EP : 10 เดินทางไปตอนใต้

ผ่านมาสองอาทิตย์แล้วที่หมิงเจียเจียมาอยู่ที่นี่ ฝั่งตระกูลของเธอก็ไม่ได้ติดต่ออะไรมา เรียกว่าตัดขาดจากเธอก็ว่าได้ ซึ่งนั้นมันก็ดีกับหมิงเจียเจียมาก
และมันก็ถึงเวลาแล้วที่เธอจะหายกลับมาเป็นปกติหลังจากที่หมิงเจียเจียฝึกวรยุทธ์จากซิวเหวยหลงจนสำเร็จไปหลายๆ อย่าง
“ท่านอ๋อง” หมิงเจียเจียเอ่ยเรียกอีกฝ่ายที่กำลังทำงานอยู่บนโต๊ะคนเดียวกับเอกสารต่างๆ กองใหญ่จนทำให้ซิวเหวยหลงไปไหนไม่ได้เลยในสองสามวันที่ผ่านมา
“ว่ามาสิ” ซิวเหวยหลงเอ่ยถามโดยที่ไม่ได้เงยหน้าขึ้นไปมองหมิงเจียเจียที่เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าของตัวเอง เพราะอยากทำงานให้เสร็จเร็วๆ เสียที
“แค่จะบอกท่านว่าถ้าใครสงสัยเรื่องที่ข้าแปลกไป ท่านก็บอกว่าท่านเป็นคนรักษาข้าเองกับมือเข้าใจหรือไม่” หมิงเจียเจียกระซิบบอก
“อืม” ซิวเหวยหลงเอ่ยตอบเพราะคิดว่านางคงจะมีเหตุผลของนาง ซึ่งมันก็ดีเหมือนกันเพราะเขาจะได้ไม่ต้องทนให้ท่านแม่หาหญิงสาวคนอื่นให้เหตุเพราะว่าถ้าเขามีลูกอาจจะเป็นบ้าเหมือนกับหมิงเจียเจียได้
วันก่อนที่เขาเข้าวังไปท่านแม่ก็ทำหน้าไม่ชอบใจแต่ก็ไม่เอ่ยอะไรออก ส่วนหมิงเจียเจียนั้นก็แสดงได้ดี จนทุกคนไม่ทันทีสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงของหมิงเจียเจีย
“ว่าแต่ป่านั้นมีสัตว์เยอะหรือเจ้าค่ะ ดึกๆ ข้าไปยินเสียงเหมือนมีการต่อสู้กันด้วย” หมิงเจียเจียเอ่ยถามสองวันมานี้เธอได้ยินเสียงการต่อสู้ที่อยู่ในป่าที่ติดกับตระกูลของซิวเหวยหลง ดูเหมือนจะมีการล่าสัตว์เกิดขึ้นด้วย
“อืม มีคนลักลอบเข้ามาล่าสัตว์นะ คงจะเป็นกลุ่มเดิมนั่นแหละ” ซิวเหวยหลงเอ่ยตอบก่อนจะมองหมิงเจียเจียที่กำลังหยิบเอกสารมาดู
“ให้ช่วยหรือไม่” หมิงเจียเจียเอ่ยถาม ตอนนี้ขอบตาของซิวเหวยหลงดำคล่ำมากเกิดจากการที่อดหลับอดนอนมาสองวันเพื่อทำงาน สงสัยไอ้ฮ่องเต้นั้นทำงานไม่ได้เรื่องเป็นแน่ ซิวเหวยหลงเลยต้องมาทำแทน
“อืม” ซิวเหวยหลงเอ่ยรู้สึกแปลกใจนิดหน่อยที่หมิงเจียเจียเสนอตัวช่วยเขาทำงานในวันนี้ปกตินางจะไปฝึกหลอมโอสถหรือก็ไม่ฝึกวรยุทธ์ตามที่เขาสอน
“หือ มีเช่นนี้ด้วยหรือเจ้าค่ะ” หมิงเจียเจียเอ่ยถามหลังจากมองข้อความที่ระบุมากับกระดาษ บอกว่าให้ไปช่วยชาวบ้านที่ประสบภัยแล้งที่ทางใต้
“อืม” ซิวเหวยหลงเอ่ย ก่อนจะคิดว่าพวกหัวใสคิดจะใช้งานเขา แม้แต่เรื่องง่ายๆ ยังทำไม่ได้เลย แค่นี้ยังคิดจะเป็นใหญ่อีก
“ท่านจะไปตอนไหนหรือเจ้าคะ” หมิงเจียเจียเอ่ยถามเพราะจะขอซิวเหวยหลงไปด้วย อยากจะรู้ว่ามีอะไรตื่นเต้นให้เธอได้สัมผัสบ้าง อยากจะไปดูด้วยตาของตัวเองว่านอกจากตระกูลของซิวเหวยหลงแล้วที่อื่นๆ จะเป็นอย่างไรกันบ้าง
“ทำงานพวกนี้เสร็จ” ซิวเหวยหลงบอกเพราะงานพวกนี้ช้าไม่ได้ เพราะนั้นอาจจะทำให้ชาวบ้านที่นั่นอดตายได้
“ข้าไปด้วยเจ้าค่ะ” เสียงใส่เอ่ยบอกโดยไม่ขอคำตอบจากซิวเหวยหลงเลยสักนิดรีบช่วยงานซิวเหวยหลงจนเสร็จในช่วงบ่าย ก่อนจะพากันว่างแผนไปช่วยชาวบ้านทางตอนใต้ ไม่นานก็เสร็จพวกเธอถึงได้พักและทานอาหาร
หลังทานอาหารเสร็จเธอก็บอกให้ซิวเหวยหลงไปนอนพักเพื่อให้หายเหนื่อย ส่วนเธอก็ไปบอกให้พ่อบ้านฉางให้เตรียมของใช้และของอื่นๆ ที่จะไปชวนชาวบ้านทางตอนใต้แทนซิวเหวยหลง
เพียงเท่านี้พ่อบ้านฉางก็แทบน้ำตาไหลแล้วที่หมิงเจียเจียใส่ใจอ๋องซิวเหวยหลงขนาดนี้แถมยังบังคับให้อ๋องซิวเหวยหลงไปพักผ่อนได้สำเร็จ ซึ่งไม่ใช่ว่าใครจะทำได้ง่ายๆ
วันต่อมาซิวเหวยหลงกับเธอก็ขึ้นรถม้าเตรียมออกเดินทางไปตอนใต้พร้อมกับพวกกับนายทหารกว่าห้าสิบคนที่จะไปตอนใต้
ในการเดินทางครั้งนี้ใช้เวลาในการเดินทางเกือบสองวัน ทำให้พวกเธอทั้งหมดต้องเข้าที่โรงเตี๊ยมแห่งหนึ่ง
เจ้าของโรงเตี๊ยมพอรู้ว่าเป็นใครมาเข้าพักก็ออกมาต้อนรับอย่างดี แถมยังจัดการต้อนรับอย่างดีและไม่เก็บเงินจากพวกเธออีกด้วย
“ข้าขออาบน้ำก่อนนะเจ้าคะ” หมิงเจียเจียเอ่ยบอกหลังจากที่เข้ามายังห้องนอนได้ไม่นาน วันนี้มันก็สนุกอยู่หรอก แต่มันก็เหนื่อยเพราะต้องนั่งรถม้าทั้งวัน แถมเส้นทางที่ใช้ในการเดินทางว่ามันขรุขระเป็นหลุมเป็นบ่ออีกด้วย
“อืม” ซิวเหวยหลงเอ่ยตอบเพราะคิดว่าหมิงเจียเจียคงเหนื่อยจากการเดินทางเพราะเส้นทางจะลงไปตอนใต้นั้นมันลำบาก และเขาก็วิ่งรถม้ามาทั้งวันนางจะเหนื่อยก็ไม่แปลกอะไร
หมิงเจียเจียหลังอาบน้ำเสร็จแล้วก็เดินไปล้มตัวลงนอนทันที อย่างเหนื่อยอ่อนก่อนจะรู้สึกอึดอัดนิดหน่อย แต่ก็ขี้เกียจจะใส่ใจเพราะง่วงนอนมาก
รุ่งเช้าพวกเธอก็ทานอาหารที่เจ้าของโรงเตี๊ยมเตรียมเอาไว้ให้อย่างดี ก่อนจะพากันเดินทางต่อ ถึงเขตตอนใต้ในช่วงเย็น
ยังดีที่แห่งนี้ยังมีที่พักที่เป็นของซิวเหวยหลงแม้จะไม่ใหญ่มากเมื่อเทียบกับที่ตระกูล แต่ก็ถือว่าไม่เลว
ทั้งหมดเข้าไปยังที่พัก ซิวเหวยหลงก็ไปคุยกับคนที่ดูแลที่นี่ ก่อนจะไปสั่งนายทหารอีกห้าสิบคนว่าให้ทำอะไรบ้างในวันพรุ่งนี้
เธอได้เสนอให้ซิวเหวยหลงขุดดินเพื่อหาแหล่งน้ำ และสุดท้ายหมิงเจียเจียก็ได้เสนอให้ทำฝายกั้นน้ำเพื่อเก็บน้ำไปด้วยเพื่อจะช่วยให้มีน้ำเก็บเอาไว้ใช้ตลอดทั้งปี
แม้ซิวเหวยหลงจะสงสัยในตอนแรกแต่พอได้เห็นหมิงเจียเจียตั้งใจอธิบายในขั้นตอนต่างๆ ก็มีความเป็นไปได้ว่าที่จะทำให้ชาวบ้านรอดจากภัยแล้งในครั้งนี้ได้