Chapter 2
ตัวสำรองต้องอยู่แบบเจ็บๆ
"เควิน"
"O_O"
และนี่คือสีหน้าฉันที่อึ้ง ทึ่ง เฮ้ย เควินมายังไงเนี่ย!
"หวัดดี เราโอม"
โอมยิ้มทักทายทั้งสี่หนุ่ม
"เฟย"
เฟยตอบไปนิ่งๆ
"เราใบเฟิร์นนะ"
ฉันตอบเสียงแ่ ทำหน้าไม่ถูก
"ขอบคุณทุกคนที่มางานนะ เชิญดื่มๆ ตามสบายเลย"
คริสต์พูดยิ้มๆก่อนจะควงไอรินไปรับแขกอีกฝั่ง ตอนนี้ทั้งโต๊ะเลยมีแค่ฉัน เฟย โอมและอีกสี่หนุ่มเพื่อนไอริน
ทั้งโต๊ะเริ่มพูดคุยทำความรู้จักกัน แต่ฉันนั่งเงียบตัวแข็งทื่อ
"เป็ไรวะเฟิร์น นั่งนิ่งเชียว"
เฟยคงจับพิรุธฉันได้
"ปละ เปล่า แค่อยากไปห้องน้ำอะ เดี๋ยวมานะ"
ฉันลุกขึ้น แต่เฟยกลับดึงข้อมือของฉันเอาไว้
"ให้กูไปเป็เพื่อนเปล่า"
มันดูจะเป็ห่วงมากเพราะนี่เป็การมาร้านเหล้าครั้งแรก
การกระทำของเฟยอยู่ในสายตาของเควิน เควินมองมาที่มือของฉันอย่างไม่พอใจ
"มะ ไม่เป็ไร กูไปเองได้ๆ"
ฉันสะบัดมือมันทิ้งแล้วรีบเดินออกมาจากตรงนั้น
"ฟู่ว ค่อยโล่งใจหน่อย"
ฉันเดินออกมาด้านนอกร้านแล้วลอบถอนหายใจออกมาคนเดียว
"มาที่นี่ได้ยังไง?"
เฮือกกก
เสียงเรียบนิ่งที่แสนจะคุ้นเคย .... เควินไงจะใครล่ะ
"เควิน.."
ฉันเรียกชื่อเขาเสียงแ่
"เธอเป็อะไรกับไอ้ตี๋นั่น?"
เควินเดินเข้ามาแล้วจับข้อมือฉันเอาไว้
"เพื่อนไง เพื่อนสนิท"
"คบมาปีกว่า ไม่เห็นรู้ว่ามีเพื่อนสนิทเป็ผู้ชาย"
"ก็นายไม่เคยถามฉันนี่ นายบอกเองว่าจะไม่ยุ่งเื่ส่วนตัว"
และฉันเองก็ห้ามยุ่งเื่ส่วนตัวเขาด้วย
"แต่อันนี้มันเกินไป แล้วนี่ไปเอาเสื้อใครมาใส่"
เควินไม่พอใจ ถอดเสื้อคลุมแขนยาวสีดำตัวนอกของฉันออก
แต่พอถอดออกเขาก็ถึงกับกุมขมับ
"นี่มัน..ชุดบ้าอะไรวะเนี่ย"
"ก็ชุดเที่ยวร้านเหล้าปกตินี่ นายเป็อะไรไปเค"
ทำไมทั้งเฟยทั้งเคต้องไม่พอใจเื่ชุดของฉันด้วยนะ เหอะๆ
"โป๊ขนาดนี้ จะแต่งมาอ่อยใคร"
"จะบ้าเหรอ ฉันเป็แฟนนายนะ"
"แล้วอันนี้เสื้อใคร?"
เควินถือเสื้อคลุมในมืออย่างไม่พอใจ
"ของเฟย"
"ทุเรศสิ้นดี! เธอไม่เคยบอกมันเหรอว่ามีแฟนแล้ว!"
เควินดูจะไม่พอใจเอามากๆ ทำไมล่ะ?
"ไม่เคยหรอก ก็นายบอกเองว่าห้ามบอกใคร"
คงกลัวว่าตัวจริงเขาจะรู้สินะว่านายคบซ้อน
ก็รู้นะว่าเขาเลว แต่ทำไงได้...มันรักไปแล้ว
"กลับหอ"
"อะไรนะ?"
"บอกให้กลับหอ! เดี๋ยวนี้เลย!"
เควินกระชากข้อมือเล็กของฉันเอาไว้ให้เดินตามเขาไป
"ตะ แต่นี่มันงานวันเกิดเพื่อนสนิทฉันนะ! ยังไม่ได้เป่าเค้กเลย!"
งานวันเกิดคริสต์ทั้งที ฉันไม่อยากพลาด
"บอกมันไปว่าเธอไม่สบาย"
"จะบ้ารึไง"
"จะเลือกมันรึเลือกฉัน?"
เควินกดดัน ฮืออ นั่นก็เพื่อนนี่ก็แฟน
"ทีฉันทักนายไปตั้งหลายวันไม่ตอบ มาสนใจอะไรกันตอนนี้"
"อย่ามาเปลี่ยนเื่ใบเฟิร์น ฉันบอกให้เธอเลือก"
"โทษนะเควิน แต่งานวันเกิดคริสต์ฉันไปไหนไม่ได้จริงๆ"
พูดจบฉันก็กระชากเสื้อของเฟยมาจากมือของเควินแล้วใส่เอาไว้ พร้อมกับเดินเข้าไปในร้านเหล้าแล้วทำตัวให้ปกติ
เควินดูจะไม่พอใจมาก อีกหน่อยควันคงออกหูได้
ฉันกลับมานั่งที่โต๊ะ
"ไปนานจังมึง ปวดหนักเหรอ?"
มันกระซิบคุยกับฉัน
"ไอ้บ้าเฟย!"
ฉันดุมันแล้วตีเข้าที่ไหล่เบาๆ การกระทำของฉันอยู่ในสายตาของเควินที่เดินตามหลังมา
นั่งกันไปสักพักไอรินก็เดินมาที่โต๊ะพวกเรา
"เป็ไงบ้างจ๊ะ ใบเฟิร์นเบื่อมั้ยโต๊ะนี้มีแต่ผู้ชาย"
ไอรินเดินเข้ามานั่งข้างฉันที่ยังว่างอยู่พร้อมกับยิ้มให้ทุกคน สวยมากเลยผู้หญิงคนนี้ ถึงว่า...เอาคริสต์อยู่หมัดเลย
"สนุกอยู่จ้ะไอริน"
ฉันยิ้มตอบ แต่เควินก้ยังจ้องฉันอย่างเอาเื่
"ถ้าเควินเอาวาดฝันมาด้วยก็คงดีนะ โต๊ะจะได้มีผู้หญิงบ้าง ใบเฟิร์นจะได้ไม่เบื่อด้วย"
ไอรินยิ้มหวาน ส่วนฉันหน้าเจื่อน เหอะๆ
ขืนเอาวาดฝันมาฉันคงทำหน้าไม่ถูก
ดูหน้าเควินตอนนี้สิ...เจื่อนสุดๆ
"วาดฝันเป็ไข้เืออก พึ่งจะหายอะสิ"
คนที่ชื่อจูเนียร์ตอบขึ้นมาแทน
"อ้าวจริงเหรอ แย่จังไม่ได้ไปเยี่ยมเลย"
ไอรินดูจะเป็ห่วง นี่ถ้าทุกคนรู้ว่า...ฉันกำลังทำร้ายวาดฝันด้วยการเป็ชู้กับแฟนเธอ ทุกคนจะเกลียดฉันมั้ยนะ?
"ไม่เป็ไรหรอก ตอนนี้หายดีแล้วล่ะ"
เควินตอบ
"จะไม่หายดีได้ไง ก็ไอ้ห่านี่คลั่งรักแฟนสุดๆ คอยเช็ดเนื้อเช็ดตัว นอนเฝ้าอยู่ที่โรงพยาบาลนู่น"
จูเนียร์พูดขึ้น
"คนอย่างไอ้เควินยอมขาดเรียน ถ้าไม่ใช่วาดฝันก็ทำไม่ได้หรอกนะที่จะมาฉุดไอ้เควินให้หยุดเรียนได้ กูล่ะยอมใจจริงพ่อคนคลั่งรัก"
จูเนียร์ยังคงสาธยายให้ไอรินฟัง
หลังจากนั้นก็ชวนโอมและเฟยคุยกันเื่อื่นๆ
ส่วนฉันพยายามปั้นหน้ายิ้ม แต่ในใจทุกข์ระทม
เขารักกันขนาดนั้นเลยนะ...ขนาดที่ว่าดูแลกันจนไม่มีเวลาตอบแชทฉัน
แค่นี้ก็เห็นชัดแล้วนะ คตนที่เขารักออกหน้าออกตาเชิดชูทางสังคม
ส่วนฉันมันแค่แฟนเก็บ อยู่แบบเจ็บๆไม่มีสถานะ
หลังจากกินกันเสร็จเป่าเค้กเรียบร้อยฉันก็กลับพร้อมเฟย เฟยมาส่งที่หน้าหอ
"ขอบคุณนะมึง ขับรถกลับดีๆล่ะ"
ฉันบอกมันแล้วปืดประตูลง
รอจนเฟยขับรถออกไปลับตาจึงจะเดินเข้าหอ แต่แล้วก็โดนกระชากข้อมือเอาไว้อย่างแรง
"อ๊ะ!"
ฉันถูกกระชากเข้าไปจนหัวกระแทกกับแผงอกกำยำ