บทที่ 21 รังออร์ค
“ช่างเถอะ คิดมากไปก็เท่านั้น เอาไว้ถึงเวลาก็คงมีทางออกเอง” เว่ยเสี่ยวซูส่ายหัว พยาผู้ดูแลดันเจี้ยนไม่คิดมาก จากนั้นก็ตรงไปที่โรงอาหาร
หลังจากทานอาหารกลางวันเสร็จ เว่ยเสี่ยวซูก็ออกจากโรงเรียน ขึ้นรถบัสสายพิเศษไปยังดันเจี้ยนระดับ 1 ดาว
วันนี้ฐานทัพของดันเจี้ยนระดับ 1 ดาวคึกคักกว่าเมื่อวานมาก ดันเจี้ยนระดับ 1 ดาวทั้ง 3 แห่งของเมืองชิงหยางจะเปิดเพียงปีละครั้งเท่านั้น และเปิดให้เข้าได้เพียง 1 เดือน
เมื่อนักเรียนชั้นมัธยมปลายปีสุดท้ายสอบเสร็จ กองทัพก็จะห้ามไม่ให้เข้าอีก รอจนกว่านักเรียนชั้นมัธยมปลายปีสุดท้ายรุ่นต่อไปจะมาถึง
กลางลานกว้างฐานทัพของดันเจี้ยนในวันนี้ ได้มีการติดตั้งจอขนาดใหญ่ ซึ่งมีรายการคำขอต่างๆ เลื่อนผ่านไปมา
แน่นอนว่า คำขอเหล่านี้ไม่เกี่ยวข้องกับโรงเรียนหรือกองทัพเลย คนที่โพสต์คำขอเหล่านี้ส่วนใหญ่เป็พ่อค้าและผู้มีอาชีพสายสนับสนุน
เนื่องจากเป็ดันเจี้ยนระดับ 1 ดาว คำขอส่วนใหญ่จึงเป็การร้องขอวัตถุดิบพิเศษบางอย่าง และราคาค่อนข้างถูก
[้าดอกไม้สามสี 100 ต้น พบได้ที่ 'ทุ่งหญ้า' ราคาต้นละ 500 หยวน]
[รับซื้อหัวใจก็อบลินนักฆ่าไม่จำกัด พบได้ที่ 'ถ้ำก็อบลิน' ราคาหัวใจละ 100 หยวน]
[้าซื้อหัวใจหัวหน้าเผ่าก็อบลิน พบได้ที่ 'ถ้ำก็อบลิน' ต้องมีความสมบูรณ์ 90% ขึ้นไป ราคา 100,000 หยวน]
[รับซื้อเขาของมนุษย์วัวไม่จำกัด พบได้ที่ 'รังออร์ค' เขาของมนุษย์วัวทั่วไปคู่ละ 200 หยวน มนุษย์วัวระดับสูง คู่ละ 2,000 หยวน มนุษย์วัวระดับหัวหน้า 20,000 หยวน มนุษย์วัวระดับบอส 200,000 หยวน]
[ด่วน! ้าซื้อซากสไลม์แยกส่วน 1 ลิตร พบได้ที่ 'ทุ่งหญ้า' หมายเหตุ: สไลม์แยกส่วนจะกลายเป็น้ำหลังจากตาย ต้องรีบเก็บ ราคา 100,000 หยวน]
...
คำขอหลายร้อยรายการเลื่อนผ่านไปมาบนหน้าจอ ทำให้เว่ยเสี่ยวซูตาลาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเห็นว่ามีคนขอซื้อซากสไลม์แยกส่วน 1 ลิตร ทำให้เขาแทบจะเป็ลม
100,000 หยวน เป็เงินมากมายขนาดไหน เขาไม่ได้คิดจะเก็บมันไว้บ้างเลยเมื่อวานนี้
"บ้าเอ๊ย! น่าเจ็บใจชะมัด" เว่ยเสี่ยวซูแทบจะร้องไห้ออกมา
ตามปกติแล้ว บอสระดับ 5 จะเกิดใหม่ทุกๆ 3 วัน ซึ่งหมายความว่าเขาต้องรออย่างน้อย 3 วันถึงจะรับคำขอนี้ได้ เว้นแต่ว่าจะมีบอสสไลม์แยกส่วนตัวที่สองอยู่ในทุ่งหญ้าด้วย
อย่างไรก็ตาม เว่ยเสี่ยวซูตั้งใจจะไปฆ่ามอนสเตอร์ในดันเจี้ยนอยู่แล้ว ถ้าสามารถทำภารกิจไปด้วยได้ก็จะเป็เื่ที่ดี
สำหรับคนรวย เงินจำนวนนี้อาจดูไม่มาก แต่สำหรับเว่ยเสี่ยวซูแล้ว นี่ถือเป็เงินก้อนโต
“ทุ่งหญ้าเป็ดันเจี้ยนที่ง่ายที่สุด และมีนักเรียนเข้าไปเยอะมาก การแข่งขันสูงเกินไป ไม่ไปดีกว่า”
เว่ยเสี่ยวซูเริ่มคิดว่าจะไปดันเจี้ยนไหนดี สุดท้ายก็เลือก "รังออร์ค" ซึ่งมีความยากที่สุด
รังออร์คเป็ดันเจี้ยนระดับ 1 ดาวที่ยากที่สุดใน 3 ดันเจี้ยน ระดับความยากเป็สองเท่าของทุ่งหญ้า
แต่เมื่อความยากเพิ่มขึ้น รางวัลจากการฆ่ามอนสเตอร์ก็จะสูงขึ้นเช่นกัน อย่างเช่นค่าประสบการณ์ที่เขา้าอย่างมากในตอนนี้
หลังจากตัดสินใจได้ เว่ยเสี่ยวซู่ก็ตรงไปยังจุดรับคำขอและรับภารกิจ "รังออร์ค" ที่เขาเพิ่งเห็นเมื่อครู่นี้ ซึ่งมีเป้าหมายคือการรวบรวมเขาของมนุษย์วัว
หากไม่ติดว่าแต่ละคนรับภารกิจได้เพียงครั้งละหนึ่งภารกิจ เว่ยเสี่ยวซู่คงรับภารกิจอื่นๆ เพิ่มเติมอีกหลายภารกิจแน่
ในที่สุด เว่ยเสี่ยวซู่ก็เดินทางไปถึงทางเข้าดันเจี้ยนรังออร์ค ซึ่งเป็ไปตามที่เขาคาดการณ์ไว้ว่ามีผู้เล่นเลือกเข้าดันเจี้ยนนี้จำนวนน้อยมาก
เพราะนี่เป็เพียงวันที่สองของการเปิดดันเจี้ยน และผู้เล่นส่วนใหญ่ยังไม่กล้าเสี่ยงท้าทายดันเจี้ยนที่ยากที่สุดนี้
"สวัสดีครับ ผมอยากเข้าดันเจี้ยนรังออร์ค" เว่ยเสี่ยวซูพูดกับผู้ดูแลดันเจี้ยนอย่างสุภาพ
ผู้ดูแลดันเจี้ยนที่เฝ้าดันเจี้ยนเป็ทหารสองนายที่ถืออาวุธครบมือ คนหนึ่งถือเครื่องสแกนเดินมาสแกนเว่ยเสี่ยวซู แล้วพูดว่า
"เว่ยเสี่ยวซู นักเรียนชั้นปีที่ 3 ห้อง 2 โรงเรียนชิงหยางอนุญาตให้เข้าได้"
หลังจากนั้นผู้ดูแลดันเจี้ยนก็วางเครื่องสแกนลง แล้วถอยไปยืนด้านข้าง ไม่ขวางทางอีก
เว่ยเสี่ยวซูกล่าวขอบคุณทั้งสองคนอีกครั้ง ในใจเขานับถือทหารของประเทศมาก
ใน่เริ่มต้นของภัยพิบัติครั้งใหญ่ มนุษย์ยังไม่มีอาชีพพิเศษ มีเพียงทหารที่ยอมสละชีวิตเพื่อต่อสู้กับมอนสเตอร์ที่น่ากลัวเ่าั้
ภายในเวลาเพียงหนึ่งเดือน เหล่าทหารกล้าเสียชีวิตและาเ็มากกว่าหนึ่งล้านคน
พวกเขายืนหยัดปกป้องประชาชนเสมอเมื่อเผชิญหน้ากับมอนสเตอร์ แม้ว่าพวกเขาจะกลัวจนตัวสั่นก็ตาม
เมื่อเดินเข้าไปในวงเวทเทเลพอร์ต เว่ยเสี่ยวซูรู้สึกเวียนหัวอีกครั้ง แต่อาการนี้เกิดขึ้นและหายไปอย่างรวดเร็ว
เมื่อเขาลืมตาอีกครั้ง เขาก็ปรากฏตัวขึ้นในพื้นที่รอบนอกของรังออร์ค
สภาพแวดล้อมของรังออร์คแตกต่างจากทุ่งหญ้าอย่างสิ้นเชิง ทุ่งหญ้ามีท้องฟ้าสีครามและเมฆสีขาว อากาศบริสุทธิ์ หากไม่มีมอนสเตอร์ก็คงเป็สถานที่ท่องเที่ยวที่ดี
แต่รังออร์คมีท้องฟ้าสีเหลืองหม่น มีเมฆดำลอยผ่านเป็บางครั้ง และพื้นดินที่แห้งแล้ง ทำให้รู้สึกอึดอัดอย่างมาก
เว่ยเสี่ยวซูสูดหายใจเข้าลึกๆ จากนั้นก็ทำการเรียกโครงกระดูกจอมเวทออกมาสิบกว่าตัว และหมูป่าโครงกระดูกระดับสูงออกมาอีกหนึ่งตัว
พื้นที่ของรังออร์คมีขนาดประมาณหนึ่งในห้าของทุ่งหญ้า ดังนั้นความหนาแน่นของมอนสเตอร์จึงสูงมาก
หากเว่ยเสี่ยวซูเรียกลูกน้องโครงกระดูกออกมาจำนวนมากพร้อมกัน อาจจะทำให้มอนสเตอร์แตกตื่นได้
ถ้าไม่ระวัง อาจดึงดูดบอสหรือมอนสเตอร์จำนวนมากออกมาพร้อมกัน ซึ่งจะทำให้เกิดปัญหาได้
เว่ยเสี่ยวซูะโขึ้นหลังหมูป่าโครงกระดูก แม้จะรู้สึกไม่ค่อยสบายนัก แต่ก็ต้องยอม เพราะมันเร็วมาก ถ้าเจออันตรายที่รับมือไม่ได้ ก็ต้องพึ่งมันนี่แหละ
แน่นอนว่านี่เป็แค่ดันเจี้ยนระดับ 1 ดาว ตราบใดที่ดวงของเขาไม่แย่เกินไป ก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร
อีกอย่าง พอเขาอัพเกรดเลเวลหมูป่าโครงกระดูกให้สูงขึ้น เขาก็จะสามารถวิ่งเล่นในดันเจี้ยนได้อย่างสบายใจ
ดังนั้น เว่ยเสี่ยวซูจึงขี่หมูป่าโครงกระดูก พาโครงกระดูกจอมเวทสิบกว่าตัว เข้าไปในป่า
ยิ่งเข้าใกล้ใจกลางรังออร์ค เมฆดำบนท้องฟ้าก็ยิ่งหนาขึ้น พร้อมกับกลิ่นคาวเืจางๆ ที่เริ่มลอยมา
เสียงคำรามของสัตว์ร้ายเริ่มดังขึ้นเป็ระยะๆ เว่ยเสี่ยวซูจึงให้ลูกน้องโครงกระดูกชะลอความเร็วลง พยายามไม่ส่งเสียงดังเกินไป
ผ่านไปอีกสิบนาที กลิ่นคาวเืก็แรงขึ้น เสียงคำรามก็ชัดเจนขึ้น
เว่ยเสี่ยวซูค่อยๆ ย่องเข้าไปใกล้ โชคดีที่ยังพอมีแสงสลัว ไม่อย่างนั้น ในพื้นที่โล่งแบบนี้ เขาคงถูกพบเห็นไปแล้ว
"นั่นมัน มนุษย์หมาป่า?"
แม้ว่าทั้งสองฝ่ายจะอยู่ห่างกันประมาณร้อยเมตร แต่เว่ยเสี่ยวซูก็ยังจำได้ว่าพวกมันคือออร์คระดับต่ำที่สุดในเผ่าพันธุ์ออร์ค
ถึงแม้มนุษย์หมาป่าที่โตเต็มที่จะสูงเพียง 1.6 เมตร ซึ่งเตี้ยกว่ามนุษย์ทั่วไป แต่เขี้ยวเล็บอันแหลมคมและความดุร้ายกระหายเืของพวกมันก็สร้างความน่าหวาดกลัวได้อย่างมาก
แม้แต่ผู้วิวัฒนาการในระดับเดียวกันก็ยังแทบจะไม่ได้เปรียบพวกมันเลย
ยิ่งไปกว่านั้น กลุ่มมนุษย์หมาป่าที่อยู่ห่างออกไปราวร้อยเมตรมีมากถึง 5 ตัว ดูเหมือนพวกมันจะเพิ่งล่าสัตว์ป่าได้สำเร็จและกำลังกัดกินเหยื่ออย่างเอร็ดอร่อย