รุ้งเป็สาวธนาคารอายุ 27 ปี
เธอเป็ผู้หญิงหน้าตาดีตามฉบับสาวไทย ใบหน้าหวานใสไม่เคยผ่านมีดหมอมาเลยสักครั้ง ริมฝีปากทรงกระจับชุ่มฉ่ำเข้ารูปน่ามอง จมูกน้อยๆตั้งเด่นอยู่กลางใบหน้ารูปไข่ ดวงตากลมโตสดใสประดับไปด้วยขนตายาวเหมือนตุ๊กตา เส้นผมดำสลวยปลิวไสวไปมาเมื่อปล่อยตรง ผิวพรรณประดุจน้ำนมเนียนสะอาดไปเสียทุกซอกทุกมุม รูปร่างั้แ่หัวจรดเท้าแบ่งเป็สัดส่วนชัดเจน เมื่อใดก็ตามที่หญิงสาวก้าวเดินในชุดทำงานรัดรูป อกเอวของรุ้งก็ไม่ต่างจากนาฬิกาทรายเคลื่อนที่เท่าไหร่นัก
หากแต่เื่เรือนร่างยั่วยวนเหล่านี้หญิงสาวไม่เคยรู้ตัวมาก่อนเลยสักนิด รุ้งไม่รู้ว่าบั้นท้ายใต้กระโปรงทรงเอมันผายกว้างและถูกลุงยามหน้าประตูธนาคารจ้องมองทุกรอบ หน้าอกใต้เสื้อเชิ้ตดันทะลักออกมาเป็ก้อนชัดเจน แม้แต่ชุดสูทที่สวมทับก็ไม่อาจเก็บทรงกลมโตพวกนั้นไว้ได้ ชายทุกคนมองสาวธนาคารด้วยความกระหาย ซึ่งเ้าตัวไม่เคยรู้สึกเลยสักครั้งว่ารูปร่างของตัวเองมันกระตุ้นกิเลสตัณหาเพศตรงข้ามมากแค่ไหน
อาจเป็เพราะสามีที่แต่งงานด้วยกันมาสองปีมีสัญญาณนอกใจ รุ้งจึงเอาแต่คิดว่าสัดส่วนร่างกายของเธอจืดชืดจนสามีเริ่มเบื่อหน่ายขึ้นทุกวัน พักหลังมานี้เขาไม่แตะต้องตัวเธอเสียด้วยซ้ำ สถานการณ์เช่นนั้นมันก็ยิ่งทำให้สาวธนาคารขาดความมั่นใจในตัวเองมากขึ้นไปอีก
“พี่อรคะ วันนี้ขอรุ้งลางานนะคะ”
“อ้าว ทำไมกระทันหันแบบนี้ล่ะรุ้ง”
“พอดี…รุ้งมีเื่ต้องจัดการด่วนน่ะค่ะ”
หญิงสาวกล่าวกับผู้จัดการผ่านโทรศัพท์ แม้ว่าเสื้อผ้าหน้าผมจะเตรียมพร้อมออกไปทำงานแล้ว แต่รถยนต์กลับเลี้ยวไปยังเส้นทางอื่น หัวใจของภรรยาสาวเต้นตุบๆไปตามถนนหนทางที่เริ่มคับแคบ มือไม้ที่กำลังกำพวงมาลัยสั่นระริกขณะที่เลี้ยวเข้าม่านรูดเล็กๆ
สัญญาจีพีเอสที่เธอแอบติดไว้กับรถยนต์สามีบอกว่าเขาอยู่บริเวณนี้ เมื่อเจรจาหาที่ทางกับเ้าของม่านรูดได้สำเร็จ รุ้งก็ขับรถมุ่งตรงเข้าไปในช่องว่างของตัวเอง ก่อนที่เธอจะเดินลงมาจากรถพร้อมกับมองโทรศัพท์ไปพลางๆ ไม่นานร่างอวบอั๋นของสาวธนาคารก็มาหยุดอยู่ตรงม่านซีดๆเก่าแก่
รถยนต์คุ้นตาจอดอยู่ในนั้น เลขทะเบียนด้านหลังได้รับประกันว่าสามีของเธอเป็เ้าของ!
“นี่นะหรอ…งานที่ว่า”
รุ้งพึมพำด้วยความโกรธ
เธอเดินตรงเข้าไปยังห้องด้านในพร้อมกับหยุดอยู่หน้าประตู แต่พอได้ยินเสียงหยอกล้อบางอย่างเล็ดลอดออกมา ใบหน้าสวยหวานก็เริ่มชาจนตัวแข็งทื่อ มือเรียวค่อยๆเอื้อมมือไปบิดกลอนประตู และดูเหมือนชู้รักทั้งคู่จะรีบร้อนจนลืมล็อคกลอนไปเสียสนิท!
แกรก!
“….”
“….รุ้ง!?”
“…พี่พล”
“มาที่นี่ได้ยังไง!?”
ดวงตาของภรรยาสาวเบิกกว้าง
เธอจ้องมองไปยังเตียงที่สามีกำลังเปลือยผ้าล้อนจ้อนพร้อมกับสาวน้อยหนึ่งคน ข้อเท้าของผู้หญิงคนนั้นกำลังถูกจับกางออก เอวของสามีเชื่อมติดกับง่ามขาใต้สะดืออย่างแแ่ ทั้งสองกำลังเข้าด้ายเข้าเข็มกันอย่างเมามัน ดูได้จากผ้าห่มและผ้าปูเตียงยับยู่ยี่และเหงื่อไคลไหลอาบโชกไปทั้งร่าง
ชู้สาวคนนั้นหวีดร้องพร้อมกับเอามือขึ้นมาปกป้องหน้าอกของตัวเองเอาไว้ ร่างกายที่เชื่อมติดกันไว้กระเด็นออกมาพร้อมกับถุงยางอนามัยแห้งๆ!
“นี่น่ะหรอ งานที่พี่บอกว่ารีบ!” ภรรยาสาวะโลั่น
“ฟังพี่ก่อนสิรุ้ง”
“ถ้าจับไม่ได้คาตาแบบนี้ พี่ก็หาคำโกหกรุ้งมาเรื่อยๆสินะ”
“รุ้ง เดี๋ยวสิ!”
สามีพยาพยามวิ่งตามออกมา แต่การใส่เสื้อผ้ากลับทำให้ทุกอย่างช้าลงมากกว่าเดิม
รุ้งปาดน้ำตาพร้อมกับวิ่งร้องไห้ออกมาจากม่านรูด เธอน่าจะเชื่อสัญชาตญาณของตัวเองเมื่อสามเดือนที่แล้ว หรือไม่...เื่ชั่วๆทั้งหมดนี้ก็เกิดขึ้นก่อนหน้านั้นมานานกว่าที่เธอจะฉุกคิดได้ ระหว่างที่ขับรถกลับออกไป เสียงสะอึกสะอื้นก็ดังสนั่นไปตลอดทั้งทาง
ตอนแรกภรรยาสาวกะจะอาละวาดให้ม่านรูดแตกกระเจิง แต่พอได้เห็นภาพบาดตาบาดใจนั้น เธอกลับร้องไห้ฟูมฟายและเป็ฝ่ายหนีออกมาเสียเอง