ิญญาอสูรที่เก็บไว้ก็อยู่เป็ร้อย ไม่ว่าจะระดับอ่อนสุดอย่างระดับสามัญไปจนถึงระดับที่สุดอย่างระดับเหนือเผ่าพันธุ์ก็มี ิญญาอสูรประเภทอาวุธที่ไม่ใช่ดาบเขาก็มี แต่ไฉนไยเล่าถึงออกมาเป็จอบเช่นนี้?
< ิญญาอสูร – จอบระดับสามัญ (สามารถอัปเกรดได้) >
ราวกับอยู่ในฝันร้ายเตชินท์ช็อกอย่างหนักหลังตรวจสอบิญญาอสูรที่เขา จากที่เขาเคยมีอยู่เป็ร้อยดวง ตอนนี้เขาเหลือเพียงดวงเดียว แถมยังเป็ดวงที่เขาไม่เคยมีมาก่อนด้วย
จริงอยู่ที่ิญญาอสูรประเภทมีรูปแบบอาวุธอย่างไร้จำกัด มีความเป็ไปได้แม้แต่กระทั่งเข็มหรือสากกะเบือ แต่เขาไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่าจะมีิญญาอสูรในรูปแบบเครื่องมือทำสวนเช่นนี้ มิหนำซ้ำมันยังสามารถอัปเกรดได้อีกต่างหาก แน่นอนว่าเขารู้ว่าการอัปเกรดิญญาอสูรจำเป็ต้องใช้ิญญาอสูรชนิดและระดับเดียวกันเท่านั้นในการเพิ่มระดับิญญาอสูร
แม้จะเคยเห็นบางเผ่าพันธุ์ทำการเกษตรในดินแดนแห่งนี้อยู่บ้าง แต่เตชินท์เข้าใจมาตลอดว่าบรรดาเครื่องมือทำการเกษตรที่เขาเห็นมาจากการสร้างขึ้นมาเองหรือนำเข้ามาจากนอกมิติมาตุภูมิ เขาไม่คาดคิดและไม่เจอสัตว์อสูรชนิดใดให้ิญญาอสูรออกมาในรูปลักษณ์เป็จอบเช่นนี้มาก่อน แล้วอย่างนั้นเขาจะอัปเกรดได้อย่างไร
เื่นั้นเอาไว้ก่อน ปัญหาใหญ่กว่าตอนนี้คือเขาจะใช้จอบเป็อาวุธได้อย่างไรต่างหาก แม้เตชินท์จะมั่นใจในฝีมือดาบของเขามาก แต่หากเขาต้องใช้วิชาดาบที่เขามีกับจอบแทนที่จะเป็ดาบ เขาไม่มีความมั่นใจเลย
มิหนำซ้ำหลังเขาลองกวัดแกว่งจอบในมือ เตชินท์ก็พบว่าเขาเชื่องช้าอย่างกับเต่า นี่เขาไม่เหลือแต้มพัฒนาเลยหรืออย่างไร?
< แต้มพัฒนา : ไม่มี >
น้ำตาแทบจะหลั่งรินออกมาหลังตรวจสอบข้อมูลเบื้องต้น แม้แต่แต้มพัฒนาขั้นสามัญ แต้มขั้นต่ำที่สุดก็ยังอันตรธานหายไปไม่เหลือเลย ทุกอย่างที่เขาเพียรพยายามเก็บมาตลอดยี่สิบปีแม้จะรู้อยู่แล้วว่าสิ่งนี้จะเกิดขึ้นหลังเขาเลือกจุติก็ตาม มันก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเสียดาย
ตอนนี้เตชินท์เริ่มไม่มั่นใจแล้วว่าเขาคือผู้ที่จุติหรือมือใหม่กันแน่ นอกจากระบบภารกิจบ้า ๆ บอ ๆ ที่เขาได้รับมาหลังจุติ เขาแทบไม่รู้เลยว่าเขามีอะไรดีกว่าพวกมือใหม่อย่างไร ดีไม่ดีพวกมือใหม่อาจดีกว่าเขาเสียด้วยซ้ำ เพราะอย่างน้อยผู้เข้าสู่มิติมาตุภูมิครั้งแรก พวกเขายังได้โอกาสเลือกิญญาอสูรประเภทอาวุธขั้นพื้นฐานเป็อาวุธชนิดใดก็ได้ แม้ว่าขั้นพื้นฐานจะกระจอกกว่าขั้นสามัญของจอบของเขาก็เถอะ แต่เขาคิดว่ามันก็ยังดีกว่าได้จอบโง่ ๆ แบบนี้แน่นอน ตอนนี้เขารู้สึกอยากย้อนเวลากลับไปตบหัวตัวเองและห้ามไม่ให้เลือกการจุติเด็ดขาดแล้ว
อย่างไรก็ตามชีวิตต้องดำเนินต่อไป เมื่อกลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้ หากไม่ไปต่อก็มีแต่ความตายที่รออยู่เท่านั้น ในเมื่อมีเพียงแค่จอบ เขาก็จะใช้จอบ ภารกิจ้าเพียงให้เขายึดหมู่บ้านก็อบลินให้ได้ นั่นเท่ากับว่าเขาไม่จำเป็ต้องสู้กับก็อบลินจนตายกันไปข้างก็ได้ เขาแค่เพียงต้องเข้าไปหรือทำลายมณีเ้าบ้านให้ได้เท่านั้น หมู่บ้านแห่งนี้ก็จะเป็ของเขาตามที่ภารกิจ้า
ราวกับพวกบ้าดีเดือด เตชินท์ควงจอบแทนดาบ ตอนนี้เตชินท์คิดถึงชุดเกราะและดาบเทพศาสตราขั้นเหนือเผ่าพันธุ์อย่างสุดหัวใจ หากเป็ก่อนหน้าที่เขาจะเลือกจุติ เขาคงแค่เดินตัวปลิวเข้าไปในหมู่บ้านและคว้ามณีเ้าบ้านภายในไม่กี่วินาทีเท่านั้น แต่เขาใช่หาได้สนใจไม่ เขาคือผู้มีประสบการณ์การต่อสู้มาถึงยี่สิบปี กับเอลฟ์ขั้นราชวงศ์เขาก็เคยจัดการมาแล้ว กะอีแค่สิ่งมีชีวิตชั้นต่ำอย่างก็อบลิน มันไม่คณามือเขาอย่างแน่นอน
แม้ว่าหมู่บ้านนี้จะมีก็อบลินชาวบ้านไม่ต่ำกว่าสิบตัว ทหารก็อบลินที่เทียบเท่ากับสัตว์อสูรขั้นวิวัฒนาการที่สูงกว่าขั้นต่ำสุดอย่างขั้นสามัญอีกห้าตัวเป็อย่างน้อย และจ่าฝูงก็อบลินที่เทียบเท่ากับสัตว์อสูรขั้นสมบูรณ์ที่เหนือกว่าขั้นวิวัฒนาการอีกหนึ่ง
แต่เป้าหมายของเขาคือการได้มณีเ้าบ้านมาเท่านั้น และเขาเห็นมันแล้ว มันถูกแขวนที่คอของจ่าฝูงก็อบลินตัวอ้วน มันถูกทำเป็ดั่งจี้สร้อยคอเพื่ออวดเบ่งอำนาจตามประสานิสัยของเ้าจ่าฝูงก็อบลิน
แต่ต่อให้อยู่ที่ใดของหมู่บ้านเขาก็ไม่สน เขาคิดเอาไว้แล้วว่าจะแย่งดาบในมือก็อบลินที่เขาล็อกเป้าหมายเอาไว้ ด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม ขอแค่เขามีดาบเท่านั้น ความสามารถในการต่อสู้ของเขาจะทรงพลังขึ้นแม้จะไร้แต้มพัฒนาก็ตาม
“ย้าก!!!” เตชินท์คำรามออกมา
เขาลากจอบไปกับดินราวกับเขากำลังลากดาบที่เขาเคยชิน จิตใจของพร้อมสู้เป็อย่างมาก เขาวิ่งไปข้างหน้าอย่างไม่มีหยุด เขาเฝ้าส่ายสายตามองหาศัตรูที่จะเข้ามาจู่โจม
สิบเมตร ยี่สิบเมตร และแล้วเขาก็มาถึงใจกลางหมู่บ้านโดยไม่มีก็อบลินตัวใดจู่โจมเขาเลย
เอ๊ะ? หรือมันกำลังล่อเราให้เข้าไปลึกที่สุดแล้วค่อยจัดการเราทีเดียว?
เกิดคำถามขึ้นในใจเตชินท์ขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นเหล่าก็อบลินยังคงนิ่งไม่ไหวติง เตชินท์หยุดอยู่กับที่เพื่อลอบสังเกตท่าทีของศัตรู เขาเตรียมรับการจู่โจมที่อาจเกิดขึ้นในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า แต่แล้วเขาก็ต้องพบความประหลาดใจ เมื่อพบว่ามีก็อบลินเพียงไม่กี่ตัวเท่านั้นหันมาสนใจเขา
*ก๊ากี๊ ก๊าก๊า*
ทันใดนั้นเขาได้ยินเสียงร้องจากด้านหน้าของเขา เขารีบหันไปมองและทันทีที่เขาเห็นที่มาของเสียง เขาควงจอบขึ้นมาถือในท่าเตรียมสู้อีกครั้งทันที
นี่เราถูกลวงเข้ามาจริง ๆ สินะ ความคิดนี้ผุดขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นจ่าฝูงก็อบลินชี้นิ้วมาทางเขา แต่ในวินาทีต่อมาเขาก็ต้องสับสนและงุนงงอย่างช่วยไม่ได้ แทนที่จะมีทหารก็อบลินมารุมล้อมเขาอย่างที่คิด เขากลับเห็นจ่าฝูงก็อบลินวาดนิ้วชี้ไปอีกทางทันทีราวกับมันกำลังสั่งเขาให้ไปตามที่มัน้า
เมื่อเห็นเตชินท์ยังคงยืนนิ่งอยู่ เ้าจ่าฝูงก็อบลินก็กวักมือเรียกเขาราวกับจะเร่งเขาให้ไปตามที่มันบอก เนื่องจากเขาฟังภาษาก็อบลินไม่รู้เื่ ก็มีเพียงภาษามือเท่านั้นที่ใช้ในการสื่อสาร และเตชินท์ก็สรุปเอาเองว่าเขาควรจะไปตามที่เ้าจ่าฝูงก็อบลินสั่งน่าจะดีที่สุด แม้จะไม่รู้ว่าเ้าจ่าฝูงก็อบลิน้าให้เขาไปที่ใดหรือทำสิ่งใด แต่นี่ถือเป็โอกาสอันดีที่เขาจะเข้าถึงตัวเ้าจ่าฝูงก็อบลินเพื่อฉกมณีเ้าบ้านที่มันห้อยอยู่ตรงแผงอกอันอวบอ้วนของมัน
เตชินท์ขอยอมรับว่าเขาค่อนข้างสั่นสู้ แม้เขาจะตัวสูงใหญ่กว่าเ้าจ่าฝูงก็อบลินแบบครึ่งต่อครึ่งก็ตาม แต่เขาไม่ได้มีร่างกายอันแข็งแกร่งที่มากพอจะทำอันตรายอีกฝ่ายแม้แต่ริ้วรอยเหมือนก่อนจุติ เขารู้สึกเหมือนเปลือกที่กลวงเปล่าที่แค่ถูกแตะก็พร้อมแตกสลายทันที เขาจึงได้แต่ตามน้ำเ้าจ่าฝูงก็อบลินไปก่อน
หลังเดินตามเ้าจ่าฝูงก็อบลินไปชั่วครู่ มันก็มาหยุดอยู่หน้าพื้นที่ว่างเปล่าในเขตหมู่บ้าน บนหน้าดินดูเละเทะชอบกล เขาไม่รู้มันจะเกิดอะไรขึ้น เ้าเหล่าก็อบลินมาขุดดินเล่นหรือมีบางสิ่งมาเกลือกกลั้วบริเวณนี้จนหน้าดินแตกกระจายเช่นนี้
เตชินท์ได้แต่มองอย่างสับสน เ้าจ่าฝูงก็อบลินกำลังชี้ไปยังหน้าดินที่ดูเละเทะ เมื่อเห็นท่าทางแบบนั้นมันอดไม่ได้ที่เขาจะคิดว่า ‘นี่มันจะมาชี้ให้ดูถึงสถานที่ที่จะเป็ที่ฝังศพของเราอย่างนั้นหรือยังไง? ช่างโหดร้ายสมเป็พวกก็อบลินจริง ๆ’
แต่ดูเหมือนท่าทีของเ้าจ่าฝูงก็อบลินไม่ได้ตรงกับสิ่งที่เตชินท์คิดเอาไว้เลย เ้าจ่าฝูงก็อบลินมันเพียงแค่ชี้โบ้ชี้เบ้เท่านั้น มันไม่ได้ทำท่าทางข่มขู่หรือชักอาวุธออกมา แม้แต่ทหารก็อบลินก็ไม่ได้เข้ามาล้อมเพื่อจับกุมเขาแต่อย่างใด
เมื่อเห็นเตชินท์ยังคงนิ่งไม่ยอมทำตามที่มันบอก เ้าจ่าฝูงก็อบลินก็เริ่มมีอาการฮึดฮัดขึ้นมา
นั่นไง มันล่อเราเข้ามาเพื่อฆ่าหมกศพจริง ๆ
เตชินท์กลับมากำจอบแน่นอีกครั้ง แต่ทันใดนั้นเขาก็ค้นพบว่าเขาเข้าใจผิดทุกอย่างั้แ่ต้น เ้าจ่าฝูงก็อบลินไม่ได้คิดจะทำร้ายเขาแต่อย่างใด มันใช้มืออันอวบอ้วนของมันแตะไปที่จอบของเตชินท์และทำท่าทางชี้ไปยังพื้นดินเละเทะที่อยู่ตรงหน้าเพื่อบอกอะไรบางอย่าง และนั่นก็ทำให้เขาเข้าใจได้ทันทีว่า เ้าจ่าฝูงก็อบลิน้าให้เขาใช้จอบทำอะไรบางอย่างกับหน้าดินที่อยู่ตรงหน้าต่างหาก
นี่มันเห็นเราเป็คนสวนหรือยังไง?
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
กดใจหรือคอมเมนต์เป็กำลังใจกันด้วยนะครับ <3 ขอบคุณครับ <3
456
![Bustling Officialdom กลรักเกมอำนาจ [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1742592710_38606727.webp)
