จากนั้นมือของอิงอิงก็เอื้อมมาถอดผ้าคลุมศีรษะออกถึงกระนั้นเ้าโจรก็ยังไม่เห็นใบหน้าของนางอยู่ดี
หลี่หยางเฉิงเบิกตาโพลงด้วยความใแม่นางน้อยนั่นกำลังแก้ผ้าต่อหน้าเขา ผ้าคลุมที่หวงแหนนักหนานั่นก็ถอดด้วย
ชายหนุ่มสะบัดหน้าหนีหันหลังออกอย่างรุนแรงหัวใจสั่นระริกจวนจะหลุดออกจากอก อิงอิงเงยหน้ามองตามเสียงการเคลื่อนไหวนั่นแต่ก็ไม่ได้เจออะไร จึงลงไปชำระกายในลำธารใสสะอาด
แม่ทัพใหญ่หันกลับมาอีกครั้งพบเจอแผ่นหลังเปลือยเปล่าเช่นเดิม เพิ่มเติมคือตอนนี้กำลังแหวกว่ายในน้ำราวกับนางมัจฉาจ้องจะล่อลวงบุรุษ ขนาดเขาเห็นแค่แผ่นหลังยังเฝ้ามองจนตาแทบจะหลุดหากหันหน้ามา เขาไม่ต้องก้มลงแทบเท้านางเลยหรือ
ไม่รู้ว่าทำไมเขาจึงมั่นใจนัก ว่าปลาน้อยในลำธารนั่น จะงามล้ำเหนือสตรีใดบนแผ่นดิน
ฝ่ามือหนาเอื้อมไปกอบกุมหน้าอกของตนเองนี่อันใดกัน ตัวเขาอยู่ในศีลธรรมอันดี สตรีไม่เคยแตะต้องราวกับพระสงฆ์แค่เห็นนางกำลังว่ายน้ำถึงกับจิตใจหลุดลอยไม่อยู่กับตัวเอง
บัดซบบัดซบที่สุดกับการที่เขาหาสถานที่ฝึกวรยุธเพื่อย่อยข้าวหน้าไก่แต่ดันมาเจอ เอ่อ ของดีเข้าจนได้
เงาตะคุ่มด้านหลังหายไปสงบสติอารมณ์ประกอบกับอิงอิงชำระร่างกายแล้วเสร็จก็ก้าวขึ้นมาจากน้ำ ชุดชั้นแรกสีขาวแนบเนื้อทรวดทรงสะโอดสะองเห็นชัดทั้งเอว ทั้งสะโพก พนันได้เลย หากเ้าโจรราคะนั่นเห็นคงหน้ามืดเป็ลมคาต้นไม้
รุ่งขึ้นกิจวัตรประจำวันของนายทั้งสามในจวนก็เป็เหมือนเดิม ตอนเช้าท่านแม่ทัพลอยหน้าลอยตามารับอาหารเช้าพร้อมมารดาและน้องสาวตอนเที่ยงให้คนนำไปให้ในกองทัพ ตกเย็นก็ไปแอบดู เอ๊ย ไปแอบสืบแถว ๆ ห้องครัวว่านางแอบใส่สิ่งใดลงไปในอาหารหรือไม่
ส่วนที่เพิ่มเติมมาก็จะมีการเรียนภาษามือ...ฮะแฮ่ม เรียนเพื่ออยากสื่อสารภาษาอื่น ที่ไม่ใช่ภาษาแคว้นก็เท่านั้น
นับจากวันเรียนภาษามือวันแรกจนวันนี้ก็สิบวันเต็ม ๆ จะเรียกได้ว่าเรียนไปถึงขั้นเป็ผู้เชี่ยวชาญเลยก็ว่าได้
"วันนี้พี่เสี่ยวอันไม่สบาย ให้อิงอิงไปตลาดกับข้าแทนได้หรือไม่เ้าคะท่านแม่"
หลี่หลินเหยาเอ่ยกับมารดายามนี้แดดร่มลมตก เหมาะกับการออกไปหาสหายตามนัดเสียจริง
"เอาสิ อิงอิงเื่ผ่านมานานแล้ว เ้าก็ออกไปเปิดหูเปิดตาเสียบ้าง"
"นั่นสิ หากให้แม่นมจวงออกไปด้วยคงร้อนจนเป็ลมแน่ อิงอิงออกไปกับข้าเถิดนาน ๆ ที"
'เช่นนั้นก็ได้เ้าค่ะ' ถูกตื๊อหนักเข้าบ่าวตัวน้อยจึงต้องจำใจตอบรับอย่างเสียไม่ได้
"เ้าว่าข้าเหมาะกับสีใด"
อีกราวครึ่งชั่วยามก่อนถึงเวลานัดของหลี่หลินเหยานายบ่าวสองคนจึงพากันมาร้านขายเสื้อผ้าชั้นดีที่ใหญ่ที่สุดของเมืองหลวง
เมื่อได้ยินคำถามอิงอิงจึงนำผ้าหลากสีมาทาบทับที่ตัวของเ้านาย เทียบสีกับตัวคุณหนูเล็กไปเรื่อย ๆจึงได้มาสามผืน สีม่วงอ่อน สีเหลืองนวล และสีกลีบบัว
"เลือกได้ดียิ่ง ทุกสีขับผิวข้ายิ่งนัก แล้วเ้าเล่า อยากได้หรือไม่ข้าจะซื้อให้ซักผืน"
'ไม่เป็ไรเ้าค่ะ ข้าเป็เพียงบ่า....'
"เ้าก็เลือกซักผืนเถิด ถือเสียว่าเป็ค่าตอบแทนที่ทำงานในจวนข้าน้องหญิงพี่จะจ่ายให้เอง"
อิงอิงส่ายหน้าไปมาแล้วยกมือสื่อสารยังไม่ทันจบประโยคแม่ทัพใหญ่หลี่หยางเฉิงก็เดินเข้าร้านมาพอพูดแทรกพอดี
"พี่ใหญ่เลิกงานแล้วหรือเ้าคะ วันนี้อาจจะไม่มีของอร่อยที่จวนเพราะน้องยึดตัวอิงอิงมาเดินตลาดวันนี้"
"อืม ใช่ เลือกผ้าต่อเถอะ พี่รอที่รถม้า"
ปากก็พูดกับน้องสาวแต่สายตากลับมองสตรีในผ้าคลุมตาไม่กระพริบ ราวกับเจอแรงดึงดูดอะไรบางอย่าง ทั้ง ๆที่นางก็ไม่ได้เงยหน้าขึ้นมาเลย
"คุยกับน้อง แต่ตามองอะไรอยู่เ้าคะ"
หลี่หลินเหยากระเซ้าพี่ชายเบาๆ เขาจึงละสายตาแล้วเดินไปที่รถม้าทันที
"จุจุจุ ท่านแม่หาทั้งสาวใช้อุ่นเตียงทั้งสตรีมีชาติตระกูลให้มากมายกลับไม่ต้องตาต้องใจมาจดจ้องกับคนสำคัญของข้ากับท่านแม่เสียได้ พี่ชายนะพี่ชาย"
โดยสรุปแล้ววันนั้นเ้านายสาวบังคับให้เลือกผ้าอิงอิงที่เกรงใจยิ่งนักจึงใช้นิ้วชี้มั่วซั่วจนไปตกบนผ้าสีน้ำเงินอมเขียวมาหนึ่งผืนหลังจากจ่ายเงินแล้วเสร็จจึงออกมา และคิดจะพากันไปหาสหายที่เหลาอาหารขึ้นชื่อทันที
"พี่ใหญ่ ท่านจะไปเหลาม่านหลีกับน้องหรือไม่ น้องนัดสหายไว้ที่นั่น"ก่อนขึ้นรถม้า คุณหนูเล็กเอี้ยวหลังมาถามพี่ชายในไส้ ถ้าหากไป เหลาอาหารคงแตก
พี่ชายนางทั้งหล่อเหลาสง่างาม ไม่มีผู้ใดไม่ชอบบรรดาสาวเล็กสาวใหญ่คงมาจับจองที่นั่งกันเต็มร้านอาหารนั่น
"ไม่ล่ะ ว่าแต่วันนี้ที่จวนมีอะไรกินเล่า"
คำแรกตอบน้องสาวคำหลังถามแก่นางที่ยืนอยู่ถัดไป เมื่อคนน้องเห็นเช่นนั้น จึงใช้ศอกสะกิดคนข้าง ๆ
"พี่ชายข้าถามว่า ที่จวนมีอันใดกินบ้าง"
เหอะสตรีน่าตาย มีคนมากมายแบกหน้าเข้ามาทักทายข้าก่อนด้วยซ้ำแต่เ้า ข้าพูดด้วยยังก้มหัวไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมาอีก เหอะ!!!
'ก่อนจะออกมา ข้าหุงข้าวสวย ปลานึ่งมะนาว เนื้อย่าง น้ำจิ้มเผ็ดไก่ผัดถั่วลิสง น้ำแกงหัวไชเท้าเ้าค่ะ'
ดูเอาเถิดขนาดพูดไม่ได้ ยังไม่รู้ว่าจะกลัวอันใดนักหนา ยังไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมาสบตาคนถามเลย
"หืมมม เนื้อย่างหรือ ทำเอาข้าไม่อยากไปหาสหายเสียแล้วสิ พี่ใหญ่นางบอกว่า... พี่ใหญ่!!!"
ท่านแม่ทัพใหญ่ควบม้าไปถึงจวนจากนั้นก็รีบสาวเท้าเข้าไปหามารดาในห้องโถง เอ่ยคำพูดแปลกประหลาดกับมารดา
"ท่านแม่ ข้าไม่หล่อเหลาหรือขอรับ!!!"
-------
ตอนหน้าเค้าขออั่งเปา 3 อั่งเปาน้า มี NC อิอิ
37K
