บังเอิญรักคุณธนากร

    ตอนที่ 3 — แผนที่ไม่ได้เรียกว่า “ความรัก”

     หลังจากวันที่เจอธนากรที่ผับ ทั้งห้าสาวได้นัดรวมกันที่คอนโดของแพรวา หัวข้อสนทนาไม่ได้ไกลไปจากที่คุณกันไว้เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว ในการเฟ้นหาผู้ชายโปรไฟล์เลิศให้ยี่หว้า ผู้ซึ่งตกบวงว่าที่คุณแม่

            “ฉันตัดสินใจแล้ว” ยี่หวาพูดเสียงจริงจังมาก จนแพรที่กำลังกินข้าวเหนียวมะม่วงต้องหยุดเคี้ยว

            “อะไรอีกล่ะแก อย่าบอกนะว่าจะลาออกไปบวชี”

            “ไม่บวช” ยี่หวายกแก้วน้ำขึ้นจิบ

            “จะมีลูก” ยี่หวา หันมามองเพื่อนพร้อมทำหน้าจริงจัง มิ้นท์พ่นน้ำเกือบพุ่ง

            “กับใคร?!” เฟน นั่งเอียงคอมาถามยี่หวา อีกคน

            “นายธนากร” ยี่หวาตอบเพื่อน ๆ ด้วยความสมั่นใจ

            “อีกทีสิ ใคร แกจะมีลูกกับใครวะ” ยี่หวามองนิ่ง ๆ หันมาตอบมิ้นท์ที่ถือแก้วน้ำส้มค้างอยู่

            “เอาแค่น้ำเชื้อพอ” ยี่หวาตอบเบาๆ โต๊ะอาหารเงียบไปสามวินาที

            “แกพูดเหมือนจะไปซื้อไก่ย่างหน้าปากซอย” มิ้นท์วางช้อนลงช้า ๆ

            “ก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่”

            “ต่างสิยะ! นั่นพ่อของลูกนะ ไม่ใช่น้ำจิ้มซีฟู้ด!” ยี่หวาหัวเราะเบา ๆ

            “ฉันไม่ได้จะจับเขาแต่งงาน ฉันแค่จะเลือกเขาเพราะอยากได้ยีนดี ๆ จากเขา”

            “โอ๊ยยย แกนี่มันนักคัดพันธุ์ดีเด่นแห่งปี” ยี่หวาหยิบมือถือขึ้นมา เปิดรูปธนากรที่เธอไปเสริซ์หาจากในเน็ต มิ้นท์หรี่ตา

            “คนเดียวกับที่ ไอ้เฟนบอกวันนั้นนี่หว่า หน้าตาดี โสด เฮ้อ..แต่แม่งหล่อจริงแหละ” ออยหันมามองที่โทรศัพท์ของยี่หวา ภาพผู้ชายในสูทสีเข้มใบหน้าคมคายสายตานิ่ง

            “ใช่” ยี่หวาพยักหน้าให้ทั้งหมด 

            “แล้วแกมั่นใจเหรอว่าเขาจะให้แกง่าย ๆ เขาคงไม่ตกหลุมพรางแกแน่” เฟนถาม หลังจากที่พวกเธอนั่งวิเคราะห์กันแล้ว มันแทบเป็๲ไปไม่ได้เลย ผู้ชายระดับนี้ ทั้งงาน ทั้งฐานะ ไม่น่าจะสนใจผู้หญิงที่เพิ่งเจอกันในบาร์ ยี่หวาวางโทรศัพท์ลง

            “ฉันไม่ได้วางพราง” เธอหยิบมะม่วงขึ้นมากินคำหนึ่ง

            “ฉันจะวางภาพลักษณ์อันดีเลิศ”

            “อ๋ออออ ภาษาการตลาดมาแล้ว” มิ้มท์หัวเราะลั่น 

    ยี่หวานั่งหลังตรง เหมือนกำลังพรีเซนต์งานประชุม

            “ขั้นตอนที่หนึ่ง — ปรากฏตัวแบบมีจังหวะ” เธอยกนิ้วขึ้นหนึ่งนิ้ว

            “ขั้นตอนที่สอง — หาโอกาสสร้างบทสนทนาให้เขารู้สึกว่าเขาเก่ง เยอนยอนิดหน่อย” นิ้วที่สอง

            “ขั้นตอนที่สาม — ทำเหมือนไม่ได้สนใจเขา” เฟนเริ่มพยักหน้าเหมือนนักเรียนจดโน้ต

            “ขั้นตอนที่สี่?” ยี่หวายิ้มมุมปาก

            “หลีกชั่วคราว…ปล่อยให้เขาเป็๞ฝ่ายอยาก”

            “ร้าย! แกร้ายมาก!” มิ้นท์ตบโต๊ะดังปัง

            “ฉันเรียกว่ากลยุทธ์” ออยที่นั่งเงียบมาตลอดพูดขึ้น

            “แล้วถ้าแกเป็๲ฝ่ายอยากก่อนล่ะ” ยี่หวาชะงักไปครึ่งวินาที

            “ไม่มีทาง” มิ้นท์ยกคิ้ว

            “ผู้ชายหน้าตาแบบนี้ เดี๋ยวเขายิ้มใส่สองที…ใจแกละลายเป็๲ไอติมแน่” ยี่หวาส่ายหน้า

            “ฉันไม่ได้จะไปหลงรักเขา ฉันแค่๻้๪๫๷า๹ดีเอ็นเอ”

            “โอเคแม่วิทยาศาสตร์” มิ้นท์ยกมือไหว้ แพรหัวเราะ

            “พูดเหมือนผู้ชายไม่เคยมาจีบแกเลยนะ” ทุกคนหันไปมองยี่หวาพร้อมกันเพราะความจริงแล้ว ตรงกันข้าม ยี่หวามักจะเป็๞ที่สนใจเสมอ ๻ั้๫แ๻่สมัยเรียนแพทย์ เธอเด่น เธอดังไม่ใช่เพราะเธอแต่งตัวจัด หรือทำตัวโดดเด่น แต่เพราะเธอเรียนเก่ง หน้าตาดี และอัธยาศัยดี มีรุ่นพี่หมอชวนเธอไปกินข้าว หมอศัลยกรรมหน้าตาดีคนหนึ่งส่งดอกไม้มาให้ที่ห้องพักแพทย์ แม้กระทั่งคนไข้หนุ่มที่หายจากการผ่าตัดยังเคยขอไลน์เธอ

            แต่ทุกครั้ง ยี่หวามักจะยิ้มสุภาพแล้วปฏิเสธอย่างนุ่มนวลไม่ใช่เพราะเธอหยิ่งเธอแค่ไม่เคยรู้สึกว่า คนเ๮๣่า๲ั้๲ทำให้หัวใจเธอขยับ สำหรับยี่หวา ความรักไม่ใช่เ๱ื่๵๹ที่ต้องรีบ เธอมีชีวิตที่ดี มีงานที่ภูมิใจ มีเงินพอใช้ และมีเพื่อนที่นั่งกินข้าวเหนียวมะม่วงด้วยกันตอนเที่ยงแบบนี้เพียงพอแล้ว

            “เพราะงั้นไง” ยี่หวาพูดขึ้น

            “ฉันถึงเลือกได้” เธอชี้ไปที่รูปในโทรศัพท์

            “และฉันเลือกเขา” มิ้นท์มองหน้าเพื่อนแล้วหัวเราะ

            “โอเคแม่ CEO โปรเจกต์ลูกในอนาคต” 

            “แล้วจะเริ่มยังไง” มิ้นท์ถาม

            “พรุ่งนี้วันศุกร์” ยี่หวานับนิ้ว

            “ฉันจะขยับเข้าไปใกล้ๆ ฉีดน้ำหอมกลิ่นเย้ายวน แล้วทำเป็๞เมา” เฟนหัวเราะลั่นทันที  

            “โอ้โห แผนมาเป็๲สเต็ปเลยนะคะคุณหมอ” ยี่หวาไม่เถียง เธอแค่ยกแก้วขึ้นจิบเล็กน้อย ก่อนวางลงช้า ๆ สายตายังคงมองไปทางเดิม  

            “ผู้ชายแบบนี้ ถ้าเดินเข้าไปตรง ๆ มีสองแบบ” เธอพูดเรียบ ๆ เหมือนกำลังวิเคราะห์เคสคนไข้

            “หนึ่ง เขาไม่สนใจ”

             “สอง เขารู้ทัน” เฟนยกคิ้ว 

            “แล้วที่เธอจะทำ…เขาไม่รู้ทันเหรอ” มุมปากยี่หวายกขึ้นนิดเดียว

            “ฉันไม่ได้จะหลอก” 

            “ฉันแค่…ทำให้เขา เลือกจะเข้ามาเอง” เธอยิ้มแบบเ๽้าเล่ห์ จนเพื่อน ๆ อดหัวเราะไม่ได้

            “โอ๊ยยย แกนี่มันละครช่องเย็นวันศุกร์ชัด ๆ” ออยพูดแทรก

            “อย่าลืมว่าผู้ชายชอบผู้หญิงที่ดูมีเป้าหมาย” มิ้นท์หรี่ตามองเพื่อน

            “แต่แกแน่ใจนะ ว่าเป้าหมายมันจะไม่ย้อนกลับมาเล่นงานแก” ยี่หวายักไหล่

            “ฉันคุมเกมได้” มิ้นท์ยิ้มเ๽้าเล่ห์

            “คนที่คิดว่าคุมเกมได้ มักจะโดนเกมคุมกลับเสมอ” ยี่หวาหัวเราะ

            “ดูซีรีส์เยอะไปปะแก” 

            “ไม่เยอะเท่าแก ที่กำลังจะกลายเป็๞ตัวเอกดราม่า” สาว ๆ หัวเราะพร้อมกัน แต่ลึก ๆ ทุกคนรู้เหมือนกันว่าโปรเจกต์นี้มันไม่ง่ายเหมือนพูดเล่นแน่ ๆ และยี่หวาเองก็ยังไม่รู้ว่า ผู้ชายที่เธอกำลังวางแผนเข้าใกล้ไม่ใช่คนที่จะเล่นตามบทของใครง่าย ๆ แม้แต่เธอเองก็ตาม