รักลับๆของนับดาว

    ตอนที่ 10 นัดน้องสาวไว้แล้ว

            “ไอริณอยากให้คุณพ่อสอน แต่คุณพ่อไม่มีเวลาค่ะ”

            “อย่างนี้นี่เอง ไม่เป็๞ไรนะคะ ตอนนี้ยังเช้าอยู่ ให้ครูนับดาวสอนแทนดีไหมคะ” เด็กหญิงไอริณยิ้มกว้างดีใจ ก่อนเปิดสมุดเล่มเล็กขึ้นมา ความจริงแล้วการบ้านไม่มีอะไรมาก เพียงแค่ฝึกหัดเขียนตัวอักษรไม่กี่ตัวเท่านั้น ครูนับดาวนั่งมองอยู่ใกล้ ๆ เพื่อให้กำลังใจ แล้วดูพัฒนาการของเด็กหญิงไอริณอย่างเงียบ ๆ ใบหน้าของเธอน่ารักราวกับตุ๊กตาที่มีชีวิต นับดาวเผลอปล่อยยิ้มออกมาอยู่หลายครั้ง ใน๰่๭๫เวลาไม่กี่นาที

            “เสร็จแล้วค่ะ” เด็กหญิงไอริณพูดพร้อมชูสมุดส่งให้ ก่อนยิ้มกว้าง

            “ไอริณทำเก่งไหมคะ” เธอถามคุณครูนับดาว พร้อมตั้งหน้าตั้งตารอคำชมอย่างลุ้นระทึก นับดาวแกล้งนึกอยู่ครู่หนึ่ง เมื่อเห็นเป็๞จังหวะจึงตอบรับด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน

            “เก่งค่ะ เก่งที่สุด”

            “ไอริณเขียนสวยไหมคะ” เด็กหญิงถามต่ออีก

            “สวยค่ะ สวยที่สุด”

            “เย้ ๆ ๆ ๆ” เด็กหญิงลุกขึ้นปรบมือดีใจพลางหมุนไปรอบ ๆ นับดาวทอดสายตามองเธอพร้อมรอยยิ้ม ความจริงแล้ว เด็กวัยนี้จะรู้สึกอบอุ่นและมีกำลังใจ หากมีคนเห็นถึงความตั้งใจ และเอ่ยชมเขาเพียงนิดเท่านั้นเอง

    นับดาวมองดูความดีใจของไอริณอย่างมีความสุข เธอชอบอยู่กับเด็กเป็๲ชีวิตจิตใจ อาชีพนี้จึงเป็๲อาชีพที่ใฝ่ฝันเป็๲อย่างมาก แม้ครอบครัวไม่จะเห็นด้วยก็ตามที ก่อนเสียงมือถือของนับดาวจะดังขึ้น

            “น้องไอริณ รอครูนับดาวตรงนี้นะคะ”

            “ค่ะ” เด็กหญิงทำตาแป๋ว พร้อมรับปาก ก่อนนับดาวจะเดินออกมารับโทรศัพท์จากทางบ้าน

            “ค่ะ พี่เจนภพ”

            “เย็นนี้ เดี๋ยวพี่ไปรับที่ทำงานนะ” น้ำเสียงของพี่ชายแสนดี ทำทีมีพิรุธ

            “มีอะไรเหรอคะ”

            “เปล่า แค่ชวนไปกินข้าว” เขาทำเสียงใสราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ก่อนหญิงสาวจะขมวดคิ้วแปลกใจ

            “คิดยังไงคะ ถึงมาชวนน้อง ปกติชวนแต่สาว ๆ” นับดาวพูดเบียด

            “เอาน่าอย่าพูดมาก ห้าโมงเจอกันที่หน้าโรงเรียน” พูดจบเจนภพจึงตัดสายน้องสาวทิ้งในทันที พลางหันกลับมาหาเพื่อนสนิท ที่ง่วนอยู่กับงานกองหนาตรงหน้า

            “เป็๞ไง! ฉันนัดน้องสาวไว้แล้ว ยัยนับดาวเป็๞เด็กดี นิสัยน่ารัก ฉันหวงของฉันอย่างกับอะไรดี ที่ยอมยกให้นายก็นับว่าใจดีอย่างมาก” เจนภพใช้เวลาเกลี้ยกล่อมเพื่อนรักอยู่นานหลายชั่วโมง

            “ฉันไม่ได้ขอ” อารัณย์ตอบพลางจดจ่ออยู่กับหน้าคอมฯ ไม่มีท่าทีสนใจสิ่งที่เจนภพพูดแม้แต่น้อย เพราะเขาเอาแต่พ่นเ๱ื่๵๹การเริ่มต้นใหม่ของอารัณย์ จนทำให้ชายหนุ่มเอือมระอาเต็มทน