พลิกชะตาบุปผาข้ามภพ

        “จิ่นเอ๋อร์ อาจารย์คิดว่าเจ้าสามารถไปทดสอบเป็นผู้หลอมโอสถระดับหนึ่งได้แล้ว” เทพโอสถเอ่ยขึ้น เมื่อนางสามารถหลอมโอสถระดับสองขั้นต่ำสำเร็จแล้ว

        โอสถนั้นจะแบ่งเป็นระดับหนึ่งถึงระดับเจ็ด และในหนึ่งระดับจะแบ่งเป็นขั้นต่ำกลางสูงตามลำดับ ผู้ที่สามารถหลอมโอสถระดับหนึ่งขั้นสูงได้จึงจะสามารถสอบเป็นผู้หลอมโอสถระดับหนึ่งได้ หากต่ำกว่านั้นจะเรียกว่าผู้ฝึกหัดหลอมโอสถ

        “เจ้าค่ะท่านอาจารย์ ที่เมืองเชียงมีสมาคมผู้หลอมโอสถสาขาเมืองเชียงตั้งอยู่ ข้าสามารถให้เถ้าแก่หานเป็นผู้แนะนำได้เจ้าค่ะ” สถานะของอาจารย์นางก็ไม่อาจเปิดเผยได้ นางจึงจะไปขอความช่วยเหลือจากหานเหลียงในการเข้ารับการทดสอบครั้งนี้

        “เช่นนั้นก็ดี พรุ่งนี้เจ้าลองไปทดสอบดู” เทพโอสถกล่าว

        จิ่นฮวาเดินทางมาที่เมืองเชียงแต่เช้าเพื่อขอพบหานเหลียงเป็นการส่วนตัว นางใช้แหวนมายาพรางตัวเป็นบุรุษ เมื่อพบหานเหลียงนางก็จงใจให้เขาจำนางได้ หานเหลียงไม่ได้ติดใจอะไร เพราะปกติจิ่นฮวาก็มักแต่งเป็นบุรุษเช่นนี้อยู่แล้ว แค่วันนี้ดูเหมือนบุรุษมากกว่าปกติก็เท่านั้น

        “เถ้าแก่หาน ข้าอยากรบกวนท่านรับรองข้าในการเข้ารับการทดสอบผู้หลอมโอสถระดับหนึ่งได้หรือไม่” ผู้หลอมโอสถระดับหนึ่งนั้น การที่จะทดสอบได้จะต้องมีผู้หลอมโอสถระดับสามขึ้นไปเป็นผู้รับรองให้ เพื่อขอเข้ารับการทดสอบ

        โดยทั่วไปมักจะเป็นอาจารย์ของพวกเขาที่พาลูกศิษย์มาเข้ารับการทดสอบ แต่จิ่นฮวาบอกว่าอาจารย์ของนางรักสันโดษ ชอบปลีกวิเวกไม่อยากออกมาเจอคนวุ่นวาย นางจึงมาขอร้องให้หานเหลียงช่วยเป็นธุระให้

        “ได้สินางหนู ข้าจะพาเจ้าไปรับการทดสอบเอง” หานเหลียงยินดีอย่างยิ่ง เพราะเขาก็เอ็นดูนางมากเช่นกัน นอกจากนี้นางยังทำให้ร้านสมุนไพรของเขามีกำไรมากกว่าปีที่แล้วถึงสามเท่าอีกด้วย

        “ข้าขอร้องอีกเรื่องเจ้าค่ะ ข้าไม่อยากเปิดเผยตัวตนว่าเป็นสตรี สามารถแจ้งว่าข้าคือ ‘มู่จิ่น’ ได้หรือไม่เจ้าคะ” จิ่นฮวาเอ่ยถาม

        “เอาเช่นนั้นก็ได้” หานเหลียงรับปาก

        เมื่อตกลงกันได้หานเหลียงก็พาจิ่นฮวามาที่สมาคมผู้หลอมโอสถแห่งเมืองเชียง แม้เป็นสาขาย่อยแต่ก็ตกแต่งอย่างหรูหรา แสดงให้เห็นว่าผู้หลอมโอสถนั่นมั่งคั่งเพียงใด

        “มู่จิ่น เจ้ารอที่นี่ก่อน ข้าจะเข้าไปติดต่อด้านใน” หานเหลียงบอกให้จิ่นฮวารอที่บริเวณโถงรับรอง

        “ขอรับ” จิ่นฮวาในคาบบุรุษตอบรับ

        นางเดินมองนั่นมองนี้ไปเรื่อย ที่สมาคมแห่งนี้ประดับด้วยของมีค่ามากมาย ทันใดนั้นมีเสียงหญิงสาวดังมาจากด้านหลัง

        “เจ้าน่ะ ห้ามแตะต้องข้าวของพวกนี้นะ หากเสียหายขึ้นมาแค่ผู้ฝึกหัดอย่างเจ้ามีปัญญาชดใช้หรือ” หญิงสาวพูดกับนางอย่างดูถูก

        หญิงสาวผู้นี้คือ คุณหนูเหมยเซียง เป็นศิษย์สายตรงของหัวหน้าสมาคมหลอมโอสถสาขาเมืองเชียง นางอายุ16 ปี วันนี้นางมาเพื่อทดสอบเป็นผู้หลอมโอสถระดับหนึ่งเช่นกัน

        โดยปกติผู้หลอมโอสถระดับหนึ่งจะมีอายุประมาณ 17-18ปีอย่างต่ำ นางจึงคาดหวังว่าตนจะเป็นผู้หลอมโอสถที่อายุน้อยที่สุดในเมืองเชียง นางจึงยิ่งยโสเป็นอย่างมาก เพราะผู้คนมากมายต่างเอาใจนาง

        เหมยเซียง คิดว่าจิ่นฮวาที่ดูภายนอกเป็นหนุ่มน้อยอายุ 14 ปีน่าจะเป็นผู้ฝึกหัดหลอมโอสถที่ตามอาจารย์มาทำธุระที่สมาคมเท่านั้น จึงพูดจาดูถูก

        “คุณหนูท่านนี้ ข้าเพียงแค่มองดูเท่านั้น ของจะเสียหายได้อย่างไร ท่านพูดจาไร้สาระแล้ว” จิ่นฮวาตอบกลับด้วยสีหน้าเรียบเฉย

        “หึ แค่ผู้ฝึกหัดเช่นเจ้ากล้ามาต่อล้อต่อเถียงกับข้า ไม่เจียมตัว เจ้าคอยดูเถอะวันนี้ข้าจะเป็นผู้หลอมโอสถที่อายุน้อยที่สุดในเมืองเชียง เมื่อเห็นพรสวรรค์ของข้า เจ้าคงรีบประจบประแจงข้าแทบไม่ทัน” เหมยเซียงกล่าวอย่างมั่นใจ แล้วเชิดหน้าเดินจากไป โดยมีพวกลิ่วล้อเดินตาม

        “อะไรของเค้า” จิ่นฮวาส่ายหน้า แล้วไม่ใส่ใจนางอีก

        รอไม่นานหานเหลียงก็กลับมา “เจ้าพร้อมหรือยัง ไปที่ห้องทดสอบกันเถอะ”

        ทันทีที่เปิดประตูห้องทดสอบเข้าไป จิ่นฮวาพบว่ามีคนอยู่มากกว่าสิบคนในนั้น ที่โต๊ะสำหรับผู้ทดสอบมีหญิงสาวคนเมื่อครู่ยืนอยู่ ผู้เป็นกรรมการสอบมี 2 ท่าน ส่วนที่เหลือนั่งอยู่ในบริเวณของผู้ชม

        เมื่อหานเหลียงเดินเข้ามากรรมการทั้งสองก็ทำความเคารพเขา เพราะกรรมการทั้งสองเป็นผู้หลอมโอสถระดับสามเท่านั้น หานเหลียงให้นางไปยื่นที่โต๊ะผู้รับการทดสอบอีกตัวที่ว่างอยู่ แล้วเดินไปทักทายผู้อาวุโสท่านหนึ่งที่นั่งอยู่บนตำแหน่งประทานฝั่งที่นั่งผู้ชม

        “คารวะท่านหัวหน้าสมาคม” หานเหลียงเอ่ยทักทาย

        “สุภาพเกินไปแล้วท่านหานเหลียง ท่านก็พาลูกศิษย์มาทดสอบเช่นกันหรือ” หัวหน้าสมาคมเป็นผู้หลอมโอสถระดับสี่เช่นเดียวกับหานเหลียง เขาจึงให้เกียรติหานเหลียงพอสมควร

        “ไม่ใช่หรอก มู่จิ่นเป็นลูกศิษย์ของสหายข้าน่ะ เขาไม่สะดวกเลยไหว้วานให้ข้าพามา” หานเหลียงกล่าวอ้าง แล้วหัวเราะกลบเกลื่อน หัวหน้าสมาคมจึงหันไปมองจิ่นฮวาอย่างสงสัย เป็นเด็กหนุ่มที่อายุไม่น่าเกิน 14 ปีเป็นแน่ แต่เขาตรวจสอบระดับพลังของเด็กคนนี้ไม่ได้ คิดว่าน่าจะใช้ของวิเศษบางอย่างปกปิดพลังไว้

        ทางด้านจิ่นฮวา นางเดินมายืนประจำที่ เหมยเซียงที่หันมามองจึงพบว่าเป็นเด็กหนุ่มที่มีปากเสียงกันเมื่อครู่จึงชี้หน้าจิ่นฮวา

        “เจ้า!!!” เหมยเซียงกำลังจะเอ่ยโวยวาย

        “เจ้าทั้งสองพร้อมแล้วใช่หรือไม่” กรรมการทดสอบเอ่ยขัดขึ้น เหมยเซียงจึงยอมสงบลง

        “เจ้าค่ะ/ขอรับ” เหยมเซียงและจิ่นฮวาตอบพร้อมกัน แล้วเหมยเซียงก็เชิดหน้าใส่จิ่นฮวาอย่างดูถูก

        “กติกาการทดสอบ พวกเจ้าต้องเลือกสมุนไพรระดับหนึ่งจากกองสมุนไพรทางด้านนี้ เพื่อหลอมโอสถสมานแผลระดับหนึ่งขั้นสูง ตามสูตรที่วางไว้ให้บนโต๊ะ หากใครหลอมได้ความบริสุทธิ์ถึงเจ็ดส่วนก็ถือว่าผ่านคุณสมบัติของผู้หลอมโอสถขั้นหนึ่ง หากเข้าใจแล้วก็เริ่มได้” กรรมการทดสอบท่านหนึ่งอธิบายกติกาการทดสอบ

        จิ่นฮวามองสำรวจ ที่โต๊ะด้านหน้ามีสมุนไพรระดับหนึ่ง 179 ชนิดวางรวมกันอยู่ สมุนไพรแต่ละชนิดมีให้เลือกหลายต้น มีทั้งคุณภาพดี และสมุนไพรที่เสียหาย ปนกันอยู่ ส่วนบนโต๊ะตรงหน้านางมีเตาหลอมและสูตรโอสถวางไว้ให้ จิ่นฮวาไม่รีบร้อน รอให้เหมยเซียงเลือกสมุนไพรจนเสร็จก่อนนางจึงเดินไปเลือกบ้าง

        จิ่นฮวาใช้เวลาเพียงครู่เดียวเลือกสมุนไพรที่ต้องการมาจนครบทั้งหมด ทางฝั่งผู้ชมยังมองอย่างสงสัย “เจ้าหนุ่มนั่นตั้งใจเลือกหรือไม่ ทำไมเสร็จเร็วเพียงนั้น” ผู้ชมบางคนเอ่ยวิจารณ์

        เหมยเซียงมองนางแล้วหัวเราะดูถูก “เลือกเร็วเพียงนี้คงได้แต่หยิบมาส่งๆ กระมัง” นางหันมาพูดจาเยาะเย้ยเบาๆ ให้ได้ยินกันสองคน

        จิ่นฮวาไม่สนใจ นางเริ่มเตรียมที่จะหลอมโอสถแล้ว เหมยเซียงจึงต้องหันกลับไปสนใจเตาหลอมของตนเองบ้าง

        จิ่นฮวาใช้เพียงธาตุไฟในการหลอมโอสถ นางยังไม่อยากเปิดเผยธาตุแสงของนางโดยไม่จำเป็น นางค่อยๆ ใส่สมุนไพรลงไปในเตาหลอมตามลำดับขั้นตอนที่ถูกต้อง

        เมื่อหลอมสมุนไพรแต่ละชนิดจนสิ่งเจือปนสลายไปแล้ว นางจึงปิดผาเตาหลอมแล้วเร่งพลังปราณธาตุไฟให้ร้อนขึ้น ผลักดันสมุนไพรทั้งหมดให้ผสานกันเป็นก้อน แล้วบีบอัดให้เล็กลง ในที่สุดก็เกิดเสียงดัง ปุ้ง! ในเตาหลอมของนาง

        เมื่อเปิดฝาเตาหลอมก็ได้กลิ่นหอมของโอสถลอยออกมานางหยิบโอสถสมานแผลระดับหนึ่งขั้นสูงสองเม็ด ออกมาวางในกล่องที่ทางสมาคมเตรียมไว้ให้ แล้วนำไปส่งกรรมการ

        ทางด้านเหมยเซียงก็หลอมเสร็จในเวลาไล่เลี่ยกัน นางจึงเดินตามมาส่งเม็ดโอสถสองเม็ดให้กรรมการตรวจสอบ

        ‘หึ! เสร็จก่อนก็ใช่ว่าโอสถของเจ้าจะมีความบริสุทธิ์มากกว่าของข้า’ นางยังคิดอย่างเย่อหยิ่ง แล้วมายืนรอฟังผลที่ตำแหน่งของตนเองอย่างมั่นใจเต็มที่

        ทางด้านจิ่นฮวานางยืนมองอย่างสงบ

        “เหมยเซียงหลอมโอสถสมานแผลระดับหนึ่งขั้นสูง ส่วนผสมถูกต้อง เม็ดโอสถสมบูรณ์ ความบริสุทธิ์เจ็ดส่วน ผ่านการทดสอบเป็นผู้หลอมโอสถระดับหนึ่ง” กรรมการท่านแรกประกาศ เหมยเซียงยิ้มอย่างภูมิใจ หันไปมองจิ่นฮวาอย่างผู้ชนะ คิดว่าอีกฝ่ายคงไม่ผ่าน และผู้ชมต่างก็ปรบมือชื่นชมนาง

        “มู่จิ่น หลอมโอสถสมานแผลระดับหนึ่งขั้นสูง ส่วนผสมถูกต้อง เม็ดโอสถสมบูรณ์ ความบริสุทธิ์แปดส่วน ผ่านการทดสอบเป็นผู้หลอมโอสถระดับหนึ่ง” กรรมการคนที่สองประกาศเสียงดัง

        เมื่อได้ฟังทั้งห้องก็เงียบลง เด็กหนุ่มอายุเพียง 14 ปี กลับหลอมโอสถได้ความบริสุทธิ์สูงกว่าเหมยเซียงที่เป็นระดับหัวกะทิแถมยังแก่กว่าถึง 2 ปี

        นี่สิถึงเรียกว่าอัจฉริยะตัวจริง ไม่นานชื่อของมู่จิ่นก็ดังไปทั่วเมืองเชียงในฐานะผู้หลอมโอสถที่อายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ แต่ก็ไม่มีใครรู้ว่าเขาเป็นใครมาจากไหน รู้เพียงเป็นลูกศิษย์ของสหายของหานเหลียงเท่านั้น

        อย่างไรก็ตามโอสถระดับหนึ่งก็เป็นระดับต่ำสุดเท่านั้น ไม่ได้น่าตื่นตาตื่นใจมากนัก ผู้คนแค่มองว่าเขาเป็นเด็กหนุ่มอนาคตไกลผู้หนึ่ง เมื่อไม่ทราบที่มาที่ไป ไม่นานคนก็เลิกลือกันไปเอง