ไม่กี่นาทีก่อนบนถนนที่เป็เส้นทางไปยังหมู่บ้านถิงยี่
รถ BMWคันหนึ่งที่ขับเต็มความเร็วได้สร้างความหวาดเสียวต่อผู้ใช้ถนนไปทั่ว
“บัดซบ!ขับอย่างนี้อยากตายรึไงวะ?’’
“เชี่ย!ไปตายซะไป!’’
“ขอให้รถบรรทุกเอาไปแด…’’
“...’’
กระทั่งเ้าหน้าที่จราจรทางข้างหน้าได้รับรายงานก็รีบตั้งด่านสกัดกั้นถึงจะอย่างนั้นด้วยเทคนิคการขับรถอันน่าตื่นตะลึงของคนขับ BMW คันนี้มันได้ขับฝ่าด่านของพวกเขาไปได้อย่างง่ายดาย จนพวกเขารู้สึกอับอายเป็อย่างมาก
ทว่าคนที่รู้สึกโกรธมากที่สุดไม่ใช่พวกเขาแต่เป็ผู้หญิงคนหนึ่ง เธอคนนี้สวมใส่เครื่องแบบตํารวจหญิงสีฟ้ามีใบหน้าสะสวยแสนเ็าและด้วยร่างกายสุดยั่วยวนขาวผ่องที่มาพร้อมกับเรียวขายาวคู่งามสามารถบอกได้เลยว่าเธอเป็สาวงามคนหนึ่งที่ไม่ว่าผู้ชายคนไหนเห็นก็ต้องลุ่มหลง…
ดังนั้นเมื่อถึงเวลาที่เธอโกรธเธอจึงดูเ็าเป็อย่างมากส่งผลให้เ้าหน้าที่จราจรคนอื่นรู้สึกเสียวสันหลังวาบแทนคนขับคนนั้นเลยทีเดียว
“คอยดูนะ!ถ้าฉันเจอนายอีกฉันจะจับเข้าคุกมาสั่งสอนเสียให้เข็ดเลย!’’หลันเอ๋อร์จ้องมองไปบนถนนที่เต็มไปด้วยรถยนต์มากมายด้วยความไม่พอใจเธอตัดสินใจแล้วว่าถ้าเธอเจอคนที่ฝ่าฝืนกฏจราจรคนนั้นอีกเธอจะจับเขามาสอบสวนและสั่งสอนให้เข็ด
ไม่อย่างนั้นอย่าได้เรียกเธอว่าหลันเอ๋อร์ อีกต่อไป!
…
ปัจจุบันทางด้านหลินไห่ที่เห็นฝ่ามือถูกซัดออกมา รวมเข้ากับสิ่งที่ได้ยินในก่อนหน้านี้เขาก็แสยะยิ้มอย่างดูถูก “แกคิดว่าแกเป็ใครถึงได้พูดจาเช่นนั้นกับฉันคนนี้? ดี!ในเมื่อรนหาที่ฉันก็จะมอบบทเรียนให้!’’
ขณะที่เขาเตรียมที่จะรับฝ่ามือที่พุ่งตรงเข้ามาั์ตาของเขาก็เบิกกว้างขึ้นด้วยความไม่อยากเชื่อ “เร็วมาก!’’เขาคิดไม่ถึงจริงๆว่าการโจมตีของมู่หลินจะเร็วถึงเพียงนี้
นี่มันเป็ไปได้อย่างไร?
ถึงจะอย่างนั้นหลินไห่ก็ไม่ได้หวาดกลัวเขายกแขนขึ้นและกลางฝ่ามือเพื่อเตรียมปะทะอย่างไรก็ตามในพริบตาต่อมาตอนที่ฝ่ามือของเขาปะทะเข้ากับฝ่ามือตรงหน้าเขาก็พลันรับรู้ได้ถึงความเ็ปที่รวดร้าวมาจากภายใน
กร็อบ!
เสียงกระดูกแตกหักละเอียดยิบดังขึ้นมันเป็เสียงจากกระดูกทั้งหมดในแขนข้างขวาของหลินไห่!
“อ๊ากกกก…’’หลินไห่ที่ทนความเ็ปไม่ไหวก็เซถอยหลังออกมาเขาใช้มือข้างซ้ายที่ไม่าเ็ยื่นไปจับแขนข้างขวาของเขาด้วยใบหน้าซีดเผือดก่อนมองไปยังมู่หลินด้วยแววตาไม่อยากเชื่อที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว
เป็ไปได้อย่างไร?
ในเร็วๆนี้หลินไห่เพิ่งฝึกฝนผ่านขั้นหลิงสําเร็จจนมาถึงขั้นจิ่วได้เขาจึงมั่นใจเป็อย่างมากว่าไม่ว่าจะเป็ใคร เขาก็สามารถเอาชนะพวกมันได้แต่ด้วยเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในตอนนี้ มันทําให้เขารู้สึกไม่อยากเชื่อเป็อย่างมากเพราะจากััที่ถูกปะทะเข้าเมื่อกี้ มันเป็เพียงแรงกระแทกเบาๆทว่าสิ่งที่เขาได้รับจากมันช่างร้ายกาจ!
ร้ายกาจเป็อย่างมาก!
“ไม่มีเวลาให้แกจะเสียใจในสิ่งที่ได้ทําผิดหรอกนะ!’’มู่หลินเสียงเย็นเยียบเอ่ย เขาก้าวเข้าหาหลินไห่ที่เซออกไปด้วยท่าทางน่าสะพรึง
ทันทีที่เห็นอีกฝ่ายก้าวเข้ามาความช็อคที่ยังไม่หายก็ทําให้หลินไห่เริ่มตื่นตะหนกและพยายามคิดว่ามันเป็เื่บังเอิญเขาจึงกัดฟันอดทนความเ็ปแล้วส่งตัวเองออกไปพลางตวัดลูกเตะเข้าไปใส่ไม่ยั้ง
ถึงจะอย่างนั้นลูกเตะที่ระดมปล่อยออกไปด้วยความเร็วสูงกลับวืดเข้าลมหมด
วูบ!วูบ! วูบ!
มู่หลินเอียงตัวหลบเหมือนตอนหลบการโจมตีของหวังชาวเย่ร่างกายของเขาขยับไปมาเล็กน้อยมันราวกับว่าตัวเขาเป็ต้นหลิวที่โอนเอนไปมาตามกระแสลมไม่ปาน
“แก!’’การโจมตีพลาดเป้าหมด หลินไห่ที่ไม่อยากเชื่อก็โกรธเป็อย่างมาก
ตอนนี้เขามาถึงขั้นจิ่วของการฝึกยุทธ์แล้วนะทําไมมันถึงยังสามารถหลบเขาได้อีก?
บัดซบ!มันทําได้อย่างไร?
ไอ้ขยะเฉกเช่นตะก่อนทําไมถึงได้แข็งแกร่งขึ้นมากขนาดนี้?!
มู่หลินเคลื่อนไหวอีกครั้งเขาพุ่งฝ่ามือออกไป มันดูเชื่องช้าเป็อย่างมากถึงอย่างนั้นหลินไห่ก็รู้ดีว่าถ้าโดนเข้าไปมันที่ไม่น่าจะใช่เื่บังเอิญคงทําให้เขาเจ็บอย่างแน่นอน
หัตถ์เปลี่ยน์!
ทันทีที่ฝ่ามือของมู่หลินรอดผ่านการป้องกันของหลินไห่ไปได้เมื่อมันััเข้ากับร่างกายของหลินไห่ทันใดนั้นอีกฝ่ายก็ััได้ถึงความรู้สึกเ็ปที่รุนแรงกว่าเมื่อครู่หลายเท่า
“อ๊ากกกก!’’ความเ็ปมากมายที่เกิดขึ้นภายในทําให้หลินไห่ร้องอย่างน่าเวทนาก่อนจะกระอักเืออกมา“อั๊ก!’’
ถึงเืคําโตจะถูกพ่นออกมามู่หลินก็ไม่แยแส เขาหวดฝ่ามือตบใส่หน้าหลินไห่อย่างแรง
ผวัะ!
ด้วยแรงตบมหาศาลหลินไห่ถึงกับกระเด็นไปไกลหลายเมตรเลยทีเดียวไม่ช้าด้วยความเ็ปที่เกิดขึ้นภายในราวกับถูกลาวาหลอมเหลวอีกฝ่ายก็หมดสติไปในทันที
หัตถ์เปลี่ยน์นั้นเป็หนึ่งในวิชาของมู่หลินมันเป็การเปลี่ยนกฏทุกอย่างให้กลับตาลปัตรอย่างสิ้นเชิง
ทั้งนี้หากมีความแข็งแกร่งมากพอหรือเป็มู่หลินในอดีตเขาสามารถที่จะใช้มันเปลี่ยนชะตากรรมของผู้คนได้อย่างง่ายดายโดยเฉพาะครั้งนั้นเมื่อยามที่เขาบุก์์ถึงกลับกลายโกลาหลและตกลงมาสู่ดินแดนของปุถุชนจนวอดวายไม่เหลือซากและก็เป็เขาอีกเช่นกันที่ทําให้มันกลับมาเป็เหมือนเดิม
บอกได้ง่ายๆด้วยหัตถ์เปลี่ยน์มันเปรียบเสมือนพลังที่สามารถเปลี่ยนกฎเกณฑ์ได้ทุกสิ่งดังนั้นการที่มู่หลินจะเปลี่ยนแปลงสสารหรือทําให้กระดูกของหลินไห่เสื่อมสภาพ มันย่อมง่ายดายดั่งพลิกฝ่ามือ ซึ่งนี่เป็เหตุผลที่ทําให้หลินไห่รู้สึกทรมาน
บอกได้ว่ามันเป็ความทรมารที่มากกว่าที่พวกฉิงเฉาได้รับเสียอีก!
อย่างไรก็ตามมู่หลินก็ไม่ได้โหดร้ายถึงเพียงนั้นเพราะด้วยความที่เขาเคยมีประสบการณ์ชีวิตในฐานะเพื่อนกับหลินไห่อยู่บ้างเขาก็ตั้งใจแค่จะมอบความทรมานให้อีกฝ่ายแค่ชั่วคราว ดังนั้นเมื่อเวลาผ่านไปเดี๋ยวทุกอย่างก็กลับคืนเหมือนเดิม
ทว่า!ทว่าเขาจะไม่ทําอย่างนี้กับพวกมัน! พวกที่อยู่เื้ัหลินไห่!
ดังนั้นแล้วชะตากรรมของพวกมันจะต้องรุนแรงกว่านี้หลายเท่า!
“...’’ ด้านเทาก้านที่ยืนดูเหตุการณ์มาตลอดก็อดไม่ได้ที่จะตะลึงงันก่อนจะเริ่มรู้สึกได้ว่ามู่หลินน่ากลัวอย่างแท้จริง
คนบ้าอะไรสามารถที่จะตบคนจนรอยกระเด็นได้หลายเมตรแบบนั้น?
มีก็บ้าแล้ว!
“ไป!ไปแบกหลินไห่ขึ้นรถมา! เราจะไปกันต่อ!’’ มู่หลินไม่ใช่คนโหดร้าย เขาจึงหันไปทางเทาก้านแล้วชี้ไปยังหลินไห่ก่อนที่สายตาจะมองไปยังทิศทางของ Casino at Venetian Macao ด้วยความมืดมน
แค่ฉันไม่คุยกับแกง่ายๆแกถึงกลับกล้าส่งคนมาหาฉันอย่างไม่ไว้หน้าเช่นนี้เลยรึ?
ก็ดี!ฉันจะได้สอนให้รู้ว่าการข่มขู่และความโหดร้ายที่แท้จริงของโลกนี้มันเป็ยังไง!
3K
