System ระบบสร้างผู้กล้า [จบ]

    ตอนที่ 23 สาเหตุที่ตกใจ

    เมื่อผมพูดจบผมก็เดินเข้าไปหาลุงแฟรงค์ที่กำลังทำหน้าตกใจอยู่ แล้วก็มองไปยังด้านในถุงผ้าที่กำลังเปิดอยู่ออ เพราะเห็นเจ้านี้เองสินะ ว่าแต่แค่หูของไอเจ้าก๊อบลินแชมป์เปี้ยนนี้มันน่าตกใจขนาดนั้นเลยงั้นเหรอไง
    " ที่ตกใจนี้ คือนี้ใช้ไหมครับ "ผมถามออกไปพร้อมกับชี้นิ้วไปยังหูทั้ง 2 ที่อยู่่ในถุง
    " นะ....นี้นายไปได้มันมาจากไหนนี้มันหูของก๊อบลินแชมป์เปี้ยนไม่ใช้เหรอไง "ลุงแฟรงค์พูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่ดังมากพร้อมกับหันหน้ากลับมามองทางผม
    อะไรอีกงั้นเหรอ เมื่อกี้เราก็บอกไปแล้วไงว่าเราไปกับปราตี้เป็นกลุ่มมา ทำไมลุงเค้าถึงยังทำหน้าตกใจแบบนั้นอยู่ละก็เข้าใจอยู่นะว่าก๊อบลินแชมป์เปี้ยนนั้นการที่จะเจอตัวของมันนะยากแต่ก็ไม่น่าตกใจจขนาดนี้นิ งั้นตอบแบบไหลตามน้ำไปก่อนแล้วกัน
    " ก็ได้มาจากปราตี้ที่ผมไปเข้าร่วมยังไงละครับ "
    " ได้มา???? นี้นายพูดเล่นอะไรอยู่ ห่ะ "ลุงแฟรงค์ตะโกนออกมาด้วยน้ำเสียงที่กำลังโมโห
    ไม่จริงน่า นี้เราเจอจับได้แล้วงั้นเหรอว่าพูดโกหก ไม่ๆเราจะโดนจับได้ ได้ยังไงต้องมีเหตุผลอื่นอยู่อีกสิแล้วมันอะไรกันละที่ทำให้ลุงแฟรงค์ไม่เชื่อที่เราพูด คิดอย่างไงก็คิดไม่ออกแฮะในระหว่างที่ผมกำลังยืนคิดด้วยความหนักใจอยู่นั้นลุงแฟรงค์ก็เดินมาพูดที่ข้างๆหูของผม
    " นายนะ...ขโมยมันมาใช้ไหม "
    หืมมมม..ขโมยงั้นเหรอนี้คิดว่าเราขโมยมันมาอยู่สินะ
    " ทำไมถึงคิดว่าผมขโมยมันมาละครับ "" กรีช คิดว่ามันจะมีกลุ่มคนที่โง่ขนาดปล่อยให้หูของก๊อบลินแชมป์เปี้ยนที่มีราคาถึง 1 เหรียญทองมาไว้กับนายคนเดียวงั้นเหรอ "
    " 1 เหรียญทอง !!!!!!!! "ผมตะโกนออกไปพร้อมกับใบหน้าที่กำลังตกใจนี้หูของก๊อบลินแชมป์เปื้ยนมันมีค่ามากขนาดนั้นเลยงั้นเหรอ นี้คงจะเป็นสาเหตุที่ลุงแฟรงค์ตกใจสินะที่มันมาอยู่ในถุงแบบนี้เท่านี้ก็พอเข้าใจขึ้นมาแล้วว่าทำไมตอนนี้เค้าถึงคิดว่าเราขโมยมันมา
    " ไม่ใช้นะครับ พวกนั้นให้ผมแบกมาเพราะว่า 1 ในพวกนั้นได้รับบาดเจ็บหนักตอนนี้ก็เลยพากันไปที่โบสถ์อยู่ครับเพื่อรักษาแผล ผมกับพวกเค้านัดกันเจอที่กิลด์นักผจญภัยครับ "
    " งั้นเหรอ งั้นก็แล้วไป "
    " ครับ "
    สำเร็จแผนไหลของเราสามารถหลุดพ้นจากการสงสัยจากลุงแฟรงค์ได้แล้ว จากนั้นลุงแฟงค์เมื่อพูดจบก็หันกลับไปหาถุงนั้นอีกครั้ง แล้วก็หยิบอาวุทธที่อยู่ในถุงออกมาวางไว้ที่ด้านนอกพอหยิบออกมาลุงแฟรงค์ก็ตรวจสภาพของมันแต่ละชิ้น ผ่านไปสักพักเค้าก็เงยหน้าขึ้นมาหาผม
    " ทั้งหมดนี้ราคามันก็ตกราวๆ 5 เหรียญเงินละนะพอใจกับราคานี้ไหม "
    อืมมมมม.... 5 เหรียญเงินเลยงั้นเหรอตอนแรกก็ไม่ได้หวังอะไรกับราคาพวกมันมากนะเนีี้ยไม่คิดเลยว่าจะขายได้ขนาดนี้
    " ตกลงครับ "
    เมื่อผมตอบออกไปลุงแฟรงค์ก็ควักเงินในกระเป๋ากางเกงออกมาให้ผมทันทีี
    " เอานี้ 5 เหรียญเงิน "
    " ครับ "ผมตอบออกไปพร้อมกับยื่นมือออกไปรับเหรียญมาเมื่อขายอาวุทธเรียบร้อยแล้วผมก็เดินออกจากร้านพร้อมกับถุงผ้าที่มีหูของเจ้า. ก๊อบลินแชมป์เปี้ยนอยู่ หลังจากที่ผมเดินออกมาก็หันกลับไปมองในร้านอีกครั้งก็เจอลุงแฟรงค์กำลังตาลุกวาวกับอาวุทธที่ผมขายให้ไปอยู่ซื้อจากเราไปคนจะได้กำไรเยอะเลยสินะถึงได้ทำหน้าแบบนั้น รู้อย่างนี้น่าจะขอราคาเพิ่มสักหน่อยดีกว่า เห้ออออออ ยังไงก็ไม่ทันแล้วตอนนี้รีบไปที่กิลด์ดีกว่าอยากจับเงิน 1 เหรียญทองใจจะขาดอยู่แล้ว