ตอนที่ 19 งานวิจัยเกี่ยวกับโลกทรงกลม(มันกลมจริงๆด้วย)
...
...
...หลังจากที่นัดแนะสถานที่กันเรียบร้อยแล้ว ฉันก็อาบน้ำแต่งตัวไปนั่งรอพี่หมออยู่ด้านล่างของหอพักหอพักของฉันจะมี่ราคาต่างกันเมื่อพักอยู่ในชั้นที่สูงขึ้น
ยิ่งชั้นสูงขึ้นราคายิ่งถูกลงและแน่นอนฉันอยู่ชั้นบนสุดคือชั้นห้า
ที่เป็เช่นนี้เนื่องจากว่าหอที่ฉันพักนั้นไม่มีลิฟต์และมันจะลำบากกว่าเมื่อคุณอาศัยอยู่ในชั้นสูงๆ
ฉันแอบใในตัวเองอยู่เหมือนกันที่เมื่อก่อนขึ้นลงบันไดห้าชั้นในทุกๆวันโดยที่น้ำหนักยังคงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องเช่นกัน
นั่นทำให้ฉันไม่เห็นด้วยเท่าไหร่แล้วกับคำที่บอกเราว่า”แค่ขยับเท่ากับออกกำลังกาย”เพราะเท่าที่รู้แม้เราจะไม่ขยับเลยนอนอยู่เฉยๆร่างกายก็เผาผลาญพลังงานเป็ปกติอยู่แล้ว
กะอีแค่ขยับเพิ่มนิดนึงซึ่งทำให้ร่างกายเผาผลาญพลังงานเพิ่มขึ้นนิดหน่อยจะมาบอกว่าเฮ้..ฉันออกกำลังกายแล้วนะ สำหรับฉันนั่นมันบ้ามากๆ
คนเรามักจะสร้างความเชื่อผิดๆขึ้นมาเพื่อรณรงค์อะไรสักอย่างยกตัวอย่างเลย “เราควรจะดื่มน้ำกันวันละแปดแก้ว”ซึ่งในความเป็จริงควรจะพูดว่าร่างกายคนเรา้าน้ำเฉลี่ยต่อวันเป็ปริมาณแปดแก้วมากกว่าเพราะน้ำที่เราได้รับนั้นไม่ได้มาจากแค่การ”ดื่ม”แต่ยังมีอยู่ในอาหารของเราแทบจะทุกมื้ออยู่แล้ว..
ไม่นานก็มีรถพอร์ชมาจอดเทียบในบริเวณมาหินอ่อนหน้าหอพักที่ฉันนั่งอยู่กระจกลดลงและพี่สาวสุดสวยในรถก็โบกมือให้ฉัน พี่หมอนั่นเอง
‘รถพอร์ช’ ฉันก็ไม่ได้เชี่ยวชาญเื่รถยนต์สักเท่าไหร่หรอกแต่พอร์ชนี่ถูกสุดมันก็แทบจะซื้อชีวิตฉันได้เลยนะเนี่ยมันมีจริงๆด้วยสินะ คนที่มีพร้อมไปซะทุกอย่างเนี่ย...
พี่หมอเลือกร้านอาหารชื่อดังแถบมหาลัย..ความจริงควรจะบอกว่า..เป็ภัตตาคารมากกว่าเพราะดูจากการจัดการและความหรูหรานี่มัน..ต่อให้ทำงานทั้งชีวิตบางทีฉันอาจจะไม่มีโอกาสได้เข้ามาเลยก็ได้
“ยินดีต้อนรับค่ะคุณลูกค้านี่คือเมนูอาหารของทางร้านเรา มีบางเมนูที่ดิฉันแนะนำให้ลองสำหรับคุณลูกค้าที่สวยและมีรสนิยมได้ลองฉันเชื่อว่าคุณลูกค้าจะต้องประทับใจแน่นอน”
สักพักพนักงานรับออเดอร์หน้าตาน่ารักก็เดินมาเพื่อรับออเดอร์โต๊ะเราร้านใหญ่โตมีชื่อเสียงพนักงานเลยต้องหน้าตาดีเหรอ? เกลียดคนสวยโว้ย.....
อาจจะเพราะฉันจับผิดเพราะเธอหน้าตาดีด้วยนั่นแหละฉันคิดว่าเธอขายไม่เก่งเอาซะเลยจากมุมมองของคนที่ทำงานในร้านอาหารอย่างฉันเพราะอาหารจานที่เธอแนะนำมักจะมีราคาแพงที่สุดในแต่ละหมวดหมวดหมู่
การแนะนำมันดีแต่เราควรรู้ความ้าเบื้องต้นของลูกค้าก่อน เช่นดูคนรอบข้างสภาพแวดล้อม ลูกค้ามากับใครเช่นถ้ามากับเพศตรงข้ามที่อาจจะเป็คู่รักวิธีขายของเธออาจจะโอเคเพราะคนเราส่วนใหญ่มักจะอวดสิ่งดีๆของตน(ความรวย)ต่อหน้าคนที่ตัวเองชอบโดยเฉพาะ “ผู้ชาย”มักจะโชว์ความป๋าต่อหน้าผู้หญิง
แต่กรณีที่เป็ผู้หญิงมาด้วยกันแบบนี้อาจเป็คู่ค้าที่ทำธุรกิจซึ่ง้าระยะเวลาและสถานที่ที่เงียบพอและระยะเวลาที่ยาวนานการขายแบบฮาร์ดเซลล์ของเธออาจสร้างความรำคาญได้และในกรณีอื่นอาจจะเป็พวกคนมีตังมาทานอาหารกับเพื่อนซึ่งในกรณีนี้หากพวกเขาสนิทกันมากพอพวกเขาอาจไม่จำเป็ต้องสั่งของที่ดีที่สุด แพงทีสุด หรืออะไรแบบนั้นแค่อยากทานอันโน้น อันนี้..ก็แค่นั้น การแนะนำของเธออาจทำให้รู้สึกแย่ได้เลย
สำหรับพี่หมอกับการมาร้านหรูแบบนี้ ฉันคิดว่าคงเป็เหมือนค่าสินบนอะไรสักอย่างมากกว่าเพราะเท่าที่รู้พี่หมอก็กินง่ายอยู่ง่ายพอตัว เห็นว่าพี่แกกินข้าวกับสาหร่ายทอดที่หาซื้อตามร้านสะดวกซื้อได้ด้วย-_-
เหมือนพี่หมอจะรู้ว่าถ้าปล่อยให้ฉันสั่งเองฉันอาจจะเกรงใจจนไม่กล้าสั่งอะไรพี่แกจึงสั่งอาหารเองเยอะแยะไปหมดเพราะบอกตามตรงแม้ฉันจะมีเงินพอกินพอใช้หรือรวยกว่านี้อีกสักหน่อยฉันก็คงจะยังคิดหนักหากต้องเข้ามานั่งทานในร้านหรูใช้จ่ายอย่างฟุ่มเฟือยแบบนี้
อย่างว่าฉันไม่ใช่สามล้อถูกหวย...ทุกบาททุกสตางค์ฉันหามาเองและมันไม่ได้ได้มาง่ายๆฉันจึงไม่อยากปล่อยมันไปง่ายๆเช่นกัน
“หนูอุตส่าห์ลดหุ่นได้ขนาดนี้แล้วนะคะพี่กะจะขุนให้หนูอ้วนอีกรอบรึไงเนี่ย..”
“ฮ่าๆ มื้อเดียวๆไม่ถึงกับทำให้อ้วนหรอก.........มั้งนะ.. อิอิ” พี่หมอยิ้มหลังจากพูดตาสองข้างของเธอกลายเป็รูปพระจันทร์เสี้ยว นั่นทำให้เธอดูเป็สาวสวยหวานหยาดเยิ้มขึ้นมาทันที“ตั้งใจจะแก้เผ็ดพี่ลายเมฆงั้นหรา..”
“มันไม่เหมือนขนาดนั้นเลยสินะคะ”
“มันก็มีเค้าอยู่น้า..พี่ว่า”
“ถมดำ ผมหยิก แล้วก็แว่นเหมือนตั้งสามจุดใช่มั้ยคะ..”
“เรานี่โลกมืดจังเลย”
สักพักอาหารที่พี่หมอสั่งไว้ก็มาเสิร์ฟส่วนใหญ่ก็เป็อาหารทะเล แหงล่ะก็นี่มันภัตตาคารอาหารทะเล มีทั้งกุ้งปลาหมึก หอยปลา เรียงรายเต็มไปหมด
“อาหารจานปลาพวกนี้ไขมันต่ำเป็แหล่งโปรตีนไม่อ้วนหรอก เชื่อพี่”
“แล้วกุ้งพวกนี้ละค่ะ มันทอดไม่ใช่หรอ”
“เอาน่าอย่าคิดเล็กคิดน้อยเลย ฮ่าๆ”
มีหม้อไฟและข้าวสวยตามมาอีกครั้งยังดีที่มีข้าวสวย เพราะอย่างที่ฉันบอก นี่เป็ภัตตาคารหรูอาหารทุกอย่างถูกปรุงเพื่อให้เป็อาหารรสเลิศแต่ปริมาณนั้น.....ไม่พอยาไส้ท้องฉันหรอก
“แล้วเราคิดว่าจุดอ่อนพี่ลายเมฆแกอยู่ตรงไหนเหรอเพราะเท่าที่พี่รู้นี่..stat พี่แกโกงมาก แถมยังมีสกิลไม่ดื่มเหล้าอีก”พี่หมอเริ่มเข้าเื่ในขณะที่ทานอาหารไปด้วย
“stat คืออะไรคะแล้วไอ้สกิลไม่ดื่มนี่มันโกงยังไง พี่คงไม่ได้คิดจะมอมเหล้าแล้วลักหลับใช่มั้ยคะ”คนสวยอย่างเธอคิดวิธีอะไรแบบนี้อยู่จริงดิ?
“อิอิ..แต่ก็ว่าไม่ได้หรอกก็เป็โรคด้วยหนินะยังไงก็ดื่มไม่ได้อยู่ดี”พี่หมอพูดพร้อมตักอาหารเข้าปากก่อนจะพูดต่อ”stat มาจาก statusในเกมน่ะมีพวกค่า INT ,DEX, MEN, VIT อะไรพวกนี้ด้วยประมาณนั้น..” ก็ถ้าเปรียบกับเกมพี่แกก็คงจะเป็พวกที่มี INT เยอะเกินไปค่าการต้านทานต่างๆเยอะไป อะไรทำนองนั้นมั้ง”
“อ่อ..ค่ะ เท่าที่หนูเดาพี่แกน่าจะชอบเด็กนะคะ” แหงล่ะ ไม่ชอบคงไม่ยอมเสี่ยงชีวิตตัวเองขนาดนั้นเรืองนี้พี่หมอก็น่าจะรู้อยู่แล้ว
“ก็คงไม่ได้เป็พวกกินเด็กใช่ป่ะ”
“หนูไม่แน่ใจเื่นั้น แล้วพี่คิดว่าไงล่ะคะ”
“พี่คิดว่าไม่นะเพราะดูเหมือนว่าพี่เขาชอบแบบอยากมีลูกอะไรเทือกนั้นมากกว่า เพราะสายตาที่พี่เค้ามองเด็กๆมันเป็สายตาเอ็นดูแบบพ่อมองลูก”
“มีลูกแต่ไม่อยากมีเมียเนี่ยนะคะ”
“ฮ่าๆ ก็ใช่ว่าจะทำไม่ได้ซะหน่อยความจริงพี่แกวางแผนชีวิตระยะยาวไว้แล้ว พี่แกเคยหลุดบ่นให้ฟังครั้งนึงว่า มันแปลกเมื่อเราถามคำถามปลายเปิดแต่คำตอบกลับกลายเป็คำตอบที่จำกัด อย่างเช่น เมื่อถามเด็กๆว่าโตขึ้นอยากเป็อะไรฉันตอบไปว่าอยากเป็พ่อที่ดีของลูก นั่นมักจะสร้างเสียงหัวเราะหรือความผิดหวังให้กับผู้คนรอบข้างเขาหวังให้ตอบว่าอะไรทั้งๆที่มันไม่ได้ถูกจำกัดว่าต้องเป็อาชีพแท้ๆถ้าอยากได้คำตอบที่ตัวเอง้า ทำไมไม่ถามฉันล่ะว่าโตขึ้นอยากทำงานอะไร พี่ก็เลยถามพี่ลายเมฆต่อไปว่าแล้วพี่อยากทำงานอะไร พี่แกตอบว่า ไม่รู้สิอะไรก็ได้มั้ง ที่มีเวลามากพอให้กับลูกๆ เป็เ้านายตัวเองจะดีที่สุดสร้างเงินในตอนเริ่มต้นด้วยงานfreelance ในอินเตอร์เน็ต สร้างความน่าเชื่อถือด้วยฝีมือของเรามีอยู่สองสามทางที่ทำตอนนี้ เขียนแบบ เขียนโปรแกรม งานออกแบบหลังจากนั้นก็สร้างธุรกิจเล็กๆเพื่อเพิ่มความมั่นคงให้กับรายได้หลังจากนั้นก็หาลูกสักคน คิดว่างั้นนะ คิดดูสิพอเราตั้งเป้าหมายที่ไม่ใช่อาชีพเรามีหนทางให้ไปได้อีกหลายทางเลยเพื่อที่จะไปให้ถึงฝั่งฝันและพอถึงแล้วเราก็ยังคงมีไฟเพื่อไปก้าวต่อในชีวิตเพราะสิ่งที่เรามุ่งหวังมันดูเป็นามธรรมโดยการเติมคำจำพวก”ที่ดี”อะไรเทือกนี้เข้าไปมันทำให้เราหยุดไม่ได้เพราะเมื่อหยุดเราจะไม่ใช่สิ่งที่เราฝันไว้ เช่นพรุ่งนี้เราทำหน้าที่ไม่ดีเราก็จะเป็พ่อที่ไม่ดีไปแทนมันเป็สิ่งที่ต้องทำทั้งชีวิตเพื่อให้สำเร็จ..ไม่ลองคิดบ้างละว่าถ้าเด็กคนหนึ่งบอกว่าโตขึ้นฉันอยากจะปกป้องโลกไม่ให้ถูกทำลายเขาจะทำอะไรให้กับโลกได้บ้างในตอนเด็กเขาอาจจะคิดอยากเป็ซุปเปอร์แมน แต่โตขึ้นความคิดของเขาจะเปลี่ยนไปเขาอาจทิ้งสิ่งที่ใหญ่ให้กับโลกใน่ชีวิตและบางทีแม้เป็ตำนานเขาก็อาจจะยังทำมันไม่สำเร็จเพราะจุดจบของโลกจะต้องมาถึงในสักวันแต่โลกอาจถูกยืดอายุต่อไปเพราะเด็กคนนั้น พี่แกตอบมางี้คนปกติที่ไหนกันเขาพูดถึงการกลายเป็ตำนาน หรือจุดจบของโลก ฮ่าๆๆ”
“หาลูกสักคน นี่มันยังไงคะ”ฉันหยุดกินสักพักถามพี่หมอความจริงฉันทึ่งมากๆ คนปกติที่ไหนกันจำคำพูดได้ทุกคำพูดขนาดนี้
“ก็ถ้าดูจากบริบทที่ต้องทำให้ตัวเองดูมีความมั่นคงก่อนก็คงจะหมายถึงรับเลี้ยงบุตรบุญธรรมละมั้งไม่จำเป็ต้องมีคู่เลยใช่มั้ยล่ะ” พี่หมอวิเคราะห์
“สรุปคือพี่แกก็ชอบเด็กเอามากๆ และไม่มีปัญหาแม้เด็กคนนั้นจะเป็เด็กผู้หญิง?”
“อื้ม..คิดว่าน่าจะอย่างนั้น”
“...........เราคงต้องไปสนใจต้องจุดที่อะไรทำให้เด็กผู้หญิงกับสาวๆมีความต่างกันในสายตาพี่แก...”ฉันหยุดคิดสักพัก”ขนาดร่างกายต่างกัน?”
“ถ้าอย่างงั้นพี่หดร่างกายให้เล็กลงไม่ได้หรอกนะ...ความน่ารักของเด็กๆก็คงเป็แค่ส่วนหนึ่งเท่านั้นแหละพี่ว่า”
“งั้นเรามาคิดว่าว่าทำไมพี่แกเกลียดผู้หญิงกันดีกว่า”
“นั่นสิ ทำไม.....”
“เท่าที่หนูเข้าใจพี่แกไม่ได้มีปัญหาเื่ผู้หญิงหรือเื่ความรักเพราะหนูเองหรือแม้แต่นายแว่นก็ยังรู้สึกว่าพี่แกมีเสน่ห์เลยพอมาคิดจากมุมมองของหนู พี่แกแทบจะอ่านใจคนออก............มันจะเป็ยังไงหากพี่แกอ่านคนขาดจริงๆ หนูมีคำตอบให้ได้จากประสบการณ์ตรง ที่ผู้คนที่เสแสร้งต่อหน้าคนอื่นมักจะไม่สนภาพลักษณ์ของตัวเองต่อหน้าหนู และหนูไม่ชอบคนพวกนี้เอาซะเลยแต่นั่นก็อาจจะเป็เพราะว่าเขาปฏิบัติกับหนูไม่เหมือนคนอื่นก็ได้”
“แล้วถ้าพี่แกอ่านคนขาดจริงๆพี่แกอาจจะรู้ว่าคนที่เข้าหาตัวเองเป็พวกเสแสร้งเขาไม่ได้คิดอย่างที่เขาพูด ไม่ได้เป็อย่างที่เขาแสดงออกนั่นคงพอทำให้คนๆหนึ่งเกลียดผู้คนรอบข้างได้ แต่ทำไมแค่ผู้หญิง” พี่หมอเดาต่อ
“ไม่ต้องสงสัยเลยค่ะบางทีคนเราก็อาจจะไม่ได้คิดทุกอย่างด้วยเหตุผล เพราะทุกวันนี้คนส่วนใหญ่ที่ดูถูกหนูก็เป็ผู้หญิงแต่หนูก็ยังเกลียดผู้ชายมากกว่าอยู่ดีบางที.......หนูอาจจะไม่ได้เกลียดมากกว่าแต่ไม่ได้รู้สึกว่ามีความจำเป็ที่จะต้องให้ผู้หญิงพวกนั้นมาชอบ...มั้งคะ....”
“นั่นหมายความว่าลึกๆแล้วเราก็ยังชอบผู้ชายอยู่สินะแล้วถ้าเป็ในกรณีเดียวกันพี่ลายเมฆก็อาจจะยังชอบผู้หญิงอยู่ แปลว่าพี่ก็ยังมีลุ้นสิ..อิอิ..”
สักพักของหวานก็มาเสิร์ฟต่อ และฉันก็สังเกตเห็นอะไรบางอย่างดูเหมือนว่าพนักงานเสิร์ฟร้านนี้หน้าตาดีทุกคนเลยนี่...ทั้งผู้ชายและผู้หญิง…ฉันมีอีกหนึ่งเหตุผลแล้วล่ะที่จะไม่เข้าร้านนี้แม้ว่าจะมีเงินพอให้ใช้อย่างฟุ่มเฟือยก็ตาม
ในขณะที่ฉันกำลังมองดูพวกพนักงานเสิร์ฟอยู่นั้นพนักงานรับออเดอร์คนหนึ่งก็เตะตาฉันเข้าอย่างจัง...โลกมันกลมจริงๆด้วย เฮ้อ... เธอคือสาวน้อยจากร้านไอศกรีมสมูทตี้..ช่าง.... น่าฮัก..จริงๆ
__________________________________________________________________________________
26K
