มนต์ดำ อาถรรพ์ อารมณ์ (ฉบับเซ็นเซอร์)

      กายอวบอัดกระตุกแรง  ใบหน้าขาวเนียนที่ไร้สิวสะบัดไปมา  พร้อมเปลือกตาที่ปิดพริ้ม  ริมฝีปากอิ่มเผยอออก  เพื่อปลดปล่อยเสียงครวญที่สะท้อนถึงอารมณ์รัญจวน 

“ ฮ้า…..” 

       เหตุเพราะจ๋ารู้สึกว่ามีบางอย่างทิ่มทะลวงเข้าสู่ภายใน  แน่นอนว่ามันไม่ใช้นิ้ว  เพราะพื้นผิวสากหยาบและนิ่มกว่า  แถมยังถูกห่อหุ้มด้วยน้ำลายและความอุ่นร้อน  ซึ่งถ้าเดาไม่ผิด  เจ้าสิ่งนั้นก็คือ “ลิ้น” 

“ อื้อ  ยะ  อย่าทำแบบนั้น ”

       ยอดเองก็อยากถามกลับเช่นกันว่า “ถ้าไม่อยากให้ทำ” แล้วจะกดศีรษะพร้อมจิกเส้นผมของเขาทำไม  แต่สุดท้ายก็สงบปากไว้  เพื่อแยงลิ้นรุกรานต่อไป 

“ อืม  เท่าที่ได้ล่วงล้ำ  ก็พอจะรู้ว่าแน่นโคตร  แบบนี้ชัดเลยว่าซิงเปอร์เซ็นต์ ”

       ทางด้านแมนเองก็เหมือนจะสนใจจ๋าอยู่เหมือนกัน  เพราะแม้จะกระหน่ำใส่คุณนายศรีสมร  แต่สายตากลับจ้องมองสาวแว่นร่างอวบอยู่ตลอด  ปากก็พึมพำเบาๆ 

“ โอ้ว  หน้าของน้องจ๋าโคตรเอ๊กส์เลย ”

       ยอดนั้นก็สมกับเป็นเสือร้ายบนสังเวียนรัก  เพราะนอกจากมีกายใจที่พร้อมสรรพ  ลีลาก็ไม่เป็นสองรองใคร  เลยใช้ลิ้นชอนไชอยู่หลายกระบวน  ซึ่งมีทั้งหนักเบาสลับช้าเร็ว  บางครั้งก็หมุนวนเป็นวงกลมดุจควงสว่าน  ราวกับจะชำแรกแทรกให้ถึงแก่น  เล่นเอาจ๋าถึงสั่นสะท้านไปทั้งกาย  และร้องครวญครางไม่ขาดปาก 

“ โอ้ว  อู้ว  อื้อ  ซี้ด…..”

        ขณะที่จิตของจ๋าเตลิดไกล  สายตาที่หรี่ต่ำก็เหมือนจะเห็นร่างใหญ่โตของบุรุษผู้หนึ่งมุ่งตรงเข้ามาใกล้  ก่อนจะคุกเข่าใกล้ใบหน้า  แล้วระเบิดอารมณ์ 

“ อะ  โอ้ว  มะ  ไม่ไหวแล้ว ” 

“ ว้าย ” จ๋ารีบเบือนหน้าหนี  แม้จะไม่เห็นรูปโฉมของบุรุษโฉด  แต่จากรูปร่างและน้ำเสียง  ก็ทำให้รู้ว่านั่นเป็นนายแมนไม่ผิดแน่ 

“ ไอ้ห่า  มึงมาแย่งเหยื่อกูได้ไง  ไปจัดการนังคุณนายนั่นสิวะ ” ยอดแอบเคืองจนเงยหน้าขึ้นมาด่า  แต่ไม่อาจหยุดแมนที่กำลังกระตุกเอว  เพื่อปลดปล่อยความบ้าคลั่งให้หมดหลอด  ปากก็อ้อนวอน 

“ โธ่  พี่  เห็นใจกันบ้างสิ  ผมน่ะอยากเล่นน้องจ๋าตั้งแต่ทีแรกแล้ว  แต่ดันต้องมาช่วยคุณนายก่อน  เลยลงเอยแบบนี้ ”

      ยอดมองหนุ่มรุ่นหลานนิ่งๆ  ดวงตาแข็งกร้าวด้วยความโกรธเกรี้ยวดูจะอ่อนลง  ก่อนกลับกลายเป็นให้อภัย 

“ โอเค  ไม่ว่ากัน  แต่กูต้องได้นังเด็กแว่นนี่เป็นคนแรก  เข้าใจมั้ย ” 

“ อู้ว  ขะ  เข้าใจครับ ” แมนครางดังอีกที  ก่อนจะโยกเอวเป็นจังหวะ  เพื่อหวังจะรีดความเสียวซ่านออกมาให้มากที่สุด

………………………….

       ระหว่างที่สงครามรักกำลังดำเนินไปอย่างเร่าร้อน  ซิ้มและคิดก็ได้มาถึงคฤหาสน์ของศรีสมร  พร้อมพกพาความรู้สึกอยากช่วยอย่างเต็มที่  รอบกายห้อมล้อมไปด้วยชายฉกรรจ์ร่างล่ำสันถึงหกคน 

“ ไปช่วยนังหมอนกัน ” 

“ คะ  ครับ ” หกชายฉกรรจ์ที่เป็นกรรมกรรับคำแบบงงๆ  ในใจนึกสงสัย 

“ อะไรของคุณซิ้มเนี่ย  คุณนายศรีสมรจะมีภัยได้ไง  ใครจะกล้าทำอะไรเธอ ”

        แต่ด้วยความที่ซิ้มเป็นเพื่อนสนิทของเจ้านาย  เหล่ากรรมกรจึงไม่กล้าขัด  และยอมเดินตามมาติดๆ  ทว่าในระหว่างทาง  หนุ่มคนหนึ่งที่ทะเล้นสุด  ก็แอบสะกิดเพื่อนที่อยู่ใกล้ๆ 

“ แต่จะว่าไป  หุ่นของคุณซิ้มนี่ก็ไม่เบาเหมือนกันนะ  ดูสิ  นมเป็นนม ตูดเป็นตูดเชียว ” 

“ เฮ้ย!  ไอ้ห่า  อย่าพูดดังสิ  เดี๋ยวแกได้ยิน  จะโมโหจนไปฟ้องคุณนายให้ไล่เราออก ” 

“ เออ  ไม่พูด  ก็ได้วะ  แต่ยังไงซะ  ต้องเพ่งมองนางต่อไป  ก็ใครอยากให้เกิดมาขาวเอ๊กส์ซะขนาดนั้น ” กรรมกรจอมทะเล้นยังพล่ามต่อ  ดวงตาที่เพ่งมองซิ้มแฝงแววหื่นกระหาย

        ถึงกรรมกรทะเล้นจะไม่พ่นออกมา  ห้าชายที่เหลือก็แอบคิดไม่ต่างกัน  ด้วยซิ้มชอบแต่งตัวล่อตาจนไม่น่าจะมีชายใดปฏิเสธการขึ้นเตียงร่วมกับเธอ 

“ คุณซิ้มแม่งโคตรขาวเลย  ได้ซักที  จะเป็นพระคุณ ”

       ทว่าคนที่ถูกจ้องประสงค์ร้าย  กลับไม่สำเหนียกเลยซักนิดว่ากำลังตกเป็นเป้าหมายของกลุ่มชายหื่น  เนื่องจากมัวแต่ห่วงเพื่อนสาว 

“ ยัยหมอนจะปลอดภัยมั้ยนะ  เพราะถ้านางเป็นอะไร  คนที่ผิดก็คือเรา  ด้วยมัวแต่ชักช้าจนช่วยมันไม่ทัน ”

        เนื่องจากคฤหาสน์อยู่ไม่ห่างจากโรงสี  ทุกคนจึงไปถึงที่หมายอย่างรวดเร็ว  และพิรุธแรกที่ปรากฏก็คือ “ประตูที่เปิดกว้าง”  ทำให้หกกรรมกรเริ่มจะเชื่อ 

“ เอ  หรือคุณซิ้มจะพูดจริง ”

        เมื่อเป็นเช่นนี้  ทุกคนจึงกระชับอาวุธที่อยู่ในมือ  อันได้แก่ไม้กระบอง  แม้แต่ซิ้มเองก็ยังมีไม้กวาดด้ามสั้นคอยเป็นตัวช่วย  ทว่าหนึ่งเดียวที่ไร้ศาสตราคือนายคิด  ด้วยหมอนี่ขี้ขลาดเป็นที่สุด  แถมยังเกาะหลังซิ้มอยู่ตลอด 

“ พี่ซิ้มแน่ใจแล้วเหรอครับ  ผมว่าเรานั่งรอ  และเรียกตำรวจมาช่วยดีกว่า ”

        อันที่จริงซิ้มเองก็อยากทำแบบนั้นเหมือนกัน  แต่พอเจอเหตุอุบาทว์ที่จ่าหม้านก่อกับเธอเมื่อชั่วโมงก่อน  ก็เกิดวิกฤติศรัทธาขึ้นมาทันที 

“ ไม่ต้องพึ่งตำรวจหรอก  แค่พวกเราก็เอาอยู่  ดูสิแต่ละคนกล้ามเป็นมัดทั้งนั้น ” 

“ แล้วถ้าฝ่ายนั้นมีปืนล่ะครับ  คุณซิ้ม ” กรรมกรจอมทะเล้นเอ่ยถาม  ทำให้ทุกคนเริ่มนึกถึง  แถมนายคิดยังคอยช่วยแทรก 

“ อีกประการ  ผมเป็นแค่เซียนคอมผอมแห้งแรงน้อย  น่าจะไม่มีประโยชน์ในครั้งนี้ล่ะมั้ง  งั้นขอตัวก่อนนะครับ ” แต่ไม่ทันที่นายคิดจะได้เผ่นหนีสมใจ  ซิ้มก็ดึงคอเสื้อเอาไว้ 

“ หยุดเลย  อย่ามาเนียน  มาด้วยกัน  ก็ต้องไปด้วยกัน  ส่วนเรื่องปืนไม่ต้องห่วง  ยัยหมอนบอกชั้นมาแล้วว่าคนร้ายมีแต่มือเปล่า ”

          หกกรรมกรมองหน้ากันเองแบบคนเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง  สุดท้ายก็ตกลงใจจะลุยด้วยกัน  เพราะถ้าศรีสมรเป็นอะไรไป  พวกเขาคงตกงานจนไม่มีเงินไปเลี้ยงลูกเมีย  จึงมีแค่นายคิดที่ร้องค้าน  ซึ่งก็ไร้ผล  แถมยังถูกซิ้มลากตัวไปด้วย  เลยได้แต่ร้องครางเสียงอ่อย

“ อย่าไปเลย  รอตำรวจเถอะ ” 

………………………….

         ทันทีที่แปดชีวิตเข้าสู่คฤหาสน์  ก็พบกับความบ้าคลั่ง   เนื่องจากมีเพื่อนกรรมกรหลายคนนอนระเกะระกะ  แถมบางคนยังเปลือยเปล่า 

“ มันอะไรกันเนี่ย  เฮ้ย!  นั่นพี่อ้วนนี่หว่า ” กรรมกรทะเล้นตกใจ  ทำให้ทุกคนหันไปมองตาม 

“ เออ  จริงด้วย  แล้วทำไมถึงมานอนสลบตรงนี้  หรือว่า…..” 

“ เขาโดนคนร้ายเล่นงาน ” ซิ้มผู้ที่เป็นหัวหน้ากลุ่มสรุป  ซึ่งทุกคนก็เห็นด้วย 

“ อืม ”

        ทันใดนั้นเอง  ทั้งแปดชีวิตก็ได้ยินเสียงประหลาดแว่วมาตามลมโดยไม่ได้นัดหมาย 

“ โอ้ว  อ้า  ยะ  อย่า ”

         ด้วยความที่ทุกคนล้วนมีประสบการณ์  จึงไม่ใช่เรื่องยากที่ตีความ  เลยพยายามเงี่ยหูฟังอย่างตั้งใจ  ส่วนคนที่ร้อนใจสุด  เห็นจะหนีไม่พ้นซิ้มที่ตอนนี้สองแก้มเริ่มแดงก่ำ 

“ ดังมาจากตรงไหนกันนะ ”

        เหมือนนายคิดจะประสาทรับรู้ดีที่สุด  จึงชี้ไปยังห้องหนึ่งที่มีประตูเปิดแง้มอยู่ครึ่งค่อน 

“ ตรงนั้นแน่ ” 

“ ดี  รีบเข้าไปช่วยเลย ” ซิ้มพุ่งไปยังจุดหมายทันที  แต่กรรมกรวัยกลางคนที่อาวุโสสุดรีบดึงแขนเอาไว้ 

“ เดี๋ยวก่อนครับ  คุณซิ้ม ” 

“ ห้ามทำไม  รีบไปช่วยยัยหมอนสิ ” ซิ้มขึ้นเสียง  ก่อนจะสะบัดแขน  หวังให้หลุดจากการเกาะกุม  แต่แรงกำของอีกฝ่ายแน่นเกินไป  จึงทำไม่สำเร็จ 

“ ช่วยน่ะช่วยแน่  แต่ถ้าหุนหันเข้าไปโดยไม่รู้สี่รู้แปด  พวกเราจะตุยกันหมดนะครับ ” กรรมกรวัยกลางคนเตือนสติ 

“ ใช่แล้ว  ดูท่าทีก่อนเถอะครับ ” กรรมกรทะเล้นเสริม 

“ จริงด้วย  มันอันตรายเกินไป  รอตำรวจดีกว่า ” แน่นอนว่านายคิดยังปอดแหกไม่เลิก  จึงโดนทุกคนหันมามองแรง  ทำให้หงอลงทันควัน 

“ แฮะ  แฮะ  ก็นะ  เซียนคอมต้องเลือกทางที่ปลอดภัยไว้ก่อน  เพราะไม่ถนัดใช้กำลัง ”

         เมื่อกำราบหนุ่มไอทีจอมป๊อดได้  ซิ้มก็พยักหน้ารับ  แล้วย่องไปยังห้องเกิดเหตุ 

“ โอเค  ตกลงตามนั้น ” 

         แม้จะอยู่ห่างเพียงไม่กี่ก้าว  แต่ด้วยความกดดัน  ตื่นเต้นและหวาดกลัว  เลยทำให้ระยะทางดูจะยาวไกลกว่าปกติ 

“ เฮือก ”

      ทันใดนั้นเอง  มวลหมู่สมาชิกก็ได้เสียงครางของหญิงสาวดังแทรกออกมาแบบชัดถ้อยชัดคำ

“ โอ้ว  ซี้ด……อย่าเลียตรงนั้น  หนูเสียว ”

        เพียงแค่นี้ก็ทำให้ทุกคนรู้ว่าจะมีอะไรรออยู่หลังประตู  ก่อให้เกิดความตื่นตระหนกที่แอบเจืออารมณ์วาบหวามอยู่หน่อยๆ  แต่เพื่อช่วยเหลือคุณนายศรีสมรให้ปลอดภัย  ทั้งหมดจึงจำต้องเดินต่อไป

         และเมื่อถึงจุดหมาย  ก็เป็นซิ้มที่เข้าไปใกล้เป็นคนแรก  มือที่ยื่นไปจับลูกบิดเกิดสั่นเทาอย่างประหลาด  เธอเลยต้องพยายามบังคับมัน  เพื่อผลักประตูบานนั้นให้เปิดกว้างขึ้น  แล้วชะโงกหน้าเข้าไปดู  ทำให้พบกับฉากสวาทที่บาดตาที่สุดจนเกือบเผลอกรีดร้องออกมา 

“ ว้าย!  ตายแล้ว ”

สามารถติดตามงานเขียน ณ.ปัจจุบันและในอนาคตของผมได้ที่เพจ Jalando นักเขียนดาร์คไซด์ได้ที่ลิงค์ด้านล่างครับ

https://www.facebook.com/jalando.darksidewriter.version2