ทุกเช้าของตระกูลจางทุกคนจะมานั่งกินข้าวพร้อมหน้ากันทุกวันหลังจากนั้นจึงแยกย้ายไปทำงานตามหน้าที่ของแต่ละคนในทุกวันร้านอาหารสกุลจูจะส่งคนมารับผักที่หน้าบ้านสกุลจางเพราะทางบ้านของเจียวซิ่นไม่มีเกวียนหรือรถม้าที่ใช้ในการเดินทางทำให้ร้านอาหารสกุลจูที่้าผักปริมาณที่มีคุณภาพดีที่สุดอย่างผักจากสกุลจางและจวนของนายอำเภอไป๋ต้องส่งเกวียนมารับถึงที่บ้านของเจียวซิ่นทุกเช้าทำให้บ้านตระกูลฉีที่ทำอาชีพปลูกผักขายเช่นเดียวกับบ้านจางได้มาขอคำแนะนำการที่ปลูกผักที่ตระกูลจาง
ได้ใช้ในการดูแลผักและผลไม้เพื่อนำไปใช้กับสวนของตนเองได้บ้างลู่ซิ่นออกมาต้อนรับตามมารยาท
" สวัสดีท่านผู้เฒ่าฉีไม่ทราบว่าสบายดีหรือไม่ขอรับ " ลู่ซิ่นเอ่ยถามหัวหน้าบ้านสกุลฉีด้วยความเคารพผู้าุโกว่า
" ข้าสบายดี อย่าว่าอย่างนั้นอย่างนี้เลยนะข้ามาวันนี้เพียงแค่อยากมาให้เ้าช่วยแนะนำการดูแลผักของเ้าได้หรือไม่ " เฒ่าฉีกกล่าวเสร็จก็ยิ้มให้ลู่ซิ่นอย่างประจบหวังให้ลู่ซิ่นบอกความลับในการปลูกผักแก่ตนลู่ซิ่นหนักใจไม่รู้จะบอกเฒ่าฉีอย่างไรดีเพราะที่ผักในสวนของตนนั้นงดงามเปล่งประกายแลดูมีชีวิตชีวานั่นเป็เพราะผักในสวนของตนนั้นซึมซับพลังปราณไปทำให้มีพลังปราณบ้างส่วนที่แฝงอยู่ในผัก การดูแลตนก็ดูแลตามปกติไม่มีสิ่งใดเพิ่มเติมแล้วเขาจะนำสิ่งใดไปบอกแก่ผู้เฒ่าฉีกันคิดแล้วลู่ซิ่นได้แต่ถอนหายใจเฒ่าฉีเห็นลู่ซิ่นเงียบและแสดงออกอย่างลำบากใจกลับคิดว่าลู่ซิ่นไม่อยากบอกความลับนั้นแก่ตนจึงนึกโกรธที่ลู่ซิ่นคิดจะเก็บทางรวยอยู่ผู้เดียวและหากคนในตัวเมืองที่ตนไปส่งผักได้ข่าวนี้ไม่แน่เขาอาจเสียลูกค้าให้แก่สวนผักตระกูลจางก็เป็ได้เมื่อยังเห็นลู่ซิ่นยังคงนิ่งเงียบอยู่ผู้เฒ่าจึงกล่าวถึงความหลังที่ภรรยาตนเป็หมอตำแยมาทำคลอดให้แก่ลู่เจียวเหมย(แม่ของลู่เจียวซิ่น) ด้วยน้ำเสียงที่เกรี้ยวกราด
" เ้าอย่าได้ลืมถึงตอนที่เ้าลำบากเป็บ้านใดค่อยช่วยเ้าเจียวเหมยปวดท้องคลอดลูกก็เป็ยายเฒ่ากู่เมียข้าเป็คนทำคลอดให้ แล้วเหตุใดพอเ้าลืมตาอ้าปากได้ดิบได้ดีแล้วจึงไม่แทนคุณคนสกุลฉีของข้าบ้าง พวกเ้ามันเนรคุณอกตัญญู " ลู่ซิ่นเมื่อโดนด่ากลับเอาแต่ยืนนิ่งอย่างอัดอั้นไม่รู้จะกล่าวสิ่งใดเป็การโต้เถียงผู้เฒ่าฉี เจียวซิ่นและลู่จื้อที่แอบฟังกลับรู้สึกโกรธที่บ้านของตนถูกประณามอย่างไม่เป็ธรรม เจียวซิ่นให้ลู่จื้อไปตามท่านย่า ส่วนนางเดินไปยืนข้างหน้าท่านพ่อแล้วมองหน้าผู้เฒ่าฉีอย่างเดือดดาล
" เรียนท่านปู่ฉี แต่ไหนแต่ไรบ้านฉีและบ้านจางก็พึ่งพาอาศัยกันมาั้แ่ที่บ้างจางมาตั้งรกรากที่หมู่บ้านหนิงแห่งนี้แต่ข้าเจียวซิ่นผู้นี้อยากขอถามท่านสักคำยามที่ท่านลุงใหญ่ฉี
ป่วยไข้ผู้ใดให้ท่านยืมตำลึงมากมายในการไปหาหมอแม้บ้างจางของเราจะไม่เคยได้รับตำลึงคืนซักอีแปะเดียวและข้าก็เพิ่งจะรู้ว่าการที่ท่านพ่อของข้าเช่าเกวียนของท่านปู่ฉีและการที่ยายเฒ่ากู่มาทำคลอดให้ท่านแม่ของข้าพวกท่านไม่เคยมาช่วยเราโดยไม่รับตำลึงเงินซักครั้งเดียว ทุกครั้งที่พวกท่านมาช่วยบ้านจางของเราพวกท่านก็เรียกตำลึงเงินจากพวกเราเป็จำนวนที่มากกว่าคนอื่นทุกครั้งอีกด้วย"เจียวซิ่นจ้องหน้าผู้เฒ่าฉีอย่างโกรธเคือง เมื่อได้ฟังเจียวซิ่นพูดแล้วผู้เฒ่าฉีได้แต่ชี้หน้าด่าเจียวซิ่นและลู่ซิ่น
" ลู่ซิ่นเ้าปล่อยให้ลูกสาวของเ้ามาะโด่าข้าผู้เป็าุโกว่าได้อย่างไร ดีข้าจะนำเื่มารยาทที่ลูกสาวเ้าไม่เคารพผู้าุโไปบอกแก่คนอื่นๆข้าจะดูสิว่าจะมีบ้านใดมาสู่ขอลูกสาวเ้าอีก"เมื่อด่าลู่ซิ่นเสร็จผู้เฒ่าฉีจึงหันหน้ามาด่าเจียวซิ่นต่อ "นางเด็กเหลือขอคนอย่างเ้าคงไม่มีวันได้แต่งงาน "
" หากหลานสาวข้าไม่ได้แต่ง มันไปหนักส่วนใดที่บ้านตระกูลฉีหรือเท่าที่ข้าเห็นไม่มีเด็กเหลือขอที่ใดจะเห็นก็มีแต่เฒ่าทารกเท่านั้นแก่แล้วไม่อยู่ส่วนแก่ทำตัวไม่น่าเคารพไม่แปลกเลยที่ซิ่นเออร์เด็กน้อยที่น่ารักของข้าจะว่าเ้าได้ ไปไป เ้าจะไปที่ใดก็ไปอย่ามาเกะกะระรานคนในตระกูลข้า"นางจางโมโหเฒ่าฉีที่ด่าว่าหลานสาวของตนเป็เด็กเหลือขอและที่รับไม่ได้คือเฒ่าฉีได้ด่าซิ่นเออร์ของนางว่าจะเป็สาวทือขึ้นคานคิดแล้วมือสั่นอยากตบคนยิ่งนักอาลู่ได้แต่ลูบหลังมือท่านย่าเพื่อให้ท่านย่าใจเย็นลงเท่านั้น
"ตาเฒ่าบังอาจนักที่มาทำให้ท่านย่าของข้ามีโทสะคอยดูนะหากใบหน้าของท่านย่ามีริ้วรอยขึ้น ข้าจะเล่นงานให้ท้องเสียทั้งบ้านเลยเชียว"อาลู่ได้แต่คิดด่าเฒ่าฉีในใจเท่านั้น
2K
