บทที่ 8 ทักษะระดับ SSS!
“ข้าเพิ่งมาถึงเมืองนี้ได้ไม่นาน รบกวนท่านช่วยจัดการธุระให้ข้าด้วยส่วนเงินนี่ถือเป็นค่าเสียเวลาของพวกท่านทุกคนก็แล้วกัน”ไปเซี่ยไม่พูดมากในขณะที่เขาหยิบเงิน100เหรียญตำลึงทองออกมามันเด้งกลายเป็นถุงผ้าที่บรรจุเงิน100เหรียญตำลึงทองทันที ไป๋เซี่ยรีบยื่นมันให้หัวหน้าทหารคนนั้น“ผู้อาวุโส!นี่มันมากเกินไป!”หัวหน้าทหารที่เห็นเงินมากขนาดนี้ก็รีบโบกมือไปมาอย่างลนลานพร้อมกับกล่าวออกมาด้วยความตกใจ“ไม่เป็นไร ในอนาคตข้าอาจจะมีเรื่องให้ท่านช่วยเหลืออีกก็ได้ท่านรับไปเถอะ”เขายัดเงินใส่มือทหารยามท่ามกลางความตกตะลึงของผู้เล่น 100เหรียญตำลึงทองเป็นค่าจ้างและ20เหรียญตำลึงเป็นค่าขนม[ท่านและหัวหน้าทหารจ้งหลงทำธุรกิจร่วมกัน ท่านได้แสดงให้เขาเห็นถึงความใจกว้างและไว้ใจที่ท่านมีต่อเขาจ้งหลง Lv97 (ระดับปรมาจารย์เซียนขั้งสูง)ความสัมพันธ์เพิ่มขึ้น 120/500ท่านได้ทำธุรกิจรวมกันสถานะ พันธมิตร]เยี่ยมเลย!! ไป๋เซี่ยยิ้มขึ้นภายในใจอย่างมีความสุข หลังจากที่จ่ายเงินให้กับหัวหน้าทหารแล้วเขาก็เดินออกไปทันทีท่ามกลางเหล่าผู้เล่นที่กำลังตกตะลึงรวย!!รวยเกินไปแล้ววว!!!สัตว์เซียนหนึ่งตัวจะดรอปเงินมาเฉลี่ยให้คนในกลุ่ม กลุ่มละ5คน มากสุดก็เพียงแค่คนละ 80-100 ตำลึงขาวเท่านั้น 100ตำลึงขาวมีค่าเท่ากับ 1 ตำลึงเงิน ส่วน100ตำลึงเงินมีค่าเท่ากับ 1 ตำลึงทอง แต่ถ้าล่าคนเดียวอาจจะดรอปเงินให้5-10ตำลึงขาวเท่านั้นพวกเขาล้วนแล้วแต่มองไปยังกลุ่มหญิงผมขาวที่รับภารกิจด้วยความอิจฉา กลุ่มผู้เล่นกิลด์ใหญ่ๆที่ย้ายเข้ามาเล่นเกมนี้ล้วนแล้วแต่จดจำกลุ่มผู้เล่นทั้งห้าคนนี้เอาไว้ขึ้นใจในตอนแรกหากพวกทั้งห้าคนไม่รับภาจกิจนี้พวกเขาก็จะเข้ารับภาจกิจแทน แต่หากทั้งห้าคนนี้รับภารกิจพวกเขาก็จะปล้นและทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้ทักษะจากภารกิจนี้ แต่ตอนนี้ความคิดของพวกเขาเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน เขาจะต้องทำทุกวิถีทางเพื่อให้คนทั้งห้าคนนี้มาอยู่กิลด์เขาให้ได้สาเหตุเพราะว่าเกมนี้เป็นเกมที่จำลองมาจากโลกจริงไม่ว่าจะเป็นคนธรรมดาหรือผู้ฝึกตนต่างก็ฝึกฝนและหาวิธีและทางพัฒนาฝีมืออยู่ตลอดเวลา และเกมนี้จะอาจมีส่วนช่วยในการพัฒนาทักษะหรือมีวิธีการช่วยให้เขาเข้าใจทักษะได้มากขึ้นถึงจะเล็กน้อยแต่เพื่อความก้าวหน้าแล้วพวกเขายอมทำทุกอย่างเพราะฉะนั้นแล้วทักษะระดับสูงภายในเกมนี้จะมีราคามากที่สูงมากถ้าหากถูกขายเป็นเงินจริง นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมกิลด์ใหญ่ๆถึงเล็งกลุ่มของหยิงสาวผมขาวคนนี้เอาไว้ ไม่ว่าจะต้องจ่ายด้วยอะไรและจ่ายมากขนาดไหนก็ตาม!!กลุ่มปาร์ตี้ทั้งห้าคนมองตามแผ่นหลังของไป๋เซี่ย ก่อนที่หัวหน้าปาร์ตี้จะโห่ร้องออกมายกเว้นหญิงสาวและเพื่อนของเธอที่ยังงงๆกับสถานการณ์อยู่ ไป๋เซี่ยเดินไปตามร้านขายของต่างๆ เสื้อผ้า อาหาร และร้านชายเครื่องไม้เครื่องมือเบ็ดเตล็ดไปป์ ยาสูบสมุนไพร น้ำชา เหล้า เครื่องเทศ และอื่นๆอีกมากมายถูกไป๋เซี่ยกวาดซื้อเรียบ และที่เขาสนใจก็คือไปป์สีขาวนวลที่ทำมาจากหยกและสมุนไพรสำกรับสูบ มันเพิ่มอัตราการฟื้นฟูพลังฉี 5% เป็นเวลา20นาทีหลังจากสูบ[สมุนไพร ใบกล้วยสีควันคุณสมบัติ เพิ่มการฟื้นฟูอัตราพลังฉี 5% เป็นเวลา 20 นาทีหลังจากที่สูบมันเข้าไป สามารถต่อสู้และใช้เม็ดยาเพิ่มพลังฉีได้ตามปกติเงื่อนไข -]“นี่คืออะไรงั้นเหรอ”ไป๋เซี่ยที่ไปหยุดชะงักกับสินค้าชิ้นหนึ่งที่เป็นแท่งเหล็กทองแดงรูปร่างแปลกๆของร้านค้าร้านหนึ่งเข้า เขามองไปที่แห่งเหล็กสีทองแดงที่มีลวดลายแปลกๆอย่างสนใจ“นายท่านช่างตาถึงยิ่งนัก นี่คือศาสตราประเภทป้องกันกึ่งๆมิติ ข้ารับประกันได้เลยว่าภายในเมืองแห่งนี้มีร้านข้าร้านเดียวที่มีและมีเพียงชิ้นเดียวในเมืองแห่งนี้”พ่อค้าเครายาวที่เห็นว่ามีลูกค้าสนใจสินค้าตนก็รีบเดินถูมือเข้ามาพร้อมกับพูดแนะนำอย่างรวดเร็วและลื่นไหลด้วยน้ำเสียงที่น่าฟัง“ข้าขอดูมันหน่อยได้ไหม”ไป๋เซี่ยถามจ้องมองมันด้วยความสนใจ“เชิญเลยขอรับๆ”พ่อค้าปันร้อยยิ้มบนหน้าพร้อมกับพยักหน้ารัวๆ ไป๋เซี่ยที่ได้ยินดังนั้นก็หยิบมันขึ้นมาตรวจสอบพร้อมกับข้อความที่เด้งขึ้นมาตรงหน้าของเขาทันที[ชื่อ แท่งสนามพลังฉี ศาสตราระดับ D : ชั้นดีคุณสมบัติ มีผลทันทีที่ปักลงพื้นดินหรือพื้นใดๆก็ตามที่สามารถปักมันได้ จะมีสนามพลังฉีออกมาป้องกันภายในระยะที่เราต้องการ ตั้งแต่หนึ่งไปจนไม่เกิน5กิโลเมตร สามารถป้องกันสิ่งมีชีวิตที่ต่ำกว่า LV100 (ระดับบรรพชนเซียน/มาร) เจ้าของแท่งสนามพลังฉีนี้มีอำนาจในการอนุญาตให้คนเข้าออกพื้นที่ภายในรัศมีที่ตนเองกำหนดเงื่อนไข -]“เท่าไหร่”ไป่เวี่ยถามออกมาด้วยความสนใจ“สำหรับนายท่านข้าคิดราคา 300 เหรียญตำลึงทองเท่านั้นขอรับ”ชายคนนั้นยิ้มออกมาด้วยความตื่นเต้น ซึ่งไป๋เซี่ยเองก็เช่นกัน ราคาถูกมาก! คงเป็นเพราะเมืองขนาดเล็กและน่าจะเป็นไอเท็มพิเศษที่มีเพียงชิ้นเดียวในเมือง“ตกลง”ไป๋เซี่ยพูดพร้อมกับวางถุงเงินลงบนโต๊ะตรงหน้าของชายผู้เป็นเจ้าของร้านคนนั้นทำให้เขาดีใจและตื่นเต้นมากก่อนที่จะรีบถามต่อ“นายท่านสนใจที่ชมสิ้นค้าอย่างอื่นเพิ่มไหมขอรับ เผื่อท่านจะเจอสินค้าที่ท่านสนใจ”ชายคนนั้นยิ้มออกมาด้วยความสุขจนหน้าบาน“ก็ดี”ไป๋เซี่ยเดินเข้าไปในร้านโดยมีชายเจ้าของร้านเดินแนบคอยแนะนำสินค้าทุกชิ้น ซึ่งไป๋เซี่ยเองก็ได้ซื้อของจากเขาอีก2-3ชิ้นเขามองไปยังหอตำราประจำเมืองและเลือกที่จะเดินผ่านมันไป แน่นอนมีกลุ่มผู้เล่นที่อยากรู้ว่าเขาจะไปที่ไหน ถึงขนาดเดินตามเขาอยู่ห่างๆอย่างโจ่งแจ้งโดยไม่คิดจะหลบซ่อนตัวเลยหลังจากที่เดินดูและเลือกซื้อของต่างๆภายในเมืองจนเสร็จ เขาก็เดินทางออกไปนอกเมืองและเดินผ่านป่าเขตนอกสุดเพื่อนไปยังป่าเขตนอก พวกที่ตามมาเมื่อเห็นว่าตามไปต่อไม่ได้ก็ถอนหายใจก่อนที่จะกลับเข้าเมืองคืน หลังจากนั้นพวกเขาก็ตั้งกระทู้บอกเล่าเรื่องราวต่างๆภายในเกมอย่างเมามันเขาเดินทางไปยังใจกลางของป่า ก่อนที่จะเจอกับรูปแกะสลักมนุษย์น้ำแข็งในชุดนักรบจีนโบราณยืนนิ่งไม่ขยับเขยื้อนท่ามกลางพื้นน้ำแข็ง เขาลองใช้แว่นปรับสายตามองไปยังที่รูปแกะสลักอีกครั้ง[บอสประจำเมืองขนาดเล็ก ขุนพลเหมันต์ Lv50]“ไม่น่ายากนะ”เขาพึมพำขึ้นแล้วเริ่มมองหาหน้าผา หลังจากที่เจอหน้าผาที่เหมาะๆแล้วเขาก็ไต่ขึ้นไปนั่งบนอุปกรณ์ของเขาเหมือนเคย ไป๋เซี่ยค่อยๆยกปืนขึ้นมาแล้วเล็งไปยังหัวของรูปสลักน้ำแข็งทหารชุดนักรบจีนโบราณที่ยืนนิ่งหวิว~~ เพล้ง!! หัวของขุนพลเหมันต์แตกร้าว เขามองเห็นหลอดเลือดของขุนพลเหมันต์ที่เกือบหมดหลอดค่อยๆเพิ่มขึ้นมาอย่างรวดเร็ว เขาเองก็ไม่รอช้าลั่นไกปืนส่งกระสุนอีกนัดเข้าซ้ำไปยังตำแหน่งเดิมหวิว~~ ปังง!! หัวของขุนพลเหมันแตกละเอียดก่อนที่จะมันจะทรุดตัวคุกเข่าลงและล้มลงพื้นอย่างช้าๆ มันเต็มไปด้วยความสับสนและงุนงง ศัตรูของมันอยู่ไหนแล้วมันตายได้อย่างไร คิดได้เพียงเท่านั้นพลังหลอดชีวิตของมันก็หมดลงเสียงข้อความจำนวนมากดังเข้าหูเขาเรื่อยๆ เมื่อได้ยินข้อความพวกนั้นเขาก็เปลี่ยนเป็นตกตะลึงก่อนที่จะหัวเราะออกมาราวกับคนบ้า เขารีบไต่ลงไปเก็บร่างของขุนพลเหมันต์ลงช่องเก็บของ แล้วเดินกลับไปหาที่โล่งๆที่เหมาะๆสำหรับพัก ตอนนี้ท้องฟ้าเริ่มมืดแล้ว ภายในเกมและโลกจริงเมื่อถึงเวลากลางคืนสัตว์เซียนและมารจะได้เปรียบมากเวลาโจมตีและอาจจะมีความดุร้ายมากกว่าปกติเล็กน้อย“ระยะสักโลเดียวก็พอละมั้ง”เพียงแค่คิดและปักแท่งสนามพลังฉีลงพื้น และทันทีที่มันถูกปักลงพื้น มันก็กระจายพลังออกมาสร้างเป็นม่านบาเรียสีฟ้าจางๆขึ้นมาภายในระยะหนึ่งกิโลเมตรก่อนที่มันจะเลือนหายไป หลังจากนั่นเขาก็นำกระโจมมิติระดับ E ออกมา เขากางมันลงพื้นก่อนที่จะเข้าไปด้านใน ซึ่งมันกว้างมากกว้างกว่าห้องที่เขาพักอยู่ซะอีก[ชื่อ กระโจมมิติ ศาสตราระดับ E : ชั้นยอดคุณสมบัติ สามารถเข้าพักอาศัยด้านในได้ ความกว้างภายใน 6X6 เมตรเงื่อนไข -]แต่น่าเสียดายที่ภายในมันไม่มีของตกแต่งอะไรเลย แต่เขาก็ได้ซื้อของพวกนั้นมาจากร้านค้าตามคำแนะนำของเจ้าของร้านผู้นั้นแล้ว หลังจากนั้นไป๋เซี่ยก็คิดว่าจะทำอย่างไรให้พวกนั้นไม่กล้ายุ่งกับกลุ่มของหญิงสาวผมขาวเหล่านั้นดี โดยที่ตนไม่ต้องเสียเงินจ้างคนมาคอยคุ้มกันตลอดหลังจากนั่งคิดได้สักพักเขาก็ยิ้มออกมา ตัวเขาเองยังขาดเนื้อเรื่อง การช่วยเธอไม่ให้โดนรังความและรังแกโดยแลกกับการให้เธอเป็นส่วนหนึ่งในเนื้อเรื่องของเขานี่ก็ถือว่าเป็นข้อแลกเปลี่ยนที่ได้ทั้งสองฝ่าย ฉันช่วยเธอ เธอช่วยฉันเขานึกขึ้นได้ตอนที่ฆ่าขุนพลเหมันต์มีทักษะที่ดรอปมา เขารีบเอามันออกมาดูด้วยความตื่นเต้นทักษะของขุนพลเหมันต์[กายจิตวิญญาณเหมันต์สวรรค์ ทักษะระดับ:SSS X1][บรรลุธาตุน้ำแข็ง ทักษะระดับ:SSS X1][นรกแห่งความเหน็บหนาว ทักษะระดับ:SSS X1][ห่าน้ำแข็งทิ่มแทง ทักษะระดับ:SSS X1][ลมหายใจที่หนาวเหน็บ ทักษะระดับ:SSS X1][เกล็ดหิมะที่พลิ้วไหว ทักษะระดับ:SSS X1]“ทะ..ทักษะระ..ระดับ SSS!!!! ทักษะระดับSSSจริงๆด้วย ฉันนึกว่าระบบประกาศผิดไปแล้วซะอีก”ทักษะระดับSSSที่มีไม่ถึง100เล่มภายในทวีปโค่โหล ถึงแม้ทวีปแห่งนี้จะนับรวมกับทักษะวิถีมารแล้วก็ตาม แต่ตอนนี้เขากลับมีมันอยู่ในมือเขาแล้ว6เล่ม!!