเจ้าหนุ่มก็ได้” เมื่อดึงตัวเชนไป แบบคนไม่อยากได้ ขณะตัวเชนถูกยก ลอยออกไป บ่นงึมงำน้อยๆ “เห็นผมเป็นถ้วยชา ยกถือหรือไงรุ่นพี่”

ขณะที่ปู้จิ้งอวินกำลังจะก้าวเท้ากลับที่พัก เขาก็เหลือบไปเห็นสายตาเว้าวอนของหญิงสาวสวมแว่นที่ยืนอยู่ข้างๆ เขาไม่รอช้า เอื้อมมือเตรียมจะคว้าตัวรินมาอีกคน "งั้นข้าขอใช้สิทธิ์เลือกแม่สาวคนนี้ต่อเลยแล้วกัน!"

"หยุดก่อนเจ้ายักษ์ปักหลัก!" รุ่นพี่หัวหน้าทีมบ้านหมายเลข 3 รีบโพล่งค้าน "เจ้ายังไม่ได้ถามความเห็นของนางเลยนะ กฎคือความยินยอมของทั้งสองฝ่าย!"

"ใช่ๆ!" คนอื่นๆ พยักหน้าเห็นพ้อง คะแนนอันดับบ้านทีมมีผลต่ออนาคตอย่างมหาศาล ใครๆ ก็รู้ว่าการเข้าทีม 10 คือการเอาอนาคตไปทิ้ง ทุกคนจึงคาดหวังให้รินปฏิเสธ

เชนที่ยังถูกหิ้วอยู่ลอบมองหน้ารุ่นพี่ริน เขาเองก็หวังให้นางเลือกทางที่ดีกว่า

"จินหมิง... เจ้ากล้าหาเรื่องข้าหรือ?" ปู้จิ้งอวินถลึงตาใส่หัวหน้าทีม 3

"กฎก็ต้องเป็นกฎ ปู้จิ้งอวิน!" จินหมิงตอบโต้แม้เสียงจะอ่อนลงเล็กน้อย เมื่อเห็นท่าทางเอาเรื่องของเจ้ายักษ์

ทว่าในวินาทีที่ทุกคนคิดว่านางจะปฏิเสธ รินกลับสูดลมหายใจ และเอ่ยเสียงหนักแน่น “อืมๆ ข้าตกลง ข้าเลือกบ้านทีม 10 ไปกับรุ่นพี่ ปู้จิ้งอวินแล้วกัน”

"เจ้าก็ได้ยินแล้วนะ!" ปู้จิ้งอวินยักคิ้วอย่างผู้ชนะ ก่อนจะรวบตัวรินมาไว้ข้างเชน ทั้งสองถูกเบียดจนหน้าแทบแนบชิดกัน

"รุ่นพี่... ทำไมไม่ปฏิเสธไปล่ะครับ?" เชนถามเสียงเบา

"นี่มันสิทธิ์ของฉันย่ะ!" รินถลึงตาใส่พลางกระซิบตอบ "อีกอย่าง... เห็นเจ้าทำสายตาอยากขับไล่ข้านัก ข้าก็จะดื้ออยู่ให้เจ้ารำคาญเล่นนี่แหละ!"

เชนที่เคยทำหน้าเฉื่อยชาถึงกับสะดุ้ง แววตาเริ่มมีความหวาดกลัวจางๆ เมื่อรู้ว่าโลกส่วนตัวอันสงบสุขของเขา กำลังจะมลายหายไป เพราะรุ่นพี่สาวคนนี้ที่เริ่ม 'กระแทกสีข้าง' เขาเล่นจนวิญญาณแทบจะหลุดจากร่าง

ทางด้าน อาเวย เขาได้แต่กำหมัดแน่นโดยไม่รู้ตัว ขณะมองเพื่อนรัก และรุ่นพี่สาวที่ดูสนิทสนมกันเกินเหตุ

ปู้จิ้งอวิน พลางแนะนำศิษย์รุ่นพี่ให้พวกเขาได้รู้จัก แต่เหมือนว่า อาเธอร์ ที่มาจากบริษัท เซ็นทีเนล โกลบอล มันจะเผยความไม่พอใจออกมาชัด ที่แค่นเสียง ชิ! อย่างไม่พอใจแล้วเลือกที่พักไปคนแรก

ปู้จิ้งอวิน ที่เป็นหัวหน้า บ้านทีมลำดับ10 พลางส่ายหัวน้อย คล้ายว่าทีมพวกเขาจะไม่ค่อยลงรอยกันเท่าใด บ่นพึมพำเล็กๆ “คะแนนรวมพวกเรา เกี่ยวข้องกับคะแนนทีมเสียด้วย”

รุ่นพี่วิลเลียมของทีม10 พลางเดินเข้ามากอดคอเชน ที่เห็นอีกฝ่าย กับสาวน่ารักข้างๆ ยังพอฟังพวกเขาอยู่บ้าง “เราไปเดินดูโรงฝึกกันหน่อยดีหรือไม่ น้องชาย?”

เชนไม่ได้ปฏิเสธ ขณะฟังรุ่นพี่วิลเลียม พร้อมรุ่นพี่หญิงท่าทางใจดีอีกคน กล่าวอธิบายอย่างออกรสออกชาติ เกี่ยวกับทุกคน ที่เริ่มต้นอย่างเชนตอนนี้ จะมีคะแนนอยู่ที่ตัวคนละ 1000 แต้ม!

เมื่อเปิดจอมอนิเตอร์ อันดับเรียลไทม์ ก็เหมือนเริ่มมีบางคนคะแนนขยับ พุ่งขึ้นเลยเขตหลักพันกันไปบ้างแล้ว เมื่อเสียงอีกฝ่ายกล่าวอธิบาย “แค่ทำแต้มยกน้ำหนัก ก็สามารถเพิ่มแต้ม ตามคะแนนอันดับ ฮันเตอร์คนอื่นๆ ไปได้เช่นกัน… เจ้าลองหน่อยไหม?”

ขณะพวกเขาไม่ได้ลงรายละเอียดลึก พลางคลี่ยิ้มเล็กๆ

เชน ลอบกลืนน้ำลายลงคอ อึก! ที่เห็นรุ่นพี่รินไปยกน้ำหนัก ซึ่งคะแนนทีม มันจะช่วยกันดึงอันดับขึ้นไป ทว่าทีมที่ ไม่สามัคคีแบบนี้ น่าจะเป็นหายนะมากกว่า

เขาถึงกับหัวเราะแห้งๆ ออกมากับตนเอง ‘เหอะๆ งานนี้ไม่ใช่แค่ ยากแล้วมั้ง นี่มันเป็นไปไม่ได้ชัดๆ’