“ัสัตว์เลี้ยงของเ้าคือั นับว่าเป็วาสนาของเ้าแล้วศิษย์ข้า” ผู้าุโซุนหวู่กล่าวออกมาด้วยความยินดี
ัตัวน้อยสูงประมาณสิบห้าเซ็นติเมตรบินออกไปไม่ถึงห้านาทีมันบินกลับมาพร้อมกับปลาตัวใหญ่เมื่อัตัวน้อยจัดการปลากินตัวใหญ่ที่มันสามารถล่ามาได้ เพียงไม่ถึงห้านาทีมันกินปลาตัวใหญ่หมดัตัวน้อยกลับมาที่เฟยหลงและเริ่มซุกตัวนอนภายในอ้อมแขนของเฟยหลงและหลับไปอีกครั้งหนึ่ง
“ัเป็สัตว์อสูรธาตุอะไรหรือท่านอาจารย์”
“ัไม่ได้เป็สัตว์อสูรแต่ัเป็สัตว์เทพในตำนานในปัจจุบันแทบจะหาไม่ได้แล้ว ส่วนมากันั้นจะเลือกเ้านายของมันเองไม่มีใครสามารถบังคับมันได้เมื่อใดที่มันเติบโตขึ้นมันจะเป็กำลังที่สำคัญของเ้าอย่างแน่นอนเ้าต้องดูแลมันให้ดี เมื่อใดที่มันทำสัญญาจิติญญากับัเมื่อนั้นเ้าเองสามารถใช้พลังของัได้เช่นกัน”
“แล้วเมื่อไหร่ัตัวนี้จะสามารถทำสัญญาจิติญญากับศิษย์ได้ท่านอาจารย์พอจะรู้หรือไม่ขอรับ”
“เื่นั้นข้าเองก็ไม่สามารถตอบเ้าได้เช่นกันเพราะเมื่อใดที่ัตัวนี้เชื่อใจเ้าจนถึงขั้นยอมให้เ้ากลายเป็นายของมันได้มันจะทำสัญญากับเ้าเอง เ้าไม่สามารถบังคับมันได้ เมื่อมันทำสัญญากับเ้าเมื่อใดสัญลักษณ์จะปรากฏออกมาให้เ้าได้เห็นเอง”
“สัญลักษณ์แบบนี้หรือท่านอาจารย์เฟยหลงดึงเสื้อของเขาขึ้นพร้อมกับสัญลักษณ์ที่ติดอยู่ตรงหัวไหล่ด้านขวาของเขา”
“สัญลักษณ์นี่มัน สัญลักษณ์นี้เกิดขึ้นนานหรือยังเ้าไปทำสัญญากับัตัวนี้เมื่อไหร่?”
“สัญลักษณ์นี้เกิดขึ้นเมื่อข้าหยดเืเพื่อให้ไข่ยอมรับตอนที่อยู่ที่ร้านขายสัตว์อสูรขอรับท่านอาจารย์”
“ ฮ่าฮ่า ฮ่า ที่แท้มันก็เลือกเ้าเป็นายั้แ่แรก ัที่เลือกเ้านายของมันั้แ่อยู่ในไข่นั้นจะไม่สามารถทำสัญญาจิติญญาได้อีกเป็ครั้งที่สองชีวิตของมันจะผูกติดกับเ้าแล้วัหรือสัตว์เทพในตำนานนั้นไม่เหมือนกับสัตว์อสูรทั่วไปที่มันสามารถยอมรับเ้านายคนใหม่ของมันได้เมื่อเ้าของยกเลิกสัญญาจิติญญาหรือเ้าของของมันตายไป”
“ัตัวนี้ผูกติดชีวิตไว้กับเ้าหากเ้าเป็อะไรไปัตัวนี้ก็จะตายตามเ้าไปด้วย แต่ตรงกันข้ามกัน หากัตัวนี้ตายไปเ้าเองจะไม่ตายตามมันไป ดังนั้นเ้าต้องดูแลมันให้ดีเพราะัตัวนี้เชื่อในตัวของเ้ามันจึงทำสัญญาผูกติดชีวิตของมันไว้กับเ้า หากเ้าเติบโตมากเท่าไหร่ัตัวนี้ก็จะเติบโตเช่นเดียวกับเ้า เช่นเดียวกันหากัตัวนี้แข็งแกร่งและเติบโตขึ้นเ้าเองก็จะแข็งแกร่งขึ้นเช่นเดียวกัน”
“ส่วนัตัวนี้มันจะมีธาตุอะไรนั้นต้องรอให้มันแสดงออกมาเท่านั้นเ้าถึงจะรู้ว่าเป็ธาตุอะไร บางทีอาจจะมีหลายธาตุอยู่ภายในตัวของมันก็เป็ได้เพราะตอนนี้พลังของพวกเ้าเชื่อต่อกันด้วยสายใยแห่งชีวิตไม่แน่มันอาจจะมีธาตุเช่นเดียวกับเ้า”
“ว่าแต่เ้าตั้งชื่อให้ัตัวนี้หรือยัง?”
“ศิษย์ยังไม่ได้ตั้งชื่อให้ัน้อยตัวนี้เลยขอรับท่านอาจารย์ช่วยศิษย์ตั้งชื่อให้ัน้อยตัวนี้ให้ศิษย์ด้วย”
“เช่นนั้นก็ให้ชื่อว่า “เสี่ยวเทียน” ก็แล้วกัน”
“ขอรับท่านอาจารย์ต่อไปข้าจะเรียกัน้อยตัวนี้ว่าเสี่ยวเทียน”
เฟยหลงพยายามเก็บเสี่ยวเทียนไว้ในแหวนมิติของเขาแต่เสี่ยวเทียนก็ไม่ยอมเข้าไปในแหวนมิติมันวนเวียนรอบ ๆ ตัวของเฟยหลง เฟยหลงเห็นว่าเสี่ยวเทียนไม่ยอมเข้าไปในแหวนมิติของเขาเขาเลยลองเอ่ยกับเสี่ยวเทียน
“เสี่ยวเทียนเ้าไปเที่ยวเล่นก่อนไปข้าจะต้องฝึกฝน”
เหมือนกับเสี่ยวเทียนรู้เื่ที่เฟยหลงพูดมันใช้หัวของมันถูไปที่ขาของเฟยหลง พร้อม ๆ กับเริ่มกางปีกของมันออก ัตัวเล็กเริ่มขยับปีกของมันและบินวนรอบ ๆ เฟยหลงก่อนที่มันจะบินทะยานออกไปบนท้องฟ้า
เฟยหลงจึงได้เริ่มต้นฝึกฝนดังเช่นปกติโดยมีอาจารย์ของเขาเฝ้าดูอยู่ห่าง ๆ จนกระทั่งถึงตอนเย็นเสี่ยวเทียนจึงบินกลับมาหาเฟยหลงเฟยหลงจึงนำอาหารมาให้เสี่ยวเทียนและเมื่อเฟยหลงนอนพักผ่อน เสี่ยวเทียนจะมานอนใกล้ๆ กับเฟยหลง
ทุกเช้าเฟยหลงจะเล่นกับเสี่ยวเทียนก่อนจะปล่อยให้มันบินไปเที่ยวเล่นและเสี่ยวเทียนจะกลับมาในตอนเย็น เสี่ยวเทียนที่ออกจากไข่ใช้เวลาเพียงสามวันตัวของมันกลับสูงใหญ่ขึ้นกว่าเดิมถึงหนึ่งเท่าตัวตอนนี้เสี่ยวเทียนตัวสูงเกือบหนึ่งฟุตแล้ว
“เสี่ยวเทียนเ้าไปทำอะไรมาทำไมเ้าถึงได้โตไวขนาดนี้กัน”
เสี่ยวเทียนได้แต่เอาศีรษะของมันมาถูตัวของเฟยหลงก่อนที่มันจะบินออกไปเฟยหลงจึงได้ฝึกฝนตามปกติของเขา จนในที่สุดวันแข่งขันการประลองของศิษย์ภายในสถาบันฟ้าครามก็ได้เริ่มต้นขึ้นเฟยหลงและเพื่อน ๆ ต่างมาลงทะเบียนเข้าร่วมการแข่งขันในครั้งนี้
“ไข่ของสัตว์อสูรของเ้าฟักออกมาหรือยัง?”จ้าวเฟยที่เดินมากกับหยวนฉู่และหวนอู่เอ่ยทักเฟยหลงในทันที
“พึ่งจะฟักออกมาเมื่อเจ็ดวันก่อนพวกเ้ามาลงทะเบียนแต่เช้าเลยนี่”
“เ้าเองก็เช่นกันมาั้แ่เช้าเหมือนกัน คราวนี้พวกเราจะต้องติดลำดับหนึ่งในร้อยให้ได้”
ทั้งสี่พากันเดินไปต่อแถวเพื่อลงทะเบียนเข้าร่วมการแข่งขันเพียงไม่ถึงสิบห้านาทีพวกเขาก็สามารถลงทะเบียนเข้าร่วมการแข่งขันเสร็จสิ้นเฟยหลงและเพื่อน ๆ จึงเดินเข้าไปยังลานประลองที่ทางสถาบันจัดเตรียมเอาไว้
เมื่อทั้งสี่คนเดินเข้าไปยังลานประลองเขาพบว่ามีศิษย์ของสถาบันฟ้าครามจำนวนมากที่เข้าร่วมการประลองในครั้งนี้
“ไม่รู้ว่าสถาบันจะกฎเกณฑ์ใดในการประลองพวกเ้าพอจะรู้บ้างไหม” หยวนฉู่เอ่ยขึ้นมา
“ตามที่ข้าถามอาจารย์ของข้าอาจารย์บอกว่าไม่มีกฎที่ตายตัวแน่นอนที่สถาบันของเราใช้ในการทดสอบแต่ละครั้งกฎเกณฑ์ต่าง ๆ จะเปลี่ยนไปทุก ๆ ปี ดังนั้นจึงไม่มีใครรู้ล่วงหน้าว่าปีนี้จะทดสอบกันอย่างไร”
ทั้งสี่รอบประมาณครึ่งชั่วโมงผู้าุโสถาบันฟ้าครามจึงเดินขึ้นเวทีลานประลองสายตาของทุกคนจับจ้องไปยังผู้าุโคนนั้นในทันที
“สวัสดีศิษย์สายในสถาบันฟ้าครามทุกคนข้าอู่หลงจื่อ ผู้าุโฝ่ายในของสถาบันฟ้าครามได้รับมอบหมายให้มาตัดสินการทดสอบในครั้งนี้การทดสอบของสถาบันฟ้าครามของเราในปีนี้จะมีอยู่ด้วยกันสามด่านด้วยกันโดยจะคัดเลือกศิษย์สายในจำนวนหนึ่งร้อยคนเท่านั้นที่จะได้เข้าไปฝึกฝนในดินแดนแห่งเวทโดยผู้ที่ชนะลำดับที่หนึ่งถึงยี่สิบนั้นยังมีของรางวัลที่ทางสถาบันของเรามอบให้อีกต่างหาก”
“โดยหนึ่งร้อยลำดับแรกจะได้ศิษย์เข้าฝึกฝนในดินแดนแห่งเวทย์เป็เวลาหนึ่งเดือน”
“ลำดับที่สิบห้าถึงลำดับที่ยี่สิบจะได้แต้มคะแนนจำนวนห้าร้อยแต้มเป็รางวัล”