### ทุกคนที่เห็นภาพตรงหน้าถึงกับแข็งค้างทำตัวไม่ถูกมันอะไรกัน จัดการหมาป่าโลกัณได้ภายในพริบตาคราวเดียวนั่นมันมีด้วยกันถึง 10 ตนเลยนะนั้น ขนาดหัวหน้าของพวกเรายังจัดการมันไปได้แค่ 5 เอง พวกเหล่านักผจญภัยต่างพูดจาส่งเสียงเซ็งแซ่ หัวหน้าไทเกอ์ คิดถูกแล้วจริงๆที่เอาเ้าหนุ่มนั่นมาเข้าร่วมในภารกิจครั้งนี้กับพวกเราด้วยหากไม่มีเ้านั่นไม่รู้ว่ากลุ่มของพวกเราจะมีคนาเ็ล้มตายเพิ่มขึ้นรึป่าวก็ไม่รู้ ซึ่งเหล่าคนในกลุ่ม
นักผจญภัยต่างก็เห็นด้วยกับข้อนี้ อ่า… เดียวก่อนนะ เหมือนข้าจะพึ่งนึกอะไรขึ้นได้ เ้าเซย์รินอะไรนั่นตัวมันพลังน้อยกว่าท่านหัวหน้าอยู่หนึ่ง ละดับไม่ใช่รึไงแต่แล้วทำไมทักษะพลังโจมตีของมันทำไมถึงได้รุนแรงนักเล่าหรือว่ามันสามารถปิดบัง พลางพลังของตนเองได้อย่างนั้นนะหรือ มันจะเก่งเกินไปรึป่าว ละนั่น
ไทเกอร์ส่ายหัว ข้าคิดว่าไม่น่าจะเป็อย่างนั้นระดับพลังของตัวมันเองนั้นน้อยกว่าข้าถึงหนึ่งละดับข้าพอจะสังเกตุพลังของมันได้บ้างและข้าก็พอรู้ด้วยว่าเ้านั่นใช้ทักษะ อะไรในการ จัดการเ้าหมาป่าโลกัณนั่นแต่ทักษะที่ข้ารู้จักนั่นระดับพลังของมันเองไม่ได้รุ่นแรง เวอร์วังอลังกาลขนาดนี้....
จากนั้นไทเกออ์หัวหน้ากลุ่มนักผจญภัย หันไปถาม เซย์รินด้วยความสงสัยไคร้รู้ถึงแม้การถามถึงทักษะนั้นมันจะเป็เื่ที่เสียมารยาทแต่เพื่อ ความกระจ่างว่าสิ่งที่ตนเองนั้นเข้าใจมันถูกต้องรึไม่
เ้าหนุ่ม! ทักษะพลังเวทย์ที่เ้าใช้ไปเมื่อครู่มันใช่ทักษะดัชนีสายฟ้ารึไม่ ถึงข้ามั่นใจในหลายๆส่วนแต่ข้าไม่ค่อยมั่นใจเพราะสิ่งที่เ้าแสดงเมื่อครู่มันชั่งรุนแรงยิ่งนัก....
เซย์ริน ยิ้มรับ อ่า ใช่แล้วคุณไทเกอร์ทักษะเมื่อครู่ก็คือดัชนีสายฟ้าตามที่ท่านเข้าใจนั่นแหละ
อ๊า…ช่างรุนแรงและรวดเร็วยิ่งนักแต่จากที่ข้าเห็นเมื่อครู่ที่เ้าแสดงออกมาพลังและความเร็วของมันนั้นแรงกว่าผู้ใช้คนอื่นนับเป็สิบๆเท่า เหมือนข้าจะนึกอะไรออกบางอย่าง นี่เ้าชำนาญทักษะนี้ถึงขั้นปรับแต่งมันจนมันอยู่ระดับสูงแล้วใช่รึไม่แถมด้วยระดับทักษะนี้มันมีความแรงถึง3 ระดับจากที่ข้าสังเกตดูมันกลายมาเป็ทักษะขั้นสูงและอยู่ในระดับที่3 ใช่ไหมเ้าหนู???
เซย์รินฉีกยิ้มอย่างพึงพอใจยอดเยี่ยมจริงๆคุณหัวหน้านักผจญภัยท่านมองได้ทะลุปุโปร่งยิ่งนักเป็ตามที่ท่านพูดมาทุกอย่าง!!!
เ้าช่างมีพร์ยิ่งนั้นอายุขนาดนี้เหนือล่ำยิ่งกว่าตัวข้าเสียอีกแล้วเ้าเป็นักเรียนโจมเวทจากราชอาณาจักรไหนงั้นรึข้าขอเดาว่าตัวเ้าคงมาจากพวกอาณาจักรลำดับต้นๆแน่นอน.....
ข้าไม่ได้เข้าเรียนในโรงเรียนจอมเวทหรอกท่านพ่อของข้าเป็คนสอนให้ข้าทั้งหมดตัวข้านั้นมาจากราชอาณาจักรบราเรี่ยนและที่ข้าออกมาข้างนอกเพราะข้า้าฝึกฝนตนเอง
นี่ เ้าว่าอะไรนะไม่ใช่ว่าเ้าเป็นักเรียนจอมเวทหรอกงั้นรึ แถมตัวเ้ายังมาจากอาณจักรที่อ่อนแอร์ที่สุดนั่นอีกมันเป็ไปได้ยังไงกันตัวข้าและเหล่าลูกน้องต่างก็จบจากโรงเรียนจอมเวทด้วยกันทั้งหมดในระหว่างที่พูดคุยกันทางกลุ่มนักผจญภัยก็ทำการเก็บเกี่ยวซากมอนเตอร์ และดอกกุหลาบลาวาไปด้วยณ ตอนนี้สภาพโดยรวมของที่นี่มีแต่รอยไหม้เกรียมด้วยทักษะดัชนีสายฟ้าของเซย์รินพอเก็บเกี่ยวกันเสร็จแล้วหนึ่งในคนของนักผจญภัยร้องทักท่านหัวหน้าพวกเราจะเข้าไปกันอีกให้ลึกกว่านี้รึไม่เพียงแค่เริ่มต้นคนของเราตายไปแล้วหนึ่ง
ไทเกอร์กำลังขุ่นคิดสักพักใหญ่ข้าว่าเราควรจะเข้าไปอีกสักหน่อยเผือพวกเราจะเก็บเกี่ยวได้มากกว่านี้แล้วเซย์รินเ้ามีความคิดเห็นว่าไง ข้าคิดว่าพวกเราก็ควรจะเข้าไปต่อนะ อ่า…
งั้นเป็อันตกลง แต่คราวนี้พวกเราจะต้อง ยกระดับในการป้องกันเพิ่มอีกหนึ่งระดับเผื่อมีเหตุการอย่างเมื่อสักครู่เวลาผ่านไปสักพักใหญ่ๆเดินมาถึงจุดกลึงกลางของดันเจี้ยนและก็ต้องมาพบกับเหล่ามอลเตอร์อีกครั้งคราวนี้เป็กระทิงคลั่งร่างกายของมันสูงใหญ่มีกล้ามเป็มัดๆมีทั้งหมด 5 ตนคราวนี้ตัวเซย์รินนั้นขออาสา เพื่อจะจัดการกับเหล่ากระทิงคลั่งที่ดูน่ากลัวและแสนจะดุร้ายเขา้าจะลองวัดระดับพลังของตนเองหากตู้สู้เพียงลำพังนั้นตัวเขาจะ
ไปได้ไกลสักเพียงไรคราวนี้เซย์รินตัดสินใจที่จะเลือกใช้ทักษะจิตสังหารที่เขาได้มาโดยบังเอิญโดยมันเกิดจากจิตสำนึกของเซย์รินและตอนนี้ทักษะจิตสังหารมันยกระดับไปเป็ระดับ 2 แล้วความโหดแล้วและความรุนแรงที่จูโจมทางจิตเพิ่มขึ้นเป็ทวีคูณกระทิงคลั่งวิ่งมาถึงตรงจุดที่เซย์รินยืนอยู่ตัวมันจึงเปิดใช้ทักษะจิตสักหาร ในระดับสองขึ้นมาคนรอบข้างต่างก็สงสัยว่าเ้าหนุ่มนั่นมันเป็อะไรกันความตายใกล้คลืบคานมาแล้วแท้ๆกับยืนมองความตายเฉยโดยไม่ทำอะไรเหมือนดั่งเห็นชีวิตและความตายของตนเป็ดั่งความเล่นชิ้นหนึ่งที่พังแล้วก็หาซื้อใหม่ได้ เซย์ริน ระวังมันมาแล้ว
หัวหน้าไทเกอร์พูดด้วยความประหม่า แต่ทันใดนั้นเองภาพตรงหน้าที่ ทุกคนต่างไม่คาดคิดจะเกิดขึ้นและได้พบเจออีกวิธีการฆ่าที่ดูแสนจะเรียบง่ายทั้งที่ฝั่งตรงกันข้ามนั้นมีระดับพลังมากมายมหาศาล จู่ๆพวกเ้ากระทิ่งคลั่งที่ดูแสนจะโหดร้ายพวกมันต่างก็ล้มลงไปกองกับพื้นพวกมันเริ่มจะน้ำลายฟูมปากบางตัวก็ที่จะเริ่มมีอาการชักกระทุก และพวกมันต่างก็ขาดใจตายโดยที่ไม่ต้องไปลงมือลงแรงซ้ำเติมมันฟู๊………….
เซย์รินเปาลมปากออกมาพร้อมกับ บ่นอุบอิบ ใช้พลังเยอะมากกว่าที่ข้าคิดไว้เสียอีกนะเนี้ยไอ้ ทักษะ จิตสังหาร ระดับ2 ไว้ใช้ยามขับขันธ์น่าจะดีกว่าหากเป็ไปได้จะใช้เพียงระดับ 1 ก็พอหลังจากนั้นค่อยต่อด้วยทักษะดัชนีสายฟ้าโดยรวมพลังยังประหยัดกว่าทักษะระดับ 2 เป็อย่างมากหลังจากที่เซย์รินคิดทบทวน
กลุ่มนักผจญภัยนักผจญภัย ต่างก็หน้าตาถอดสีหากเขาเป็ศัตรู กับบุคคลตรงหน้ามีเพียงแค่หนทางเดียวเท่านั้นที่รอพวกเขาอยู่นั้นคือความตายมอลเตอร์ตรงหน้านั้นก็มีความแข็งแกร่งน้อยกว่าตนไม่เท่าไหร่แต่การที่ชายตรงหน้าสงหารได้อย่างง่ายด่ายนั้น ก็แสดงถึงความห่างชั้นแล้วแม้แต่ตัวไทเกอร์เองยังแอบรอบกลืนน้ำลายเขาเองก็คิดว่าต่อให้เป็เขาหรือคนทั้งกลุ่มรวมมือกันก็ไม่มีความมั่นใจเลยซักนิดว่าจะเอาชนะผู้ชายตรงหน้าได้หลังจากทำการเก็บซากกระทิงคลั่งเป็ที่เรียบร้อยแล้ว
เซย์รินจึงหันไปถามว่า พวกเราจะเข้าไปให้ลึกจนสุดทางเลยรึไม่ ไทเกอร์ตอบโดยไม่ต้องคิดไหนๆก็มาแล้วก็ต้องไปให้สุดทางทั้งที่ว่าตัวเขาเองนั้นรู้อยู่แก่ใจว่าดันเจี้ยนแห่งนี้มันเต็มไปด้วยสิ่งผิดปกติจากที่ดันเจี้ยนระดับที่ 1 ควรจะเป็ไหนจะระดับพลังของมอลเตอร์ และความคุ้มคลั่งความดุร้ายที่เกินกว่าปกติ และยังมีกลิ่นอายแห่งการสังหารอยู่จางๆเดินมาตลอดทางไม่ค่อยมีอะไรมาให้เก็บเกี่ยวมากนั้น
สิ่งที่ได้มีแต่พวกซากมอลเตอร์เท่านั้นคนทั้งกลุ่มแทบจะไม่ต้องทำไรเลยเพียงแค่เซย์รินอยู่ข้างหน้าเขาก็จัดการโดยทั้งหมดทุกครั้งที่เด็กหนุ่มทำการลงมือฆ่าสังหารนั้นก็สร้างความตื่นตาตื่นใจให้แก่เหล่านักผจญภัยทั้งหลายั้แ่ต้นจนจบพอเดินมาจนสุดทางของดันเจี้ยนนั้นก็ต้องพบกับกองทรัพย์สมบัติจำนวนมหาศาลกองเป็ูเาคนทุกคนในที่แห่งนี้นั้นเต็มเปี่ยมไปด้วยความตื่นเต้น พวกเรากำลังจะรวยกันแล้วในระหว่างนี้ก็มีดวงตาคู่หนึ่งกำลังจับตามองพร้อมกับปล่อยจิตสังหารออกมาจางๆ
ฮืมมม เ้าเด็กนั้นดูน่าสนใจดีนิข้าชักจะอยากจะเล่นสนุกด้วยซะแล้วซิ ++++++++
3K
