เมื่อเข้ามาในท้องพระโรงฮ่องเต้ก็ใเล็กน้อยเมื่อเห็นเข่อซิงเดินเข้ามา ก็มีลูกชายของตนเดินตามเข้ามาพร้อมด้วยหรือว่าสองคนนี้จะทะเลาะกันอีกแล้ว ฮ่องเต้ส่ายหัวเบาๆ
“เข่อซิง ถวายบังคมฝ่าา”
เข่อซิงทำความเคารพเสร็จก็ยืนนิ่งเพื่อรอผู้เป็พ่อของตน
“ลูก ถวายบังคมเสด็จพ่อ”
จางิ่พูดจบก็เดินออกไปยืนด้านข้างมองมายังเข่อซิงด้วยสายตาของความเกลียดชังหึ! จะมาไม้ไหนอีก
“ไม่ต้องมากพิธีๆ แล้วแม่ทัพซีซวนไม่มากับเ้าด้วยรึ”
ฮ่องเต้เอ่ยถามเข่อซิง เพราะไม่เห็นสหายของตน
“ทูลฝ่าา ท่านพ่อกำลังเดินทางระหว่างทางท่านพ่อพบกับแม่ทัพตงอยางเลยขอทักทายสักครู่เพคะ”
“ถวายบังคมฝ่าา”แม่ซีซวนเดินมาถึงพอดี
“ไม่ต้องมากพิธีข้าอยากได้ยินคำตอบของเ้าใจจะขาดแล้วเข่อซิง”
ฮ่องเต้รีบพูดขึ้นทันที เขาแทบจะรอไม่ไหวแล้วจริงๆ
“เออ ทูลฝ่าา หม่อนฉันเป็สตรีคนเล็กของตระกูลพี่ชายของหม่อมฉันยังไม่มีคนรัก หม่อมฉันคิดว่า จะเป็ไปได้หรือไม่ ถ้าหม่อมฉันจะขอว่าให้พี่ชายของหม่อมฉันมีคนรักแล้วแต่งงานเสียก่อน”
เข่อซิง ยิ้มในใจ เพราะว่ากว่าพี่ชายเธอจะเจอคนรัก จนไปถึงแต่งงานก็คงอีกนานแสนนานเป็แน่
“เข่อซิง เ้านี้ สมที่เป็เ้าจริงๆ”
ฮ่องเต้ รู้ทันเข่อซิงทันที
“หม่อมฉัน มิบังอาจเพคะ”
เข่อซิงรีบออกตัว เพราะกลัวว่าฮ่องเต้จะไม่พอพระทัย
จางิ่เมื่อได้ยินคำตอบจากเข่อซิง ก็โล่งใจไปนิดอย่างน้อยในเร็ววันนี้เขาก็ไม่ต้องแต่งงานกับนาง
“แม่ทัพซีซวน รับราชโองการ”
ฮ่องเต้ เอ่ยขึ้นด้วยเสียงหนักแน่น แม่ทัพซีซวนและเข่อซิงรีบคุกเข่าลงในใจเข่อซิงล่วงหล่นไปที่พื้น นี่เราทำให้ฮ่องเต้ทรงกริ้ว ท่านพ่อจะต้องโทษเป็แน่ทำอย่างไรดี
“ลูกชายแม่ทัพซีซวน คุณชายซีฮันข้าจะพระราชทานงานแต่งให้กับองค์หญิงซินหยาน บุตรสาวของข้า ในอีก 5 วันข้างหน้า จบราชโองการ เป็เช่นไรเท่านี้เ้าก็ไม่ต้องห่วงพี่ของเ้าแล้วนะเข่อซิง”
องค์หญิงซินหยานเป็บุตรสาวของฮ่องเต้และพระสนมจางลี่ฮ่องเต้กล่าวจบก็ยิ้มออกมาด้วยความพอใจ เข่อซิงเ้าไม่มีทางปฏิเสธโชคชะตาที่ข้ากำหนดให้เ้าได้หรอกยังไงเ้าก็ต้องอภิเษกกับองค์รัชทายาทของข้า ถึงเ้าจะคิดวิธีใดมาข้าก็จะหาทางให้เ้าดิ้นไม่หลุด เ้าเป็คนเดียวที่เหมาะสมกับบุตรชายของข้าเขาจ้องมองไปยังเข่อซิงด้วยความเอ็นดู
“ฝ่า!.....”
เข่อซิงยังไม่ทันพูดจบ ก็ถูกแม่ทัพซีซวนห้ามไม่ให้พูดต่ออีก
“ข้าน้อยซีซวน ขอบพระทัยฝ่าา”
แม่ทัพทัพซีซวนเห็นว่ายังไงก็ไม่มีทางที่จะปฏิเสธได้ก็ต้องยอมรับไม่เช่นนั้น ครอบครัวของตนคงไม่สงบสุขเป็แน่
เมื่อสิ้นสุดคำพูดแม่ทัพซีซวนก็พาเข่อซิงขึ้นรถม้ากลับจวนระหว่างทางเข่อซิงกังวลใจเป็อย่างมากนางทำให้พี่ชายต้องเดือดร้อนพี่ชายเป็คนรักสงบ ไม่ชอบยุ่งเกี่ยวกับราชสำนักถ้ารู้ว่าจะต้องแต่งงานกับองค์หญิงซินหยานเพราะนาง จะต้องโกรธเป็แน่
“ท่านพ่อ ข้าขอโทษ ข้าทำให้ทุกคนเดือดร้อน”
เข่อซิงสำนึกผิดจริงๆ เพราะนางไม่คิดมาก่อนว่าผลจะออกมาเื่ใหญ่ขนาดนี้เดิมทีก็แค่จะยืดเวลางานแต่งของตนออกไป ไม่คิดว่าฮ่องเต้จะทำเช่นนี้
“เ้าไม่ได้ผิดอะไร เมื่อเป็ราชโองการรับสั่งก็ไม่มีใครจะขัดได้”
แม่ทัพซีซวนปลอบใจลูกสาวของตนที่ตอนนี้ใบหน้าไม่สู้ดีนัก
“แล้วจะบอกท่านพี่ว่าอย่างไรท่านพี่ต้องโกรธข้ามากแน่ๆ”
เป็ใครก็ต้องโกรธ อยู่ดีๆ ก็ต้องแต่งงานแบบกระทันหัน ภายในแค่ 5 วันต้องเข้าไปอยู่ในวังหลวงแล้วท่านพี่จะรับชีวิตแบบนี้ได้อย่างไรกัน
“ไม่ต้องกังวล พ่อจะคุยกับพี่เ้าเอง”
แม่ทัพซีซวนบอกลูกสาวอย่างใจเย็น เมื่อถึงจวนแม่ทัพซีซวนก็เล่าเื่ทุกอย่างให้ฮูหยินหนิงเฉิงฟังตกเย็นต่างก็เรียกลูกสาวและลูกชายของตนมาที่ห้องโถงพร้อมหน้าพร้อมตาเข่อซิงใบหน้าเศร้าใจยิ่งนัก ไม่รู้จะสู้หน้าพี่ชายอย่างไรดีกับความสะเพร่าของตนที่คิดเื่แบบนั้นออกมา ซีฮันเมื่อเห็นสีหน้าน้องสาวเป็แบบนั้นก็แปลกใจเพราะเข่อซิงเป็คนร่าเริง สนุกสนาน เมื่อเจอหน้าเขาก็ต้องเข้ามาอ้อนและหยอกล้อแต่วันนี้มันผิดปกติเกินไป
“เข่อซิง เ้าเป็อะไรไปวันนี้ทำไมดูเงียบๆ“
ซีฮันทนไม่ไหวต้องเอ่ยถามขึ้นมา ทำให้คนฟังยิ่งหลบสายตา และไม่พูดอะไร
“ซีฮัน วันนี้มีราชโองการจากฝ่าาพระราชทานงานแต่งให้เ้ากับองค์หญิงซินหยาน อีก 5 วันข้างหน้า”
แม่ทัพซีซวนไม่รอช้า รีบบอกให้ลูกชายของตนรู้แต่เมื่อเขาได้รู้ก็ใอย่างยิ่ง
“เออ ท่านพ่อล้อข้าเล่นหรือไม่”
เขาไม่เชื่ออยู่ๆ ทำถึงมีราชโองการออกมาแบบนี้ทั้งที่เขาไม่มีความสามารถทางวรยุทธ สุขภาพก็ไม่ค่อยดี เหตุใดฮ่องเต้ถึงอยากได้เขาไปเป็บุตรเขย
“ท่านพี่ ข้า...ข้าขอโทษทั้งหมดเป็เพราะข้าเดิมทีฝ่าาจะให้ข้าแต่งงานกับองค์รัชทายาทแต่ข้าไม่อยากแต่งจึงอ้างชื่อท่านเพื่อขอยืดเวลาออกไปอีกหน่อยไม่คิดว่าฝ่าาจะทรงตัดสินใจทำเช่นนี้ ข้าขอโทษ”
น้ำตาเข่อซิงเออเต็มดวงตา ซีฮันเมื่อเห็นน้องสาวร้องไห้ในใจก็เจ็บเช่นกัน เขาไม่โทษน้องสาว
“ข้าไม่โทษเ้า ข้าเข้าใจแล้วท่านพ่อข้ารับราชโองการ อย่าทำให้ลำบากกันเลยขอรับ”
เข่อซิงได้ยินพี่ชายพูดเช่นนั้นก็ปล่อยความอัดอั้นตันใจออกมาน้ำตาไหลอาบแก้มทั้งสองข้างไม่หยุด แล้วเข้าไปกอดพี่ชายของตนทำไมท่านถึงเป็คนจิตใจดีเยี่ยงนี้ นี้เป็การแต่งงานที่ชี้อนาคตของท่านเลยนะอิสระของท่านก็จะหายไปด้วย ท่านพี่ไม่คิดสักนิดเลยรึเข่อซิงยอมใจกับพี่ชายของตนเองจริงๆ ว่าง่ายไปซะทุกเื่ถ้าข้ามีนิสัยเหมือนท่านพี่ก็คงไม่เกิดเื่แบบนี้ขึ้น
“ท่านพี่ข้าขอโทษ ฮือ….ข้าทำให้ท่านต้องลำบาก ท่านชอบความสงบท่านไม่ชอบราชสำนัก ไม่ชอบการต่อสู้ ข้าทำให้ท่านเป็แบบนี้ ท่านตีข้าเถอะ ฮือ ฮึกฮือ ท่านพี่”
เข่อซิงรู้สึกผิดอย่างมากแม่ทัพซีซวนและฮูหยินเห็นลูกเป็แบบนี้ก็ลำบากใจยิ่งนัก
“หรือครอบครัวของเราจะย้ายไปอยู่ชายแดนกันดีท่านพี่เห็นด้วยหรือไม่”
ฮูหยินหนิงเฉิงพูดขึ้น ทำให้ทุกคนหยุดนิ่งต่างมองไปที่นาง
“ชายแดนอะไรอีกมีเื่อะไรที่ข้ายังไม่รู้ เข่อซิง เ้าพูดมาให้หมดเดี๋ยวนี้”
ซีฮันขยั่นขยอให้น้องสาวเล่าความจริงทั้งหมดเข่อชิงพยักหน้าและเล่าเื่ั้แ่ต้นให้พี่ชายของตนฟัง
“ข้าเข้าใจแล้ว ท่านพ่อ ท่านแม่ข้าจะแต่งงาน ไม่ต้องไปอยู่ชายแดนให้ลำบากหรอก ท่านแม่สุขภาพไม่ค่อยดีการเดินทางก็ไกล ลูกไม่เป็ไรขอรับ”
ซีฮันรู้ว่าถ้าแม่ต้องเดินทางไกล ต้องไม่ดีแน่ก็แค่แต่งงานไม่ใช่หรือไง ยังไงซะก็คิดว่าได้เปลี่ยนบรรยากาศแห่งใหม่ในการเขียนหนังสือก็แล้วกัน
“ข้าก็จะยอมแต่งงานกับองค์รัชทายาทเ้าค่ะท่านพ่อ ท่านแม่”
เข่อซิงปาดน้ำตาที่เออนองเต็มใบหน้าอันขาวใสของตน คิดเหมือนกับพี่ชายเธอต้องเห็นแกครอบครัว เธอทำให้พี่ชายตกที่นั่งลำบากแล้วจะให้พ่อกับแม่ต้องลำบากอีกไม่ได้เด็ดขาด
1K
![[ นิยายเอง ]เมื่อผมต้องมาเป็นยมทูตในต่างโลก](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1569850485_832467.webp)
