Episode
|15|
อาจจะรักกันแล้วจริงๆ NC
“ค..คุณฟินิกซ์..นี่เรากำลังจะไปที่ไหนกันคะ อึ่ก ฉันกลัว..”
“จะกลัวทำไมล่ะ ฉันก็อยู่นี่”
“แต่มันมืดนี่คะ”
“มืดแหละดีแล้ว คนจะได้มองไม่เห็นไง”
“…..”
“หรือว่าเธอชอบให้คนมองเห็นเราแก้ผ้า?”
“ป..เปล่านะคะ!! ใครจะชอบเล่า..”
หญิงสาวที่ถูกอุ้มพาดบ่าเอ่ยพลางเบี่ยงหน้าหนีไปทางอื่นด้วยความเขินอาย ก่อนที่หนุ่มหล่อจะกระตุกยิ้มบางและยอมปล่อยเธอลงสู่พื้นดิน ในตอนนี้บรรยากาศมันช่างดีเหลือเกิน
โดยรอบข้างรายล้อมไปด้วยผืนหญ้าและป่าไม้ ตรงที่เธอกับฟินิกซ์ยืนอยู่นั้นคือ้าของหุบเขาที่ลาดชัน หากมองลงไปก็จะเห็นว่าด้านล่างมันคือเหวลึกที่น่ากลัวเหลือเกิน ความเยือกเย็นเริ่มทำให้ผิวของเธอขนลุกซู่
จู่ๆภาพเหตุการณ์บางอย่างมันก็ย้อนกลับมา ทั้งบรรยากาศ สีในฉาก องค์ประกอบทุกอย่าง เหมือนกับว่าเธอเคยเห็นที่ไหน..
“อะอ๊าาาาาาาา!!!”
“ชอบไหมล่ะ หื้ม.. เธอน่าจะชอบอะไรที่มันเร้าใจแบบนี้นะ ลองมองลงไปด้านล่างสิ”
“ปล่อยฉันนะคะคุณฟินิกซ์ อื๊ออออ!! ฉ..ฉันกลัวว่าฉันจะตก”
“ไม่ตกหรอก ฉันจับเธอไว้อยู่นี่ไง”
“แต่ฉัน..”
“หึ.. เชื่อใจฉันสิว่าฉันไม่ปล่อยให้เธอตกหรอก หลับตาลงและก็ครางออกมาให้ฉันได้ยินก็พอแล้ว โซเฟีย..”
ใช่.. เพราะนี่มันคือตอนที่เธอเคยเปิดการ์ตูนของพี่กวางอ่าน มันเป็ฉากที่ฟินิกซ์กำลังมีอะไรกับโซเฟียครั้งแรก
แล้วมันจะเป็ไปได้ยังไงที่บทของนางเอก..จะกลายมาเป็บทของสาวใช้อย่างเธอ เดี๋ยวนะ หรือว่าเหตุการณ์นั้นมันเคยเกิดขึ้นมาแล้วงั้นเหรอ?
“ค..คุณฟินิกซ์คะ ฉันมีเื่สำคัญจะถามค่ะ”
“หื้ม ว่าไงล่ะ”
ชายหนุ่มที่ยืนเปลือยเปล่ากำลังใช้ผ้าขนสัตว์หนาๆมาคลุมไหล่ให้เธอ ซึ่งตอนนี้เกรซก็เปลือยร่างกายทั้งหมดเช่นเดียวกัน เขาพยายามระงับความ้าทางเพศอยู่ทุกวินาที เมื่อเห็นอะไรต่อมิอะไรของหญิงสาว
“ถ้าฉันถามออกไป คุณห้ามโกรธนะคะ”
เกรซเริ่มกดหน้าลงอย่างจริงจัง สีหน้าของเธอในตอนนี้ดูไม่สู้ดีเอาสักเท่าไหร่ เธอกลัวคำตอบนั้นเหลือเกิน..
ขนาดพล็อตที่ยังไม่เขียนลงเว็บการ์ตูน มันก็ได้เกิดขึ้นในโลกนี้จริงๆ แล้วถ้า..สิ่งที่พี่กวางวาดลงเว็บแล้วล่ะ? มันจะไม่เคยเกิดขึ้นได้ยังไงกัน ฟินิกซ์กับโซเฟีย..ต้องเคยมีอะไรกันแล้วสิ
“หึๆ ทำไมเธอถึงได้ทำหน้าเครียดขนาดนี้”
เขาเอ่ยพลางยื่นหน้าเข้ามาคลอเคลียแก้มขาวเนียน สองมือหนาเอื้อมเข้าไปโอบเอวบางจนเธอรู้สึกประหม่า
“เอ่อ.. ก็..”
“จะถามอะไรก็รีบๆถามมาสิ ไอ้น้องชายของฉันมันแข็งสู้กับอากาศหนาวๆที่นี่ได้ไม่นานนะ เดี๋ยวมันก็หดเอาหรอก หึ..”
“…..!!!”
ประโยคกลั้วหัวเราะที่แฝงไปด้วยความกล้ำกลืนเอ่ยออกมา นั่นจึงทำให้เกรซเลื่อนสายตาลงมองด้านล่าง และเธอก็เห็นว่าท่อนลำขนาดใหญ่กำลังถูไถตรงท้องน้อยของเธออยู่ มันกำลังแข็งผงาดได้ที่ราวกับรอการปลดปล่อย
ดวงตากลมโตที่เริ่มฉายชัดถึงความเขินอายสุดขีดเงยหน้าขึ้นมามองเ้าตัว ก่อนที่เธอจะตั้งสติและรีบปาคำถามสำคัญออกไป
“คุณฟินิกซ์.. เอ่อ..”
“…..”
“คุณ..เคยมีอะไรกับ..”
เฮ้อ.. ฉันจะบ้าตายอยู่แล้ว คำถามนี้มันไม่ควรถามออกไปเลย
“กับ?”
“ก..กับคุณโซเฟียไหมคะ!?”
ท้ายที่สุดคำถามนั้นก็ได้ถูกถามออกไปจนได้ นั่นจึงทำให้ฝ่ายที่ถูกถามแน่นิ่งไปชั่วขณะ ฟินิกซ์จ้องมองใบหน้าแดงฉานที่เบือนหนีออกไปอีกทาง ก่อนจะกระตุกยิ้มเพราะรู้เหตุผลอะไรบางอย่าง
ชึบ
เขาจึงเอาปลายนิ้วเชยคางเรียวให้หันกลับมา ใบหน้าหล่อโน้มลงไปใกล้กับเธอมากยิ่งขึ้น ดวงตาคมหรี่เพื่อจ้องมองเธอแน่วแน่
“นี่เธอหึงฉันเหรอเกรซ ทำไมถึงถามล่ะ”
“อะเอ่อ.. ฉันรู้ว่ามันไม่ควรจะถาม แต่..”
“หึๆๆ ฉันไม่เคยมีอะไรกับโซเฟีย”
ว..ว่าไงนะ
“ถึงแม้ว่าฉันจะเคยรู้สึกแบบนั้นก็ตาม ฉันเคยอยากได้โซเฟียมาเป็เมียจริงๆ แต่นั่นก็เป็แค่อดีต ฉันหมกมุ่นอยู่กับผู้หญิงคนนั้นจนเก็บไปฝัน”
“คะ? ฝ..ฝันเหรอคะ”
“อื้ม ฉันเคยฝันว่ามีอะไรกับโซเฟียที่นี่น่ะ ตรงที่เราสองคนกำลังยืนอยู่นี่ไง”
“…..”
“ตอนนั้นฉันเอาแต่คิดที่จะหาทางแย่งโซเฟียมาจากเวกัส แล้วฉันก็อยากเป็มากกว่าเพื่อน ฉันอยากร่างกายของโซเฟีย จนทำให้ฉันเผลอ..คิดว่าตัวเองมีสิทธิ์ทุกอย่าง”
“…..”
“แต่มันก็เป็แค่ฝันน่ะ หึ.. เป็แค่ฝันที่เหมือนจริง”
คำตอบนั้นเองที่ทำให้เกรซถึงกับเบิกตาโพลงด้วยความใ เธอเผลอเอามือทาบหน้าอกตัวเองพลางอ้าปากเหวอไปด้วย ซึ่งท่าทีของเธอในตอนนี้ก็ทำให้ฟินิกซ์หลุดขำออกมา
“หึๆ โล่งใจแล้วหรือยังล่ะ ที่ฉันไม่ได้มีอะไรกับเมียพี่ชายตัวเอง”
“เอ่อคือ.. ค่ะ..”
อะไรกันเนี่ย.. งั้นก็หมายความว่าฉากที่เธออ่านทั้งหมดก็คือความฝันเสมือนจริงของฟินิกซ์ เธอดันสุ่มไปเจอฉากนั้นแล้วก็จินตนาการไปต่างๆนาๆจนเข้าใจผิด ส่วนพี่สาวของเธอก็ไม่ช่วยแก้ต่างอะไรในเื่นี้เลยด้วย
ทำไมพี่กวางถึงไม่อธิบายว่าตอนนั้นคือความฝันของพระรองนะ ฮืออออ ไอ้พี่กวางบ้า หนูเขินจะแย่อยู่แล้วเนี่ย..
“งั้นถ้าเธอได้คำตอบแล้ว ฉันก็จะขอสิ่งตอบแทนบ้างนะ”
พรืบ!!
จุ๊บ..!!
กล่าวจบเพียงไม่กี่วินาทีริมฝีปากของเกรซก็ถูกประกบจูบโดยฟินิกซ์ เขาโน้มเข้ามาปลุกเร้าอารมณ์ในเื่อย่างว่าให้พลุ่งพล่าน โดยสองมือหนาก็สอดแทรกเข้าไปยังผ้าห่ม เขาบีบเคล้นคลึงหน้าอกใหญ่จนเธอครางออกมา
“อื้มมมมม”
ฟินิกซ์จึงเปล่งเสียงเบาๆในลำคออย่างชอบใจ ก่อนที่เขาจะจัดการดึงผ้าห่มขนสัตว์สีขาวออกจากตัว ริมฝีปากทาบทามลงไปยังเนินอก ปลายลิ้นตวัดโลมเลียไปมาจนเธอสะดุ้งโหยง
“แพล็บๆๆๆๆ อื้มมม.. หวาน”
“อึ่ก.. คุณฟินิกซ์..”
จากความหนาวเหน็บที่เคยปกคลุมผิวกายทุกส่วน มันกลับถูกแทนที่ไปด้วยความร้อนรุ่มจากริมฝีปาก เขาทำให้เธอลดความกังวลในทุกสิ่ง ทำให้เธอผ่อนคลายร่างกายอันสั่นไหวนี้ด้วย
“เธอกลัวไหมเกรซ ถ้ายืนอยู่ตรงนี้ หื้ม..”
เขากระซิบถามเธอเสียงอ่อย ส่วนมือหนาก็ได้ทำหน้าที่ของมันต่อไป เขาเลื่อนลงไปสอดใส่นิ้วหนาในช่องแคบอันเปียกปุ่ม หยาดน้ำใสไหลเยิ้มจากร่องสวาทเพราะถูกกระตุ้นอารมณ์
ฟินิกซ์กระตุกยิ้มในทันทีเมื่อรู้ว่าเธอเองก็้าเขามาก..
“ว่าไงล่ะ”
“ก..กลัวสิคะ เราสองคนกำลังยืนอยู่บนปากเหวนะคะ ไม่น่าเชื่อเลยว่าคุณจะมีบ้านพัก อึ่ก.. อยู่แถวนี้”
“หึ.. ฉันทำงานเก็บเงินซื้อมันเองแหละ เอาไว้มาหลบหนีความวุ่นวายจากข้างนอก เวลาที่ทะเลาะกับเวกัส ฉันก็ชอบมาที่นี่”
“งั้นเหรอคะ.. อะอื๊ออออ!!”
แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ
“คุณฟินิกซ์!! อะอ๊าาาาา”
อีกฝ่ายที่รับฟังคำพูดของหญิงสาวก็กระตุกยิ้ม แต่เขาก็เร่งจังหวะนิ้วมือของตัวเองไปด้วย จนกระทั่งสมาธิของเกรซเริ่มเลือนราง เธอหอบหายใจถี่รัวและเอนกายไปพิงกล้ามล่ำของอีกฝ่าย
แววตาอ่อนระทวยจ้องมองรอยสักขนาดใหญ่ที่ทำให้เธอตาลุกวาว มันปกคลุมทั่วกล้ามหน้าอกไปถึงแขนข้างซ้าย คล้ายคลึงกับรูปก้อนเมฆกับรูปดอกไม้สลับกัน และก็หน้า.. สิงโตงั้นเหรอ
“อ๊าาาาา ร..รอยสักสวยจังค่ะ”
เกรซบ่นพึมพำให้กับเขาได้รับรู้ ก่อนที่หญิงสาวจะฟุบหน้าลงไปใกล้กับมัน ริมฝีปากบางของเธอพรมจูบเบาๆบนรอยสักนั้น ก่อนที่จะเงยหน้าขึ้นมามองเขาด้วยรอยยิ้ม
“ฉันรักคุณนะคะคุณฟินิกซ์ ฉัน..รักคุณจริงๆ”
ประโยคสารภาพรักดังขึ้นอีกครั้งด้วยน้ำเสียงออดอ้อน นั่นจึงทำให้เ้าของรอยสักถึงกับชะงักไป เขาค้างสายตาจ้องมองเธอไว้แบบนั้น โดยฟินิกซ์รู้ดีว่าหัวใจตัวเองกำลังเต้นแรงขนาดไหน
เขาเองก็รักเธอมากเช่นเดียวกัน..
“เธอกำลังจะทำให้ฉันคลั่งตายอยู่แล้วรู้ไหม”
“คะ?”
“เล่นบอกรักกันถี่แบบนี้ แถมยังทำหน้าออดอ้อนด้วย”
“…..”
“สัญญามาก่อนว่าห้ามไปทำแบบนี้ให้ใครเห็น”
“ฉันจะไปทำให้ใครเห็นละคะ ฉัน..ก็มีแค่คุณนี่หน่า”
“หึ.. เป็เด็กดีแบบนี้สิถึงควรที่จะได้รางวัล”
221
![RINGER [ริงเกอร์: สงครามแหวนมนตรา]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1588630049_23434104.webp)
