ผมเก่งขึ้นได้เพราะภารกิจ

     โลกบาดาลเป็๲ที่กล่าวขานว่าอันตรายมากสำหรับระดับพลังผู้ฝึกเวท มันเป็๲ที่ๆเหล่ามัจฉาตัวฉกาจอาศัยอย่างมากมายและยังมีการกล่าวขานถึง๱า๰าแห่งโลกบาดาล

     อย่างไรก็ตามเมื่อเอกผ่านประตูเวทมนต์เข้ามา เขาก็ได้พบกับความน่าตื่นเต้นและตะลึง เพราะว่าเขากำลังเดินอยู้ใต้น้ำแต่หน้าแปลกเพราะมันสามารถหายใจได้โดยที่คนไม่มีพลังเวทแบบเขาสามารถหายใจได้ 
     เอกแหงนหน้ามองด้านบนพบกับปลาเล็กปลาใหญ่แหวกว่ายอย่างน่าอัศจรรย์ แสงที่ส่องสว่างลงมาไม่รู้ว่ามาจากที่ใด ทั้งๆที่อยู้ใต้น้ำลึกมากแต่กลับมีแสงส่องลงมาได้ 
     ชายหนุ่มมองเหล่าคนอื่นๆที่เดินตามกันมา เขาจึงตัดสินใจเดินตามพวกนั้นไปเพราะที่แห่งนี้เขาไม่รู้จักและอาจตายได้ถ้าหากประมาท การเกาะกลุ่มเอาไว้เป็นการตัดสินใจที่ดี
     บางคนจับกลุ่มกับคนรู้จักและแยกออกไป บางคนเดินทางไปคนเดียวเพราะเขามั่นใจในความแข็งแกร่งของตนและโดยส่วนมากคนที่มาที่แห่งนี้เคยเข้ามาที่โลกบาดาลทุกปี จึงรู้แหล่งปลาหายากและราคาแพง
     เอกรู้จากป้าแช่มมาว่าจะมีปลาที่มีพลังพิเศษหากกินเนื้อของมันจะทำให้ระดับพลังเวทในตัวเพิ่มขึ้น มันคือสิ่งที่ทุกคนตามหา เอาง่ายๆคือทุกคนมาเพื่อยกระดับตัวเองมากกว่ามาหาเงินทอง
     ชายหนุ่มเดินตามกลุ่มคนส่วนใหญ่ไป หลังจากเดินมาได้ไกลจากประตูถึง 5 กิโลเมตร เอกเห็นคนในกลุ่มเริ่มตั้งท่าต่อสู้และระมัดระวังตลอดเวลา เอกจึงไม่ประมาทและสังเกตุรอบด้านอย่างถี่ถ้วน
     และในตอนนั้นเอง
"เฮ้ย ระวังปีศาจปลามาทางนี้สามตัว!!" หนึ่งในคนที่นำหน้าชี้ไปยังด้านหน้าทุกคนจึงมองไปอย่างพร้อมเพียง 
     ชายหนุ่มเห็นปลาที่เดินสองขามือถือหอกเหล็กเดินเข้ามาสามตัว ขนาดของพวกมันพอๆกับมนุษย์ทั่วๆไป 
"ผู้ฝึกเวทระดับ 2 ระวังเอาไว้!!"
     มัจฉาสามตนนั้นมีระดับพลังผู้ฝึกเวทขั้น 2 ถึงแม้จะอยู่ในระดับแค่นี้แต่พวกมันก็แข็งแกร่งใช่เล่น โดยเฉพาะในถิ่นใต้น้ำของมันยิ่งทำให้มันแข็งแกร่งกว่าเดิม
     อย่างไรก็ตามมัจฉาสามตนชี้หอกมาที่กลุ่มของเอกซึ่งมีจำนวนคนอยู่ประมาณ 5 คน มันวิ่งเข้ามาอย่างพร้อมเพียงและปลายหอกของมันเรื่องแสงสีขาวอ่อน มันใช้เวทมนต์เสริมพลัง!!
"ระวังหอกของมัน!!" คนหนึ่งตะโกนร้องเตือน
     เอกเห็นปลายหอกเรืองแสงสีขาวก็รู้ได้ทันทีว่าอันตราย ถึงแม้เขาจะมีความแข็งแกร่ง+1 แต่มันก็ไม่มากพอที่จะต้านทานหอกของมัจฉาได้
     มัจฉาหนึ่งตัวต่อ 2 คน และมีคนหนึ่งตัวต่อตัวกับมัน เอกร่วมมือกับชายหนุ่มคนหนึ่งอายุพอๆกับเขา เขาหันมามองเอกและกล่าวว่า
"ไหนขอดูหน่อยว่านายแข็งแกร่งขนาดไหน"
     เอกยิ้มมุมปากเขาใช้ความว่องไว+1 หลบหลีกหอกอย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มคนนั้นเห็นเอกก็ผิวปาก
     เอกใช้พละกำลัง+2 ซัดหมัดเน้นๆเข้าที่สีข้างของมัจฉา พลังหมัดที่หมุนควงบิดเนื้อหนังของมันเกล็ดปลาปลิวกระจายพร้อมกับเลือดสดๆทะลักออกมา มันร้องลั่นก่อนจะกระเด็นไปไกลสามเมตรแต่ก็ไม่ได้ล้มลงไป ดูเหมือนว่าความแข็งแกร่งของมัจฉาสูงมากเมื่ออยู่ในน้ำ
"ว้าว...สุดยอดไปเลย ทำเอาข้าขนลุกเลยนะเนี่ย นายเป็นขยะเหมือนคนจากภายนอกพูดจริงๆเหรอเนี่ย" ชายหนุ่มคนนั้นกล่าว
"ข้าชื่อริว นายล่ะ" ริวแนะนำตัว
"ผมเอก" เอกตอบกลับ
"เอาล่ะมาจบเรื่องนี้กัน" ริวกล่าวจบแล้วพุ่งไปหามันด้วยพลังระดับผู้ฝึกเวทขั้นที่ 2 ของเขาสามารถรวมพลังเวทไว้ที่เท้าทั้งสองข้างทำให้ความเร็วเพิ่มขึ้นอย่างมากเร็วกว่าเอกเล็กน้อย
     เมื่อไปถึงตัวมัจฉา ริวเสริมพลังไว้ที่ขาข้างขวาแล้วซัดเข้าเอวของมันก่อนจะหมุนตัวหลบหอกที่มันฟาดสวนกลับมา เกล้โปลาปลิวกระจายตกลงพื้นไม่น้อยเผยให้เห็นเนื้อของมัน 
     เอกไม่อยู่นิ่งหลังจากที่ริวหลบออกมาเขาก็ต่อยด้วยหมัดขวาเข้าที่ด้านหลังของมัจฉา มันโซเซไปด้านหน้าด้วยแรงมหาศาลจากกำปั้นของเอก ริวจึงเสริมพลังที่ขาขวาอีกครั้งแล้วเตะที่หน้าของมัน มัจฉาหงายหลังล้มตึงทันทีเอกได้โอกาสทิ้งศอกซ้ำที่ใบหน้าของมัจฉาอย่างรุนแรงจนหน้าบิดเบี้ยวและตายคาที่ทันที เอกและริวประสานงานกันได้ดีเพียงแค่ต่อสู้ร่วมกันครั้งแรก
     มัจฉาที่สู้ตัวต่อตัวกับคนหนึ่งดูเหมือนจะตายไปก่อนหน้านี้ เอกรับรู้ได้ทันทีว่าคนๆนั้นแข็งแกร่งอย่างมาก ส่วนมัจฉาอีกตนก็ถูกฆ่าไปก่อนหน้าเขาเล็กน้อย และเอกกับริวก็สังหารมัจฉาได้ที่หลังสุด ดูเหมือนคนเหล่านั้นจับตาดูเอกต่อสู้หลังจากที่จัดการมัจฉาของตนเองเสร็จ
"ทำได้ดีเหมือนกันนี่" ชายอายุประมาณ 30 กล่าวชมเอก เขาคือคนที่เอาชนะมัจฉาได้ด้วยตัวคนเดียว
     เอกรู้ได้ทันทีว่าคนพวกนี้ไม่เหมือนคนภายนอก ไม่มีการดูถูกหรือยิ่งยโสแม้แต่น้อยและยังให้เกียรติเอก 
     ทันใดนั้นเอง
ภารกิจ VI.I
     ช่วยเหลือริวที่กำลังตกอยู่ในอันตราย
รางวัล ความแข็งแกร่ง+1
ล้มเหลว สูญเสียริวและพละกำลัง-1