อึก! อึก! อึก!โพรงปากนุ่มขยับเข้าออกเป็จังหวะ พร้อมกับสูบดึงท่อนเอ็นหนาจนแก้มตอบ
“อาา~ ซี้ดดดด~” ชายหนุ่มร่างโตแหงนเงยหน้าพร้อมสูดปากครางอย่างรัญจวนไม่ผิดหวังเลยจริงๆ ที่เขาอุตส่าห์สอนให้ทุกวัน
หลังจากโพรงปากหวานมอบความอุ่นร้อนชุ่มชื่นจนพึงพอใจได้เวลาสอนบทเรียนขั้นถัดไป... ร่างแกร่งพลิกตัวนอนหงายจัดท่าทางใหม่อย่างรวดเร็วให้หญิงสาวกลายเป็ผู้คุมเกมเสียเอง
มือหนายกสะโพกกลมมนสูงขึ้นให้ปากทางเข้าโพรงดอกไม้จดจ่อกับหัวปลายป้านสีเข้มที่กำลังเต่งตึงชูชันสะโพกงามงอนถูกส่งเข้าครอบลงมาอย่างช้าๆกลีบผกาแบะออกกว้างอ้าอมไปตามขนาดของท่อนเอ็นหนาความเสียวซ่านก่อตัวสูงขึ้นเรื่อยๆ จนโพรงหวานกลืนกินท่อนเอ็นแกร่งจนมิดด้าม
“อื้ออออ ฮึก!”ร่างบางเกร็งกระตุกเป็พักๆ จากความกำหนัดมือแกร่งควบคุมสะโพกงามให้หมุนวนสร้างความเคยชิน แล้วขยับขึ้นลงเป็จังหวะช้าๆก่อนที่จะเร่งจังหวะรัวเร็วยิ่งขึ้น
พร่อก! พร่อก! พร่อก!มือแกร่งปล่อยให้สะโพกมนควบคุมจังหวะเองได้อย่างอิสระโพรงดอกไม้หวานถูกส่งเข้าหาตอั์อย่างขยันขันแข็งตามจังหวะของจ๊อกกี้สาวเสียงเนื้อกระทบความชื้นแฉะดังก้องทั่วห้องเสียงครางแหลมของหญิงสาวสอดประสานกับเสียงคำรามของชายหนุ่มอย่างรัญจวนใจ
เธอเร่งจังหวะส่งโค้งสุดท้ายก่อนที่จะแอ่นกายอย่างเสียวสะท้าน ส่งเสียงครางลั่น เมื่อแตะถึงขอบ์โพรงคับแน่นกระตุกตอดรัดท่อนเอ็นหนาอย่างบ้าคลั่ง ส่งให้เขาตามเธอมาติดๆ
“แฮ่กๆ! อ๊ายย~ อ๊าา~ อื้มม~” แรงตอดรัดรุนแรงช่วยรีดน้ำกำหนัดสีขาวขุ่นให้พุ่งทะยานออกมาจนรู้สึกอุ่นวาบขึ้นมาในท้องน้อยอีกครั้ง
พร่อบ! บ๊อก!สายธารสีขาวขุ่นทั้งของเก่าและของใหม่ไหลปะปนกันออกมาจากโพรงหวานไม่ขาดสายร่างบางทิ้งตัวลงทาบทับอยู่บนร่างแกร่ง พร้อมกับหอบหายใจอย่างเหนื่อยล้า
แต่หญิงสาวเป็ต้องตาเบิกกว้างอย่างตกตะลึงเมื่อร่างกำยำพลิกตัวขึ้นมาคร่อมอยู่้า ลำเอ็นแกร่งที่ผงาดชูชันขึ้นมาอีกครั้งถูกส่งเข้าไปซุกซบในโพรงหวานทันทีทันใด โดยที่เธอไม่ทันได้ตั้งตัว
สวบ! พลั่ก!สะโพกแกร่งขยับเข้าหาส่งมอบความอุ่นร้อนอย่างไม่รู้จักคำว่าเหน็ดเหนื่อยเสียงของแก่นกายกระทบกันดังลั่นตลอดทั้งคืนจนกระทั่งรุ่งสางทั้งสองหลอมรวมเข้าหากัน เรียกได้ว่า แทบไม่มี่ผละออกจากกันแม้สักนาทีเดียว
โอเค!เธอคิดถูกแล้วที่เลือกฝังยาคุมตามคำแนะนำของไซออนเพราะเขาพิสูจน์ให้เธอได้เห็นแล้วว่า...ถุงยางคงไม่พอจริงๆ!
หลังจากรับประทานอาหารเช้ารวบเที่ยงทั้งสองต่างแยกย้ายไปอยู่ในที่ของตัวเองไซออนอยู่ในห้องออกกำลังกายตามกิจวัตรประจำวันของเขาส่วนไอรินยังคงทำหน้าที่แม่บ้านอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง
หญิงสาวกำลังปัดฝุ่นตามโต๊ะและชั้นหนังสือในห้องทำงานของเขามือเล็กหยุดชะงักอยู่ที่รูปหญิงสาวแสนสวยรูปเดิมความรู้สึกที่เกิดขึ้นกับเธอตอนนี้เหมือนจะแตกต่างกับครั้งแรกที่เห็น น่าแปลกจริงทั้งที่เป็รูปเดิมแท้ๆ ไอรินกลับรู้สึกเ็ปหัวใจโหวงๆ อย่างบอกไม่ถูกเขาบอกว่าผู้หญิงคนนี้เป็แค่ ‘อดีต’ แต่ทำไมถึงยังมีรูปนี้ไว้ไม่ใช่ว่าเขายังไม่ลืมอดีตนี้หรอกหรือ?
ความหวงแหนเริ่มก่อตัวขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยหญิงสาวได้แต่ส่ายหัวพยายามเรียกสติตัวเองกลับมาเป็จังหวะเดียวกันที่ร่างกำยำเปลือยท่อนบนเปิดประตูเข้ามาในห้องทั้งเหงื่อและกลิ่นกายของบุรุษเพศที่พึ่งออกกำลังกายมาหมาดๆพาให้หัวใจของหญิงสาวเต้นรัวแรง เธอต้านทานเสน่ห์นี้ไม่เคยได้เสียที
ร่างสูงเดินเข้ามาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเธอดวงตาสีฟ้าเข้มเหลือบไปมองรูปหญิงสาวคนนั้นอยู่ชั่วครู่เขาจ้องมองรูปนั้นนิ่งด้วยแววตาอันลึกล้ำ ยากที่จะคาดเดาได้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่แต่นั่นก็ทำให้ไอรินอดที่จะคิดฟุ้งซ่านไปเองไม่ได้ ริมฝีปากบางเม้มแน่นเข้าหากันจ้องมองชายหนุ่มตรงหน้าไม่วางตา ความอึดอัดก่อตัวขึ้นมาจนเธอทนไม่ไหวตัดสินใจถามเพื่อที่จะระบายความหนักอึ้งนี้ออกไป
“เธอ...ฝังยาคุมเหมือนฉันไหม?”เสียงหวานถามออกมาอย่างแ่เบาเจือปนไปด้วยความเศร้า ไม่ได้มีความขึ้งโกรธใดๆหญิงสาวพยายามทำสีหน้าให้เรียบนิ่งที่สุด
คำถามนี้ได้ดึงความสนใจจากรูปภาพของคนในอดีตมาหยุดอยู่ที่ร่างบางตรงหน้าแทน แววตาสีฟ้าเข้มที่มองมายังเธอตอนนี้กลับกลายเป็วาวโรจน์ขึ้นอย่างชัดเจน พาให้ขนลุกเกรียวทั่วสรรพางค์กาย
“ทำไม!”เสียงลอดไรฟันจากเขา เหมือนกำลังสะกดกลั้นอารมณ์คุกรุ่นเต็มที่หญิงสาวตาเบิกกว้างกับปฏิกิริยาของชายหนุ่ม ในหัวมีแต่คำถามมากมายไม่คิดว่าคำพูดของเธอ จะทำให้เขาขุ่นเคืองขนาดนี้
“ฉะฉันไม่ได้ตั้งใจทำให้คุณโกรธ คือฉัน...”ร่างสูงกำยำตรงหน้าตอนนี้เต็มไปด้วยเพลิงแห่งโทสะรอบตัวเขาร่างเล็กก้าวถอยหลังอัตโนมัติ น้ำเสียงตะกุกตะกัก กลายเป็ใบ้ไปชั่วขณะ
“บางอย่างก็ไม่ใช่เื่ที่เธอต้องมาสอดรู้สอดเห็นอยู่ในที่ของตัวเองไป! อย่ามายุ่งเื่คนอื่น!”
“ขะ ขอโทษค่ะ”คำพูดอันแสบสันจากเขาพาให้หญิงสาวตะลึงงัน ดวงตากลมโตเริ่มร้อนผ่าว มือเล็กๆสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว เขา...จำเป็ต้องโกรธขนาดนี้เลยเหรอ?ผู้หญิงคนนี้เธอไม่ควรแตะต้องเลยใช่ไหม? ต้องอยู่ในที่ของตัวเองสินะ...
หมับ! พลั่ก!ร่างบางตั้งท่าจะวิ่งหนีออกไป แต่ยังช้ากว่าเขามากนักมือหนาเอื้อมมาคว้าแขนเรียวเล็กเหวี่ยงไปกระแทกกับโต๊ะทำงานอย่างรวดเร็วจนเจ็บจุกไปหมดไอรินพยายามตั้งหลักลุกขึ้นยืน แต่ก็ต้องถูกกักขังด้วยแขนแกร่งค้ำไว้ไร้ซึ่งหนทางที่จะหนีรอด
“คะคือฉัน...ขออนุญาต...กลับไปอยู่ที่ของตัวเอง...ได้โปรด” เสียงหวานเศร้าสั่นเครือไร้ซึ่งน้ำเสียงประชดประชัน ดวงหน้ามนเต็มไปด้วยน้ำตาไหลอาบแก้มมือเล็กพนมมือไหว้ขอร้อง ตอนนี้เขาดูน่ากลัวเหลือเกิน เธอผิดไปแล้วไม่ควรถามแบบนั้นเลย
“ที่ของเธอ...คืออยู่กับฉัน!”ทันทีที่เขาพูดจบเสื้อเชิ้ตของเธอถูกฉีกทิ้งออกอย่างรุนแรงจนกระดุมกระเด็นกระดอนไปคนละทิศคนละทางตามมาด้วยกางเกงยีนส์ตัวเก่ง จนตอนนี้ร่างเล็กเปลือยเปล่าอย่างรวดเร็ว
ริมฝีปากหนาตามมาดูดกลืนความอ่อนหวานจากริมฝีปากบางอย่างป่าเถื่อนมือหน้าบีบเคล้นเต้าทรวงพอดีมือเอาแต่ใจ ทั้งคำพูดและการจู่โจมจากร่างหนาพาให้ไอรินมึนงงไปชั่วขณะดวงตากลมโตฉ่ำปรือไปตามห้วงอารมณ์ที่เขาดึงเธอลงไปดำดิ่งด้วยกันน้ำตาเหือดแห้งไปในทันที
ร่างบางถูกยกขึ้นไปนั่งบนโต๊ะทำงานขนาดใหญ่ขาเรียวถูกแยกออกจากกันกว้าง ลิ้นหนาแกร่งพุ่งเข้าไปสำรวจกลีบดอกไม้แดงสดปุ่มเกสรถูกหยอกเอินจนแข็งเป็ไตน้ำหวานใสยืดเยิ้มไหลทะลักออกมาจากโพรงหวานจนยืดย้อยลงไปถึงพื้นผิวโต๊ะเขากำลังทรมานเธอด้วยไฟแห่งพิศวาส
สวบ! พร่อบ! พร่อบ!สะโพกแกร่งดุนดันท่อนเอ็นหนาลำเขื่องเข้าไปในโพรงหวานทีเดียวจนสุดก่อนที่จะขยับเข้าออกด้วยจังหวะที่รัวเร็วสลับช้า จนร่างบางสั่นคลอนร้องครวญครางแทบไม่เป็ภาษา น้ำหวานยังคงไหลเยิ้มหล่อลื่นไม่หยุดนั่นทำให้ท่วงทำนองจากเขารุกล้ำได้ถนัดถนี่ยิ่งขึ้น
ครืด~ ครืด~เสียงโทรศัพท์มือถือของชายหนุ่มที่วางอยู่บนโต๊ะดังขึ้นมาขัดจังหวะท่อนเอ็นอวบลดความเร็วลงเล็กน้อยแต่ยังคงควบซอยไม่หยุดมือหนาเอื้อมไปหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมาดูชื่อของคนที่โทรมาทำให้ร่างสูงถอนหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่าย เขากดรับสาย เปิดลำโพงแล้ววางสมาร์ทโฟนไว้บนโต๊ะตามเดิมสะโพกสอบกลับมาเร่งจังหวะสอดประสานเข้าหาร่างบางอีกครั้งไอรินตาเบิกกว้างกับการกระทำของชายหนุ่มเธอกัดริมฝีปากตัวเองพยายามปกปิดเสียงครางเอาไว้
“ว่าไง” แม้จะพูดกับคนในสายดวงตาสีฟ้ากลับจ้องมองท่าทางน่าหมั่นเขี้ยวของหญิงสาวใต้ร่างไม่วางตาใบหน้าหล่อเหลาแสยะยิ้มมุมปาก
“เฮ้เพื่อน! ทำไรอยู่วะ?” น้ำเสียงสดใสของชายหนุ่มปลายสายทักทายเพื่อนตามปกติ
“...กำลังยกเวท”ไซออนตอบพลางอุ้มร่างบางขึ้นจนตัวลอย โดยที่แก่นกลางกายยังคงเชื่อมประสานกันขาเรียวทั้งสองเกาะเกี่ยวเอวสอบอัตโนมัติตามสัญชาตญาณ ชายหนุ่มยืนอยู่กับที่สะโพกแกร่งขยับขึ้นลงเข้าหาโพรงคับแน่น จนร่างบางสั่นคลอนไปตามจังหวะหฤหรรษ์เขาคงไม่อยากโกหกเพื่อน ใช่แล้ว! กำลังยก...แต่ไม่ใช่ยกเวทน่ะสิ!
ปับ! ปับ! ปับ!สะโพกสอบยังคงทำหน้าที่อย่างขยันขันแข็ง หญิงสาวกัดนิ้วตัวเองพยายามกลั้นเสียงครางน่าเกลียดไม่ให้เล็ดลอดออกมา นี่กำลังแกล้งกันชัดๆ!
“เสียงยกเวทเหรอ?...” ก่อนที่คนปลายสายจะสงสัยไปมากกว่านี้ชายหนุ่มรีบตัดบทเพื่อนรักทันที
“โทรมาทำไม?”
“อ๋อ เอ้อ นายไม่ได้เที่ยวกลางคืนหลายวันแล้วนะเพื่อน สาวๆบ่นว่าคิดถึงนายจะแย่อยู่แล้ว”
“ไม่สน ่นี้ไม่ค่อยว่างนายไปคนเดียวเลย”
“เออๆ โดนฉันแย่งสาวไป อย่ามาบ่นทีหลังนะโว้ย!” คนปลายสายบ่นงุบงิบเล็กน้อยก่อนจะตัดสายไป
“หึ!”ไซออนยกยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจดูเหมือนน้ำหวานหล่อลื่นจากเธอจะไหลเยิ้มออกมามากกว่าเดิมเหตุการณ์เมื่อครู่พาให้ตื่นเต้นไปอีกแบบสินะ
“อื้ออ~ อาาา~ แฮ่กๆ” ร่างเล็กปลดปล่อยเสียงครางเต็มที่ไปกับความเสียวซ่านจากท่อนเอ็นหนาโพรงหวานตอดรัดสู้ถี่รัว จนเสียงทุ้มครวญครางออกมาไม่ต่างกัน
พร่อก! พร่อก! พร่อก!ความกำหนัดของคนทั้งสองไต่ระดับพุ่งทะยานสูงขึ้นเรื่อยๆ จนแตะถึงฝั่งฝันพร้อมๆ กันร่างบางแอ่นค้างสูดปากครางเสียวกระสัน ไม่ต่างกันกับชายหนุ่มร่างโตน้ำแห่งกามารมณ์สีขาวขุ่นถูกปลดปล่อยเข้าหาโพรงหวานปริมาณมหาศาลจนหญิงสาวรู้สึกได้ว่ามีของเหลวขุ่นข้นไหลวนอยู่ภายใน
บ๊อก!ท่อนเอ็นหนาใหญ่ถูกถอดถอนออกมาจากโพรงแน่นน้ำสีขาวข้นที่ถูกเก็บกักภายในไหลทะลักออกมาราวกับสายน้ำตกโพรงหวานฉ่ำเผยออ้าออกเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆ กระตุกบีบตัวกลับมาปิดสนิทอีกครา
ชายหนุ่มวางเ้าของร่างบางอย่างแ่เบาบนโต๊ะตัวเดิมจ้องมองกลีบผกาแดงก่ำจากการผ่านศึกมาเมื่อครู่นิ้วมือหนาสองนิ้วสอดแทรกเข้าไปในโพรงหวานคับแน่นที่เต็มไปด้วยคราบน้ำกำหนัดเขาขยับคว้านเข้าออกจนร่างบางเกร็งกระตุกนิ้วมือเรียวป้อนน้ำกำหนัดเยิ้มยืดให้โพรงปากเล็กที่อ้ารับอย่างรู้งานหญิงสาวดูดกลืนน้ำกำหนัดแสนอร่อยนั้นจนหมดจด
รสชาติของบุรุษเพศทำให้เธอเสพติดยากที่จะถอนตัวขึ้น เท่านี้ไม่ได้เพียงพอสำหรับเธอนิ้วเรียวไล้ลงมาตามกลีบผกาของตัวเองพลางสอดแทรกเข้าสำรวจภายในเพื่อคว้านน้ำหวานที่หลงเหลืออยู่ออกมากลืนกินจนหมดภาพยั่วยวนตรงหน้า ทำให้ร่างกำยำคำรามออกมา มือหนาผลักร่างบางให้นอนหงายบนโต๊ะอีกครั้งก่อนจะเริ่มบทพิศวาสเร่าร้อนต่ออีกหลายรอบ
โลกแห่งราคะกามารมณ์ของเขา ได้ชักนำให้เธอหลงวนอย่างง่ายดายจนลืมความเ็ปหัวใจก่อนหน้านี้ไปชั่วขณะ