ค่ำคืนแห่งความอ่อนล้าผ่านไปอย่างสงบ
สามอัศวินและหนึ่งเด็กชายเอาเนื้อมอนส์เตอร์ที่ล่าได้มาย่างกินเช่นปกติ ก่อนจะสลับกันพักผ่อนเก็บแรงเพื่อเตรียมเดินทางออกป่า ด้วยความเร็วของพวกเขาอาจจะต้องใช้เวลาเดินสัก 5 วัน เรียกว่าไม่น้อยเลยทีเดียวเพราะพวกเขาล้วนเป็ผู้ที่แข็งแกร่งและผ่านการฝึกฝนเป็อย่างดี
…
เสียงนกร้องบ่งบอกเวลายามรุ่งสางเด็กชายเหล่าอัศวินเก็บข้าวของลงกำไรมิติก่อนจะเตรียมกลับเมือง
“มีกำไรมิตินี้สะดวกจริงๆนะนายน้อย”บังก้าพูดขึ้น
“นั้นสิเมื่อก่อนเวลาพวกข้าเดินทางต้องแบกของเข้าป่าลำบากไม่น้อยเลยหละ” มาคัสกล่าวขึ้น
“นั้นสินะ ถ้าต้องแบกสัมภาระเยอะขนาดนี้เดินทางคงลำบากหน้าดู” เคนอสกล่าวก่อนจะพูดว่า “เห็นอาจารย์บอกว่าต้นปีหน้าจะมีวางขายแล้ว ถ้าผมได้ไปเมืองหลวงจะซื้อมาฝากนะ”
“อย่าเลยนายน้อยมันแพงเกินไปที่พวกข้าจะรับไว้” มาคัสกล่าว ก่อนโอรันจะเสริมว่า “ชิ้นนึงดีไม่ดีอาจจะมากกว่าเงินเดือนพวกเราทั้งปีรวมกันอีก พวกข้ารักษามันไม่ไหวหรอก”
“เฮ้!! ไปกันได้แล้ว....” บังก้าะโแทรกขึ้น
…สี่วันผ่านไป…
“นายน้อย ดูนี้สิข้าว่ามันแปลกๆนะ ต้นไม้แถวนี้หักหมดเลย ทางนี้ไม่ใช่ทางที่เราเดินมาก่อนหน้านี้ด้วยไม่น่าจะใช่ร่องรอยการต่อสู้ของพวกเรา” มาคัสกล่าววิเคราะห์ขึ้น
ร่องรอยป่าไม้พังทลายเกิดขึ้นรอบด้านเป็วงกว้างเบื้องหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยกลิ่นสาปที่รุนแรงกว่าสาปสัตว์ทั่วไป
“รีบเดินทางต่อเถอะ ข้ารู้สึกลางสังหรณ์ไม่ดีเลย”
ทั้งสี่ตัดสินใจเร่งเดินทางกลับทันที
….
ณ คฤหาสตระกูลวิลฟอร์ด
ทหารนายหนึ่งวิ่งหน้าตั้งเข้ามารายงาน “ท่านไวส์เคาต์ กองทหารตรวจการพบปีศาจในเขตป่าการาน่าครับ”
“ว่าไงนะ! เล่ารายละเอียดมาให้ครบ”
“คือหน่วยกองลาดตระเวรที่ออกจากเขตป่าการาน่าเมื่อเช้านี้รายงานว่าพบเจอ ปีศาจประเภท กอบลินด์ และออร์ค เมื่อวันก่อน คาดว่าไม่เกิน ค่ำนี้พวกมันน่าจะเข้าโจมตีเมือง จำนวนยังไม่แน่ชัดแต่คาดการณว่าไม่ต่ำกว่าหมื่นตัว แต่โชคดีที่พวกเขาไปเจอเกจ เห็นว่าเป็ประเภทปิดเองได้ตอนที่พบเกจอยู่ในสภาพก็ใกล้ปิดแล้ว”
“อพยพคนที่อยู่นอกกำแพงเข้าเมือง ส่งคนส่งจดหมายไปให้เมืองข้างๆ และแจ้งไปที่เมืองหลวง ปิดประตูเมือง ระดมกำลัพลที่ประตูเมืองให้พร้อม”
“ทำไมต้องเป็่ที่อาจารย์กลับเมืองหลวงไปจัดการธุระด้วยนะ เคนอสขอให้ลูกปลอดภัยนะ”
…
ปีศาจคือสิ่งมีชีวิตที่มาจากอีกโลกแบ่งตามระดับไล่จากต่ำ กลาง สูง แม่ทัพ และ จอมปีศาจ ความสามารถก็อย่างที่คาดการณ์ ระดับกลางก็มีมานาพอๆกับอัศวินระดับกลาง ระดับสูงก็พอๆกับอัศวินระดับสูง แต่ปัญหาคือร่างกายของพวกมันที่แข็งแกร่งใกล้เคียงกับเหล่ามอนส์เตอร์ บาสายพันธ์ก็แข็งแกร่งกว่าด้วยซ้ำ และปัญหาหนักที่สุดก็คือมันมีสติปัญญา แม้จะไม่ถึงขั้นใกล้เคียงมนุษย์แต่ก็สูงกว่าเหล่ามอนส์เตอร์อยู่หลายเท่า
ส่วนเกจจะมีอยู่ 2 ประเภท ประเภทไรสื่อกลางจะเกิดเองจากการผันผวนมิติ เมื่อเปิดขึ้นมอนส์เตอร์จะแห่กันออกมาเองด้วยสัญชาตญานมีเยอะน้อยขึ้นอยู่กับโชควาสนา ขนาดประตู และระยะเวลาที่เปิด แต่ส่วนมากก็ไม่เคยต่ำกว่าหลายร้อยตน เป็ประเภทที่เจออยูตอนนี้
ส่วนอีกแบบคือส่วนที่มีสื่อกลางไม่ว่าจะมาจากโลกปีศาจหรือโลกมนุษย์ แบบนี้จะปิดได้ต้องอาศัยการส่งพลังเวทย์มหาศาลเพื่อสมานช่องมิติ
…
“คุณมาคัสไอมอนส์เตอร์แบบนี้มันคืออะไรหรอ เห็นคุณเรียกว่าปีศาจมาั้แ่เมื่อกี้แล้ว” เด็กชายกล้าวถามพร้อมฟาดง้าวฟันหัวก๊อบลินด์ตัวน้อยที่พุ่งเข้ามา
ฟึบ!! มาคัสฟันดาบออกไปก่อนจะพูดด้วยสีหน้าย่ำแย่ “น่าจะมีเกจเปิดแถวนี้ เราต้องรีบกลับเมืองด่วนเลยคุณชาย หายนะมาเยือนเราแล้ว”
ทั้งสี่รีบวิ่งฝ่ากองทัพมอนส์เตอร์กลับเข้าเมือง
1K
